Oh dear! Oh dear! I shall be late!

donderdag 14 februari 2013 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Mijn emaildink piepte, daarnet. Dat doet het elke dag heel de dag, dus ‘t is eigenlijk een leugen als ik zei dat het piepte: ‘t is gewoon telkens ik ga kijken dat er nieuwe dingen in zitten — leve GMail’s priority inbox, want anders verzoop ik in 500 mails per dag, de spam nog niet eens meegerekend.

Afijn. Het was een Amazon-mail die mijn aandacht trok, deze keer:

Screen Shot 2013 02 14 at 10 00 17

Meestal zijn die Amazon-mails niet echt buitensporig nuttig — de vorige begon aldus:

Screen Shot 2013 02 14 at 10 05 59

…terwijl ik al twee van die Raspberry Pi’s liggen heb, én dat ik ze goedkoper gekocht heb dan dat. ‘t Is typisch: dan zou een mens een scanner kopen bij Amazon, of een rekenmachine, of een lampenkap, of een stoomstrijkijzer, en dan zijn de recommendations de volgende paar weken steevast een andere scanner, een meer krachtige rekenmachine, een licht goedkopere maar gelijkaardige lampenkap, of precies hetzelfde stoomstrijkijzer van een andere leverancier.

Maar bon, ik zet die mails niet af, omdat er van tijd tot tijd wél eens dingen in staan die mij interesseren. Zoals daarnet, dus. Want ik had deel één al gelezen en ook deel twee, en dus ben ik uiteraard geïnteresseerd in deel drie. 

Maar dan komt het: kak, nóg een boek op de lijst te lezen boeken. Ik wil uit pure koppigheid alle Horus Heresy-boeken lezen (bezig aan nummer 12, voor het moment), en dan wil ik de Northland-trilogie lezen van Stephen Baxter, over een alternatieve prehistorie waar Doggerland niet door de golven verzwolgen werd. En ik las gisteren over The Mirage dat al een paar maand op mijn lijst stond. En ik wil de rest van Le tueur (her)lezen (bezig aan nummer 5, voor het moment), en ik wil aaarggh! tienduizend dingen lezen, en het zal niet lukken, dat weet ik nu al, zelfs al had ik alle tijd van de hele wereld, moest ik nooit meer gaan werken en kon ik heel mijn leven lezen. 

Want het is nog meer dan dat: ik wil ook al die films zien, en al die series, en ik heb ideeën om dingen te programmeren, en ik zou willen iets met mijn handen doen van houtbewerken of zo, en ik wil foto’s nemen, en ik wil mij eens door een heel kookboek werken, en ik wil nog zó enorm veel doen, en ik weet gegarandeerd honderdtachtig procent zeker dat dat allemaal niet zal niet lukken. 

Hoe leven mensen daarmee, met dat loden besef dat het niet zal lukken? Dat er niet genoeg tijd is? Nooit genoeg tijd?

Bij mij is dat een dagelijkse strijd om toch maar iets te doen zodat ik er toch maar niet aan denk dat ik allemaal andere dingen zou kunnen doen en dat ik ze niet aan het doen ben. Dat elk boek dat ik lees honderd andere boeken zijn die ik niét lees. Elke minuut boeken lezen een minuut is dat ik geen andere dingen kan doen. Elk uur slapen een verloren uur is. 

Ze zijn zeer ver te zoeken, apatheia en ataraxia. Ik denk soms dat ik beter om een voorschrift voor het-kan-mij-allemaal-niet-schelen-pillen zou lopen. 

Primer

dinsdag 17 april 2012 in Film. Permanente link | 3 reacties

Moh, kijk nu. Primer is in zijn geheel te zien op YouTube:

‘t Gaat over reizen in de tijd, en alles. En ‘t is een beetje complex, ge moet uw hoofd redelijk bij houden.

[via]

Zoef

zaterdag 7 maart 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik heb er geen idee van hoe het is kunnen gebeuren, maar het is al bijna weer maandag.

Het moet zijn dat ik oud aan het worden ben. Of dat er gewoon zoveel te doen was.

