Anderhalve maand met een Sonos ZonePlayer S5

dinsdag 20 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 40 reacties

Had ik al eens gezegd dat ik bijzonder graag dingen test? Ja? Welaan dan.

Een tijd geleden vroeg iemand van LVT/PR me of ik geen zin zou hebben om een Sonos ZonePlayer S5 te testen: ik moest het mij geen twee keer laten vragen.

Sonos

Executive summary: een Sonos S5 is een luidspreker die overal in huis kan gezet worden, die muziek speelt van op het internet of vanop om het even welke computer of harddisk in uw netwerk, en die te bedienen is met een eigen afstandsbediening, met de computer, of met een iPod Touch of iPhone.

Executive beoordeling: ik was er zo tevreden van, dat toen ik hem moest teruggeven, ik er mij meteen zelf één gekocht heb.

*
*     *

Ik ben heel mijn leven al tzaloes op rijke mensen die zo’n geluidssysteem hebben met luidsprekens in alle kamers van het huis, en dan zo’n centrale console waar ze muziek mee kunnen laten spelen in andere kamers.

Toen we nog actiever aan het verbouwen waren dan nu, heb ik er meer dan veel aan gedacht om het hele huis onder de home automation te steken, met verlichting en rolluiken en media centers en dan met een reisvalies vol geld naar Bang & Olufsen te stappen voor het geluid en de video.

Het is er allemaal niet van gekomen.

Vooral, eigenlijk, omdat ik bedacht dat die netwerkkabel die ik overal had laten steken ook al zo’n verloren moeite was, en dat tegenwoordig, met draadloos internet en zo, het in principe mogelijk moeten zijn om zelf een systeem op te bouwen voor een fractie van de kost.

Ook dat is er niet van gekomen.

Er staat een oude radio-cd-speler in de keuken, er staat een oude wekkerradio in de slaapkamer, en voor de rest hangen er goede luidsprekers aan de computer in het achterhuis. En als er volk komt en er moet muziek zijn in de keuken, dan sleur ik een paar goedkope boxen naar boven, hang ik ze aan een laptop, hang ik een harddisk met muziek aan de laptop (dat was vóór het draadloos netwerk ook tot in de keuken reikte), en dan hebben we ook muziek.

Maar het steekt wel: het is altijd een hele verhuis, en het werkt niet als er geen laptop in de buurt is, en om van muziek te veranderen moet ik de laptop openklappen en in Windows Media Player zitten, en, kortom, het is gewoon lastig.

Enter the ZonePlayer. 

*
*     *

Het materiaal

Sonos maakt al sinds 2005 systemen om draadloos muziek te delen over het hele huis. Tot voor kort bleef het een relatief dure en relatief complexe zaak: relatief omdat er weinig even eenvoudige oplossingen waren, en wellicht géén even eenvoudige oplossing voor die prijs. Duur en complex omdat Sonos alleen de draadloze technologie voor het delen van muziek voorzag: de luidsprekers of het geluidssysteem zelf, dat moest men al in huis hebben. En dus moest er zo’n Sonosbakje in het stopcontact zitten en in het Sonosbakje een luidspreker – niet erg draadloos voor een draadloos systeem.

Het systeem dat ik kreeg om te testen bestond uit drie onderdelen:

  • een Sonos ZoneBridge 100 (€ 83), vast te hangen aan een router
  • een Sonos ZonePlayer S5 (€ 330),een doos met vijf luidsprekers erin, draadloos verbonden met de ZoneBridge
  • een Sonos Controller 200 (€ 349), draadloze afstandsbediening, met een oplaadcradle erbij.

In principe is alleen een ZonePlayer S5 nodig, maar dan moet die wel aan een router hangen – het komt erop neer dat het draadloos netwerk van Sonos een speciaal draadloos netwerk is. Je kan meer dan één ZonePlayer tegelijk gebruiken, maar dan moet er wel minstens één van de ZonePlayers rechtstreeks in een router zitten.

Zo’n ZoneBridge vervangt die ene ZonePlayer, dient als wireless bridge, en je kan er bijvoorbeeld rechtstreeks een netwerkdrive aan hangen.

Dat laatste heb ik gedaan: ZoneBridge met een kabel aan de router vastgehangen, en een NAS aan de ZoneBridge.

