Een rustige dag

zaterdag 5 mei 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Normaal gezien moest ik vandaag met de rest van het gezin mee naar een communiefeest, maar hey, ik ben dan maar thuisgebleven. In de zetel, dan in bed, dan weer in de zetel, nog eens in bed geprobeerd, dan weer in de zetel.

Misschien dat het morgen allemaal geen pijn meer doet in mijn rug! Wie weet!

Welkom in het weekend, anders

vrijdag 4 mei 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zelie komt terug van babysit: wenend van de pijn wegens oorontsteking. 

En ik weet niet waar gedraaid van de rugpijn. 

Morgen een hele dag communiefeest, en overmorgen turnfeest? Neen, ik dacht het niet. Of het zou al erg moeten veranderen tussen nu en dan. 

Krak, fuck

zondag 1 april 2012 in Echt gebeurd. Permanente link | 3 reacties

Ik ben een Synalco-GO GO GO GO in het diepst van mijn gedachten. Euh, rug.

Jazeker: er zit in mijn rug een halve ijzerwinkel: allerlei schroeven in ruggenwervels, en dan allerlei metalen stangen die al die schroeven in een min of meer rechte lijn met elkaar verbinden.

En ik vrees dat er vannacht een stuk gebroken is.

Dat is niet zo leutig: de twee uiteinden van zo’n ijzeren stang net naast uw ruggenmerg, die tegen elkaar schuren.

‘t Is niet de eerste keer dat het gebeurt: vorige keer was het aan de ene kant gebroken, hebben ze mijn rug open gesmeten en zijn ze met een ijzerzaag aan de slag gegaan. Enfin, niet echt: ze hebben er een schroef uitgekregen, en de rest laten zitten wegens teveel vergroeid met vanalles.

Kijk, het breukvlak, vorige keer:

Synalco

En nu is het weer van dat, dus. Maar ik heb gelijk niet al te veel goesting om mijn rug nog eens open te laten snijden.

Euh nee, géén 1 april, hoor ik daar dan op een dag als vandaag bij te zeggen.

Nachten ii

vrijdag 13 februari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Nacht twee op rij. Kak.

Krieeep krieeeeppp

zondag 7 december 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Mijn rug voelt aan als een schurende scharnier als ik beweeg. Het maakt zo het geluid van een grommende maag, maar dan aan de achterkant in plaats van de voorkant. En telkens ik beweeg, niet zomaar om de zoveel tijd eens.

Dat is, denk ik, geen goed teken. Ik ga nog een dag afwachten, en als het maandagavond nog zo is, ga ik naar een dokter. ‘t Is nu verdorie al van donderdagavond dat het meer pijn doet dan anders, en vooral: dat dat geluid er is.

Ik ben een beetje ongerust.

Krak, oei

vrijdag 5 december 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ahaha. Het was nog eens lang geleden, maar mijn rug heeft het opgegeven vandaag.

Meestal wacht hij daarmee tot na de werkuren — dan zijg ik als een kapot Lego Technicsmodel in mijn trekzetel neer, om een paar uur later als een zak vol legoblokjes naar mijn bed te sijpelen. Maar gisteren tijdens het Zesde Zintuig schoot het in mijn rug en het is er vannacht niet meer uitgeschoten.

Van dat Zesde Zintuig trouwens: ik vind van mezelf dat ik het nog lang uitgehouden heb, om niet te kijken.

Tot de finale, om precies te zijn. Ene Jacqueline moest proberen raden wat er “gebeurd” was met iemand.

Ik werd al nerveus op voorhand van het gedoe: een entiteit had bezit genomen van haar lichaam, en ze werd er tout chose van. Bah.

Er werd haar op voorhand natuurlijk veel te veel informatie gegeven: dat ze naar een andere locatie zou moeten gaan om verder te doen, bijvoorbeeld. Niet moeilijk, als ze nu aan de rand van ene weg staat, dat ze dan gaat vermoeden dat het om een ontvoering of zoiets zou gaan.

Ach, en zo ging het maar door. Het ging verder met een serie cold readings in de kelder waar ze Körperwelten hadden staan (waarom? omdat ze het dan op de geesten van de overledenen zouden kunnen steken als het zou mislukken?), een cold reading die voor het overgrote deel faliekant mislukte, overigens.

