Soek-mensen

donderdag 16 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Als ze niet opletten, zijn ze niet altijd zo opgewekt:

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Jemaa el-Fnaa

Efficiency vóór alles!

maandag 19 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 18 reacties

Bon.

Goed.

Ik moest portretten trekken. Ik met mijn statief en mijn portrettentreklens en mijn halogeenspot-op-poten naar het huis waar de portretten te trekken waren.

Statief opgezet, portrettentreklens op de D200, beetje zoeken met de belichting, D200 op statief, klickety klik klik, een foto of honderdtwintig later, weer naar huis.

Foto’s uitgeladen op de computer, metadata toegevoegd, foto’s kleurgecorrigeerd, omgezet naar DNG, hopladiejee een half uur of zo later: klaar.

So far so good. Was het daar opgehouden, de avond was helemaal geslaagd: op géén tijd gedaan, binnen, buiten, met een beetje verbeelding en wat goeie wil: bijna professioneelachtig te noemen.

Maar dan: het briljante idee om door de foto’s te gaan met het onderwerp en te zien welke te houden en welke niet te houden.

Op de computer boven is dat moeilijk te doen, wegens eigenlijk maar één zitplaats voor de computer (mijn trekzetel). Goed, gewoon met de portable naar beneden toch?

Ah ja, de files van de computer naar de portable krijgen. Netwerktopologisch ligt dat niet zo eenvoudig, dus dan toch gewoon op CD zetten, juist? Ah nee, ‘t is bijna 2 GB. DVD dus. Zoeken naar DVD. Een kwartier later: gevonden. Beginnen schrijven.

Ondertussen subject van foto’s toegekomen. Portable aangesloten, DVD-lezer aansluiten aan de portable… ah, damned, niet genoeg stopcontacten. Verlengdraad? Kwijt. In het achterhuis? Nah. Boven? Nah. Ah ja, juist: achter de diepvries.

Hm. DVD al klaar? Nee.

Oh, rats: DVD staat vol DNG-files, die zijn niet leesbaar op de portable. Photoshop installeren dan maar. Crap. Waar zijn mijn installatie-CD’s? Damned, dubbel crap: ik heb legaal alleen maar upgrades naar 7 naar CS naar CS2, en ik ga echt geen oude Photoshop installeren en dan upgraden.

Dan maar naar de slechte websites, downloaden, en mijn serienummer gebruiken. Ghaa! Geen serienummer gevonden. Keygen? Godgeklaagd, ik heb daar allemaal echte versies van, betaald en legaal en alles, maar ik weet ze van ver noch van dicht liggen. Enfin, ‘t is dus niet echt illegaal hé: als de politie komt, mogen ze zelf zoeken naar de CD’s en de serienummers.

Ondertussen: download klaar: geen RAR. Winrar? Download, install, unrar. DVD geschreven, in DVD-lezer, hoera! leesbaar!

Gna! In de rar zit een bin/cue, en geen Daemon Tools. Daemon Tools installeren. Herstarten.

Photoshop installeren. Activeren, Bridge. Updates. Nieuwe RAW plugin voor D200 downloaden.

DNG Openen op DVD: duuuuuuuurt een eeuwigheid. Dan maar copiëren op hard disk en van hard disk bekijken, juist?

Copiëren naar hard disk duurt drie kwartier. Ondertussen bekijken is zo traag als een mug in honing. En toch niet opgeven.

Een foto per vijf minuten. Traag. Ik heb ondertussen zin om de computer door het venster te smijten.

Copiëren duurt maar acht minuten meer. Nee, nog 138 minuten. Nog 45. Nog 5. Nog 165. Terug naar Bridge. Een preview van een foto opladen duurt ondertussen drie minuten.

Ik had beter de computer van boven naar beneden gesleept en beneden geïnstalleerd.

Nog aan het copiëren. Binnen zeven minuten is het gedaan, zegt Windows mij. Reutel reutel. Eens over en weer naar boven, het bed gaan uittesten. Terug: nog een kwartier. Nee, 32 minuten. Nee, drie, nee, tachtig, nee, negen.

Done! Gecopieerd! Hoera!

Bridge naar harddisk wijzen. Foto’s beginnen bekijken—oh joy, ‘t duurt maar twintig seconden om een preview te tonen. Great. Not.