OOBE

Out-Of-Box Experience! Ik kreeg twee dozen (de afstandsbediening volgde pas later).

Sonos

Proper ingepakt. Geen overbodige zooi in de doos, geen stapels plastiekzakken.

De ZoneBridge is een blokje van 11 op 11 cm, 4 cm hoog. Aan de achterkant: een gat voor een stroomkabel, en twee voor netwerk.

Sonos

Sonos

De ZonePlayer is een steviger beest: 22 cm hoog, 36 cm breed, 12 cm diep, weegt een dikke vier kg. Het geheel is gemakkelijk verzetbaar, er zit achteraan een handvat aan.

Sonos

Sonos

Aan de achterkant: dat handvat, gat voor stroomkabel, een uitgang voor koptelefoon, een line in voor externe muziekbronnen, en twee netwerkgaten (zo’n ZonePlayer kan ook als ethernetswitch gebruikt worden).

Sonos

Stijl in het algemeen: sober, stijlvol, stevig. Metalen voorkant bij de ZonePlayer, de rest in kunststof, maar geen goedkoop plastiek. Degelijk materiaal.

Oog voor detail, ook: de hele onderkant van de ZonePlayer, die riskeert op allerlei oppervlakken te staan, is zwaar rubber. Om geen krassen te maken. En hetzelfde geldt voor achterkant van de afstandsbediening.

Installatie

Uitgepakt, ZoneBridge in stopcontact en router gestoken, ZonePlayer in het stopcontact. Ik had al een NAS staan waar mijn muziek op stond.

Ik had geen afstandsbediening en ik had niet meteen zin om software op mijn laptop te installeren. Ik heb een iPhone, en er bestaat een Sonos-toepassing voor iPhone, dus ik besloot om te zien wat dat gaf.

Gratis!

iphone 330 iphone 333

Sonos Controller geïnstalleerd op mijn telefoon, opgestart, eenvoudige setup doorlopen:

iphone 336  iphone 337

iphone 338  iphone 339

…en hopla:

iphone 341 iphone 342 iphone 343  iphone 344

Daarmee was de hardware klaar voor gebruik.

Die “Living Room” is de naam van de ZonePlayer. Er kunnen een stapel ZonePlayers aangesloten worden, en die kunnen dan elk individueel aangestuurd worden, of allemaal tesamen. Elke ZonePlayer kan zijn eigen muziek spelen, of ze kunnen allemaal dezelfde muziek spelen – synchroon, zonder lag.

De állereerste kennismaking met het hoofdmenu was een aangename verrassing: er stonden al vier muziekbibliotheken in van de laptop van Sandra, waar er vier accounts op staan, en die toevallig in hetzelfde draadloze netwerk zat en aan stond.

Helaas, de volgende stap was dan weer een teleurstelling: als ik naar één van die vier Windows Media’s probeerde te gaan kreeg ik de boodschap “Unable to browse music. Windows Media Sharing is not turned on for one or more ZonePlayers.”

iphone 345 iphone 346

Lang verhaal kort: dat specifieke probleem heb ik nooit opgelost gekregen. Dat klinkt vies, maar is niet zo erg als het lijkt:

Ten eerste: het is een softwareprobleem, dat oplosbaar is. Volgens Sonos-support ligt het aan Windows 7 en zou Windows 7 SP1 het wellicht oplossen: Microsoft reageert anders op de UPnP-communicatie dan Sonos verwacht. Microsoft zal misschien wel zeggen dat het aan Sonos ligt, en het is inderdaad niet enkel bij Windows 7 dat het probleem optreedt: Sonos zegt dat sommige D-Link-apparaten (DNS-321 bijvoorbeeld) ook problemen geven. (For the record: mijn DNS-321-NAS gaf geen enkel probleem.)

