Sandra en Jan en Hecate in bed

zondag 29 juli 2012 in Foto's, Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Jaren geleden, toen Jan zes maand en een paar dagen oud was, nam ik een foto van Sandra en hem en de kat:

Sandra en Jan en Hecate

Drie uur geleden, kompleet out of the blue, zegt iemand op Flickr mij “I made a drawing based on this lovely photo”:

drawing

Allez jong. Het internet. Um. En dankuwel, I guess, Rainbow Mermaid. Wie u ook bent.

Here comes the gravy train!!!

dinsdag 26 juni 2012 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Kijk nu!

Erdoor!

Sandra is officieel leraar! Als ik het goed begrepen heb, wil dat zeggen dat, van zodra ze ergens een plaats gevonden heeft, ze niets meer moet doen, drie maand vakantie heeft en alle schoolverlofdagen vrij, een vrijgeleide om steen en been te klagen over hoe moeilijk het allemaal wel is, én dat niemand nog mag zeggen dat het overal wel iets is.

:D

(Maar serieus: doe het maar eens, een diploma bij halen met al die kinderen en dingen te doen, en een man in huis die meer last dan hulp is. Dagen en nachten werk, jongleren met agenda’s, woekeren met tijd… Mijn heldin!)

Hold it… hold it…

maandag 16 april 2012 in Foto's, Kinderen. Permanente link | 12 reacties

‘t Is eerste communie in de klas van Jan (ze doen het in het tweede leerjaar op onze school, wegens alsdat het eerste al druk genoeg is, vinden ze, om er nog eens een hele eerste communie in te wurmen).

Bij die eerste communie hoort er vanalles en nog wat: boekjes maken en liedjes leren en een bezinning en dingen.

Zoals Zelie en Louis voor hem, doet Jan aan alles mee, behalve de Eerste Communie zelf. Ik vind het bijzonder waardevol dat kinderen dat allemaal leert kennen, maar als het is om lid te worden van de Katholieke Kerk (of om het even welk ander gelijkaardig iets), dan vind ik dat ze dat best doen als ze zelf een volledig geïnformeerde beslissing kunnen maken.

Jan moest tegen morgen een foto van het gezin hebben, en ge ziet dat van hier: de laatste foto van het hele gezin samen dateert van denk ik drie of vier jaar geleden.

Vanavond dus maar, tussen twee pannenkoeken door, iedereen op straat neergepoot, fotomathilde op statief een paar huizen verder gezet en met de timer een foto gepakt:

Verplicht nummer voor communiedinges

We kunnen er weer een paar jaar tegen. Zie ons daar staan, alsof we het alle dagen doen. En alsof ik niet net bijna een scheur in mijn rug had van mij te haasten (zelfs rap lopen lukt niet zo goed meer, tegenwoordig), en alsof ik niet nét met een kwart van een seconde overschot op mijn plaats stond. En dat we de buren naar binnen hadden moeten jagen omdat ze mee op de foto stonden.

(Ja, volgende keer doe ik het dan eens met een betere achtergrond en een degelijke lens en belichting en alles. Jaja. Dán.)

Een okeedan-moment

zaterdag 14 april 2012 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Sandra is naar Van Katoen gegaan. Handwerk, workshops, in het MIAT letterlijk achter ons huis: helemaal haar ding, en alles.

En toen kwam ze thuis met heur haar in een rampenzone bovenop haar schedel.

Ik denk dat ze iets zei van retro-fifties of zo. De kinderen en ik hielden het op “ok dan”. Maar ‘t ziet er wél iets enorm leutigs uit voor kinderfeesten: Pretty Messy, door de mensen van Theater Savooi.

Update — Zo zag het er uit.

Sandra haar

Verder commentaar is niet nodig, zeker?

Goodbye cruel world

donderdag 20 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Mijn madam is op de lappen, ik weet niet waarheen, misschien is ze naar andere vrouwen dingen gaan doen waar ik niets van afweet.

