Had ik al eens gezegd dat ik bijzonder graag dingen test? Ja? Welaan dan.
Een tijd geleden vroeg iemand van LVT/PR me of ik geen zin zou hebben om een Sonos ZonePlayer S5 te testen: ik moest het mij geen twee keer laten vragen.
Executive summary: een Sonos S5 is een luidspreker die overal in huis kan gezet worden, die muziek speelt van op het internet of vanop om het even welke computer of harddisk in uw netwerk, en die te bedienen is met een eigen afstandsbediening, met de computer, of met een iPod Touch of iPhone.
Executive beoordeling: ik was er zo tevreden van, dat toen ik hem moest teruggeven, ik er mij meteen zelf één gekocht heb.
*
* *
Ik ben heel mijn leven al tzaloes op rijke mensen die zo’n geluidssysteem hebben met luidsprekens in alle kamers van het huis, en dan zo’n centrale console waar ze muziek mee kunnen laten spelen in andere kamers.
Toen we nog actiever aan het verbouwen waren dan nu, heb ik er meer dan veel aan gedacht om het hele huis onder de home automation te steken, met verlichting en rolluiken en media centers en dan met een reisvalies vol geld naar Bang & Olufsen te stappen voor het geluid en de video.
Het is er allemaal niet van gekomen.
Vooral, eigenlijk, omdat ik bedacht dat die netwerkkabel die ik overal had laten steken ook al zo’n verloren moeite was, en dat tegenwoordig, met draadloos internet en zo, het in principe mogelijk moeten zijn om zelf een systeem op te bouwen voor een fractie van de kost.
Ook dat is er niet van gekomen.
Er staat een oude radio-cd-speler in de keuken, er staat een oude wekkerradio in de slaapkamer, en voor de rest hangen er goede luidsprekers aan de computer in het achterhuis. En als er volk komt en er moet muziek zijn in de keuken, dan sleur ik een paar goedkope boxen naar boven, hang ik ze aan een laptop, hang ik een harddisk met muziek aan de laptop (dat was vóór het draadloos netwerk ook tot in de keuken reikte), en dan hebben we ook muziek.
Maar het steekt wel: het is altijd een hele verhuis, en het werkt niet als er geen laptop in de buurt is, en om van muziek te veranderen moet ik de laptop openklappen en in Windows Media Player zitten, en, kortom, het is gewoon lastig.
Enter the ZonePlayer.
*
* *
Het materiaal
Sonos maakt al sinds 2005 systemen om draadloos muziek te delen over het hele huis. Tot voor kort bleef het een relatief dure en relatief complexe zaak: relatief omdat er weinig even eenvoudige oplossingen waren, en wellicht géén even eenvoudige oplossing voor die prijs. Duur en complex omdat Sonos alleen de draadloze technologie voor het delen van muziek voorzag: de luidsprekers of het geluidssysteem zelf, dat moest men al in huis hebben. En dus moest er zo’n Sonosbakje in het stopcontact zitten en in het Sonosbakje een luidspreker – niet erg draadloos voor een draadloos systeem.
Het systeem dat ik kreeg om te testen bestond uit drie onderdelen:
- een Sonos ZoneBridge 100 (€ 83), vast te hangen aan een router
- een Sonos ZonePlayer S5 (€ 330),een doos met vijf luidsprekers erin, draadloos verbonden met de ZoneBridge
- een Sonos Controller 200 (€ 349), draadloze afstandsbediening, met een oplaadcradle erbij.
In principe is alleen een ZonePlayer S5 nodig, maar dan moet die wel aan een router hangen – het komt erop neer dat het draadloos netwerk van Sonos een speciaal draadloos netwerk is. Je kan meer dan één ZonePlayer tegelijk gebruiken, maar dan moet er wel minstens één van de ZonePlayers rechtstreeks in een router zitten.