Ten tweede: het is geen groot probleem, want het gaat enkel om Universal Plug and Play dat lastig doet, en “gewone” netwerkconnectiviteit lukt zonder enig probleem. Zoals ik zei: mijn NAS vond hij zonder enig probleem, en ik moest gewoon zeggen dat //NAS/Music muziek bevatte die te indexeren was:

iphone 354 iphone 355

Het duurt een tijdje voor alle muziek geïndexeerd is, maar eens dat gebeurd is, is de bediening snel en intuïtief. Lijst van artiesten, van albums, van genres, van componisten; zoeken op album, titel van track, artiest.

iphone 1409 iphone 1439 iphone 1392 iphone 1400

Vanaf een bepaald aantal resultaten in een gegeven lijst (zoals hieronder het aantal albums per artiest, voor David Bowie), wordt er –standaard iPhone/iTouch-gewijs—een alfabet getoond voor snellere navigatie. 

iphone 1393 iphone 1394

Tracks kunnen individueel gespeeld worden, meteen, of als volgende in de rij, of toegevoegd aan de playlist. Hele albums of alles van een artiest kan ook meteen gespeeld worden, of toegevoegd aan de playlist.

iphone 1399 iphone 1401

Een “now playing” view toont (duh) wat er nu aan afgespeeld wordt, met de mogelijkheid door linken naar de playlist, naar informatie over de track (en van daaruit naar alle tracks van de artiest, of alle tracks op dit album):

iphone 1395 iphone 1396 iphone 1397 iphone 1398

Playlists kunnen geëditeerd worden, nummers verschoven of verwijderd, playlists bewaard.

iphone 1404 iphone 1405 iphone 1407 iphone 1408

Handig. En duidelijk, en eenvoudig: een kind kan het – zoals ik meer en meer merkte tegen het einde van de paasvakantie, dat de kinderen naar allerlei persoonlijke favorieten zaten te luisteren.

Afstandsbediening

De interface van de Sonos-afstandsbediening is heel erg gelijkaardig aan die van de iPhone/iTouch. Het bakje zelf is wat groter, hoekiger en zwaarder dan een iPhone: niet noodzakelijk een slechte zaak. Het past in een oplaadcradle, wordt wakker van zodra het bowogen wordt, en kan dienstdoen als klok op pakweg een nachtkast.

20-04-2010 23-58-34

 

Het  heeft vier dedicated knoppen (volume + en –, home, mute), en verder een touchscreen. Dat ik niet zo goed vind als dat van Apple: het scrollen verloopt niét vlot, bijvoorbeeld. Let er eens op: bij een iPhone of iPod Touch beweegt een lijst minstens één op één mee met je vinger, er is geen vertraging.

Op de Sonos-afstandsbediening had ik altijd de indruk dat dat niet zo was. Het scrollen gebeurt veel trager dan bij Apple, die er nog wat versnelling en wat inertie en dan wat bounce aan geeft.

Komt daarbij dat die afstandbediening niet goedkoop is: € 350, terwijl er al een iPod Touch is vanaf € 189.

Features, features, features

Wat doet zo’n ZonePlayer? Muziek spelen, natuurlijk.

Ik ben niét zo’n audiofiel die gouden kabels gaat kopen of enkel lossless muziek wil staan hebben: voor mij klinkt Caruso fantastisch, zelfs meer dan een eeuw geleden opgenomen in een hotelkamer, toen microfoons nog niet eens uitgevonden waren, vol ruis en krassen:

…maar goed. De ZonePlayer, voor zover ik dat kan inschatten, geeft uitstekende klank. Er zitten vijf luidsprekers in elke ZonePlayer (vandaar die S5 natuurlijk, realiseer ik me nu pas), het klinkt allemaal zuiver en helder, en als het moet, gaat het ook heel erg luid.

Zodus. Ik vermoed dat er op de interwebben stapels reviews te vinden zijn voor wel-audiofielen, maar qua klank kan ik niets verkeerds vinden.

Wat doet zo’n ZonePlayer nog? Radio spelen!

Radio spelen van over de hele wereld:

iphone 1413 iphone 1414

Ik had mijn locatie op NEwcastle staan, maar dat kan om het een waar in de wereld zijn, tot zelfs Ouagadougou of Nouakchott. Of Vlaanderen, natuurlijk.

iphone 1416 iphone 1417iphone 1418 iphone 1419

Je kan gewoon in eigen regio blijven, of zelf een lijst van favourites samenstellen, die van over de hele wereld komen. Het radio spelen zelf is, tja, alsof het echte radio zou zijn, maar dan zonder storingen: allemaal internetstations, vermoed ik, en aangezien alles tegenwoordig op het internet zit…

iphone 1421 iphone 1440

Wat nog? Er kan aan één ZonePlayer een CD-speler of andere geluidsbron (televisie, versterker, computer, iPod, …) gehangen worden, en dan kan het geluid daarvan over het hele netwerk gespeeld worden.

