Oh here dat katje

zaterdag 21 juli 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

We hadden deze namiddag een paar uur lang een katje extra.

Het beest liep al een paar dagen rond in de straat, een maand of twee oud, pikzwart, tam, lief, deuren en kattenluiken gewoon.

Poes

Vandaag binnengenomen, wegens dat het zat te bleiten van de honger en alles. Rondgevraagd in de buurt of het van iemand was, maar neen.

Proberen opsolferen aan mijn moeder, maar neen.

Het schuthok, dat zag ik niet zitten, en het weer op straat zetten, dat zag ik ook niet zitten. En dus was het bijna een mogelijkheid dat het hier eventueel toch zou blijven. Tussen pakweg 14u deze middag en 21u30 vanavond.

En toen was er een juffrouw van twee straten verder die op zoek was naar haar verloren gelopen kat, en jazeker: het was dat beest.

Snirf, toch wel een beetje.

Eenzame poes

vrijdag 2 mei 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

We hebben Nephthys eigenlijik in huis gehaald omdat Hecate eenzaam was. Maar Nephthys was er nog maar net en toen is Hecate gestorven.

En nu is Nephthys alleen.

Ik zou wel eens overwegen een siamees te kopen.

Monday cat blogging

maandag 30 april 2007 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Hey, maandag is nog niet gedaan—tijd voor een update van het oooooh een katjen-front:

ons bijna nieuw katjen

Tuesday cat blogging

dinsdag 10 april 2007 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Miljaar! Was ik toch, met ziek te zijn en alles, vergeten om de wekelijkse foto-van-onze-binnenkort-poes te zetten zeker!

Allemaal in koor: ooooooooooohhhhh!

poes

poes

Felinonomie

zondag 25 maart 2007 in Sonstiges. Permanente link | 16 reacties

Vraagt Thomas:

Is de naam van Hecate trouwens gekozen naar de Griekse godin van de tovenarij en maan, of vond je het gewoon mooi klinken :-) ? Misschien kan je in de trant van Griekse goden blijven bij het kiezen van een nieuwe naam?

Wel, ja, Hecate is genoemd naar de Griekse godin, inderdaad. En ook wegens hekserijen en zo, natuurlijk. Mijn eerste keuzes werden allemaal summarily rejected door Sandra, dat was net nadat de poezen bij mijn ouders de namen Shub-Niggurath, Yog-Sothoth, Nyarlathotep en Cthulhu hadden gekregen.

Mijn favoriete naam voor een kat blijft tot op nader order Oedipus, wegens dat er poes in zit, en ook complexen, en dat het gewoon gemakkelijk te roepen is ook (wat van Nyarlathotep bijvoorbeeld moeilijker te zeggen is). Maar we kennen al teveel poezen met die naam, dus ‘t zal alsnog iets anders moeten worden.

Sandra en ik hebben in totaal op vijftien jaar nog maar twee poezen gehad: Piep, vijftien jaar geleden geboren, die er bij de verbouwingen een in ons huis paar jaar geleden vanonder gemuist is en waarvan ik blijf hopen dat ze ergens onderdak heeft gevonden, zó een lieve poes dat dat was, en Hecate, die we een jaar of dertien geleden in het schuthok gaan halen zijn toen Piep in volle Gentse Feesten twee weken weg was gelopen.

Hecate is trouwens een lastig beest: ze is in het schuthok terechtgekomen als ze maar een paar weken oud was, en dat was echt wel te jong. Ze weet zich zeer moeilijk een houding te nemen, gaat bij iedereen flemen maar is dan ook woms heel erg onvoorspelbaar gemeen, enfin, ‘t is een kat waar er een handleiding bij moet.

Maar dus: een nieuwe kat! En dus: een naam verzinnen! ‘t Zal, vermoed ik, een getouwtrek zijn tussen de familieleden. De kinderen zullen misschien wel dingen als pluisje of Yasmina of zo willen, maar ik ben effektief geneigd om het in de mythologie te zoeken.

Voorlopige shortlist van drie:

  • Selene: om helemaal in dezelfde sfeer als Hecate te blijven
  • Nephthys: Egyptisch en wel wijs klinken
  • Kali: van hindoeïsmen, kort en to the point van naam-voorlopige favoriet

Gezinsuitbreiding

zondag 25 maart 2007 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Eindelijk! We gaan er een familielid bij krijgen! Binnen een week of twee ten allerlaatste is de vloer op het eerste geen tapis-plein meer, en dus kan het weer.

Vlooien, weetuwel.

Collega Bart zit met een nest poezen, en wij hebben er eentje gereserveerd! Een grijze meisjeskat! Joepie! Hecate zal niet meer alleen zijn, den duts, en wij zullen voor het eerst in dertien of zo jaar een nieuwe poes hebben!

poes

De onze is dat kleine stukje grijs link op de foto hierboven. En het stukje grijs op de foto hieronder:

poes

…en hier is ze het duidelijkst te zien:

poes

Tous en chœur: ooooooooooooohhhhh…

We hebben slechte ervaringen met Hecate, die maar een paar weken oud was toen ze bij ons kwam (en dus helemaal getraumatiseerd wegens geen moederliefde gehad en compleet onaangepast in de maatschappij), en dus zouden we ze het liefst van al tot juli bij de moeder laten.

