I love the sound of jimmies rustling in the morning

woensdag 20 juni 2012 in Computers en dingen. Permanente link | 14 reacties

It’s funny ’cause it’s true:

HXeAU

Ik heb een jaar of twee een TabletPC gehad, tien jaar geleden. Gegeven de beperkingen van 2003-2004 was dat een fantastisch toestel: openklappen en als gewone laptop gebruiken, scherm draaien en weer dichtdoen en het is een scherm waarmee rondgelopen kon worden. 

Niet met vingers maar met een stilus, en ja, dat was enorm handig: Windows, Tablet Edition was en is uitstekend, en OneNote op Tablet… bliss. Beeld u in: Evernote, maar met dicteren en handschriftherkenning, en handschrift in combinatie met opnemen (een vergadering= het geluid opnemen, en dan notities nemen en afspelen wat er gezegd werd in de buurt van welke notitie, machtig).

Ik had in 2007 een droom van een toestel dat een boekje zou zijn: buiten een klein schermpje, en dan open doen en een groot scherm binnen. 

En kijk, toen was er Microsoft’s Courier:

Dat was 2008, twee jaar voor de iPad, maar tegen 2010 was het project opgedoekt — de hoofdreden dat ik dacht dat de nieuwe Windows Phone er ook wel niet zou komen. (Serieus: ik zou nu nog altijd zo’n Courier kopen. Metéén.)

Ondertussen heb ik een stapel Apple-gerief in huis, onder meer ook een paar van die iPads, en ik ben ze hartsgrondig beu. OK, het scherm is fantastisch goed, maar dan hebben we het zowat gehad:

  • Die interface, met die grid van statische iconen zonder informatie, daar zit ondertussen ook redelijk wat sleet op. 
  • Er kan sinds een tijdje ‘t een en ‘t ander via het net op en af gezet worden, maar de manier waarop het ding samenwerkt met een computer (laat staan een niet-Mac, laat helemaal staan twee verschillende computers) is om te schreien. 
  • Ik weet niet hoe het met u zit, maar zo’n duur toestel: niet iedereen in het hele gezin krijgt er één. En ik zou het fijn vinden dat als ik en spelletje speel en daarna mijn zoon, dat onze progressen niet door elkaar staan. Of dat zowel Zelie als ik onze mail kunnen checken of onze kalender beheren op één toestel. Dat browser histories gescheiden blijven, dat ik bijvoorbeeld Anna kan laten inloggen op de iPad en dat ze niet alle apps ziet die ik zie, of dat Louis een andere manier van apps klasseren heeft. Multi-user, dat ze zeggen. Bakt u een ei, dat Apple zegt.

Enfin bon: van telefoon is de iPhone hier ondertussen al sinds januari afgeschaft en fulltime vervangen door Windows Phone, en ik kijk er enorm hard naar uit om de iPad te vervangen door zo eentje: 

Surface 01

Sinds ik weer meer op Windows werk nu we een bureau hebben thuis, valt dat enorm op, hoe volwassen en stabiel en gewoon degelijk Windows (7) aanvoelt. En hoe OS X voelt zoals iTunes aanvoelt: rommelig, krakkemikkig, oubollig, inconsistent, fragiel

Een plaats voor alles en alles een plaats, en voor mij zal dat Windows (8) zijn en Microsoft Surface. Met vingers én met stilus, zoals het altijd al had moeten zijn. Met hardware waar over nagedacht is — de gasten van Microsoft Hardware zijn altijd al meer dan degelijk geweest.

(Ja, het ding crasht in het begin van de video. Ik zit er niet mee in: het ding komt pas binnen een half jaar uit, het is een nieuw platform, yada yada. Dit is een echte computer, geen speelgoed. Neem mijn geld, Microsoft.)

Dat klavier, jong. Dat klavier.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338