Er zit een wekker in:

iphone 1411 iphone 1412

Wat ook wel fijn is, is dat de ZonePlayer mooi samenspeelt met Windows 7. Geen idee wiens verdienste dat is – ik vermoed vooral Windows – maar het is wel proper:

playto

playto2  iphone 1441

Ja, ik vind dat fijn, dat dat zonder meer werkt. 

Er kunnen aan die ZonePlayer(s) ook allerlei services toegevoegd worden. Last.fm, bijvoorbeeld, om automatisch bij te houden wat er gespeeld wordt, of Twitter, om on demand te laten weten waar je naar aan het luisteren bent:

iphone 1423 iphone 1422

Die last.fm geeft dan bijvoorbeeld dit:

20-04-2010 23-10-15

De Twitter-servive doet geen automatische tweet voor elke track – ze zouden wel zot zijn – je moet zelf zeggen “stuur deze track naar Twitter”. De tweet zelf kan wel automatisch aangemaakt worden, en er zijn een aantal variaties mogelijk, wél allemaal in het Engels.

iphone 1424 iphone 1426 iphone 1432 iphone 1437

20-04-2010 23-15-11

Aardigheidjes, die services, niet meer.

…wat me tot mijn voorlaatste onderdeel brengt.

Klachten

Is het allemaal goed? Neen, het is niet allemaal goed.

Ik mag hopen dat er ooit méér dan enkel die twee knullige voormelde services zullen beschikbaar zijn in België: Twitter is compleet oninteressant, en last.fm scrobbling is wel goed, maar zonder last.fm streaming is het niet veel waard.

Ik vind het ongelooflijk vervelend (en dat is bijzonder beleefd uitgedrukt) dat ik mijn last.fm niet kan gebruiken om naar muziek te luisteren, daar betáál ik last.fm namelijk voor. Het werkt op mijn desktop, maar bij Sonos lees ik

Streaming from Last.fm is only available to the United States, the United Kingdom, and Germany. Scrobbling is available worldwide. If you are in an unsupported region and add your account, you’ll see Last.fm (Scrobbling Only). The Last.fm account will not show under the Music Services tab but will scrobble the music you play over your system.

Ik mag ernstig hopen dat daar verbetering in komt.

Conclusie

Het is, al met al, een fantastisch ding, die ZonePlayer: overal in huis muziek, van overal elders in huis. Vanop computers, vanop netwerk, vanop internet. Uitbreidbaar als het nodig is: twee ZonePlayers, één in de living en één in de keuken. Of In de keuken en in de slaapkamer, als wekker en om mee in slaap te vallen.

Klein genoeg om niet overheersend aanwezig te zijn, groot genoeg om uitstekende klank te geven en niet verloren gelegd te worden.

Mooi van uitzicht, gebouwd als een tank.

Eenvoudig en vanzelfsprekend in het gebruik – te bedienen met telefoon of iPod Touch, of via de computer – en op het toestel zelf: alleen twee volumeknoppen en een mute-knop.

Voor feestjes en als er bezoek is: ideaal. Playlists samenstellen op voorhand, er snel een track tussen schuiven, zoeken naar dat ene liedje zonder je in allerlei bochten te moeten gaan wringen om een laptop te bedienen of een computer die ergens ver staat: alles met de telefoon bediend.

Niet goedkoop, nee. Maar wel zijn geld waard. (Op de afstandsbediening na, daar zie ik écht het punt niet van: veel te duur, en een iPod Touch doet hetzelfde maar beter.) Ik ben in blijde verwachting van een eigen, zelf gekochte ZonePlayer S5. En als ik meer geld heb, ooit, dan koop ik er mij een tweede, en misschien nog meer, voor bijvoorbeeld de kinderen.

Meer info: http://www.sonos.com/

Een week met een Nikon D700

zondag 18 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Ik kreeg vorige week van de mensen van digicamshop.be een Nikon D700 te evalueren. Het heeft een week geduurd voor ik er warm voor liep, maar nu vind ik het bijzonder jammer dat ik het toestel moet teruggeven.

nikond700_front

Ter situering: ik heb al een paar jaar Nikon-fototoestellen. Een D70, en dan een D200, en dan een D300. De D300 is gestolen geraakt, en ik ben echt wel in de markt voor een vervanger.