Het deed me denken aan wat die mens onlangs nog zei: Het Zesde Zintuig is als een wedstrijd vliegen voor pinguïns — degene die het hoogste springt heeft gewonnen. Bah.

Het culmineerde in een trip naar het ex-Heizelstadium, waar één van de twee dames-finalisten er zó pal op zat, dat het niet anders kon dan dat ze geraden had waar ze precies stond — een paar weken meedraaien in dat circus en ze zal wel in de mot gehad hebben dat het een spectaculair iets moest zijn, en dan zijn er niet zoveel mogelijkheden: Switel, Gellingen, Heizeldrama.

Ach, ach.

Ik ga me nog wat opwinden in mijn trekzetel, bij het zuigen op een kommetje pijnstillers.

Ack

donderdag 7 augustus 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik durf niet meer klagen, maar mijn rug doet vreselijk pijn en het is de schuld van De Lijn.

Er ligt zo’n kabelbeschermding over de Overpoort, aan de Voetweg, en de bus is daar vreselijk snel over gereden. Bus een halve meter naar boven en weer naar beneden: resultaat, niet zo goed.

Ai.

Het ging nog, deze namiddag, maar nu wordt het wel heel erg pijnlijk. Hopen dat het vannacht wegtrekt.

Yah, so it gave out

woensdag 7 mei 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

‘t Moest er eens van komen: de rug heeft het opgegeven, voor vandaag.

Ik steek het op Anna, dat ik ze naar boven heb moeten sleuren gisteren.

Hey, niets aan te doen. Vandaag wordt het een dag werken vanuit mijn bed. Morgen terug naar Brussel.

Blergh

maandag 24 december 2007 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Mijn rug deed pijn en ik kon niet slapen. Hopelijk nu wel. Vijf uur is géén uur om nog wakker te zijn—gelukkig dat het geen zomer is, dat de gevederde ratten nog slapen en dat het nog enkele uren comfortabel donker blijft.

Damned: ik kijk er niet naar uit, zo lang uit mijn goede zetel/stoel/bed zijn vandaag en morgen.

Ai, krak, oei, knerts

maandag 2 oktober 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Kent ge dat, zo rugpijn? Zo’n gevoel in uw rug alsof er een stuk been in uw ruggengraat twee jaar geleden niet goed teruggegroeid is en nu op de dool is in uw ruggenmergkanaal?

Zo’n gevoel alsof het titanium dat ze twee en een half jaar geleden in uw rug gespijkerd hebben, nu besloten heeft om acute metaalmoeheid te vertonen?

Zo alsof het elk ogenblik zou kunnen doorschieten, en dat er een metalen staaf aan één kant in uw longen zit, en aan de andere kant dóór uw vel, dóór uw hemd en tot in de rugleuning van de trekzetel springt?

Nee?

Ah, euh. Carry on then. Carry on.

Krak

vrijdag 7 juli 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Dat zei mijn rug gisteren.

Allez ja, niet letterlijk “krak”, al behoort dat ook tot de mogelijkheden: een catastrofale collaps van mijn ruggengraat, als het titanium dat mijn rug bij elkaar houdt bijvoorbeeld door metaalmoeheid (het gebeurt!) plots zou doorknappen. Dan mogen ze me in het beste geval met een vuilblik bij elkaar rapen voor reparatie, en in het slechtste geval mogen ze me meteen afvoeren. :)

Nee, ‘t was figuurlijk “krak”. Door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld zegt de ex-kerkganger in mij nu al een dag aan een stuk: de nieuwe trekzetel was toegekomen en de oude stond beneden in de keuken op de natuurstenen vloer. Die oude zetel is zo’n model dat eigenlijk (vermoed ik) bedoeld was om ergens in een interieur vast te vijzen, zonder pootjes heeft maar wel met zo’n soort stalen reling met gaten voor schroeven en bouten onderaan.

Ik dus al meteen in paniek dat als er iemand in zou zitten, dat de vloer meteen helemaal kapot zou geschronst zijn, en dus als de gesmeerde weerlicht naar buiten om van die schuimrubber puzzelstukken voor kinderspeelmatten gegaan om onder de ijzeren relingen te wurmen.

Op mijn eentje de zetel opgeheven en er vier puzzelstukken onder geschoven. En bij de vierde keer opheffen was het prijs: verschot in mijn rug. Te vergelijken met? Wel, alsof men net met ijzerengetipte legerbottinen in uw rug geschopt had, op een blauwe plek die er al zat omdat men hetzelfde de dag ervoor ook al eens gedaan had.

