Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Tag: thuis

Pap

Oei kijk, ’t is toch nog gelukt om pap te zeggen.

Terug in Vlaanderland, al tot ongeveer de enkels weer ferm vastgezogen in zoniet de Vlaemsche klei dan toch de Vlaemsche modder.

Koude regen, ik was al bijna vergeten hoe dat was!

Ik heb de harddisken met twintig jaar persoonlijke documenten, filmpjes en foto’s weer uit hun schuilplaatsen gehaald (ik steek ze weg als we langer dan een halve dag weg gaan, namelijk), de draden aan de televisie ontward, me naar mijn trekzetel gesleept, en dat was het dan, voor de volgende 24 uur.

Man man man, ik heb die trekzetel gemist.

Thuiswerk

Website maken. Telefoon. Afspreken. Skype. Telefoon. Website maken. E-mails. Een boek kopen en laten opsturen naar Holland. Afspreken. Telefoon. Schuiven met planning. Mail. Website maken.

…en dat allemaal vanuit mijn bed, met rug– en voeteneind bijna helemaal naar boven gekrikt: een gemak.

Het enige dat iets minder is, zijn de werkmensen naast de deur: ze waren vanochtend een uur of twee lang met een slijpschijf (denk ik) metaal aan het zagen. En al heel de ochtend is er één werkman die om de zoveel tijd in een flard lied uitbarst, uit volle, maar helaas even valse als volle, borst.

DON’T CRY FOR ME MMMRGENTINAAA!!!

NNTHE LION SLEEPS TONIIGGGHHT ahimbawé ahimbawé NNN THE JUNGLE!! ahimbawé

HOOOO IK HEB ZORGEN HOOOO IK HEB ZORGEN HOOOOOOO HOZOOOO HOZOOOO!!!!

Het heeft wel iets.

Ergens. Iets.  

Een dag met de kinderen

Oh boy oh boy oh boy. ‘t Is eigenlijk verschrikkelijk schaamtelijk, maar de dag met de kinderen is helemaal mislukt. Eerst was het plan om thuis te werken terwijl de kinderen allerlei deden, maar dan heb ik uiteinlijk maar een dag vakantie genomen. En ik ging allemaal dingen doen: wandelen, en alles.

Anna was weggebracht zo rond een uur of acht, dus ik zat alleen met de drie oudste.

Die me in bed hebben laten liggen tot halftwaalf.

Zoéf, halve dag voorbij, en tegen dat ik uit bed was kon ik aan het eten beginnen. Witte worst, rode kool, gebakken patatten met rozemarijn: ze hebben het binnegewolfd gelijk er geen morgen was.

Ze hadden niet de minste zin om buiten te gaan (druilerig, nat, koud), en ze hadden al wat getekend en gespeeld, en ze hadden wél zin om nog naar televisie te kijken, dus ik heb ze maar laten doen. Slecht van mij, tjaha. We hebben tesamen gekeken, dan maar.

De foto’s met de kinderen waren enorm wijs: heel het huis door, uitleggen hoe de focus werkt, leren uitademen en klikken zonder bewegen, zoeken naar onderwerpen (zij, niet ik), en dan in Lightroom binnentrekken en kiezen.

Oh, en Zelie is herbegonnen met haar weblog. Zonder enige hulp, deze keer: zelf inloggen, zelf schrijven, zelf publish duwen. En Louis kon natuurlijk niet achter blijven: gisteren nog gedicteerd, vandaag wou hij het helemaal zelf doen.

Een fantastische dag, vandaag.

Van corvee

Ik ben van corvee vandaag, om het eten te maken en de boodschappen, of althans een deel te doen.

Geen goesting, eigenlijk. Ik zou liever in mijn peignoir blijven zitten achter de computer of in de zetel: er is zó veel te doen!Maar het zal er niet in zitten, denk ik.

Vanmorgen dus boodschappen en dingen, en vannamiddag kerstdinges op de turnclub van Zelie en Louis en Jan, en tegen dat we daar van thuis zijn, is het avond. Morgen is nog vrij, denk ik. Dan maak ik een website.

Maandag is het aanzetten naar Nederland om kerstmis te gaan vieren, dinsdag zitten we nog in Nederland, woensdag is de eerstvolgende vrije dag.

Maar geen erg, geen erg.

Aanzetten voor boodschappen nu. Aankleden, en naar De Post op het Stapelplein (badges van Gentblogt gaan halen, die liggen daar nog), en dan naar de slachter in de Sleepstraat om hesp, en dan naar de Spar om kaas en macaroni. En cola light, niet te vergeten. En bij de bakker om twintig sandwichen.

En dan dikke kaassaus maken, en ik denk dat ik eens gesauteerde pasta met kaas en hesp ga maken.

Misschien is er vannamiddag nog tijd om naar het hospitaal te gaan, want dat is er weer niet van gekomen gisteren: Sandra moest weg en ik zat alleen met de kinderen.

Het gezin van de toekomst

Sandra: Ah, is Steven terug?

Ik: (checkt Steven’s weblog, ziet niets) Hoedat?

Sandra: Hij is on-line gelijk.

Ik: (checkt IM, ziet Steven online & busy) Ah tiens ja.

En ‘s avonds wisselen we links uit per IM en vanalles. ‘t Is proper.

Sod it

We waren de hele avond alleen thuis, Louis en Zelie en Jan bij mijn ouders.

Een fijn etentje & een fijn openingetje van een tentoonstellinkje met meneer Volume12 en meneer Huugendruug.

En dan een beetje naar televisie kijken, en dan naar bedje, en morgen gezond weer op voor een interviewtje.

En hopen dat het allemaal een beetje beter gaat met de rugpijnen en zo. En proberen scheduling conflicts te resolven voor maandag: een database-consultancy-opdracht (ha!) combineren met de maandelijkse Gentblogt-vergadering.

En dan ook nog tijd vinden voor twee rapporten en een briefing.

Ober! Achttien extra uren per dag, graag!

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