Michel Vuijlsteke’s weblog

Mijn pen was op de grond gevallen, en de punt was niet meer wat hij moest zijn. En dus ben ik vandaag een nieuwe punt gaan halen:

Het was maar een klein deukje in mijn oude punt, en wat een wereld van verschil dat is—een mens krijgt er wel respect voor penpuntmakers van. In één richting lukte het wel, met de punt net zó gehouden. Maar van zodra ik mijn pen een beetje draaide, was het om zeep:

Alles gelukkig terug bij het oude met de nieuwe punt in de pen. En ik heb van de okkasie gebruik gemaakt om ook van inktkleur te veranderen, van bruin naar blauwzwart:

Nu nog mijn boekje terugvinden, want dat is mislegd geraakt tijdens de Gentse Feesten. Ergens in huis, ergens.

Op een vorig werk moesten we ooit het ontwerp-, pre-press- en drukwerk doen voor een prestigieuze tentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten in Brussel.

Vele, véle tienduizenden affiches. Gróte affiches. Vierkleurendruk, degelijk papier, prachtig ontwerp.

Niet alleen affiches, maar ook kaartjes, folders, flyers, uitnodigingen, kleinere posters, programmaboekje, catalogus, enfin: the works.

Al die dingen wel door vijftig mensen gezien, nagelezen, gecorrigeerd, aangepast, herschreven, goedgekeurd, finaal goedgekeurd. Op ontwerp, zwartwitproef, film, kleurenproef, drukproef: goed voor druk.

Ik had er zelf niets mee te maken, maar ik vond het wel bijzonder indrukwekkend dat zich op het gelijkvloers va de drukkerij palet na palet begon op te stapelen. Ik zag de affiche voor het eerst toen ze bovenaan een stapel van duizenden soortgenoten lag.

En het eerste dat mij opviel? Een knoert van een spellingsfout.

Oeps. Herdrukken. Financiële kater. Slik.

Wel: dat overkomt mij dus ook heel de tijd. Een tijd geleden een belangrijke mail de deur uitgeketst, wel tien keer nagelezen, uitgeprint, nog eens nagelezen, en dan het ogenblik dat ik op “send” duw: merken dat er “oppurtunity” staat in de subjectregel in plaats van “opportunity”.

Zonet ook: een persbericht verstuurd, en pas nadien gemerkt dat er een komma in ontbreekt. Niets dramatisch hoor, maar scripta manent in gedachten: miljaaarrrr dat steekt!

Geschreven al luisterend naar: Johnny Cash - American V - A Hundred Highways - I Came To Believe

Ik ben al een tijd aan het wroeten op een aantal teksten.

Een stukje over digitale workflow en DAM.
Een stukje over godsdienst.
Een stukje over databases.
Een document met een uitleg over hoe een corporate website in elkaar te boksen.
Een opleiding voor een bende managers.

Helaas, het wil maar niet lukken.

Ik moet er meer tijd kunnen in steken. Gedachten ordenen. Structuur. Niet hap snel hup klaar, maar nadenken, schrijven, schrappen, schuiven, nog eens nadenken, nalezen, herschrijven, nog schrappen, verbeteren, polijsten.

Bruno en i. hebben literatuur in zich; ik heb handleidingen in mij.

Neem vanavond: ik ging, naar aanleiding van een babbel met de chef-ICT over Digital Asset Management, er een entry over schrijven. De notities en noties die ik over dagen en weken in mijn hoofd en in drafts verzameld had, uitschrijven.

Stap één: een typische workflow documenteren, van de voorbereiding van de photoshoot tot het archiveren van de beelden over importeren, annoteren, klasseren, bewerken en converteren.

Doen dus, en screen shots nemen om te beginnen.

Een dik half uur later: door de dertig screen shots, en genoeg materiaal om vijftig A4–bladzijden vol te kunnen schrijven.

Ik zou kunnen stappen 1 tot en met 10 doen, en pasklare antwoorden geven, natuurlijk. Maar ik zou zoveel liever eerst dàt doen, en dàn het hoe en het waarom uitleggen, van naaldje tot draadje, met screen shots, met diagrammen. Interessant, hopelijk. Begrijpbaar voor mensen die er niets van kennen, nuttig voor mensen die er iets van kennen, hopelijk stof tot discussie voor mensen die er al veel van afweten.

Het is nu 23u30, ik heb de afgelopen dagen al te weinig geslapen, ik moet morgen om halfzeven ten laatste klaar zijn dat ik de trein kan nemen, en ik heb echt geen zin meer om er in die omstandigheden aan te beginnen—ook en vooral omdat ik nog wel andere dingen te doen heb vanavond, zoals ik al zei.

Drat. Life, she sucks.

Eigenlijk niet te geloven: Zelie is aan een brief aan Sinterklaas bezig.

Een opblaasbaar bed?

zelie schrijven sinterklaas