Michel Vuijlsteke’s weblog

Keith Olbermann, altijd goed voor een boze tirade:

It’s funny cause it’s true. Of nee, ‘t is eigenlijk niet zo grappig. Maar alla. [via zowat overal, onder meer Stijn]

De situatie, voor zover ik die kan opmaken uit de kranten:

• er zijn stapels Roma in Gent
• die willen zelfstandig blijven en zoeken geen ander werk
• en ze verarmen en raken in de miserie
• en ze kunnen niet bij het OCMW terecht want ze willen zelfstandig blijven
• en dus zitten ze écht in de miserie
• en sleuren ze hun kinderen mee in die miserie

En dus wordt het plots mediageniek om er opnieuw een boompje over op te zetten. Herinnert u zich deze nog?

Ja, ik ben daar nijdig over. Dit gaat niet over België, dit gaat over Slovakije en al die andere apenlanden die nota bene in Europa zitten waar Roma uit weg vluchten.

Bon, er zijn tien kanten aan elk verhaal, en zo ook aan dit: er zijn verschrikkelijke drama’s, en het gaat niet op om een hele groep mensen met één pennentrek te beoordelen alsof ze ook echt maar één soort mensen zijn. Dat is zowat de definitie van racisme.

Maar als we toch aan het verkleuteren en het vereenvoudigen zijn…

Als Gent aankondigt dat er x aantal bedden gratis! ter beschikking zijn van al wie een bijna-doodgevroren kindje heeft, dan zijn er op zeven maand tijd geen 299 kinderen, maar honderd per maand die opgevangen moeten worden. En die hun eten, dekens, speelgoed, medicamenten, maaltijdcheques zullen mogen ophoesten aan wie het ook is waar ze hun geld moeten afgeven dat ze bij elkaar bedelen in de Veldstraat en de Lange Munt, waar ze hele dagen op de schoot van hun moeders (zusters? tantes?) moeten zitten, in weer en wind.

Weerzinwekkende situatie, en symptoombestrijding gaat er niets aan doen. Oh, en nét iets te moeilijk om een Chris Dusauchoit voor warm te laten lopen, natuurlijk: los maar eens op, het probleem van Roma en racisme en migratie en de vicieuze cirkels die daar allemaal mee te maken hebben.

Catch-22. En, mutatis mutandis: dit is als onderhandelen met terroristen. Het is niet omdat ze kinderen gijzelen dat plots alles mogelijk moet worden.

Sommige partijen zouden daar beter over zwijgen, vind ik, als ze niets constructiefs te zeggen hebben. In plaats van objectieve bondgenoten te worden van andere partijen die daar óók niets constructiefs over te zeggen hebben.

Het probleem is oplosbaar, zowel in de dagelijkse praktijk als in het groter beeld. Maar het is zoveel moeilijker als daar wat prima donna’s demagogisch gaan staan grandstanden, kan ik me inbeelden.

Oh ja, tùùrlijk, “de rol van de oppositie” en het is toch zo érg meneer, en uiterààrd hebben ze recht van spreken. Zeker dat.

[daar staat nog eens helemaal nààst dat ik lijfstraffen zou invoeren voor de ouders die te dom zijn om te helpen donderen en weigeren geholpen te worden, en dat ik mijn jaarloon zou afgeven als ik daar kinderen mee zou kunnen redden, en dat ze van mijn part allemaal bij ons thuis mogen komen slapen en eten en televisiekijken en spelen—vier of tien, zó een verschil is dat ook niet]

[en daar staat ook naast dat ik wel degelijk iets zou willen doen, praktisch. Voedsel inzamelen? Kledij? iets?]

[was het u al opgevallen dat het een complexe zaak is?]

Ik heb nu pas tijd gevonden om mijn backlog in te halen, en wat hoor ik daar gebeuren op 15 januari, in The A Daily Show, in een gesprek waar het over Iran gaat?

Jon Stewart: Isn’t it very difficult, because of the complex realities of that land and of that situation, to be so black and white when you speak? Wouldn’t it server the president better to be more honest about the complexities, rather than to kinda go, “Out policy is ‘Freedom is good. And people that hate liberty are trying to kill us.’”? Doesn’t that undercut exactly  what you just said?