Als dat kan, natuurlijk. :)

Beesten

donderdag 26 januari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

Het is op dit eigenste ogenblik Pets are People op BBC2, over hoe ver mensen gaan als hun huisdier sterft. Crematie, begrafenis, en dergelijke.

Dat deed er mij aan denken—welke beesten hebben wij allemaal gehad thuis? Even proberen, de namen van de huisdieren die we gehad hebben.

Vooral katten, al hebben we ook nog wel een aantal andere beesten-met-naam gehad (Poesie Geit I en Poesie Geit II, toen ik heel erg klein was, en van de vele dozijnen kippen was er ook één—tot zijn puberteit tenminste—tamme haan en één tamme bruine kip waarvan ik de naam vergeten ben, en Ludwig en [naam vergeten] de goudvissen), maar ik kan niet zeggen dat ik er zo enorm veel voeling mee heb gehad.

In tegenstelling tot de katten:

Dayan, een getijgerde grijze poes met veel wit onderaan dacht ik. Genoemd naar de Israëlische generaal Moshe Dayan omdat hij ook maar één oog had—we noemden hem soms amoché Dayan. Heeft uiteindelijk een klauw teveel gekregen in de oogkas waar er geen oog meer in zat, dat is beginnen veretteren, en hij heeft een spuitje moeten krijgen.

Poesie (of Pussy?), een kattin model straatkat, ook grijswit getijgerd meen ik me te herinneren. Die soms wel eens in de zetel zat zoals wij: op haar achterwerk, met haar voorpoten in de lucht en haar twee achterpoten recht voor haar uit. Overreden? Of vergiftigd door een buur? Ik weet het niet meer.

Shadow, een klassieke zwarte poes met witte neus en pootjes. Overreden, moedwillig, als ik het me goed herinner.

Gavroche, een roste kater. Genoemd naar de straatjongen uit Les Misérables “à la vulgarité attachante”.

Ik weet niet meer wat er met Gavroche gebeurd is, en er ontbreken ook een aantal poezen nu, en ik voel me daar eigenlijk niet zo goed bij. Mh.

Betty: zo ongeveer de oudste poes die we bij mijn ouders rondlopen hebben, na al die jaren (16? 17?) nog altijd halfwild. Nu ook doof (wanneer het haar uitkomt), en tandenloos (maar geen erg: ze sabbelt de konijnen wel dood).

Vlad, zoon van Betty. “Vlad” omdat hij vleermuisachtige oren had toen hij klein was. Ik weet ook niet meer hoe hij gestorven is. Was hij het die een gebroken dijbeen had, dat we laten opereren hebben en dat hij uiteindelijk gestorven is omdat er een beensplinter in zijn hart geraakt was?

Piep, mijn eerste “eigen” kat—in de mate dat katten ooit van iemand anders dan zichzelf zijn, natuurlijk. Een roste kattin die ik meegenomen had naar mijn kot. Ze heeft een jaar of acht (denk ik) bij mij/ons geleefd. Na een jaar of zo is ze in de Kunstlaan naar buiten geglipt en pas een paar weken later teruggekomen. Ze is mee verhuisd naar de Voetweg, en dan naar de Sint-Katelijnestraat, waar ze het uiteindelijk door het zolderraam is afgetrapt tijdens de verbouwingswerken.

Hecate

Hecate

Een bijna volledig zwarte poes die we in het asiel gehaald hebben toen Piep twee weken weg was. Ze leeft hier nog altijd, een jaar of elf of twaalf oud denk ik. De laatste paar jaar is ze nogal serieus beginnen verdikken: niet omdat ze te veel eet, maar gewoon omdat ze niets doet hele dagen en nachten. Spijtig dat ze een hekel heeft aan andere katten, de actie zou haar deugd doen.

Cthulhu, een roste kater, die het bij mijn ouders na een paar jaar voor bekeken heeft gehouden. Na een tijdje zowel bij hen als bij de buren gegeten te hebben. De profiteur.

Nyarlathotep, grijswitte getijgerde kater, die gestorven is van iets erg vies aan zijn maag.

Shub-Niggurath, waar ik me niet meer van kan herinneren wat er mee gebeurd is.

Yog-Sothoth

Yog-Sothoth

Floreert nog altijd bij mijn ouders. Met een staart die sinds een paar jaar misschien 2/3 van zijn lengte heeft: het topje was gewond geraakt en ontstoken, en dan heeft de veearts een stuk moeten amputeren.

Eum ja, die laatste paar heb ik van een naam mogen voorzien.

poes

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338