Niet veel zin om daar enorm over te klagen op het moment zelf, mijn madam heeft dan negatief medelijden wegens mijn eigen schuld zijn, maar gedomme: het doet wel enorm vreselijk pijn.

Geschreven al luisterend naar: The Miles Davis Quintet – Relaxin’ with the Miles Davis Quintet – If I Were A Bell

Scheut

dinsdag 6 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Vanavond een enorme pijnscheut gehad in mijn rug. Het zekere voor het onzekere genomen, en in de zetel blijven liggen tot ik echt wel heel erg moe was.

Eum, nu dus.

Naar bed, en morgen verder doen met de computers: harddisken leeghalen en overpompen en rationaliseren, computers herinstalleren voor de kinderen en voor Sandra, fileservertje opzetten en aan het netwerk hangen.

Yep yep.

Oeioei

vrijdag 19 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Ça craint mes amis, ça craint.

Twee uur geslapen—halfvijf tot halfzeven—en dan nog een kwartier in bed liggen lummelen.

Weinig slaap, daar kan ik tot mijn eigen verbazing eigenlijk redelijk goed tegen. Ik kan gerust een paar dagen aan een stuk weinig of niet slapen zonder daar al te veel negatieve gevolgen van te ondervinden. Behalve dat ik de neiging krijg om meer en meer sarcastisch, om niet te zeggen onbegrijpelijk-slash-absurd te worden. Maar het lukt allemaal wel nog.

Nee, ‘t is van iets anders dat het lastiger is vandaag. Vijf voor zeven beneden, dus geen tijd gehad om de kinderen mee aan te kleden. Wel nog net genoeg tijd om een meloen te ontpitten en in partjes te snijden voor Louis en Zelie op school.

De fiets is al een tijdje in technische panne wegens pneu crevé, te zwaar om alleen in de koffer van de auto te steken dus het is wachten tot er nog eens een sterke manspersoon in de buurt is om er mee naar de velomaker te gaan, en dan gaat dat alleen op zaterdag maar dan zijn er duzend andere dingen te doen, hoe gaat dat?

Ik dus naar de bushalte geschuifeld, pijnlijke rug weetuwel, aangezet om een paar minuten na zeven en net op tijd om bus 3 te zien wegrijden zodat ik moest wachten op de volgende die maar aan de Dampoort toekwam om negentien na zeven of zoiets, waardoor ik me dus, met pijnlijke rug en alles, toch moest haasten om de trein van 7u23 te halen, waardoor ik mezelf nog meer pijn gedaan heb.

Op de trein een zo comfortabel mogelijke positie gezocht en gekeken naar het einde van de laatste aflevering van Lost (span-nend!) en het begin van de laatste aflevering van The Daily Show (grap-pig!).

Helaas, toegekomen in Brugge was het weer van dat: bus 11 (één van de weinige die nét aan mijn werk stopt in plaats van op de Markt) stond vertrekkensklaar, dus ik heb me weer mogen haasten. Oei. Ai.

Enfin ja, aan klagen geen gebrek. Gelukkig dat het weekend lonkt.

Vanavond iets vroeger ophouden wegens oudercontact op school bij Louis (‘t zal nodig zijn, die jongen vertelt ons nooit méér dan “ik weet het niet” als we vragen hoe het was). Morgen de nieuwe trekzetel degelijk gaan uittesten en meteen ook bestellen. Morgen ook, weather permitting, nieuwe beestenfoto’s nemen.

En morgenavond in Goed Gezelschap naar Eurovisie kijken. Met alle ledematen gekruist voor de mannen van Lordi, uiteraard.

Geschreven al luisterend naar: Kate Bush – Hounds of Love – Waking the Witch

Weer van dattem

vrijdag 19 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Jawel: rugpijn. Een aanval-of-sorts rond middernacht.

‘t Is nu vier uur, en ik denk eens naar bed te kruipen. Binnen twee uur opstaan en gaan werken.

Brr.

Drrring

vrijdag 12 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Il est 4 heures 5 et ça ne va pas du tout.

Da’s al de derde nacht op rij. Grrr.

‘t Is te hopen dat ik zaterdag genoeg kan recupereren dat ik zondag naar Holland naar verjaardag kan gaan.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338