“Dus nog een weekje of 2 en je zit weer een hele stap verder”

donderdag 26 april 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 11 reacties

Dat zijn mails die plezier doen om te lezen: dat alles volgens schema verloopt, en dat er tegen de tweede helft van volgende week boven in de living wordt afgebroken en heropgebouwd en gepleisterd en vanalles. 

En dan: “Eenmaal dat deze werken rond zijn, is de ruimte weer beschikbaar in afwachting van de kastenwand en zijn de grote stofwerken achter de rug.”

Zoals het er nu naar uitziet, zitten we binnen twee weken met een huis waar alleen nog maar kasten en een trap in moeten geplaatst worden. Whee! Dat ging onverwacht snel en pijnloos! (We laten even de gevel-, venster- en dakwerken buiten beschouwing, dat is voor later.)

De stand van zaken vandaag, in het achterhuis, met een volledig gepleisterd en afgewerkt plafond:

Achterhuis boven

Daar achteraan waar nu een houten staketsel staat, komt een muurtje/leuning in heb ik begrepen MDF. Daarnaast een kleerkast van bij Ikea; tegen de muur helemaal rechts komen twee ladekasten van Ikea, tegen de eerste venster links een tafel van bij Ikea, en tegen de muur rechttegenover die tafel een bed van bij Ikea. 

Het bureau, vandaag (niet de indruk dat er enorm vreselijk veel veranderd is, alleen elektriciteit denk ik, maar ik kan me vergissen):

Bureau: van venster naar keuken

Een kast / meubel /uitklapbed langs heel de rechtermuur, en dan dat groen bureau restaureren en klaar is kees. 

Bureau: van hoek naar venster

Een verlengd weekend om achterhuis beneden aan de kant te zetten en living leeg te krijgen. Dat zou moeten lukken, denk ik. Hoop ik.

Verbouwingen: onze eerste farce!

donderdag 19 april 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 5 reacties

Voilà zie: dag twee van de verbouwingen zit erop.

Ik zat thuis wegens geen vervoer, en dus konden er nog wat knopen doorgehakt worden.

Boven in het achterhuis, daar was het plan eerst om een douche en een wastafel te doen, en allemaal custom made meubels die op de centimeter voor het huis gemaakt zouden worden:

Achterhuis1

Uiteindelijk zullen het IKEA- of andere meubelen worden, en uiteindelijk, via een tussenstap met een inloopdouche anders georiënteerd, zijn we gekomen tot dit:

Achterhuis2

Nutsvoorzieningen en wasbak, die blijven gewoon waar ze nu zijn, met een kastje rond boiler en zekeringkast en zo:

De wasbak

Een oude wasbak die hier op de koer lag als we het huis gekocht hebben, dacht ik. En dat moet genoeg zijn, qua sanitair: we hebben een toilet net aan de andere kant van de koer, we hebben twee douches in de rest van het huis, en we gaan er écht geen halve badkamer van maken met allemaal muurtjes en gangetjes, van die ruimte daar boven.

Alles blijft gewoon open, met alleen een klein muurtje naast de trap, kwestie van veiligheid.

Den boven

“Tiens,” hoor ik u denken, “lag daar niet al een plankenvloer, daarboven? En wat is dat nu met die OSB-platen?”

Ha!

Dat brengt ons naadloos op de eerste farce, de eerste onverwachte ahem van deze verbouwingen. ‘t Dateert al van gisteren, dus het kan tellen: op de allereerste dag al.

De planken lagen nog los op de kinderbalken. We gingen die vastmaken, en daarom moesten ze eerst allemaal verwijderd worden. Waardoor het meteen gemakkelijk werd om een paar nieuwe stopcontacten en electriciteitsdraden en zo te leggen.

Die vloer zit zo in mekaar: van voorgevel naar achtergevel lopen er dikke moerbalken: één in het midden van het huis, en in de twee zijgevels telkens ook één. Op en tussen die balken liggen kinderbalken, en op die kinderbalken liggen de planken. Nu ja, niet rechtstreeks erop, want die balkjes liggen nogal oneffen, maar op planken die tegen die balkjes genageld zijn — die groene stukken in de foto hierboven.

Eenvoudige constructie dus: moerbalken in gevels, kinderbalken rusten op moerbalken, vloer rust op kinderbalken.