Met fototoestellen is het zoals met computers: een upgrade naar een beter model voelt eventjes wow aan, en –tenminste als het een goed toestel is—voelt het heel snel terug normaal aan. Heb je niet de indruk dat er eigenlijk veel verschil is ten opzichten van vroeger.

Het is pas als je dan terugkeert naar het oude toestel, dat het enorm opvalt wat het verschil is. Dat is trouwens ook één van de redenen dat ik tegenwoordig zo weinig foto’s maak: ik was zó content van mijn D300 dat het echt vies aanvoelde om terug te keren naar de D200.

Dus. Ik met die D700. De Nikon D700 is een full-frame camera met een FX-sensor, ‘t is te zeggen dat de sensor 36×24 mm is, waar de DX-sensor van de D300 23.6×15.8 mm is. De resolutie blijft hetzelfde, allebei ongeveer 12 megapixels. Wat dat wil zeggen, is dat de twaalf miljoen pixels van de D700 betere pixels zijn dan die van de D300.

Vergelijk het met emmers om regenwater te vangen, maar in plaats van emmers pixels en in plaats van regenwater licht: een grotere sensor zorgt ervoor dat elk beeldpunt meer licht kan vangen. Meer licht is minder ruis, is diepere kleur, is beter beeld.

Nu, da’s mooi in theorie, maar wat merkt een mens daarvan?

Het allereerste dat ik ervan merkte, is dat veel van mijn lenzen niet meer werkten: lenzen die geoptimaliseerd zijn voor DX-sensoren, die geven op een (grotere) FX-sensor aleen maar in het midden van de foto een goed beeld . Het hangt een beetje af van de lens: de ene wordt helemaal vaag aan de rand en is niet meer scherp te krijgen, de andere geeft een scherpe zwarte cirkel, nog een andere geeft een heel (heel) erg zwaar vignet.

Jan

‘t Is te zeggen: dat doen ze als je de D700 manu militari zegt om alsnog een foto over de hele sensor te nemen. Standaard neemt hij namelijk alleen maar een foto van het midden als er zo’n DX-lens op zit.

Dat wil dan zeggen dat je met een DX-lens op een D700 plots maar een 5 megapixel-camera meer hebt: niet zo fijn, dus. Versta mij niet verkeerd: 5 is ruim voldoende voor veel toepassingen, maar toch.

Johan

De foto hierboven is met een 18-200 mm gemaakt (DX): lage resolutie, en zelfs met die automatische crop is er nog vignettering in de hoeken.

Deze foto is met een 30 mm f/1.4 gemaakt (ook DX, maar hier niet automatisch gecropt): in het praktisch volledig donker, en toch nog 1/20 (aan 1000 ISO). En het vignet stoort niet écht.

Louis

…maar bon, ik heb het toestel voornamelijk getest met wél FX-lenzen: een standaard 50mm f/1.8, zowat de goedkoopste lens die ik heb, een 70-180 mm f/4.5-5.6 en een 80-400 mm f/4.5-5.6.

In het begin van de week was ik wat teleurgesteld: mijn vorige Nikons, daar kon ik bij wijze van spreken met mijn ogen dicht foto’s mee maken. Zo’n full frame, dat verandert dus elke lens. Een breedhoek wordt breder, een telelens wordt minder tele, een macrolens wordt minder macro.

Foto’s met de 80-400 waren degelijk, maar op een DX-sensor is 400 mm ongeveer 600 mm, en dus leek het erop dat ik niet zoveel kon inzoomen:

Jan voetbal!

Als er minder licht is, voelt zo’n grote sensor fantastisch aan, vooral ‘s morgens en ‘s avonds: dat zuigt licht naar binnen. Maar met veel licht had ik het moeilijk om niet overbelicht te zijn:

Op straat

Een kwestie van gewoon worden, vermoed ik. En dat ik al andere Nikon’s gebruikt heb, speelt ongetwijfeld ook mee: de D700 is in het gebruik zo ongeveer precies hetzelfde als de D300: ligt uitstekend in de hand, alle knoppen zitten op de plaats waar ik ze verwacht te zitten – vandaar dat het verschil in foto’s met lenzen die ik al jaren ken, zo opvallend was, wellicht.