Euh… zeg… en als we nu eens gewoon die DVD zouden uit de lezer trekken, in een doosje steken, en aan de prepressman geven?

Uh huh.

Een uur later. Het kan ook anderhalf uur geweest zijn. Verloren tijd. Niets gedaan. Prutsen en doen, om dan alsnog onverrichter zake te stoppen.

Zucht.

Computers: niet aan beginnen.

Confrontatie

woensdag 3 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Waar de geschreven pers allemaal niet goed voor is…

Bij het bekijken van een foto in het Laatste Nieuws maak ik me de bedenking dat ik dringend naar de kapper moet, en dat ik dat luizig hemd nooit meer mag aandoen als er getuigen bij zijn:

In de gazet

En toen ik gisteren een foto moest opsturen voor een artikel, er zo meteen geen vond (ik ben niet de enige met het probleem), en dan maar naar de lift in de gang getrokken ben (de enige plaats met een spiegel die geen WC is) om een zefpetrèt te trekken, bleek nogmaals dat ik mega-dringend naar de kapper moet, en dat ik het luizige hemd dat ik die dag aanhad ook nooit meer mag aandoen als er mensen in de buurt zijn.

Uit miserie dan maar mijn mantel en mijn sjaal aangetrokken om een foto te maken (hemd gecamoufleerd, weetuwel), maar toen bleek—eheu!—dat mijn bril ergens een deuk moet gekregen hebben, waardoor hij tegenwoordig scheef op mijn hoofd staat:

Mijzelf in de lift

Fotografie confronteert. Daar zit ongetwijfeld een les is. Naast, uiteraard, hyper-dringend een afspraak maken met de coiffeur.

Geschreven al luisterend naar: El Tattoo Del Tigre – Chico Max – El Roger Moore Del Malecon

De kinderen

woensdag 1 maart 2006 in Foto's, Kinderen. Permanente link | 4 reacties

Alles kan altijd erger, maar dan ziet een mens deze rondlopen, vannmiddag bij mijn ouders in de living:

Jan in de living

Louis in de living

Zelie in de living 3

…en dan bedenkt een mens: er is er van onze hand nog zo één op komst.

I’ve done my bit for the world.

Ik zou er nog zo lang mogelijk zo min of meer goed mogelijk bij willen blijven, bij de kinderen. Maar het kàn nu eigenlijk al niet meer stuk.

Jan komt tegenwoordig in mijn armen gevlogen als hij mij ziet, en ik vind dat van een aan het ongelooflijk grenzende hartverwarmendheid.

En gulder nu!

Ouder worden

vrijdag 10 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ik laat soms wel eens een paar dagen mijn gezicht ongeschoren, in het weekend bijvoorbeeld. En ik constateer tegenwoordig met eigenlijk veel contentement dat mijn baard praktisch helemaal grijs geworden is.

En mijn gezicht begint helemaal te verzakken. Mijn vel begint los te hangen. Ik krijg diepere en diepere rimpels. Wijs!

Ook groots: ik verlies mijn haar op mijn hoofd, en ik krijg meer en meer haar op plaatsen waar er eigenlijk geen haar hoort te groeien—mijn neus! begod mijn rug!

Zo naar de school terugkeren waar ik (good heavens) bijna zeventien jaar geleden afstudeerde, het doet soms raar. Sommige mensen zijn namelijk echt wel geen haar veranderd op al die jaren—Pierre Vinck, Walter De Gryze, Guido Story, en pakweg deze Albert:

Albert

Allemaal een beetje grijzer, of een beetje meer gekromd, of wat haar verloren, maar by and large zou je op geen tien jaar kunnen zeggen hoeveel ouder ze zijn geworden.

Et puis y’en a d’autres, qui ont pris un sérieux coup de vieux… Mijn oude leraar Frans bijvoorbeeld, die ik nog zó hoor zeggen dat hij 33 jaar geworden was, de leeftijd van Christus toen hij stierf (en die er nu dus in de 50 is). Of Pater De Moerloose, die jàren aan een stuk de onveranderlijke genius loci van het College was, maar nu bijna breekbaar leek:

Pater De Moerloose

Fugit interea  / fugit irreparabile tempus.

schoolsint-barbarafotoportretouderdom

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338