Zo’n ZoneBridge vervangt die ene ZonePlayer, dient als wireless bridge, en je kan er bijvoorbeeld rechtstreeks een netwerkdrive aan hangen.
Dat laatste heb ik gedaan: ZoneBridge met een kabel aan de router vastgehangen, en een NAS aan de ZoneBridge.
OOBE
Out-Of-Box Experience! Ik kreeg twee dozen (de afstandsbediening volgde pas later).
Proper ingepakt. Geen overbodige zooi in de doos, geen stapels plastiekzakken.
De ZoneBridge is een blokje van 11 op 11 cm, 4 cm hoog. Aan de achterkant: een gat voor een stroomkabel, en twee voor netwerk.
De ZonePlayer is een steviger beest: 22 cm hoog, 36 cm breed, 12 cm diep, weegt een dikke vier kg. Het geheel is gemakkelijk verzetbaar, er zit achteraan een handvat aan.
Aan de achterkant: dat handvat, gat voor stroomkabel, een uitgang voor koptelefoon, een line in voor externe muziekbronnen, en twee netwerkgaten (zo’n ZonePlayer kan ook als ethernetswitch gebruikt worden).
Stijl in het algemeen: sober, stijlvol, stevig. Metalen voorkant bij de ZonePlayer, de rest in kunststof, maar geen goedkoop plastiek. Degelijk materiaal.
Oog voor detail, ook: de hele onderkant van de ZonePlayer, die riskeert op allerlei oppervlakken te staan, is zwaar rubber. Om geen krassen te maken. En hetzelfde geldt voor achterkant van de afstandsbediening.
Installatie
Uitgepakt, ZoneBridge in stopcontact en router gestoken, ZonePlayer in het stopcontact. Ik had al een NAS staan waar mijn muziek op stond.
Ik had geen afstandsbediening en ik had niet meteen zin om software op mijn laptop te installeren. Ik heb een iPhone, en er bestaat een Sonos-toepassing voor iPhone, dus ik besloot om te zien wat dat gaf.
Gratis!
Sonos Controller geïnstalleerd op mijn telefoon, opgestart, eenvoudige setup doorlopen:
…en hopla:
Daarmee was de hardware klaar voor gebruik.
Die “Living Room” is de naam van de ZonePlayer. Er kunnen een stapel ZonePlayers aangesloten worden, en die kunnen dan elk individueel aangestuurd worden, of allemaal tesamen. Elke ZonePlayer kan zijn eigen muziek spelen, of ze kunnen allemaal dezelfde muziek spelen – synchroon, zonder lag.
De állereerste kennismaking met het hoofdmenu was een aangename verrassing: er stonden al vier muziekbibliotheken in van de laptop van Sandra, waar er vier accounts op staan, en die toevallig in hetzelfde draadloze netwerk zat en aan stond.
Helaas, de volgende stap was dan weer een teleurstelling: als ik naar één van die vier Windows Media’s probeerde te gaan kreeg ik de boodschap “Unable to browse music. Windows Media Sharing is not turned on for one or more ZonePlayers.”
Lang verhaal kort: dat specifieke probleem heb ik nooit opgelost gekregen. Dat klinkt vies, maar is niet zo erg als het lijkt:
Ten eerste: het is een softwareprobleem, dat oplosbaar is. Volgens Sonos-support ligt het aan Windows 7 en zou Windows 7 SP1 het wellicht oplossen: Microsoft reageert anders op de UPnP-communicatie dan Sonos verwacht. Microsoft zal misschien wel zeggen dat het aan Sonos ligt, en het is inderdaad niet enkel bij Windows 7 dat het probleem optreedt: Sonos zegt dat sommige D-Link-apparaten (DNS-321 bijvoorbeeld) ook problemen geven. (For the record: mijn DNS-321-NAS gaf geen enkel probleem.)