Punt is, ik zit alleen met de kinders thuis, en ik ben vergeten dingen op de nemen op de televisie want ik geraakte niet uit de zetel om te zoeken naar de afstandsbediening, en dat vind ik nu achteraf gezien spijtig want wie weet wat heb ik allemaal gemist terwijl ik naar Mijn Restaurant aan het kijken was.

Maar alla.

De vooruitgang houdt men niet tegen: ik ga nu naar mijn bed afzakken, en ik ga mijn bed omhoog krikken, en ik ga daar wat dingen af maken die ik af wou maken voor het werk. Niet omdat het moet, maar omdat ik wil.

En ik zég wel “goodbye”, maar dat is het natuurlijk niet, want ik zal daar zo draadloos op het netwerk zitten als maar kan zijn.

De vooruitgang, de vooruitgang. Wie zou ooit gedacht hebben dat ik met plezier vervelende dingen zou doen, in mijn bed, vanthangend aan het internet?

In de gazet!

zaterdag 1 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Mijn madam staat in de gazet, hoera!

Sandradestandaard

En ik leer dingen bij, ‘t is niet te geloven. Zo leest zij blijkbaar achter mijn rug Kenygma, en Tales of The Brudgery and Boredom. :)

Hoe wij elkaar leerden kennen

zondag 23 december 2007 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Kijk wat ik nu in mijn archieven vind. Het eerste artikel waar Sandra en ik aan samengewerkt hebben ooit, nog vóór wij bij malkander waren. In WordPerfect geschreven, op het eerste verdiep van het Hof van Beroep, op één van de IBM PS/1–toestellen die daar gesponsord stonden. Dat waren de dagen. 1991 of 1992, denk ik.

Dit was niet het definitieve artikel, als ik het mij goed herinner: ik heb achteraf alles nog van plaats veranderd en uitgelegd. Maar als tijdsdocument kan het tellen, ha!

Artikel over de cantus

Ik herinner me niets meer. Maar dat zou natuurlijk wat eenvoudig zijn, vandaar: artikel.

Er bestaan heel wat misverstanden over cantussen. Wat is een cantus? Een zuippartij. Als je er een van maakt, natuurlijk. Want niemand is verplicht te zuipen. Je drinkt gewoon net zoveel als je wilt, en wanneer je wilt. De enige uitzonderingen daarop zijn:

  • De Salamander (ad fundum)
  • De toast (naar gelang, één vinger, twee vingers, enz. of ad fundum)
  • Uit sympathie (een aantal vingers of ad fundum; eventueel vrijwillig, meestal nadat iemand een straf gehad heeft, waarvoor zie verder)
  • De ad fundum per jaar (ad fundum, wat dacht je)
  • Als straf.

Dit mag dan al veel lijken, maar de verplichte ad fundums zijn verspreid over de drie of meer uur die een cantus kan duren.

Straffen worden uitgedeeld voor inbreuken op de algemene gedragsregels, zoals daar zijn:

  • (Expres) vals of helemaal niet zingen
  • Beledigen van Senior(es), cantor(es), schachtentemmer(s), zedenmeester(s) – m.a.w. “mensen met gezag”
  • Niet gehoorzamen
  • Naar goeddunken van de zedenmeester(s), schachtentemmer(s), …
  • zonder toestemming naar toilet gaan, ongecontroleerd huilen, hysterisch roepen, …

De straffen worden toegediend, indien nodig, door de zedenmeester(s). Iedereen die zich in het ongelijk gesteld voeld door een commilitio, kan van de cantor een straf eisen (natuurlijk met het risico dat hij daarna “uit sympathie” dezelfde straf mag uitvoeren). Als straf kan gegeven worden:

  • Ad fundum (telkens met manieren, t.t.z. “Prosit Senior, Prosit Corona, Ad Fundum!”):
    • gewoon: een volle pint in één keer uitdrinken lepke: arm rond hoofd, pint uitdrinken labberdaske: pint vasthouden met tanden en uit-drinken
    • chinees: met hoofd naar beneden pint uitdrinken
    • kongolees: rechtstaand op één been, pint onder andere knie door leegdrinken
    • kikker: een pint in elke hoek, met kikkersprongen van pint naar pint en uitdrinken
    • kangoeroe: al springend uitdrinken
    • saddamke: met twee stoeltje maken, gestrafte erop; op en neer wippend pint uitdrinken
    • krokodiltje: op buik op stoel met benen in lucht pint uitdrinken
    • cicciolina: op rug, benen in lucht, arm onder de knie en uitdrinken (leuk voor meisjes, worden dan rondgedraaid en aan de hele corona getoond)
  • De pompproef: een plateau bier (t.t.z. een plateau vol bier, niet vol bierGLAZEN) uitdrinken, al pompend.
  • Luigi / Louisa: onderbroek wordt vastgehouden door twee man, en de gestrafte wordt er aan opgeheven tot de onderbroek scheurt.
  • “Why was he born so beautiful”: de gestrafte staat recht, op verhoog, en wordt publiekelijk terechtgewezen. De corona zingt, naar hem wijzend, “Why was he born so beautiful / Why was he born at all? / He’s no fucking use to anyone / He’s no fucking use at all”). Zedenmeester houdt pint tegen kin, vraagt, pint schuddend: “How high is the highest mountain?” Corona: “HIGH!” Zedenmeester, pint tegen kruis van gestrafte, schuddend: “How deep is the deepest sea?” Corona: “DEEP!”. Zedenmeester: “In how many seconds can he drink this pint?” Corona: “Vier! Twee! Eén! Drie! (etc)”. Zedenmeester kiest het aantal seconden waarin de gestrafte een ad fundum moet doen.
    Lukt het niet, wordt de hele procedure herhaald.
  • “Ex”: de gestrafte wordt buiten gestuurd.
  • Bierimpotent verklaard worden (als de persoon in kwestie duidelijk niet meer kan).

De straffen zien er alweer vervaarlijk uit, maar zolang je je manieren houdt (zie boven), hoef je niet in contact te komen met de zweep van de zedenmeester.

In het begin van de cantus, of telkens de nood aan de man komt, worden twee biersmurfen aangesteld. Zij zijn verantwoordelijk voor het tappen en regelmatig verdelen van bier. Zij zorgen voor een vlotte bediening en mogen het verloop van de cantus niet storen. (Het is niet verplicht voor de biersmurfen om na elk liedje een ad fundum te drinken, NvdCantor. Als zij te zat zijn om nog te tappen, moeten ze maar komen vragen om vervangen te worden.)

Een aantal andere regels:

  • Als de zedenmeester of de cantor “Silentium!” roepen, moet de corona zwijgen. Logisch, waar.
  • “Lied ex”: bij het einde van een lied moeten de codexen dichtgedaan worden, zoniet mogen de buren van de nalatige er hun pint op ledigen.
  • “Ongedoopte codexen/petten”: da mag nie zijn hé.
    Ongeoorloofd op een cantus. Als er nieuw materiaal bespeurd wordt, wordt het gedoopt. Dit houdt in:
    1. een glas bier erover uitgieten
    2. een bezoek aan de mannentoiletten
    3. een besmeuring met alles wat in de buurt zou kunnen liggen (eventueel, en naar eigen gevoel)
  • Men is niet verplicht een ad fundum uit te DRINKEN: wanneer men zich niet meer in staat van werking voelt, mag men de inhoud van het glas over het (eigen, weliswaar) hoofd gieten. (Wie niet zijn eigen hoofd gebruikt, mag rekenen op een straf—zie boven).
  • “Tempus”: d.i. pispauze. Een tempus kan algemeen zijn (voor iedereen, Tempus commune, 10 minuten) of persoonlijk zijn. Dit laatste moet aangevraagd worden aan de Cantor, met inachtneming van volgende regelen:
    1. Een lid van de corona: “Senior, tempus peto”. De schacht vraagt aan de schachtentemmer: “Meester, tempus peto”.
    2. Het verzoek moet gevolgd worden door een “pisversje”. Dit is een quatrijntje (AABB), waarin de noodlijdende zijn behoefte uitdrukt. Het moet origineel zijn, eventueel stout en vulgair. Alleszins niet braaf. Een voorbeeld: “Mijn naam is Vandamme Marijke. Ik moet hoognodig zeiken. Als ik niet mag gaan, zal ‘t hier gauw onder water staan” (flauw, waarschijnlijk afgekeurd). Zeker niet beginnen met surrealistische rijmpjes of extravangante rijmschema’s.
    3. De cantor willigt het verzoek in met “Habes” of wijst het af met “Non habes”.
  • “Verbum”: als iemand iets wil zeggen, moet hij daarvoor de toestemming vragen aan de cantor / zedemeester, met “Senior / Meester, verbum peto”. Kan ingewilligd of geweigerd worden met “Habes” of “Non habes”. De toespraak moet begonnen worden met “Senior / Meester, Commilitiones” (steeds manieren houden!).