John Bolton: I think it does. I don’t think there’s any question about it.

(verbijsterde stilte)

Weird, man.

Zonder al te veel commentaar. Het is niet omdat men gelijk heeft (ergens), dat het een goed idee is om zich op deze manier te gedragen:

Ik daag om het even wie uit om dit tot het tenenkrullende bittere einde te bekijken.

Boontje, loontje, tadadum.

“My mother always said democracy is the best revenge!!” kreet de jonge Bilawal Zardari, met een wel bijzonder zeer verbeten nadruk op “revenge!!”, bij een persconferentie naar aanleiding van zijn aanstelling als voorzitter van de Pakistan People’s Party.

Grootvader Zulfikar Ali Bhutto stichtte de partij in 1967 en was er voorzitter van tot in 1977 (toen hij gearresteerd en later geëxecuteerd werd). Toen werd zijn echtgenote, Nusrat Bhutto, eventjes voorzitter-voor-het-leven, maar in 1979 werd zijn dochter, Benazir Bhutto, voorzitter. Van 1979 tot 2007 (toen ze vermoord werd). En nu is dus kleinzoon Bilawal (Bhutto) Zardari voorzitter. Maar de voorzittersstoel wordt, terwijl de jonge kerel zijn studies afmaakt, nog even warm gehouden door de echtgenoot van Benazir Bhutto, Asif Ali “Mr. Ten-Percent” Zardari.

Hum. Akkoord dat politiek talent in de familie kan zitten, maar de familie bij testament voorzitter maken in uw eigen plaats… tja.

Huh. Ik vind dat Bart Somers met de dag meer op Jomme Dockx begint te lijken.

En voor de rest vind ik het jammer dat Villa Politica niet zonder simultaanvertaling uitgezonden wordt.

En ben ik een beetje beschaamd dat ik altijd weer uitkijk naar de speechen van Gerolf Annemans.

Haal uw beste VAG Rounded boven en doe mee!

Deed al een tijdje de ronde van de e-mails. Vandaag: [via alhier]

Wahey!

CDH zal geen deel uitmaken van de interimregering die premier Guy Verhofstadt op de been probeert te brengen. Ook de PS zou overwegen er de brui aan te geven. De Franstalige socialisten plegen daarover momenteel overleg. Een njet van die twee partijen zou een nieuwe crisis in de formatie betekenen. Wat doet de PS?

Wohow!

Update:

De Franstalige socialisten eisen dat formateur Guy Verhofstadt een ultieme poging onderneemt om het CDH mee in een interimregering te krijgen. Vanmiddag kondigde CDH aan in de oppossitie te gaan om een regering niet in de weg te staan. PS wil CDH mee aan boord

Op naar het record, nee?

Ah, kijk, de jaren 80 zijn weer helemaal terug: Plattdütsch mag op gemeenteraad Voeren.

Ah, Voeren, waar de Vlamingen en de Walen ruzie maken om te weten of de gemeenteraad Frans dan wel Nederlands zal spreken, en waar jaar na jaar regeringen over die taalkwesties vielen.

En waar uiteindelijk iedereen tóch een soort Duits sprak. Un sabir allemand.

Ik kwam daarachter in Van Istendael’s Het Belgisch labyrint of De schoonheid der wanstaltigheid, en het is één van die wetenschapjes die mijn leven een beetje aangenamer gemaakt hebben.

Welkom in Absurdistan, Europa.

Het weer, de tijd van het jaar, pijn aan mijn rug, algemene landerigheid, de verkiezingen niet te vergeten: ‘t is niet radio opgewektheid, ten huize mijn hoofd.

Een mens kan in tijden als deze al het goed nieuws gebruiken dat hij ziet — zoals bijvoorbeeld dit, dat zowaar een halve glimlach op mijn gezicht bracht:

In vergelijking met de Vlaamse verkiezingen van 2004 verloor Vlaams Belang afgelopen zondag 220.000 stemmen, een vijfde van zijn totaal. 1006 werd voor extreemrechts absoluut geen zegetocht, laat staan een veertiende overwinning op rij. Intern gonst daarom de kritiek op de rol die partijvoorzitter Frank Vanhecke en zijn naaste medestander Marie-Rose Morel hebben gespeeld.

[...]