Ten tweede: het is geen groot probleem, want het gaat enkel om Universal Plug and Play dat lastig doet, en “gewone” netwerkconnectiviteit lukt zonder enig probleem. Zoals ik zei: mijn NAS vond hij zonder enig probleem, en ik moest gewoon zeggen dat //NAS/Music muziek bevatte die te indexeren was:
Het duurt een tijdje voor alle muziek geïndexeerd is, maar eens dat gebeurd is, is de bediening snel en intuïtief. Lijst van artiesten, van albums, van genres, van componisten; zoeken op album, titel van track, artiest.
Vanaf een bepaald aantal resultaten in een gegeven lijst (zoals hieronder het aantal albums per artiest, voor David Bowie), wordt er –standaard iPhone/iTouch-gewijs—een alfabet getoond voor snellere navigatie.
Tracks kunnen individueel gespeeld worden, meteen, of als volgende in de rij, of toegevoegd aan de playlist. Hele albums of alles van een artiest kan ook meteen gespeeld worden, of toegevoegd aan de playlist.
Een “now playing” view toont (duh) wat er nu aan afgespeeld wordt, met de mogelijkheid door linken naar de playlist, naar informatie over de track (en van daaruit naar alle tracks van de artiest, of alle tracks op dit album):
Playlists kunnen geëditeerd worden, nummers verschoven of verwijderd, playlists bewaard.
Handig. En duidelijk, en eenvoudig: een kind kan het – zoals ik meer en meer merkte tegen het einde van de paasvakantie, dat de kinderen naar allerlei persoonlijke favorieten zaten te luisteren.
Afstandsbediening
De interface van de Sonos-afstandsbediening is heel erg gelijkaardig aan die van de iPhone/iTouch. Het bakje zelf is wat groter, hoekiger en zwaarder dan een iPhone: niet noodzakelijk een slechte zaak. Het past in een oplaadcradle, wordt wakker van zodra het bowogen wordt, en kan dienstdoen als klok op pakweg een nachtkast.
Het heeft vier dedicated knoppen (volume + en –, home, mute), en verder een touchscreen. Dat ik niet zo goed vind als dat van Apple: het scrollen verloopt niét vlot, bijvoorbeeld. Let er eens op: bij een iPhone of iPod Touch beweegt een lijst minstens één op één mee met je vinger, er is geen vertraging.
Op de Sonos-afstandsbediening had ik altijd de indruk dat dat niet zo was. Het scrollen gebeurt veel trager dan bij Apple, die er nog wat versnelling en wat inertie en dan wat bounce aan geeft.
Komt daarbij dat die afstandbediening niet goedkoop is: € 350, terwijl er al een iPod Touch is vanaf € 189.
Features, features, features
Wat doet zo’n ZonePlayer? Muziek spelen, natuurlijk.
Ik ben niét zo’n audiofiel die gouden kabels gaat kopen of enkel lossless muziek wil staan hebben: voor mij klinkt Caruso fantastisch, zelfs meer dan een eeuw geleden opgenomen in een hotelkamer, toen microfoons nog niet eens uitgevonden waren, vol ruis en krassen:
…maar goed. De ZonePlayer, voor zover ik dat kan inschatten, geeft uitstekende klank. Er zitten vijf luidsprekers in elke ZonePlayer (vandaar die S5 natuurlijk, realiseer ik me nu pas), het klinkt allemaal zuiver en helder, en als het moet, gaat het ook heel erg luid.
Zodus. Ik vermoed dat er op de interwebben stapels reviews te vinden zijn voor wel-audiofielen, maar qua klank kan ik niets verkeerds vinden.
Wat doet zo’n ZonePlayer nog? Radio spelen!
Radio spelen van over de hele wereld:
Ik had mijn locatie op NEwcastle staan, maar dat kan om het een waar in de wereld zijn, tot zelfs Ouagadougou of Nouakchott. Of Vlaanderen, natuurlijk.