Ah.

Ware het niet dat een groot deel van de kinderbalken niet op de moerbalken rustten. Een illustratie:

Oei, dat zit gelijk niet goed vast

Dat zwarte aan het einde van het kinderbalkje onderaan de foto, dat is een lege ruimte. Waar de kinderbalk op niéts rust. Het andere uiteinde van dat balkje? Idem. En dus blijft heel die kinderbalk eigenlijk hangen aan de stukjes van het groene hout dat ertegen genageld is en die wél over de moerbalk hangen.

Behalve dat dat ook niet echt zeer vertrouwenwekkend is, als het is zoals hieronder:

En daar rust die hele muur op, of wat?

Enfin bon. Na wat vermoed ik een halve hartaanval moet geweest zijn (de werkmensen merkten dat de planken tegen de achterwand nogal redelijk zeer hard doorbogen als ze erop stapten — dat was dus omdat daar bijna geen enkele kinderbalk op wat dan ook rustte), is het opgelost.

Met tigen en composietmaterialen en kettingen en dingen, voor zover ik gehoord heb. Idealiter zouden we heel de constructie opnieuw doen (tiens, waar heb ik dát nog gehoord?), maar bon, op deze manier is het bijna even goed.

En zodus is nu al de ene kant van het achterhuis in orde, en doen ze morgen de andere kant. En dan het trapgat, en dan de paar kleine wijzigingen die beneden moeten gebeuren (vooral elektriciteit).

Vakkundig gestapeld

Um ja, en dan gaan we het daar echt helemaal leeg moeten krijgen, yep. En daarna is het bureau aan de beurt: een nieuw plafond met ingewerkte indirecte verlichting, lichtschakelaars versteken, een bibliotheek met ingebouwd bed, allerlei.

En dan is het de beurt aan de living: plafond uitbreken, schouw uitbreken, nieuw plafond, bibliotheek, bureau, trap afwerken.

En hopelijk is tegen ergens in die buurt de bouwaanvraag rond, of bijna. Dat we aan deze situatie iets kunnen doen:

Welcome to Beirut, Oost-Vlaanderen

Het gelijkvloers wordt uitgebroken en er komt een glazen uitbouw bij, en de rest van de gevel wordt naar de 18de eeuw gerestaureerd. En de jungle-slash-het-stort tussen huis en achterhuis wordt weer een ruimte die gebruik zal kunnen worden.

Oh, en dan nog de voorgevel en de badkamer en de slaapkamer en het dak.

Zucht.

Verbouwingen: het project

vrijdag 26 augustus 2011 in Verbouwingen. Permanente link | 13 reacties

Hoezee! We zijn er bijna uit met onze verbouwingen, wat we precies gaan doen waar.

Er komt een nieuwe voordeur. De vensters in de voorgevel en de achtergevel krijgen dubbel glas.

In de inkom komt er een schuine kast voor mantels en zo, met een radiator eraan waar we dan ook misschien nattige dingen aan kunnen hangen.

In het bureau komt een opbergsysteem voor boekentassen en turn- en zwemzakken. Tegen de verste muur komt een hele wand met kasten, met onderaan in het midden een uitklapbaar bed. Tegen de venster komt een ding waarop er dingen kunnen staan, en het antieke stalen jaren 1950-bureau komt in het midden tegen de venster te staan.

De buitenmuur van de keuken wordt afgebroken, en de keuken wordt een kleine drie meter langer (de breedte van de muur + 2,5 meter). Er komt een zware poutrel over de hele breedte, en dan een glazen constructie met op het einde een vouwwand. Die helemaal open kan. Waardoor we in de zomer gewoon helemaal buiten kunnen zitten, dus:

Die dingen kunnen blijkbaar tegelijk elegant en geïsoleerd zijn, én helemaal onopvallen weggeschoven worden, hoera!

sf25_gallery_04b.jpg

sf25_gallery_06b.jpg

Verder in de keuken nog twee leeszetels, en alle plaats van de wereld.

In de living wordt de trap afgewerkt, komt er een bureautje tegen de trap om eventueel aan te werken, komt er een kast tegen de muur, bibliotheek rond de trap, een zitmogelijkheidsdingeskast waarin de televisie zal kunnen weggestoken worden,een zitmeubel in L-vorm, en in de haard iets dergelijks:

Onder de trap naar boven komt een kast, op het einde van die ruimte naast de trap een schuifdeur, dan een ruimte met nog twee schuifdeuren, naar badkamer en slaapkamer.

