Warrior’s Dream

donderdag 7 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Geen WoW vandaag. Vandaag écht proberen vroeg gaan slapen. ‘t Is al heel de week drie, vier uur geweest gedomme.

Ik steek het erop dat ik zo enorm goed op de trein kan slapen. Dat breekt de vermoeidheid ‘s avonds, zodat ik helemaal klaarwakker ben tegen middernacht.

Maar vandaag dus niet, haha! De trein had een half uur vertraging wegen gebroken bovenleiding, en ik ben desondanks klaarwakker gebleven: ik voorzie een crash van de systemen tussen nu en een paar uur.

Dit hieronder, trouwens, is Warrior’s Dream.

Een pintje bier

donderdag 7 januari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 22 reacties

Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik vind het vreemd hoeveel mensen er bier drinken op de trein.

Er zit altijd wel iémand met een blik Jupiler, liefst dan nog een halve liter, in de trein, of op het perron. Naast de gang onder de perrons in. Brussel-Noord natuurlijk: daar zit de ene na de andere bureaumensachtig uitziende mens lurkend aan een halve liter.

Op het gemak thuis in de zetel, akkoord, en ‘s avonds in de zomer na een werkdag OK, maar ‘s morgens nog vóór negen uur in de bijtende kou? Ik weet het niet.

Living on the edge

zaterdag 12 juli 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Kijkt, een filmpje:


Dampoort – Brussel-Zuid from mvuijlst on Vimeo.

Dat is dus hoegenaamd niet moeilijk te maken. Videocamera in aanslag, record duwen op de dingen die u interesseren, de clipjes na elkaar zetten, een muziekje op plakken, en dan naar het interweb sturen (in casu Vimeo, dat kan veel hogere resoluties aan dan YouTube—gelijk die mens Kottke onlangs nog zei: sometimes YouTube is like watching a UHF station from 200 miles away with the rabbit ears positioned just so).

Ah… maar wat ik hierboven schreef, da’s dus in theorie. Want zó eenvoudig is het allemaal niet, helaas.

Mijn tijdelijke videocamera slaat zijn gerief op in AVCHD-formaat. ‘t Is de toekomst, meneer, verzekeren ze ons op de internets, maar de relatiteit van vandaag is, andermaal helaas, dat de programma’s die ik gebruik om video’s mee te bewerken, er niet mee om kunnen, met dat AVCHD-formaat.

De filmpjes van de camera halen is kinderspel: er zit een simpel programmaatje bij, ImageMixer 3, en dat haalt de clips als individuele .mt2s-bestanden binnen.

Om die dingen om te zetten naar iets dat Premiere en AfterEffects kan lezen, gebruik ik voorlopig VoltaicHD van Shedworx: .mt2s-files naartoe slepen, duwen op een knop, en er komen degelijke WMV– of AVI-files uit, zonder kwaliteitsverlies. Verblindend snel is het niet, maar het is doenbaar.

De bestanden worden er wel een heel eind groter door: ongeveer 120 MB per minuut film, dat is vier tot zeven keer zo groot als het originele bestand.

Eens de files omgezet zijn, is het kinderspel om ze te editeren in om het even welke editor—zelfs gewoon Windows Movie Maker kan het perfect.

Hier is het in Premiere (CS3) gedaan, een paar clipjes in een timeline gesmeten na elkaar. Niet alle clips, want ik heb echt wel de hele dag stukjes van een paar seconden hier en een paar seconden daar lopen filmen: in eerste instantie om te proberen enkel een paar van de heenreis van Gent-Dampoort naar Brussel-Zuid.

Ik heb ook niet écht de moeite gedaan om een toepasselijk muziekje te zoeken (het is Bossa Nova Squad van op Stereophonic Space Sound Unlimited Plays Lost TV Themes geworden, voor wie curieus zou zijn), en al helemaal niet om muziek en beeld op mekaar af te stemmen. Hap-slik-klaar, met andere woorden.

Maar. De kunst dan is om het resultaat te renderen naar iets dat afspeelbaar is, en dat goed is voor op Vimeo.

Vimeo zelf zegt dat ze het liefst van al H.264 video met AAC audio hebben, op 1280×720, 24 fps, 5 Mbps.

In theorie zou het kinderspel moeten zijn om dat met Adobe Media Encoder te bewerkstelligen, maar in de praktijk, driewerf helaas, lukt het niet.

Exportprempro

Het doet wat het moet doen, tot helemaal op het hele einde, en dan geeft het lakoniek een “unknown error”-boodschap. Wat ik ook doe, het lukt me niet om het aan de praat te krijgen.

Dus maar gerenderd naar mp2, en dat dan ge-upload. Wat zonder problemen ging, en wat trouwens een zowat tien keer kleinere file gaf ook.

Op naar ander en beter, peis ik zo.

Mormel op de trein

woensdag 18 juni 2008 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

…maar dan wel een zeer goed opgevoed mormel.