Of een combinatie, natuurlijk.

Oh ja: situatie met Louis op school in orde gekomen, oef.

Timing is alles

vrijdag 23 mei 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Verdomme, het heeft mij gespeten dat ik woensdag een opleiding moest geven en dat ik nog redelijk wat werk had dinsdagavond: we (Els en mezelf) waren naar de uitreiking van de SKEPP-prijzen, en ik zou er enorm, enorm, enórm graag lang gebleven zijn.

In het zelfde café als deze meneer (nieuwe site komt any day now) en deze meneer, bijvoorbeeld, en met de helft van de mensen die alhier staan.

Ik werd er aangesproken trouwens: of ik kwam als pers of als lid van SKEPP. “Als pers,” moest ik zeggen: ik ben al sinds jaar bij deze mensen hier, mijn Skeptical Enquirer komt om de zoveel tijd toe, maar tot voor kort was ik geen lid van SKEPP zelf. Ik heb het de avond zelf nog verholpen, en van zodra mijn betaling (och here 20 euro!) verwerkt is, ben ik lid.

Ha! En van zodra ik mijn lidkaart op zak heb, doe ik mijn beklag dat de Zesde Vijs 2008 begod nog niet op deze pagina staat. Ze hebben daar iemand nodig die zich wat meer met de interwebaanwezigheid bezighoudt, me dunkt.

Allerlei

zondag 27 april 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ge zoudt moeten weten hoeveel dingen ik hier in draft heb staan, en die ik dan niet op mijn weblog zet.

Ik maak mij druk om dingen, en dan zie ik dat mensen rond mij die dingen ook doen, en dan slik ik mijn woorden weer in, natuurlijk. Het lucht wel op, mij ettelijke pagina’s lang nijdig maken. Dat wel.

Oh, en ik ben dus mijn mail aan het overzetten van een Gmail-account, een Telenet-account en twee nog andere account naar één Google Apps-account. Wat daarbij het langst duurt, is het overzetten van de honderdduizend of zo mails van GMail: dat is mail per mail, om de servers niet te veel te belasten, en dus duurt het dagen: hij zit nu aan 21 december 2006.

Zo weinig dat er veranderd is, en zo véél tegelijkertijd. Allemaal mensen die anderhalf jaar geleden veel meer in mijn leven waren, en allemaal mensen die anderhalf jaar veel minder in mijn leven waren.

Is dat iets periodieks, vraag ik mij plots af, dat het in de lente bergaf gaat met sommigens internetweblogdinges? Speciale omstandigheden daargelaten, zoals daar bijvoorbeeld bij i. en mij ook zijn: de cyclische natuur van het beestje valt me plots heel erg op.

Trouwens: ajuus Lilith, en het ga je goed.

In unrelated news: ik geniet van mijn iPod met video’s. Die nog een heel andere betekenis geeft aan “geen tijd meer over voor wat dan ook”: ik moet uiteraard mijn backlog van verschillende tientallen uren TED-video’s inhalen, maar ook Cult of UHF is afgrijselijk qua time sink: wie wil er niét nog eens Santa Claus Conquers the Martians bekijken?

Afijn, ja. En ondertussen worden zeventien projecten en andere dingen die dringend zouden moeten gedaan worden, naar achter geschoven.

Want hoeveel gemakkelijker is het niet om de gedachten op nul te zetten? Dan moet een mens niet denken aan de zwaarden van Damocles, namelijk.

Een kwestie van organisatie

dinsdag 24 oktober 2006 in Kinderen. Permanente link | 2 reacties

‘t Is volgende week vakantie, en door omstandigheden zullen we allemaal samen thuis zijn vanaf augustus. Allemaal behalve Anna eigenlijk, want de jongste gaat naar de onthaalmoeder. Gedroomde occasie! Activiteiten met drie Kinderen Die Het Allemaal Al Bewust Kunnen Meemaken!

Meh. Helaas dus: niets georganiseerd, en ik voorzie dat het gene vetten zal worden.

