Michel Vuijlsteke's weblog

Jaren geleden, toen Jan zes maand en een paar dagen oud was, nam ik een foto van Sandra en hem en de kat:

Drie uur geleden, kompleet out of the blue, zegt iemand op Flickr mij “I made a drawing based on this lovely photo”:

Allez jong. Het internet. Um. En dankuwel, I guess, Rainbow Mermaid. Wie u ook bent.

Grmbl.

Ik lees graag eens een boek, en ik lees ook graag wat er links en rechts op het internet staat. En ik kijk graag eens naar tv, en naar allerlei series en ik luister graag naar radioprogramma’s en alles.

Maar nu zit ik al een paar dagen ‘s avonds tekeningen te maken.

Bij wijze van weblogpost voor vandaag: tekeningen verstuurd. Raad maar aan!

Vragen aan de 21ste eeuw! Als ge nu al 50 73 ronden Draw Something doet met een mevrouw uit Scandinavië, en ge hebt maar een half woord halve tekening nodig om elkaar te begrijpen en ge doet elkaar lachen en alles: is dat dan ook niet een heel klein beetje vreemdgaan? Of is het pas vreemdgaan als er flirterende tekeningen aan te pas komen? En vlinders in de buik?

(Vurten boel, trouwens, die Draw Something: een mens zou daar al rap eens een hele avond aan kunnen verspillen, als hij niet zou opletten. Ik wist waarom ik het al die tijd links had laten liggen, net zoals ik Wordfeud in de tijd links had laten liggen. Maar neen, ik moest na het weekend in Dardennen waar de helft van het werk heel de tijd aan het tekenen was, absoluut doen gelijk de collega’s. Grrr.)

Anna tekent een leeuw:

We hebben helder stapels tekeningen van de kinderen liggen. En ik heb het altijd moeilijk om wat dan ook weg te gooien. Grr.