Oudercontact

vrijdag 9 maart 2012 in Kinderen. Permanente link | 3 reacties

Gut gut gut, wat een gedoe, oudercontact en dingen.

Sandra was met Jan naar de voetbaltraining, en dus deed ik alleen de drie oudercontacten op de lagere school.

Eerst Anna om kwart vóór, en dan Jan en Louis, dubbel geboekt, alletwee om vijf na.

Anna

Anna, daar waren zelfs geen vijf minuten voor nodig: ze doet het zeer goed in vanalles, ze is sociaal, behulpzaam, vriendelijk, gehoorzaam, geïnteresseerd, tralala. Geen halve mens die ook maar een halve seconde denkt dat ze niet méér dan op haar plaats zit, zelfs al zit ze een jaar voor.

Ze zou alleen wat sneller mogen beginnen aan haar opdrachten (Anna: ze kan letterlijk een uur op de mat zitten in de badkamer, één kous in de hand. Of letterlijk meer dan een uur aan een halve boterham bezig zijn), en als men ze niet zou tegenhouden, zou ze de hele dag kunnen blijven vertellen over vanalles (maar dat stoort niet, ze is alleen soms wat teleurgesteld dat ze niet op élke vraag mag antwoorden).

Jan in de zetel

Jan doet het zeer goed, sociaal, vriendelijk, komt overeen met iedereen, the usual. Ik dacht dat ik teleurstellende dingen ging horen over zijn tafels van vermenigvuldiging, maar dat was niet zo: hij is blijkbaar helemaal goed mee. Alleen zijn technisch lezen zou expressiever mogen: hij zou wat meer moeten luidop lezen thuis. En zijn attituderapport was uitstekend (allemaal erenoten, da’s het beste van het beste), behalve zijn taken: hij zou wat, euh, spontaner zijn huiswerk moeten maken en afgeven.

Er zat maar één valse noot in het gesprek over Jan. Niets dramatisch, maar toch ook niet echt zo aangenaam. Ik heb het er vanavond met hem al over gehad, en er zal morgen nog eens over gesproken worden ook.

Louis 's avonds aan de computer

Louis blijft Louis, zei de meester, en zo is het maar net. Hij (Louis, niet de meester) had even een mindere periode, waar er een paar dingen toch wel de mist ingegaan zijn, maar uiteindelijk is dat maar even, en is het allerbelangrijkste dat hij zich eigenlijk helemaal op zijn plaats voelt, en goed voelt. Zijn resultaten, daar zit ik geen moment mee in, en ik besef net dat we het er niet eens over gehad hebben: ook de meester zit er niet mee. Het komt allemaal echt wel goed, zei hij, en dat is een enorm pak van ons hart.

*
*     *

Ik was het eerlijk gezegd vergeten, trouwens, dat het oudercontact was vanavond: voor één keer stond het niet in de agenda, en ‘t is pas toen @SvenAdhese begon aan te zetten om naar de ouderavond van zijn kinders te gaan, dat ik er achter kwam. En dan stond het me vaag bij dat we het erover gehad hadden, maar ik wist de details niet meer.

Boo, hiss, inderdaad: slechte vader.

Maar wacht! Het wordt nog beter!

Ik was ook helemaal vergeten dat Anna dit weekend op scoutsweekend ging. OP SCOUTSWEEKEND? Alleen? Zonder broers of zussen? Dat kindje dat eigenlijk nog in de derde kleuterklas zou moeten zitten? Zijt gij op uw kop gevallen EN BLIJVEN BOTSEN, Vuijlsteke?

I know. Ik mag er ook niet aan denken. Goed dat ik er pas vanmiddag achter kwam, anders liep ik al de hele week te stressen.

Teleurstelling

vrijdag 8 december 2006 in Kinderen. Permanente link | 12 reacties

Zelie is met haar slechtste rapport ooit naar huis gekomen: er stond een 3 (kan beter) op voor stiptheid.

En het ergste van al: de juffrouw had het rapport al helemaal ingevuld, en ze heeft in extremis nog de tipp-ex moeten bovenhalen. Vandaag had Zelie haar huiswerk gewoon niet gemaakt, én was ze haar turnzak vergeten. Hot on the heels van maandag een brief vergeten laten invullen en een toets vergeten laten ondertekenen.

Mijn hart brak: ik heb het zelf ik-weet-niet-hoeveel meegemaakt op de lagere school, jaren en jaren aan een stuk.

Ik weet het ook niet precies wat er mee te doen, maar ik heb me in alle geval niet kwaad gemaakt. Ik heb heel erg teleurgesteld gekeken, en het heeft zijn effect niet gemist: Zelie begon hartverscheurend te wenen. “Ik ben niet boos,” heb ik stilletjes gezegd, “maar ik ben wel vedrietig. Omdat ik weet dat je beter kan.”

Nog waterlanders natuurlijk.

En of ze het nog ging doen? Snif, snik, neee…

Afijn ja. *houdt zijn hart vast*

update dat niemand een verkeerd gedacht krijgt: het was een zeer goed rapport, op dat ene cijfer na. En Zelie is enorm vlijtig en hardwerkend op school, door de band. Zij is van het type dat als ze weet dat ze tegen volgende week één van de vijf gedichtjes van buiten moet kennen, dat ze niet het kortste neemt, maar ze meteen allemaal van buiten leert, “omdat ze niet kan kiezen”. Ze kan soms vergeetachtig zijn en soms ook wat slordig, maar het is hoegenaamd niet van slechte wil. En ze was er wel degelijk het hart van in. En we gaan er zelf ook meer op moeten letten. Zo.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338