Nee, dàn Koen. Die heeft dat gewoon helemaal georganiseerd—ik ben stikjaloers. ‘t Is niet allemaal van toepassing op ons, maar ik denk toch dat we deze ook gaan meepikken:

Spinnen en spinsels – Tuin van Kina Gent (artikel website stad Gent)
Wetenschapsfeest – Flanders Expo Gent (folder in pdf)

Clown Rocky’s Halloweenshow, op vrijdag 3 november van 14 tot 15.45 uur, klinkt ook nog wel wijs: goochelacts waarvan je gaat bibberen, Halloweenspelletjes, heksenbezemdans voor de kleinsten (vanaf 5 j.), allemaal met op de achtergrond spannende muziek. (zie ook website Gent)

En misschien gaan we wel eens kijken naar de speelotheek?

Zoef voorbij

maandag 7 augustus 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Tiens, da’s weird. De hele avond is voorbijgevlogen en ik weet niet waar naartoe.

Ah ja, juist, een tijdje aan de telefoon gehangen. En een uur mijn tijd verloren met naar die WWDC-zooi te kijken/luisteren.

Mf. Morgen productievere avond, mag ik hopen.

Schrijven

woensdag 7 juni 2006 in Computers en dingen. Permanente link | 3 reacties

Ik ben al een tijd aan het wroeten op een aantal teksten.

Een stukje over digitale workflow en DAM.
Een stukje over godsdienst.
Een stukje over databases.
Een document met een uitleg over hoe een corporate website in elkaar te boksen.
Een opleiding voor een bende managers.

Helaas, het wil maar niet lukken.

Ik moet er meer tijd kunnen in steken. Gedachten ordenen. Structuur. Niet hap snel hup klaar, maar nadenken, schrijven, schrappen, schuiven, nog eens nadenken, nalezen, herschrijven, nog schrappen, verbeteren, polijsten.

Bruno en i. hebben literatuur in zich; ik heb handleidingen in mij.

Neem vanavond: ik ging, naar aanleiding van een babbel met de chef-ICT over Digital Asset Management, er een entry over schrijven. De notities en noties die ik over dagen en weken in mijn hoofd en in drafts verzameld had, uitschrijven.

Stap één: een typische workflow documenteren, van de voorbereiding van de photoshoot tot het archiveren van de beelden over importeren, annoteren, klasseren, bewerken en converteren.

Doen dus, en screen shots nemen om te beginnen.

Een dik half uur later: door de dertig screen shots, en genoeg materiaal om vijftig A4–bladzijden vol te kunnen schrijven.

Ik zou kunnen stappen 1 tot en met 10 doen, en pasklare antwoorden geven, natuurlijk. Maar ik zou zoveel liever eerst dàt doen, en dàn het hoe en het waarom uitleggen, van naaldje tot draadje, met screen shots, met diagrammen. Interessant, hopelijk. Begrijpbaar voor mensen die er niets van kennen, nuttig voor mensen die er iets van kennen, hopelijk stof tot discussie voor mensen die er al veel van afweten.

Het is nu 23u30, ik heb de afgelopen dagen al te weinig geslapen, ik moet morgen om halfzeven ten laatste klaar zijn dat ik de trein kan nemen, en ik heb echt geen zin meer om er in die omstandigheden aan te beginnen—ook en vooral omdat ik nog wel andere dingen te doen heb vanavond, zoals ik al zei.

Drat. Life, she sucks.

Ernst

vrijdag 2 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Soms vraag ik mij af of ik eigenlijk niet een ernstige website zou maken.

Zo’n website waar ik getuig van enige focus, in schril contrast met deze website, waar ik de afgelopen week onder meer geschreven heb over, even kijken… mijn familie, televisie, muziek, gezondheid, het nieuws, andere weblogs, sport, mezelf, politiek, usability, macrofotografie, ouder worden, plannen in huis, films en series.

Ik zou dat eigenlijk wel graag hebben, denk ik, zo’n website waar een lijn in zit, met een paar schrijvers en een eigen klein publiekje, waar we gezellig kunnen babbelen vooral over één onderwerp, met ruimte voor een heel occasionele uitwijding.