Begin januari torpedeerde Morel de onderhandelingen die Dedecker aan de top van de Vlaams Belanglijst voor de Senaat moesten katapulteren. Zij vond dat de senator na zijn mislukte passage bij N-VA bij Vlaams Belang niets te zoeken had. Het kopmanschap van de Senaat kwam immers een Vlaams Belanger toe. Daarbij dacht ze in de eerste plaats aan zichzelf. Later werd dat spek voor de bek van Vanhecke zelf.

Voor Annemans en Dewinter was de mogelijke komst Dedecker een gouden kans om het klikfonds van Vlaams Belang te spijzen. De twee weten drommels goed, zeker na de jongste gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen, dat Vlaams Belang aan zijn plafond zit.

[...]

Maar bovenal, het ‘debacle’ (de term is van een Belanger zelf) was te vermijden. Opnieuw speelde de boosheid wegens het eigengereide optreden van Marie-Rose Morel op. Sommige partijleden willen de gewezen N-VA’ster wandelen sturen. Morel worden hoogmoed, zelfoverschatting en haantjesgedrag verweten.

[...]

Tijdens een bezoek aan VTM vertelde Morel VTM-presentator Karl Leenknecht dat ze haar conclusies zou trekken mocht Dedecker een zetel halen. Het werden vijf zetels. De politica ontkent evenwel. ‘Ik bedoelde dat ik mijn conclusies zou trekken wanneer de vervangers van Dedecker, bijvoorbeeld Frank Vanhecke en ikzelf, geen goede score zouden halen op de senaatslijst. Wij hebben het uitstekend gedaan.’ [De Standaard]

Eh heh. Heh. Heh.

Ach, de eerste teleurstelling voorbij: zo dramatisch is het allemaal niet, met opgeheven hoofd en in waardigheid afscheid nemen is beter dan natrappen en kwaad zijn op de wereld.

‘t Zal mij serieus benieuwen wat de regering zal zijn, ik kijk echt serieus uit naar de volgende dagen en weken.

Bart De Wever, die ik altijd een sympathieke kerel gevonden heb ongeacht zijn gedachtengoed, geeft al sinds jaar en dag aan—en gisteren ook nog—dat hij toch wel op zijn strepen zou staan qua staatshervorming, en als ik met niet vergis was het één van de argumenten van Leterme om uit te leggen waarom hij absoluut premier wou worden.

Dus, euh, wat was het ook alweer? Brussel-Halle-Vilvoorde onverwijld splitsen (moest dat niet tegen volgende zondag?), en tegelijkertijd de faciliteiten nu ook echt laten uitdoven, en onder geen enkel beding ook maar één vierkante meter Vlaamse Grond afgeven en zo?

Staan daar tegenover: PS en MR, geen van beiden zwaar afgestraft voor “de blunders van paars” (zucht), die allebei gezegd hebben dat ze geen vragende partij zijn voor een staatshervorming (lees: ge zult zwaar mogen betalen voor wat ge ook denkt nodig te hebben). De PS zei vanmorgen al bij monde van Laurette Onkelinx dat ze eigenlijk geen grote graten zag in een tijdje oppositie, en ik kan me inbeelden dat ze daar bezuiden de taalgrens een set zeer lange messen zeer scherp aan het wetten zijn, en dat ze met de grove borstel de caroloregiaanse augiasstal gaan aanpakken.

May you live in interesting times indeed.

Och, en voor de rest: het programma van de CD&V is al met al redelijk weinig ambitieus, ‘t is geen VLD-anno-jaren Thatcher of zo, dus ‘t is niet alsof ze het land in de verderfenis gaan storten. Zeg wat je wilt over de CD&V, het zijn niet echt avonturiers. En er zijn de afgelopen jaren maatregelen genomen en trends ingezet waar we eigenlijk wel trots op mogen zijn, en die niet op één twee drie afgeschaft of teruggeschroefd kunnen worden, ‘t is altijd dat. Het schip van staat is, denk en hoop ik toch, in relatief veilige handen.

Constructieve oppositie voor de sp.a federaal dan maar? En ondertussen, dare I say, verder gewoon “goed bestuur” doen Vlaams en in Gent?

En dan afspraak binnen enkele jaren. Vier jaar of twee, dat zien we dàn wel weer, nee?