In de badkamer komt er een ligbad in een soort Marokkaansachtige alkoof met tegeltjes, een inloopdouche op het einde, en een lavabo in het begin.

En in de slaapkamer komt een dressingachtig ding tegen de muur, en is er ruim plaats voor ons groot bed.

De kinderkamers en het chauffagekot krijgen brandveilige deuren en nieuwe ramen en zo, en bergruimte en kasten.

Op de overloop boven komt ook de douche eindelijk in orde.

In het achterhuis op het gelijkvloers komt er minder bibliotheek dan voorzien, en wordt het meer een lees- en zitruimte.

Op het eerste komt daar een boekenwand, en een douchedink naast de lavabo.

 

En dan is ons huis klaar. Eindelijk. Na, gelijk, meer dan tien jaar.

Opklaringen

zondag 7 september 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Het klaart een beetje op, langzamerhand, beetje bij beetje, in ons huis.

Er is uiterlijk niet zo veel veranderd aan de keuken—in het atelier worden er naarstig deuren en handvaten en dingen gemaakt. Maar we kunnen de afwas al doen in de afwasbak (en hoe: de hele grillplaat, en het is geen kleine grillplaat, kan er in één keer in, en ze zou er eigenlijk twee of drie keer in kunnen).

En ik weet waar het bestek ligt, ondertussen, en de messen, en de scharen en de kloppers.

Boven begint het ook wat te klaren: de ene computer is opzij gezet, de andere computer wordt tussen vannacht en woensdag tot op het bot ontmanteld: enkel nog de doos zelf, twee monitors, klavier, muis, geluid, en het minimum aan harddisken. De rest gaat even in storage tot later.

In het achterhuis, waar ik deze namiddag in een vlammende colère naartoe gevlucht was—de kinderen konden echt geen moment stil zijn en ik had echt werk te doen, stapelt alles zich ondertussen wel verder op, het wordt er meer dan onoverzichtelijk.

Maar goed.

Ik heb er goede hoop op dat we ergens tussen morgennacht en donderdagochtend onze slaapkamer ook onder handen zouden kunnen nemen, dan kan onze Poolse Tornado er ook eens door gaan.

En dan, o ja, was ik dat even uit het oog vergeten: woensdag staan ze hier om onze vergruizelaar in te bouwen. En donderdag of vrijdag staat de meneer met de pneumatische drilhamerboor hier om onze muur in te smijten en nieuwe poutrellen te steken en dingen.

Gaat onze trap meekomen met de meneer met de boordrilpneumatiek? Gaan we donderdagavond in ons eigen bed kunnen slapen? Gaat het bouwstof tot op het tweede verdiep hangen? Zullen we volgend weekend misschien al een bijna afgewerkte keuken hebben?

Vragen, vragen, vragen.

Meesterplan, deel twee

dinsdag 15 april 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Het is hier nu 3u30, dinsdagmorgen.

Binnen een uur of twee ga ik een uurtje in bed liggen, en dan naar het Science Museum voor de tentoonstelling over Chinese dinosaurussen.

En dan naar het vliegtuig, en dan veertien of vijftien uur vliegen en toekomen ergens in de namiddag op woensdag, en dan de trein naar Gent, en dan de bus naar huis, en dan een opleiding geven, en dan naar bed, en dan naar het werk donderdagochtend.

Sounds like a plan.

Keukenplannen (1)

zaterdag 15 september 2007 in Verbouwingen. Permanente link | 5 reacties

We geven er dus zoals gezegd een lap op, qua verbouwingen. Te beginnen met de keuken, de bibliotheek boven in de living en de bibliotheek op het gelijkvloers van het achterhuis.

Het is ongelooflijk wat het kan doen, vakmensen onder de arm te nemen. We hebben een week of twee geleden een hele avond gesproken, en gisteren zijn ze met een heel dossier gekomen.

In eerste instantie ging het om volumes, zonering, en ruwe ideeën. We hadden een reeks wensen, een paar eisen, en eigenlijk ook wel veel vrijheid gelaten, en hoera! we hebben meer resultaat dan we eigenlijk durfden hopen.