Misschien moeten we gewoon een familieweblog beginnen? Alle familie, ver of dicht, krijgt een account en mag schrijven wat ze willen. En we zetten het alleen open voor de familie zelf.

Of een viezebeestenfotoweblog? Met identificatie en tips en vragen over en weer?

Of een politiek weblog over de gemeenteraadsverkiezingen?

Of een usability / information architecture / interface-weblog, met lastige vragen en problemen en discussie, en eens niet de zoveelste xhtml-css-afgeronde hoeken-“tips voor de onmiddelijke praktijk”-site?

Of, of, of… tsja.

Oeioei

vrijdag 19 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Ça craint mes amis, ça craint.

Twee uur geslapen—halfvijf tot halfzeven—en dan nog een kwartier in bed liggen lummelen.

Weinig slaap, daar kan ik tot mijn eigen verbazing eigenlijk redelijk goed tegen. Ik kan gerust een paar dagen aan een stuk weinig of niet slapen zonder daar al te veel negatieve gevolgen van te ondervinden. Behalve dat ik de neiging krijg om meer en meer sarcastisch, om niet te zeggen onbegrijpelijk-slash-absurd te worden. Maar het lukt allemaal wel nog.

Nee, ‘t is van iets anders dat het lastiger is vandaag. Vijf voor zeven beneden, dus geen tijd gehad om de kinderen mee aan te kleden. Wel nog net genoeg tijd om een meloen te ontpitten en in partjes te snijden voor Louis en Zelie op school.

De fiets is al een tijdje in technische panne wegens pneu crevé, te zwaar om alleen in de koffer van de auto te steken dus het is wachten tot er nog eens een sterke manspersoon in de buurt is om er mee naar de velomaker te gaan, en dan gaat dat alleen op zaterdag maar dan zijn er duzend andere dingen te doen, hoe gaat dat?

Ik dus naar de bushalte geschuifeld, pijnlijke rug weetuwel, aangezet om een paar minuten na zeven en net op tijd om bus 3 te zien wegrijden zodat ik moest wachten op de volgende die maar aan de Dampoort toekwam om negentien na zeven of zoiets, waardoor ik me dus, met pijnlijke rug en alles, toch moest haasten om de trein van 7u23 te halen, waardoor ik mezelf nog meer pijn gedaan heb.

Op de trein een zo comfortabel mogelijke positie gezocht en gekeken naar het einde van de laatste aflevering van Lost (span-nend!) en het begin van de laatste aflevering van The Daily Show (grap-pig!).

Helaas, toegekomen in Brugge was het weer van dat: bus 11 (één van de weinige die nét aan mijn werk stopt in plaats van op de Markt) stond vertrekkensklaar, dus ik heb me weer mogen haasten. Oei. Ai.

Enfin ja, aan klagen geen gebrek. Gelukkig dat het weekend lonkt.

Vanavond iets vroeger ophouden wegens oudercontact op school bij Louis (‘t zal nodig zijn, die jongen vertelt ons nooit méér dan “ik weet het niet” als we vragen hoe het was). Morgen de nieuwe trekzetel degelijk gaan uittesten en meteen ook bestellen. Morgen ook, weather permitting, nieuwe beestenfoto’s nemen.

En morgenavond in Goed Gezelschap naar Eurovisie kijken. Met alle ledematen gekruist voor de mannen van Lordi, uiteraard.

Geschreven al luisterend naar: Kate Bush – Hounds of Love – Waking the Witch

Grmf

dinsdag 9 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Het kan niet echt verder, zo.

Vandaag was het feest van de heilige Schuman en aangezien wij ook wel zo’n beetje Europees zijn, is het bij ons op het werk vakantie de negende mei.

