Et si tu pars

donderdag 20 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Zó erover dat het er weer aan de andere kant uitkomt, en er dan wéér over is.

Maar bibi zat wel met waterlanders aan de html van een grote portaalsite te prutsen hoor, ondertussen. Met True Love & Other Famous Duets op de kopfoon.

Comme un bateau qui s’en va
Comme le soleil qui se meurt
Pour quelques larmes séchées
Moi, j’attends

Comme une rose fanée
Comme un oiseau tombé
Comme un chien qui est blessé
Je voudrais te garder

Et si tu pars (Et si tu pars)
Et si tu pars (Et si tu pars)
Prends-moi la main
Attends demain

Et si tu pars (Et si tu pars)
Et si tu pars (Et si tu pars)
Donne moi ma chance
Attends demain

Comme une vague qui vient mourir
Comme un visage sans sourire
Comme un cri dans le silence
Moi, j’attends

Comme un coeur violé
Comme un piano désacordé
Je voudrais te crier
Je voudrais te garder

Missen

woensdag 19 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik was daarjuist even, heel kort, naar muziek aan het luisteren. En ik besefte plots dat ik dat mis, naar muziek luisteren. Vroeger thuis toen wij klein waren, werd er wel eens een plaat op de platendraaier gelegd, en dan luisterden wij daar samen naar. Wij doen dat niet meer, tegenwoordig, met z’n allen naar muziek luisteren. Soms eens in de auto, maar dat is toch niet echt luisteren.

Ach, en er zijn wel twintig dingen die ik zou wilen opschrijven en zeggen en alles, maar kijk mij: zwijgen als vermoord.

Het volstaat me te zeggen dat het leven zuigt. Soms.
En dat het fantastisch is. Ook soms.

En als die twee tegelijk gebeuren, dat het dan rare tijden zijn.

Citaat van de dag

zondag 16 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Aan de googletalk, mezelf:

> duck, fuck, fuck
> die eerste duck moest ook een duck zijn
> euh, fuck

Ik kan hoe langer hoe minder goed typen. Ik maak me zorgen.

Daar staat tegenover: donderdag heb ik een lang grijs haar (van mezelf) gevonden.

Dat maakt me blij. Enfin, niet exstatisch blij, maar toch. Ik dacht al dat ik helemaal kaal zou zijn voor ik mijn eerste grijs haar zou hebben, en dat zou ik wel spijtig gevonden hebben.

Oud

dinsdag 19 februari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Wat Ilse zegt.

…en hoe ze een klontje suiker in twee doen, soms, en één helft in de koffie gooien en de tweede in de koffie doppen en er dan op zuigen.

En hoe ze daar soms te lang op moeten proberen, om dat stukje in twee te krijgen, en het dan kwamsuis niét doen, en niét rondkijken om te zien of iemand het gezien hebben dat ze geen macht meer hebben jonk.

Of hoe ze dan een wafel hebben gegeten, en dat er een beetje slagroom aan hun bovenlip is blijven hangen en dat ze het niet weten.

Hoe ze met hun wijsvinger de kruimels op hun bord in een perfecte cirkel maneuvreren.

Hoe ze twee aan twee zitten, oudere vrouwen, en dat het niet altijd duidelijk is of ze alleen op schok zijn, of gewoon alleen zijn.

En hoe ze naast elkaar zitten en de conversatie stil gevallen is.

Hoe ze altijd een zakdoek bij hebben, en dat het niet altijd duidelijk is of hun ogen tranen van de wind, of van het leven.

Dankuzeer Rik Torfs

donderdag 24 januari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

Mijn gevoelens precies:

Wie twintig is en klaagt, is kritisch. Wie vijftig is en klaagt, is oud.

[uit]

En o ja: dat meta-meta-ironisch gedoe hangt ook mijn voeten uit. “Ik vond het een goed boek.” “Oh, ik niet echt.” “Duh! Ik dus ook niet natuurlijk! Dat gij dat niet doorhadt dat ik ironisch bezig was!” “Well du-uh! dat gij niet doorhadt dat ik ironisch bezig  was!” “Well exsqueeze me, als gij niet doorhadt dat ik doorhad dat gij doorhadt dat ik… euh, waar waren we?