…maar de laatste paar dagen daagde het plots wat voor fijn toestel het eigenlijk wel is, en wat ik er allemaal zou kunnen doen.

Ik kreeg wat voeling met de 50 mm:

Bearnaise

Vrijdagsmarkt

Depth of field

Die kleuren! Die scherptediepte!

En dan gisteren, doorslaggevend: foto’s op een huwelijksfeest, in het quasi-donker. Met een goedkope lens, zonder flits uiteraard, en aan meer dan 1000 ISO.

Openingsdans

An

De foto hierboven, bijvoorbeeld: 2000 ISO. En kijk eens naar het gebrek aan ruis in het beeld op 100%! Serieus degelijk, noem ik dat.

Wat moet er nog gezegd worden? Dat de batterij het verdomd lang uithield: een hele week foto’s getrokken met een batterij die niet eens volledig opgeladen was.

Dat het focussen een enorm gemak is met de 51 focuspunten. Dat de zoeker enorm groot en helder is, net zoals het LCD-scherm achteraan.

Dat de tilt sensor leuk is: hij zegt u wanneer uw toestel waterpas staat en wanneer niet – handig om een rechte horizon te hebben.

Dat ik Live View eigenlijk niet gebruikt heb.

Dat het toestel van ergonomie en vastnemen en stevigheid en van interface, zowel qua knoppen op het toestel als qua menu’s fantastisch is (al kan het zijn dat ik bevooroordeeld ben wegens jarenlange Nikongebruiker).

Dat ik het een bijzonder lichte camera vind, en dat ik er in het echt misschien toch wel een extra grip zou aanhangen.

Dat ik het fijn vond om tethered shooting in Lightroom 3 te doen.

*
*    *

Ik ben in de markt voor een betere Nikon.

Een D700 zonder lenzen kost net onder 2000  euro. Een D300s kost zo’n 1300 euro. Als ik nu zou beginnen met fotografie en ik zou het geld op zak hebben om een camera te kopen, zou ik niet twijfelen en die D700 kopen. Mijn week met een Sony Alpha 850 en vooral mijn week met de D700 hebben me bijna helemaal overtuigd om full frame te gaan.

Ware het niet…

Ik denk dat ik nog eens een D300s wil testen: vooral omdat die D300s filmpjes maakt, en de D700 niet. Dat van die filmpjes zal, denk ik, voor mij in absoluut niet doorslaggevend zijn, maar ik wil het toch eens aan den lijven ondervonden hebben dat het inderdaad niet echt zo fantastisch is. Ik ken mezelf: anders zou ik het mij eeuwig blijven doorsteken.

Oh, en ook: ik heb genoeg lenzen om een overstap naar een ander merk weinig verantwoord te maken. En ik heb genoeg DX-lenzen waar ik aan gehecht ben en die te duur zouden zijn om door FX-lenzen te vervangen om een keuze voor FX niet meteen voor de hand liggend te maken.

Wat me misschien alsnog naar de D300(s) drijft.

Wordt, met andere woorden, vervolgd.

Een week met een Sony A850

dinsdag 16 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Oeioei, ik was dat helemaal vergeten zeggen: ik heb een tijdje een Sony α850 in handen gehad. Met een Zeisslens erop, een 24-70 mm f/2.8.

Een week of zo gehad, en to-taal halsoverkop verliefd op geworden.

ZURTOP-LG

Ik ga er niet enorm veel woorden aan vuil maken: ik ben, wegens een hele zak vol Nikonlenzen, een Nikonmens, maar als ik op wereldreis zou gaan en ik zou een nieuwe camera moeten kopen, dan zou ik meer dan twee keer nadenken over die A850.

De specificaties van het toestel zijn online te vinden, maar wat niet in cijfers te vatten is, is hoe ongelooflijk dat het licht binnenzuigt. Een full-frame camera, met zo’n grote sensor, en dan nog eens met in-camera beeldstabilisatie, en dan nog eens met een schrikkelijk goede lens als die Zeiss: machtig.

Dit bijvoorbeeld, met één losse hand getrokken aan het station, in het bijna-donker:dampoort

…en klik vooral eens door om het beeld in het groot te zien. Alle 24 megapixels ervan. Vier-en-twintig megapixel, gestabiliseerd, met een sensor die fotonen vreet, en een uitstekende lens: ik heb mij een week in de hemel gewaand.