Je kan gewoon in eigen regio blijven, of zelf een lijst van favourites samenstellen, die van over de hele wereld komen. Het radio spelen zelf is, tja, alsof het echte radio zou zijn, maar dan zonder storingen: allemaal internetstations, vermoed ik, en aangezien alles tegenwoordig op het internet zit…
Wat nog? Er kan aan één ZonePlayer een CD-speler of andere geluidsbron (televisie, versterker, computer, iPod, …) gehangen worden, en dan kan het geluid daarvan over het hele netwerk gespeeld worden.
Er zit een wekker in:
Wat ook wel fijn is, is dat de ZonePlayer mooi samenspeelt met Windows 7. Geen idee wiens verdienste dat is – ik vermoed vooral Windows – maar het is wel proper:
Ja, ik vind dat fijn, dat dat zonder meer werkt.
Er kunnen aan die ZonePlayer(s) ook allerlei services toegevoegd worden. Last.fm, bijvoorbeeld, om automatisch bij te houden wat er gespeeld wordt, of Twitter, om on demand te laten weten waar je naar aan het luisteren bent:
Die last.fm geeft dan bijvoorbeeld dit:
De Twitter-servive doet geen automatische tweet voor elke track – ze zouden wel zot zijn – je moet zelf zeggen “stuur deze track naar Twitter”. De tweet zelf kan wel automatisch aangemaakt worden, en er zijn een aantal variaties mogelijk, wél allemaal in het Engels.
Aardigheidjes, die services, niet meer.
…wat me tot mijn voorlaatste onderdeel brengt.
Klachten
Is het allemaal goed? Neen, het is niet allemaal goed.
Ik mag hopen dat er ooit méér dan enkel die twee knullige voormelde services zullen beschikbaar zijn in België: Twitter is compleet oninteressant, en last.fm scrobbling is wel goed, maar zonder last.fm streaming is het niet veel waard.
Ik vind het ongelooflijk vervelend (en dat is bijzonder beleefd uitgedrukt) dat ik mijn last.fm niet kan gebruiken om naar muziek te luisteren, daar betáál ik last.fm namelijk voor. Het werkt op mijn desktop, maar bij Sonos lees ik
Streaming from Last.fm is only available to the United States, the United Kingdom, and Germany. Scrobbling is available worldwide. If you are in an unsupported region and add your account, you’ll see Last.fm (Scrobbling Only). The Last.fm account will not show under the Music Services tab but will scrobble the music you play over your system.
Ik mag ernstig hopen dat daar verbetering in komt.
Conclusie
Het is, al met al, een fantastisch ding, die ZonePlayer: overal in huis muziek, van overal elders in huis. Vanop computers, vanop netwerk, vanop internet. Uitbreidbaar als het nodig is: twee ZonePlayers, één in de living en één in de keuken. Of In de keuken en in de slaapkamer, als wekker en om mee in slaap te vallen.
Klein genoeg om niet overheersend aanwezig te zijn, groot genoeg om uitstekende klank te geven en niet verloren gelegd te worden.
Mooi van uitzicht, gebouwd als een tank.
Eenvoudig en vanzelfsprekend in het gebruik – te bedienen met telefoon of iPod Touch, of via de computer – en op het toestel zelf: alleen twee volumeknoppen en een mute-knop.
Voor feestjes en als er bezoek is: ideaal. Playlists samenstellen op voorhand, er snel een track tussen schuiven, zoeken naar dat ene liedje zonder je in allerlei bochten te moeten gaan wringen om een laptop te bedienen of een computer die ergens ver staat: alles met de telefoon bediend.
Niet goedkoop, nee. Maar wel zijn geld waard. (Op de afstandsbediening na, daar zie ik écht het punt niet van: veel te duur, en een iPod Touch doet hetzelfde maar beter.) Ik ben in blijde verwachting van een eigen, zelf gekochte ZonePlayer S5. En als ik meer geld heb, ooit, dan koop ik er mij een tweede, en misschien nog meer, voor bijvoorbeeld de kinderen.
Meer info: http://www.sonos.com/