Om te beginnen. Dit is hoe het gelijkvloers in het hoofdhuis er nu uitziet:

Trapnu

Rechts van het tekeningetje is de deur naar de straat. De keuken is het volume links: dubbele deur en venster naar de tuin. De trap naar boven is in een soort tussenkamertje aan de keuken.

Voorstel van Freya: de trap versteken. Er waren twee voorstellen. Het ene, vertrekkend vanuit het bureau, zagen we eigenlijk geen van allen zitten:

Trapalternatief

Maar het andere, dat gebruik maakt van een klein stukje ongebruikte keuken, dan weer helemaal wel:

Trapbinnenkort

Doordat die trap verzet is, kunnen we hem wat minder stijl maken zonder op onze (bij)keuken te moeten beknibbelen. De keuken wordt bovendien ontlast van doorgaand verkeer dat alleen naar boven moet, maar vooral: de hele oriëntatie van de keuken kan erdoor veranderen.

Zoals de trap nu zit, is de keuken praktisch onvermijdelijk in een langgerekte driehoek georganiseerd:

Keukennu

Met het verkeer van de trap weg, kan dat kleine kamertje gebruikt worden als een echte bijkeuken, en kunnen we de andere indelingen hebben.

Eén mogelijkheid is om helemaal in de lengte te werken:

Keukenna

…maar wat het uiteindelijk zal worden, is dit:

Indelingkeuken

Daarvoor heeft men dus mensen nodig die weten waar ze mee bezig zijn: wij zouden daar nooit zelf op gekomen zijn. Het centraalblok zal de traphal eigenlijk helemaal omvatten:

Keukenvanboven

Het voorstel was dat het blok voor snijden en koken zou zijn, met een vuur ook, en dat de afwaszone tegen de muur zou zijn, maar we zijn daar samen van afgestapt: in het midden komen er een grote en een kleinere wasbak.

De kleine om groenten te spoelen en zo, de grotere zal meestal onder een massieve snijplank liggen en wordt de eigenlijke wasbak voor grote ketels en manuele afwas.

Keuken3D2

Onder het centraal blok: berging, onder meer vuilbakken op wieltjes. Tegen de muur overal: berging. In het verlengde van het vuur: een werkblad met schuifdeuren om het in de diepte te verlengen. Um, dat klonk minder dan duidelijk.

In alle geval: ‘t wordt bijzonder goed. Modern, allemaal strakke lijnen, helle kleuren en blauwe steen, wahey!

Nog 363 dagen!

dinsdag 2 januari 2007 in Internet. Permanente link | 2 reacties

Zo, terug in het zadel op het werk, en terug on-line met mijn hoofd.

De afgelopen twee weken heb ik nauwelijks mijn mail nagelezen—resultaat: 305 ongelezen mails bij GMail, 235 in mijn Outlook. Dat allemaal inhalen zal voor thuis zijn, en ‘t zal grotendeels een zaak van “Mark all as read” zijn, vrees ik.

Deze week in het verschiet:

  • dinsdag: schrijven
  • woensdagvoormiddag: vergadering; woensdagnamiddag: schrijven
  • donderdagvoormiddag: schrijven; donderdagnamiddag: meeting; donderdagavond: meeting
  • vrijdag: naar Amsterdam voor vergadering

…en vóór ik het weet, zal het weer weekend zijn. Kijk, hadden we geen kinderen, ik zou de madam gezegd hebben af te komen naar Amsterdam vrijdag, dat we er een kort weekend van maken. :)

Ah getver

vrijdag 23 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

FTP doet raar. En Blogjet wil niet meer opstarten, ik verdenk mijn computer van nog meer dan anders borked te zijn. ‘t Moet weer lukken: die ene dag dat ik thuis ben, en het ding besluit overhoop te liggen.

Ah well: niets aan te doen. Ik moet er toch vandoor: meetings! In Brussel! Eerst for business, en dan for pleasure.

En dan vanavond: proberen WordPress ervan te overtuigen dat het wel degelijk mogelijk is om twee WordPress-sites op één database te laten draaien. En dan morgen: meeting! Terminologie! Knopendoorkappen!