Ik had gisteren en vandaag een hele resem dingen op stapel die ik enorm graag doe:

  1. een vergadering over een groot project van databasemigratie
  2. raad en feedback geven over voormeld project
  3. een designbriefing opstellen voor het project
  4. foto’s van beesten pakken
  5. voormelde foto’s verwerken
  6. voormelde verwerkte foto’s op Flickr zetten en Tuinsafari en/of Garden Safari, na het nodige opzoekwerk om eventuele onbekende soldaten te identificeren
  7. een stukje schrijven voor voormeld project over de activiteiten in het Grravensteen
  8. naar een lezing gaan van professor Kieboom
  9. voormelde lezing verslaan

Even overlopen.

(1), dat was gisterenavond, maar het was maar anderhalf uur of zo, terwijl ik er eigenlijk gemakkelijk een halve of een hele dag, of eigenlijk een paar dagen aan een stuk over had kunnen en willen spreken.

In casu ging het over een groot CRM-achtig iets dat moet gecreëerd worden vertrekkende van een hele hoop verschillende databases en databasetjes, van fichenbakken over Outlook-contacten en Excel tot Access en Act!-achtige toestanden, met de hele migratie en het hele change management en de hele UI en IA van de finale applicatie en alles erop en eraan.

Met andere woorden, één van die concurrentievervalsende consultancy-dinges die ik graag doe: gratis ende voor niets dingen gaan doen waar ik zonder valse bescheidenheid wel goed in ben, en waar andere mensen veel geld voor vragen. En die ik o-zo-bloody-graag méér zou doen.

(2) was letterlijk maar twee e-mailtjes vandaag, bijzonder summier en vrees ik weinig to the point bij gebrek aan interlocuteur aan de andere kant van de e-mail. Bijzonder spijtig vind ik dat, maar goed, budgetten zijn budgetten en uiteindelijk is het mijn project niet — één van de redenen dat ik er geen geld voor wil vragen trouwens: dergelijke dingen zijn niet te combineren met mijn huidig werk.

(3) is gisteren maar half gelukt wegens geen tijd genoeg gehad (enkel ‘s avonds thuis in het weekend, en dan op weg naar en van het werk op de trein, dat is niet echt genoeg), en vandaag is het ook niet gelukt om het af te maken, om dezelfde reden: geen tijd.

(4) was maar een uurtje of zo, af en aan, terwijl we bij mijn ouders zaten (verjaardag van mijn vader! hoera!)

(5) ben ik aan begonnen, maar zal vanavond niet lukken wegens geen tijd.

(6) zal niet lukken wegens geen tijd.

(7) zal niet lukken wegens geen tijd.

(8) niet gelukt wegens teveel rugpijn

(9) niet gelukt wegens (8) niet gelukt, en eigenlijk nog maar goed ook, want anders was het toch niet gelukt wegens geen tijd.

O ja, dat waren trouwens alleen maar de dingen die ik heel erg graag wou doen. Daarnaast zijn er ook nog een waslijst dingen die ik misschien niet zo enorm graag doe, maar die eigenlijk ook zouden moeten gebeuren. Een website of twee maken voor verschillende mensen. Een rapport schrijven voor een usability study. Kaartjes ontwerpen en afdrukken.

En dan zijn er dingen die niet dringend zijn, die niet hoeven, maar die ik zou willen doen: boeken lezen, films bekijken, genealogie doen, opzoekingen, internationalisatie van Genbox , betatesten van een aantal applicaties, programmeren, spelletjes spelen en in het algemeen dingen bijleren.

En daar helemaal naast: het huis moet opgekuist, plannen voor verbouwing moeten gemaakt, een nieuwe trekzetel moet gekocht, de computer moet opgekuist, de boeken en de dvd’s en de muziek moet geïnventariseerd, de tuin moet opgekuist, de klimplanten ingebonden, bloemen en planten geplant, … aaaargh!

Een patroon tekent zich af, vrees ik. Meer-uren-in-de-dag! Zesendertig-uren-dag-nu!

Aardig

zaterdag 6 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Halfnegen en alles was stil in huis. Ik schoot wakker en ik voelde meteen aan mijn water dat er iets aan de hand was. Maar wàt?

Juist: geen kinderen die lawaai maken. Voor één keer niet gewekt tijdens het weekend omdat Zelie en/of Louis aan het bed staan om te vragen of ze naar TV mogen kijken.