Gestemd vanmorgen. Op weg naar het stembureau Aline tegengekomen en succes gewenst. De raad van mijn madam opgevolgd en die van Els.

En achteraf langeweest bij het buurtfeest aan de andere kant van het water:

En heel de namiddag tot vanavond laat zal de televisie aan staan—niets zo fantastisch als verkiezingen. Van mij zouden er elk jaar mogen zijn.

Ik ben het groot verkiezingsdebat op BRT 1 aan het bekijken in uitgesteld relais. Eerste opmerking: goeie help wat een rommelig boeltje, en miljaar wat is dat slecht belicht! Er is voortdurend een soort lopende lichtband op de achtergrond, waardoor de sprekers er telkens uitzien alsof ze in het schemerdonker staan.

En Verhofstadt ziet er zó ook al niet zo goed uit.

Even op de klok kijken: 2u36 en ze zijn nog maar aan het tweede thema. ‘t Zal niet meer voor vannacht zijn, vrees ik. Jammer.

…alhoewel, ik ga blijven kijken, denk ik. Vadderken en Phara doen dat niet goed, vind ik. Onderbreken, elkaar over de voeten lopen, hun geduld verliezen… nah.

Tyische uitwisseling, in een stukje over justitie:

Vadder: Meneer Vandelanotte, waarom zitten dan die 28 gevangenen in het collectief geheugen van Vlaanderen?

Vandelanotte: (denkt: wat een stomme vraag, alweer — zegt, de situatie wat proberend te relativeren:) Wel, zoals u weet, ik ben een ervaringsexpert in het ontsnappen van gevangenen (Dutroux, remember?)  en dat is een verschikk…

Vadder: (onderbreekt) Ja, u maakt meteen een punt natuurlijk. Toen nam u uw politieke verantwoordelijkheid, vindt u ook niet dat mevrouw Onkelinckx in dit geval ook haar politieke verantwoordelijkheid…?

Vandelanotte: Dat moet iedere minister voor zich weten, ik kan alleen maar vaststellen…

Vadder: (onderbreekt) Dat is nu al de tweede keer dat u dit antwoordt! (ja, hallo, du-uh! wat moet hij doen, alle keren iets anders antwoorden als de mensen dezelfde stomme vragen blijven stellen?)

Vandelanotte: Ja, maar dat is ook zo: ik ga nooit oordelen over iemand anders, dat hij die beslissing neemt of niet. Ik heb dat…

Phara: (onderbreekt) De geloofwaardigheid…

Vandelanotte: …zelf gedaan, en dat is ieder voor zichzelf…

Phara: (onderbreekt) sorry, meneer Vandelanotte! De geloofwaardigheid van een regering waar onder meer ook uw partij in zit wordt onder meer ook door dit bepaald!!

Vandelanotte: Ik zal er op antwoorden, ik zal er op antwooorden.

En dan verder over Stefan De Clercq, dat er 430 mensen ontsnapt waren en dat er praktisch geen haan naar kraaide. Een stom klein voorbeeldje, maar een stomme vraag over een non-issue, en dan nog keer op keer de mens onderbreken… bleh.

…

Ik ben geen expliciete fan van Renaat Landuyt, maar van daar tot schamper de mens voor leugenaar of incompetent te insinueren zoals Leterme deed, is toch wat ver. Wel een grappige come-back van Verhofstadt, dat van de 400 mensen in gesloten instellingen in Vlaanderen er 100 ontsnappen per jaar.

Tiens, het hele decor doet iedereen er groezelig uitzien, zoals Russische mafiosi in 1994. De belichting, denk ik. En al die mensen die griezelig dicht staan, onrustig schuifelend.

Aaaaargh! “Niet te moeilijk maken, heren!” zegt Phara, op de meewarige toon van een kleuterleidster die twee kleuters elkaars neuskeutels ziet opeten.  

…

“Het verwijt van Electrabel lijkt werkelijk nergens op,” zegt Leterme, en daarmee is de kous af. Vandelanotte had een balletje opgeworpen, maar Vadder wil niet meer doorvragen, en het moment is voorbij. Weird.