En ik had er eigenlijk niet bij stilgestaan toen ik vorige week vakantie vroeg voor vandaag, maar ik mis er het bezoek en de speech van Ján Figel’—Commissaris voor Onderwijs, opleiding, cultuur en meertaligheid. Spijtig, want ik had de man graag aan het woord gezien. Ja, ik zal de opgenomen videoconferentie kunnen bekijken, maar ‘t is toch niet hetzelfde.

En ik kan er ook geen foto’s van maken, zo geraakt mijn plakboek “trek eens zoveel mogelijk Europese commissarissen” ook niet vol natuurlijk.

Scheut

dinsdag 6 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Vanavond een enorme pijnscheut gehad in mijn rug. Het zekere voor het onzekere genomen, en in de zetel blijven liggen tot ik echt wel heel erg moe was.

Eum, nu dus.

Naar bed, en morgen verder doen met de computers: harddisken leeghalen en overpompen en rationaliseren, computers herinstalleren voor de kinderen en voor Sandra, fileservertje opzetten en aan het netwerk hangen.

Yep yep.

Te doen deze week

dinsdag 6 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het wordt een redelijk gevulde week. Te doen, op een rij, in willekeurige volgorde:

  • Subversion draaiende krijgen
  • Een nieuwe lay-out die er hopelijk één dezer komt, implementeren in WordPress
  • De fileserver-sietuaatsie thuis in order krijgen
  • De kindercomputers in orde krijgen thuis
  • Het nieuw academisch programma op het werk on-line krijgen, voor zover dat nog niet zou gebeurd zijn
  • Mijn fotobibliotheek rationaliseren
  • Een uitnodiging voor de baby-drink laten afdrukken—ze is al een eeuwigheid klaar, maar ja, hoe gaat dat?
  • Een artikeltje over mijn foto-DAM-workflow afmaken en posten
  • Een stuk of twee-drie boeken die ik dringend nodig heb, terugvinden—ergens in het achterhuis, maar waar?

Vooral dat laatste zit me dwars, want daar ga ik last van krijgen aan mijn rug.

Ik schat dat ik een stuk of drie van de dingen hierboven ga kunnen doen de volgende vier dagen, trouwens. :D

Oeioei

vrijdag 19 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Ça craint mes amis, ça craint.

Twee uur geslapen—halfvijf tot halfzeven—en dan nog een kwartier in bed liggen lummelen.

Weinig slaap, daar kan ik tot mijn eigen verbazing eigenlijk redelijk goed tegen. Ik kan gerust een paar dagen aan een stuk weinig of niet slapen zonder daar al te veel negatieve gevolgen van te ondervinden. Behalve dat ik de neiging krijg om meer en meer sarcastisch, om niet te zeggen onbegrijpelijk-slash-absurd te worden. Maar het lukt allemaal wel nog.

Nee, ‘t is van iets anders dat het lastiger is vandaag. Vijf voor zeven beneden, dus geen tijd gehad om de kinderen mee aan te kleden. Wel nog net genoeg tijd om een meloen te ontpitten en in partjes te snijden voor Louis en Zelie op school.

De fiets is al een tijdje in technische panne wegens pneu crevé, te zwaar om alleen in de koffer van de auto te steken dus het is wachten tot er nog eens een sterke manspersoon in de buurt is om er mee naar de velomaker te gaan, en dan gaat dat alleen op zaterdag maar dan zijn er duzend andere dingen te doen, hoe gaat dat?

Ik dus naar de bushalte geschuifeld, pijnlijke rug weetuwel, aangezet om een paar minuten na zeven en net op tijd om bus 3 te zien wegrijden zodat ik moest wachten op de volgende die maar aan de Dampoort toekwam om negentien na zeven of zoiets, waardoor ik me dus, met pijnlijke rug en alles, toch moest haasten om de trein van 7u23 te halen, waardoor ik mezelf nog meer pijn gedaan heb.

Op de trein een zo comfortabel mogelijke positie gezocht en gekeken naar het einde van de laatste aflevering van Lost (span-nend!) en het begin van de laatste aflevering van The Daily Show (grap-pig!).

Helaas, toegekomen in Brugge was het weer van dat: bus 11 (één van de weinige die nét aan mijn werk stopt in plaats van op de Markt) stond vertrekkensklaar, dus ik heb me weer mogen haasten. Oei. Ai.

Enfin ja, aan klagen geen gebrek. Gelukkig dat het weekend lonkt.