Het belangrijkste bij een cantus is natuurlijk het zingen zelf. De praeses (in de praktijk de cantor) bepaalt welke liederen gezongen worden. De cantor zegt de bladzijde, de schachtentemmer vraagt de schachten naar de bladzijde (“Schachten, de bladzijde?” Schachten roepen bijvoorbeeld: “Eén, vier, vijf, vijf, vier, één, [een zelf in te vullen woord van laag of bedenkelijk allooi] honderd vier en vijftig”).

Daarna wordt de eerste zin van het lied voorgezongen door de cantor, zegt de cantor “Corona, aan één, …” – waarop de corona invalt. Na elke strofe wordt onderbroken, en zegt de cantor opnieuw “Aan twee / Aan drie / … / Ad ultimum”. Na het lied zegt de cantor “Lied ex!” (zie boven).

Het Io Vivat zou van buiten moeten gekend zijn. Bij de aanvang van de cantus staat de corona recht, legt de pet of hand op de linker tepel en zingt uit volle borst doch ingetogen en waardig het Io Vivat:

1. Io vivat! Io Vivat!
Nostrorum sanitas
Hoc est amoris poculum
Doloris est antidotum

2. Io vivat! Io Vivat!
Nostrorum sanitas
Dum nihil est in poculo
Iam repleatur denuo

[…]

6. Io vivat! Io Vivat!
Nostrorum sanitas
Iam tota academia
Nobiscum amet gaudia

Bij bepaalde liederen deelt de cantor de corona in verschillende groepen (naar jaar, naar fakulteit, naar geslacht, naar kant in het lokaal, …). De verschillende groepen zingen dan bijvoorbeeld tegen elkaar op (bvb. bij p.154, “Edite, Bebite”).

Vrije strofes. Soms kunnen aan een lied strofes toegevoegd worden door leden van de corona. De cantor bepaalt wie mag zingen, meestal een paar gevorderden die elkaar aanvallen op hun mannelijkheid repectievelijk vrouwelijkheid (“En Jan die heeft ne grote lul / Maar in bed is hij een grote nul”; antwoord: “En Jef die heeft ne grote mond / maar hij heeft hem liever in zijn kont” – op de muziek van “Het Zwart-Bruine Bier”, Codex p. 125).

Gebaren bij liedjes. Bij het zingen van sommige liedjes is het gewenst zich met het lichaam (handen, voeten, andere?) te expliciteren. Soms vindt men daarvoor de “regie-aanduidingen” in de tekst zelf (zie bijvoorbeeld pagina 153, “Dis in de lucht”). Soms moet je de eerste keer maar kijken naar je gebuur cfr. de Salamander op p. 163.

Het einde van een cantus hangt af van de ambiance, van de cantor en van de omstandigheden. Meestal wordt geëindigd met een serene versie (in de mate van het mogelijke) van het Vliegerke en van de Vlaamse Leeuw. De Vlaamse Leeuw wordt niet gezongen uit Flamingantisme of Vlaams-Nationalisme, maar gewoon omdat het (a) traditie is en (b) een passende afsluiting is van een avond met ambiance (“Ze zullen hem niet temmen”, etc.). De mensen die de Vlaamse Leeuw niet willen meezingen (uit persoonlijke overtuiging, je weet maar nooit, Westland New Post, IRA of zo) worden wel verzocht uit respekt recht te staan en in stilte mee te luisteren. (Faut tout de même pas pousser bobonne dans les orties! Un minimum de respect pour nos valeurs flamandes! – NdlR)

Na de cantus worden de commilitiones naar huis begeleid of afgehaald door hun ouders. Soms toch. Soms gaan ze ook nog uit, maar dat zijn uitzonderingen: échte zwijnen, die niet thuishoren aan onze faculteit. Zoals de auteurs hiervan bijvoorbeeld.