Het deed toch maar raar.

Vanmorgen dan een kleine twee uur interview gedaan over Google Talk—’t is ook eens wat anders dan telefoon of e-mail—en daarna naar mijn ouders afgezakt om de kinderen te gaan ophalen.

En nu weer thuis. Eten. En dan naar de Colruyt, waar we vanmorgen niet meer geraakt zijn. En dan misschien terug naar mijn ouders. En dan naar huis. En dan morgen verjaardagsfeestje. En dan zit het weekend erop.

Had ik al gezegd dat ik dringend meer uren op een dag zou willen? En meer dagen in de week, vooral dan in het weekend?

In ieder geval: op het moment is het redelijk moeilijk te vergeten dat de kinderen weer in huis zijn. Ze zijn vanmorgen blijkbaar om kwart voor zes opgestaan, en dat is er duidelijk aan te merken: ze zijn o-ver-ver-moeid. Voor het minste wenen, voor het minste drama, niets lukt, kwaad op de werled en lastig.

Jan heeft daarnet denk ik een half uur staan wenen, Louis weigert op te ruimen, enfin: ze zullen hun rust kunnen gebruiken over de middag.

Sod it

vrijdag 5 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

We waren de hele avond alleen thuis, Louis en Zelie en Jan bij mijn ouders.

Een fijn etentje & een fijn openingetje van een tentoonstellinkje met meneer Volume12 en meneer Huugendruug.

En dan een beetje naar televisie kijken, en dan naar bedje, en morgen gezond weer op voor een interviewtje.

En hopen dat het allemaal een beetje beter gaat met de rugpijnen en zo. En proberen scheduling conflicts te resolven voor maandag: een database-consultancy-opdracht (ha!) combineren met de maandelijkse Gentblogt-vergadering.

En dan ook nog tijd vinden voor twee rapporten en een briefing.

Ober! Achttien extra uren per dag, graag!

Just Say No

vrijdag 20 januari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hè hè, dat lucht eens op.

Ik wist sinds woensdag dat ik iets moest doen. Een brochure maken. Dringend, maar geen echte deadline. Ik heb gezegd dat ik mijn uiterste best ging doen om het vrijdag klaar te hebben.

Een brochure maken is namelijk zo geen halsbrekende zaak: een kwestie van een model van de vorige keer nemen, een nieuwe header photoshoppen, tekst erin duwen, links en rechts wat layoutaanpassingen doen, PDF maken, hopla klaar. En in mijn boek is “vrijdag klaar zijn” gelijk aan “ervoor zorgen dat het tegen vrijdagavond 23u59 per mail verstuurd is”. Ruim tijd dus.

Maar: vanmorgen rond een uur of tien kwam Marija (voor wie het was) langs mijn bureau om te vragen of het alsnog zou kunnen klaar zijn tegen drie uur. Of beter: dat ze vertrok om drie uur, en dat ze het graag nog zou meenemen.

En donderdag was er gewoon helemaal geen tijd geweest, zodat ik er nog maar pas aan kon beginnen. En dat ik plots zag dat het eigenlijk niet zo eenvoudig zou zijn: de tekst was een heel ander type tekst dan we al ooit in een brochure hadden gezet. Dus het zou helemaal uit te vinden zijn, een “nieuwe” lay-out.

Ik heb er een beetje op gezocht, maar na een kleine drie kwartier werd het duidelijk dat het niet zou lukken. Dus: gebeld, dat het niet meer zou voor vandaag zijn. Vervelend, maar er is gelukkig een meer algemene brochure (gedrukt zelfs) die mee kan, en het ging gelukkig niet om zó veel mensen.

Een welgemikte “sorry het lukt niet meer” kan soms zó’n deugd doen! Had ik meer tijd, ik zou hier een levensles kunnen uit distilleren, een Life Hacks-handboek waardig.

Maar ik heb geen tijd meer. Tschüßi!

Geschreven al luisterend naar: John Cooper Clarke – Short Ciruit: Live at the Electric Circus – I Married A Monster From Outer Space

werktijd

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338