Vanavond iets vroeger ophouden wegens oudercontact op school bij Louis (‘t zal nodig zijn, die jongen vertelt ons nooit méér dan “ik weet het niet” als we vragen hoe het was). Morgen de nieuwe trekzetel degelijk gaan uittesten en meteen ook bestellen. Morgen ook, weather permitting, nieuwe beestenfoto’s nemen.

En morgenavond in Goed Gezelschap naar Eurovisie kijken. Met alle ledematen gekruist voor de mannen van Lordi, uiteraard.

Geschreven al luisterend naar: Kate Bush – Hounds of Love – Waking the Witch

Grmf

dinsdag 9 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Het kan niet echt verder, zo.

Vandaag was het feest van de heilige Schuman en aangezien wij ook wel zo’n beetje Europees zijn, is het bij ons op het werk vakantie de negende mei.

Ik had gisteren en vandaag een hele resem dingen op stapel die ik enorm graag doe:

  1. een vergadering over een groot project van databasemigratie
  2. raad en feedback geven over voormeld project
  3. een designbriefing opstellen voor het project
  4. foto’s van beesten pakken
  5. voormelde foto’s verwerken
  6. voormelde verwerkte foto’s op Flickr zetten en Tuinsafari en/of Garden Safari, na het nodige opzoekwerk om eventuele onbekende soldaten te identificeren
  7. een stukje schrijven voor voormeld project over de activiteiten in het Grravensteen
  8. naar een lezing gaan van professor Kieboom
  9. voormelde lezing verslaan

Even overlopen.

(1), dat was gisterenavond, maar het was maar anderhalf uur of zo, terwijl ik er eigenlijk gemakkelijk een halve of een hele dag, of eigenlijk een paar dagen aan een stuk over had kunnen en willen spreken.

In casu ging het over een groot CRM-achtig iets dat moet gecreëerd worden vertrekkende van een hele hoop verschillende databases en databasetjes, van fichenbakken over Outlook-contacten en Excel tot Access en Act!-achtige toestanden, met de hele migratie en het hele change management en de hele UI en IA van de finale applicatie en alles erop en eraan.

Met andere woorden, één van die concurrentievervalsende consultancy-dinges die ik graag doe: gratis ende voor niets dingen gaan doen waar ik zonder valse bescheidenheid wel goed in ben, en waar andere mensen veel geld voor vragen. En die ik o-zo-bloody-graag méér zou doen.

(2) was letterlijk maar twee e-mailtjes vandaag, bijzonder summier en vrees ik weinig to the point bij gebrek aan interlocuteur aan de andere kant van de e-mail. Bijzonder spijtig vind ik dat, maar goed, budgetten zijn budgetten en uiteindelijk is het mijn project niet — één van de redenen dat ik er geen geld voor wil vragen trouwens: dergelijke dingen zijn niet te combineren met mijn huidig werk.

(3) is gisteren maar half gelukt wegens geen tijd genoeg gehad (enkel ‘s avonds thuis in het weekend, en dan op weg naar en van het werk op de trein, dat is niet echt genoeg), en vandaag is het ook niet gelukt om het af te maken, om dezelfde reden: geen tijd.

(4) was maar een uurtje of zo, af en aan, terwijl we bij mijn ouders zaten (verjaardag van mijn vader! hoera!)

(5) ben ik aan begonnen, maar zal vanavond niet lukken wegens geen tijd.

(6) zal niet lukken wegens geen tijd.

(7) zal niet lukken wegens geen tijd.

(8) niet gelukt wegens teveel rugpijn

(9) niet gelukt wegens (8) niet gelukt, en eigenlijk nog maar goed ook, want anders was het toch niet gelukt wegens geen tijd.

O ja, dat waren trouwens alleen maar de dingen die ik heel erg graag wou doen. Daarnaast zijn er ook nog een waslijst dingen die ik misschien niet zo enorm graag doe, maar die eigenlijk ook zouden moeten gebeuren. Een website of twee maken voor verschillende mensen. Een rapport schrijven voor een usability study. Kaartjes ontwerpen en afdrukken.

En dan zijn er dingen die niet dringend zijn, die niet hoeven, maar die ik zou willen doen: boeken lezen, films bekijken, genealogie doen, opzoekingen, internationalisatie van Genbox , betatesten van een aantal applicaties, programmeren, spelletjes spelen en in het algemeen dingen bijleren.