Sandra Pattyn
Michel Vuijlsteke

Het gezin van de toekomst

zaterdag 5 augustus 2006 in Internet. Permanente link | Geen reacties

Sandra: Ah, is Steven terug?

Ik: (checkt Steven’s weblog, ziet niets) Hoedat?

Sandra: Hij is on-line gelijk.

Ik: (checkt IM, ziet Steven online & busy) Ah tiens ja.

En ‘s avonds wisselen we links uit per IM en vanalles. ‘t Is proper.

Cfr. de madam

woensdag 29 maart 2006 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Terugblik – nummer 4. Zo doen de professionelen dat.

Het verschil tussen kattebelletjes as-it-happens en een beredeneerd verslag.

Mijn madam moet meer schrijven. Goeie zaak dat ze een weblog heeft.

Foto’s

zondag 19 maart 2006 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Tja. Nu moet Sandra natuurlijk wel een goed fototoestel hebben hé.

Ze zit maanden en maanden en maanden thuis met de nieuwe spruit, ze heeft een weblog, en dan zou ik de enige moeten zijn die foto’s trekt of zo? En al het goed weer van de eerste maanden missen of zo?

Nee: we gaan eens op zoek naar een tweede Nikon denk ik. De D70 naar Sandra, met de 50mm en de 18–70 en de 70–300. En dan koop ik zo’n goedkope D200 bij.

Mja. Een goed plan.

Communicatie

woensdag 8 maart 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Sandra:
  zijt ge daar?

Michel:
  ya
  en gij?

Sandra:
  blijkbaar :)
  gaat ge mee naar huis?

Michel:
  ya
  en gij?

Sandra:
  ja anders zou ik het u niet vragen hé

Michel:
  g’hebt geen ongelijk

Geschreven al luisterend naar: Dimitri Shostakovich – Symphony no.7 in c major, op. 60 “leningrad” – I. allegretto

Op hoop van zege

zaterdag 14 januari 2006 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

‘t Schijnt dat de kinderen vannacht en gisterennacht nogal veel wakker waren. Ik hóór dat niet, en ge moet dan niet denken dat iemand mij vraagt om wakker te worden of zo, nee hoor…

Nu ja, Sandra heeft het vanavond gevonden om Zelie in slaap te krijgen en te houden: ze heeft ermee gedreigd dat als Zelie wakker zou worden, ze aan haar teennagels aan de balk zou genageld worden.

En als ze ervan viel?

Dan zou ze in een nat deken gedraaid worden en op straat gezet worden tot ze bevroor, en dan zou mama haar met een grote hamer in stukjes kloppen.

Uh huh.

Pedagogisch verantwoord, zo zijn we dan wel weer.

‘t Moet trouwens zijn dat ze’t al gewoon zijn, want Zelie nam het niet al te serieus op: al direkt vragen over hoé dat dan wel precies in zijn werk zou gaan, met die teennagels. Jamaar, hoe precies? En als mijn teennagels er afvallen, hoe dàn? Ah, met haakjes door de teennagels? Maar dat kan toch niet, want dan zitten de haakjes toch in haar vel, en dan kùnnen die teennagels toch niet vallen?

En trouwens, dat van in stukjes kloppen: dat zou toch niet helpen, want dan zouden we tóch verdrietig zijn. Neh!

Ahem.

kinderenzeliesandraslapen

Eppie burfdeej

donderdag 8 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Er is er eentje jarig, te weten: mijn madam, hoezee holadiejee!

Ik ben eens benieuwd of ik vanochtend een slets naar mijn hoofd ga krijgen als ik ze wakker maak met dit hier.

In ieder geval, als ze na die Backstreet Boys niet wakker is… :)

verjaardagsandra

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338