…

Leterme wollig en negatief (kan dat, in combinatie? jawel dus), en Verhofstadt nerveus en te defensief. Op basis van dit debat, zou ik op Vandelanotte stemmen. Niet dat dat een verrassing is, natuurlijk. Maar alla.

Vroeger, tot de vorige gemeenteraadsverkiezingen eigenlijk, was ik niet genoeg geïnformeerd over de mensen en de standpunten en het al dan niet competent zijn. Dan stemde ik d’office op de eerste vrouwelijke kandidaat met een min of meer allochtoon-klinkende naam.

Binnenkort, als het verkiezingen gaan zijn, ga ik op competente personen stemmen. Of dat mannen, vrouwen, transfo’s of aliens van Mars zullen zijn, weet ik op dit ogenblik nog niet.

Websites als deze: wat voor een betuttelende, hokjesdenkende bullshit is dat nu, verdorie? “Ook vrouwen hebben politiek talent,” lees ik. No shit, Sherlock. Trap eens een open deur in. Of deze:

[…] eigenlijk zijn wij vrouwen nog bescheiden. We zouden gewoon op basis van de bevolkingscijfers de meerderheid moeten opeisen in het parlement.
Maar we zijn zonder pretentie: de helft is ook al OK.

O ja? Met die redenering zouden mensen die niets afweten van politiek en het zich ook niet aantrekken de absolute meerderheid moeten krijgen in het parlement.

En moeten we een stukje parlement opzij zetten voor demente bejaarden. En voor homo’s. En voor mensen tussen 1.50 meter en 1.65 meter hoog. En mensen met schoenmaat 45 en meer. Nog een beetje en de 18 tot 21–jarigen of anorexie-patiënten gaan eisen dat ze proportioneel vertegenwoordigd zijn in het parlement, verdorie.

Ik eis van mijn verkozenen niet echt veel: dingen als het hart op de juiste plaats hebben, getuigen van gezond verstand, dossierkennis, goed werk verrichten, en de juiste ideologie (in de beste zin van het woord) halen het daarbij met verschillende parsecs op irrelevante nonsens als geslacht, kleur, afmetingen, sexuele voorkeur of geslacht.

Ja, ik weet dat dàt ook een open deur is, maar als ik mensen die ik serieus respecteer naar dergelijke stommigheid zie linken, dan wind ik mij daarover op.

Zeer juist! Ik zeg het al geruime tijd, maar eindelijk een beweging die er werk van maakt:

Omdat het cultuurverschil tussen bijvoorbeeld Oost Vlaanderen en Antwerpen te groot is vragen wij een onmiddelijke ontbinding van Vlaanderen.

…

VB gelooft niet in diversiteit. Vermenging is niet nodig en heeft als enig effect dat de eigen identiteit verloren gaat. Dit geld óók voor alle personen die niet tot dezelfde streektaal behoren.

Een concreet voorbeeld hiervan is de ergernis van Gentenaars als er Antwerpenaars in hun stad rondlopen.
Waarbij Vlaanderen Barst Gent ijvert voor een strengere controle op inwijkelingen (waarbij men personen die te veel andere gewoontes of manieren hebben of die de lokale streektaal niet genoeg beheersen, de toegang weigeren).

Daarom pleit VB voor de onmiddelijke ontbinding van Vlaanderen waarbij alle regio’s, gemeenten of wijken hun onafhankelijkheid verwerven.

Joechei! Maar gaan ze eigenlijk wel ver genoeg?

Vlaanderen Barst!
Onze eis de onmiddelijke ontbinding van Vlaanderen

• Vlaanderen als een geheel werkt niet, te veel geld wordt naar Limburg gesluist, te grote verschillen tussen taalgebruik en accenten, verschillen in gewoontes, …
• Door kleinere staten te creëren kent iedereen elkaar terug wat de onveiligheid zal terug dringen.
• Sociale controle is de beste politie, door wantrouwig te zijn tegenover vreemden (en hun in de gaten houden) zal de kans op criminaliteit dalen.
• Doordat iedereen dezelfde streektaal heeft is er geen verwarring of vervreemding

Allemaal goed en wel, maar ik heb toch mijn twijfels bij de transfers naar die marginalen van de Brugse Poort. En die profiteurs van Sint-Martens-Latem, die ben ik eigenlijk ook liever kwijt dan rijk.