Op tstraat

Oh, en met zo’n full frame is een breedhoek ook écht een breedhoek, dat deed heel erg raar aan voor iemand die kleinere sensoren gewoon is. Een foto van iemand die alleen verlicht wordt door een computerscherm, vanop ongeveer anderhalve meter afstand genomen, wordt dan zoiets, aan 1/13, f/2.8, 70 mm – en 2000 ISO:

ben 

De A850 doet geen filmpjes, neen. Dat heb ik geen moment gemist. Hij doet ook geen Liveview (of hoe het ook heet bij Sony): je moet door de zoeker kijken om foto’s te nemen, het scherm is er niet voor bruikbaar. Ik heb daar niet wakker van gelegen: in een toneelzaal is zoiets enorm storend, in de zon is het onbruikbaar. Eén ding miste ik dat mijn helaas gestolen D300 wel had: meer focuspunten.

Maar dat zou het zowat moeten zijn. Enorm degelijk toestel, enorm fijn om mee te fotograferen. En het ligt enorm goed in de hand, en de bediening is degelijk maar eenvoudig, én het kost niet eens zo enorm veel: minder dan 1700 euro voor het toestel zonder lens. (De eerlijkheid gebiedt mij erbij te zeggen dat de lens waar ik minstens even verliefd op werd als op het toestel, minstens even duur is. Maar zo is dat met goede lenzen: vaak duurder dan het fototoestel.)

Heel erg jammer dat ik druk aan het werk was en dat er geen tijd was om foto’s te nemen: ik had er graag eens mee op stap geweest in de natuur of aan de zee.

Ik heb het ding met pijn in het hart teruggegeven.

Disclaimer-of-sorts, voor de zekerheid: met dank aan Sony die mij het toestel meegaf, en dat ik hier niet voor betaald word of zo, en dat het deze keer zelfs niet eens via een reclameregie of PR-bureau ging, maar dat ik toevallig in de buurt was. Oh, en dat ik positief ben, jawel, maar dat er één dezer nog een "een week met" met een Sony-product komt, en dat ik daar niét positief over ben, dus neen, ‘t is geen uitgekochten boel.

Ja proost mijn ratje

zaterdag 15 april 2006 in Sonstiges. Permanente link | 18 reacties

canhartegent

Score 25/30

Ja santé, iemand Gentscher dan te gaa moe nog geboore worden. Ois ge nog verbetert, zullen ze de Kuuremort noir euwen nomme moeten erduupen.

Allen daarheen. :)

[Via Lien Braeckevelt]

Test?

donderdag 16 maart 2006 in Computers en dingen. Permanente link | 4 reacties

Tiens, met een beetje geluk zou dit al op de nieuwe server moeten staan.

Gnà! UTF-8 lukte niet en dingen. Dus is het nu in latin1, hmbuh. Eens kijken…

Союз нерушимый республик свободных
Сплотила навеки Великая Русь.
Да здравствует созданный волей народов
Единый, могучий Советский Союз!

Humor

zaterdag 30 juli 2005 in Internet. Permanente link | 5 reacties

the Wit
(69% dark, 30% spontaneous, 22% vulgar)
your humor style:
CLEAN | COMPLEX | DARK

You like things edgy, subtle, and smart. I guess that means you’re probably an intellectual, but don’t take that to mean you’re pretentious. You realize ‘dumb’ can be witty–after all isn’t that the Simpsons’ philosophy?–but rudeness for its own sake, ‘gross-out’ humor and most other things found in a fraternity leave you totally flat.

I guess you just have a more cerebral approach than most. You have the perfect mindset for a joke writer or staff writer. Your sense of humor takes the most effort to appreciate, but it’s also the best, in my opinion.

Also, you probably loved the Office. If you don’t know what I’m talking about, check it out here: http://www.bbc.co.uk/comedy/theoffice/.

PEOPLE LIKE YOU: Jon Stewart – Woody Allen – Ricky Gervais

My test tracked 3 variables How you compared to other people your age and gender:

free online datingfree online dating
You scored higher than 83% on dark
free online datingfree online dating
You scored higher than 0% on spontaneous
free online datingfree online dating
You scored higher than 16% on vulgar

Link: The 3 Variable Funny Test written by jason_bateman on OkCupid Free Online Dating

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338