En daar helemaal naast: het huis moet opgekuist, plannen voor verbouwing moeten gemaakt, een nieuwe trekzetel moet gekocht, de computer moet opgekuist, de boeken en de dvd’s en de muziek moet geïnventariseerd, de tuin moet opgekuist, de klimplanten ingebonden, bloemen en planten geplant, … aaaargh!

Een patroon tekent zich af, vrees ik. Meer-uren-in-de-dag! Zesendertig-uren-dag-nu!

Aardig

zaterdag 6 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Halfnegen en alles was stil in huis. Ik schoot wakker en ik voelde meteen aan mijn water dat er iets aan de hand was. Maar wàt?

Juist: geen kinderen die lawaai maken. Voor één keer niet gewekt tijdens het weekend omdat Zelie en/of Louis aan het bed staan om te vragen of ze naar TV mogen kijken.

Het deed toch maar raar.

Vanmorgen dan een kleine twee uur interview gedaan over Google Talk—’t is ook eens wat anders dan telefoon of e-mail—en daarna naar mijn ouders afgezakt om de kinderen te gaan ophalen.

En nu weer thuis. Eten. En dan naar de Colruyt, waar we vanmorgen niet meer geraakt zijn. En dan misschien terug naar mijn ouders. En dan naar huis. En dan morgen verjaardagsfeestje. En dan zit het weekend erop.

Had ik al gezegd dat ik dringend meer uren op een dag zou willen? En meer dagen in de week, vooral dan in het weekend?

In ieder geval: op het moment is het redelijk moeilijk te vergeten dat de kinderen weer in huis zijn. Ze zijn vanmorgen blijkbaar om kwart voor zes opgestaan, en dat is er duidelijk aan te merken: ze zijn o-ver-ver-moeid. Voor het minste wenen, voor het minste drama, niets lukt, kwaad op de werled en lastig.

Jan heeft daarnet denk ik een half uur staan wenen, Louis weigert op te ruimen, enfin: ze zullen hun rust kunnen gebruiken over de middag.

Antwerpen

dinsdag 18 april 2006 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Hij lachte een holle lach. :)

Ja hoor, uiteraard, leve Gent, awoert Antwerpen, awoert Leuven. Geen probleem, ik placeer graag nog wel eens een verwachtingspatroonbevestigend woordeken.

Hint: ‘t zijn niet de steden die het doen of de al dan niet schoonste websites, maar wel de mensen. Breng een groep goeie mensen bij elkaar en het kan niet stuk.

En verder kan ik alleen maar zeggen: ditto.

En: ayup. Meer daarover later, ook van mijn kant.

Goed ontmoet

dinsdag 4 april 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Kijk zie, zo kan het ook: on-line solliciteren bij Werner Vogels, Chief Technical Officer van Amazon.com, in de commentaren van uw eigen weblog. :)

Om ter teerst verhuizen naar Amerika! Californië of Seattle, ‘t maakt mij allemaal niets uit!

Nee, op een serieuzere noot: ik zou er effektief geen probleem mee hebben om naar de VS te verhuizen. En ik zou er geen probleem mee hebben om van werk te veranderen. En ik denk dat ik wel nuttig werk zou kunnen verrichten bij de mannen van Amazon, of eigenlijk waar dan ook.

Ik zou niet graag gemist hebben wat ik meegemaakt heb tot nog toe—behalve misschien de laatste paar jaar op mijn vorig werk, maar zelfs dàn… ik zou het eigenlijk allemaal willen meemaken, én de alternatieven ook. Zou dat niet fijn zijn? Save, en dan verder doen, en als het niet goed is gewoon restore doen? Zou het leven niet fijner zijn als we geen keuzes zouden moeten maken maar alle mogelijkheden zouden kunnen leven? Leven met een CTRL-Z?

Meh.

Nee, ik heb veel te weinig risico’s genomen in mijn leven.

Misschien moet ik maar eens wat meer risico’s nemen. Het leven is te kort om niet alle mogelijke kansen aan te grijpen, en wie weet waar ik nu zou zijn als ik andere keuzes had gemaakt in het verleden… misschien toch eens meer mijn ogen open houden.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338