People in order

zondag 13 januari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

‘t Zijn de eenvoudige ideeën die het ‘m doen.

Leestekens.

woensdag 9 augustus 2006 in Sonstiges. Permanente link | 41 reacties

Kijk, daar krijg ik ook het vliegend van: mensen die een titel van een boek of een artikel of een weblog-entry met een punt afsluiten.

Ja, ik kijk naar u, meneer Baert. En mevrouw i. En meneer Maes. En nog. U weet wie u bent, onverlaten! Titels voor mij, dat zijn dingen waar geen punt achter komt.

Een vraagteken, een uitroepteken: eventueel. Maar geen punt. Eventueel in het midden van een titel, dat kan wel: “Groenland en Albanie: 3800 jaar zielsverwantschap. Mythes, mysteries en middeleeuwse coprolieten”—maar ook hier: géén punt achteraan!

Grr.

En terwijl ik over leestekens aan het nadenken ben… deze zijn duidelijk en kent iedereen:

Leestekens01

Quotation marks, open en sluiten in ‘t Engels. Guillemets in ‘t Frans, mét spatie na de open en ervoor—websitemakers gebruiken “de »” dat we zeggen ook wel eens voor links, zo: » meer info.

En Duits heeft zijn eigen Gänsefüßchen. Maar, maar, maar: hallucineer ik nu, of heb ik op school echt geleerd dat wij, net zoals de Duitsers, laag beginnen en hoog eindigen met onze aanhalingstekens?

Ik herinner het mij in alle geval zó:

Leestekens02

Sla ik helemaal door? Heeft de sclerose zich meester gemaakt van mijn herinneringen? Het was zeker niet zoals de Duitsers het doen: ik ben er redelijk zeker van dat de sluiting dezelfde is als de Engelse. Misschien dat het dit was, een mengeling van een Duitse opener en een Engelse afsluiter?

Leestekens02b

In alle geval wordt het niet meer gedaan, aanhalingstekentjes onderaan. Denk ik toch. Ik kan me niet herinneren dat ik het recent nog zien gebeuren het in het Nederlands. Vanavond eens kijken in de boekjes van Zelie of ze het nog zo leren op school.

Geschreven al luisterend naar: The Beatles – Anthology 3, disc 1 – Rocky Raccoon

Lawaai

dinsdag 30 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Kan iemand mij eens uitleggen, en ik bedoel dat heel ernstig en niet om te lachen, waarom de muziek in den uitgang altijd maar luider wordt gezet naarmate de avond vordert?

Ik kan mij daar dood aan ergeren, voor die weinige keren dat ik ergens naartoe ga ‘s avonds. De muziek begint op pakweg volume 10, wordt dan naar 15 verzet als het echt goed begint te lopen, en dan tegen dat het volk begin weg te druppelen, gaat die muziek naar 20!

En dan staan we daar, in het café of de zaal, met nog vijftig man over waar er twee uur geleden driehonderd waren, en met de muziek nog luider dan daarnet. En dan moet er geroépen worden naar elkaar, ik bedoel, dat is toch voor niemand plezant?

Waarom moet dat zo luid? Akkoord, in zo’n disco-achtig iets, waar het doel van de avond dansen is, ja, dan misschien. Maar in een café-achtige zaak? Een feestje voor een verjaardag of een gelijkaardige gelegenheid, of gewoon een doordeweekse vrijdag of zaterdag? Dan komen de mensen daar toch gewoon om te spreken met mekaar—toch zeker later op de avond?

En als dan heel de ruimte vol staat met groepjes mensen die zich de keel schor aan het roepen zijn, twee aan twee want als derde persoon zonder oogcontact en klaar zicht op de lippen kun je het toch niet volgen, dan zou je toch verwachten dat zo’n stuk platendraaier een hint kan vatten, en dat die de muziek naar een normaler volume terugbrengt?

Bill Shatner is 72 vandaag

zondag 23 maart 2003 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Bill Shatner is 72 vandaag.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338