Mormel

Of het moet zijn dat het opgezet was, natuurlijk.

Uit het venster

dinsdag 25 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

De halve wereld en zijn meetje heeft al foto’s gepost van Belgen onder de sneeuw (van waar zijde gij? van Olland? neenik madam, ik zij van Belgen), dus waarom zou ik achter blijven?

Uit het venster van de trein en de losse pols, zonder polarisatiefilter of niets, tusen Gent 8u en Brussel 8u45:

Lente in het land

Lente in het land

Lente in het land

Lente in het land

Y’a plus d’saisons mon beau monsieur.

Op de trein

dinsdag 11 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Ach ja, vandaag was er een altercatie op een trein in Wallonenland. Een reiziger was boos en wou een foto nemen van de treinbegeleider met zijn GSM, en de treinbegeleider wou daarop de GSM afpakken, en ze zijn beginnen vechten: dat is wat ik gehoord heb.

Collega Bilitis was ettelijke uren te laat op het werk, zij woont in La Hestre, in het midden van le pays des oualecops, en haar trein was afgeschaft, en dan weer niet, en dan wisten ze het niet, en dan weer wel, en dan zou hij niet rijden, enfin: miserie.

Maar hey, dat is het leven, en het is eens zo en dan eens anders. Ik heb nog denk ik maar één keer een echt probleem met een afgeschafte Dampoort-Schaarbeek gehad.

Nee: wat ik bedacht, is dat het écht wel grappig is, zo op een vaste pendeltrein te zitten. In het gaan zit ik in de eerste wagon, in het terugkeren in de laatste of voorlaatste. En daar zitten dus ook altijd dezelfde mensen op, of toch bijna.

De meneer met de kruk die in de krant schrijft, de webmeesteres van het CGKR, de kaarters natuurlijk: eigenlijk is dat toch wel vreselijk wijs, zo mensen beetje bij beetje leren kennen? Ik slaap meestal, maar ik denk dat ik meer wakker ga blijven. Ik luister ongelooflijk graag naar hoe mensen tegen mekaar babbelen, en hoe ik dan over dagen en weken heen allemaal levens bij elkaar kan puzzelen.

Vroeger, op de trein naar Brugge, was dat ook zo. Dan was het meestal minder leutig, wegens jongeren met niet altijd de meest aangename levens of familiesituaties. Nu zijn het ambtenaren. Soms collega’s, soms vrienden, soms buren in Gentbrugge, soms mensen die elkaar alleen maar kennen van jaren op de trein.

Ik zou dat eigenlijk wel fantastisch vinden, om zo binnen een paar jaar ook met de mensen op de trein in gesprek te raken.

Zwartrijder

dinsdag 19 februari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ik heb een abonnement op de trein en op De Lijn en op TEC en STIB/MIVB.

Die bussen en metro’s en trams, dat is dus om het even waar in het land, zonder nadenken: een enórm gemak, ik kan op om het even welk openbaar vervoer stappen en ik moet niet eens nadenken.

Dat van de trein, dat is tussen Gent en Brussel, wat nog goed uitkomt, want ik werk nu eenmaal in Brussel en ik woon nu eenmaal in Gent. En dus dat het goed uitkomt, want ik kan een jaar lang gratis de trein nemen tussen die twee steden: binnenkomen, neerzitten, mantel bovenop de ijsspuiende airco (hatelijk ding), sjaal oprollen en tegen de venster leggen, abonnement op het tafeltje voor mij, hopla in slaap en ik ben gerust want de controleur moet mij zelfs niet wakker maken.

Ha, maar nu werk ik dus regelmatig in Antwerpen. Meer nog: de volgende paar weken ga ik eigenlijk meer in Antwerpen zitten dan in Brussel. En zit ik dus met een Go-Pass, of hoe die dingen tegenwoordig ook heten, die ik moet invullen en dat ik nooit weet de hoeveelste we precies zijn vandaag.

En die ik de eerste dag dat ik naar Antwerpen moest, helemaal vergeten was.

En die gisteren al op was, en dat ik vandaag dus voor de tweede keer zwart gereden heb, en het pas beseft heb toen ik wakker werd aan de Dampoort.

Proper is dat.

Ideeëncoherentmakerman

vrijdag 21 december 2007 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Wat ik graag doe, heb ik vandaag gemerkt, is stilletjes naar mensen luisteren die aan het spreken zijn met elkaar (of tegen elkaar, of over elkaars hoofden, of naast elkaar, maakt niet uit), en daar dan allerlei dingen uithalen en er een synthese van maken.

Onlangs was er een meeting waar ik zoiets gedaan had, en ik was helemaal verbaasd dat ik blijkbaar een helemaal andere meeting had meegemaakt dan een collega. Dat was nog al gebeurd: dat voor één persoon een meeting over vanalles en niets ging zonder echt duidelijke lijn erin, allemaal losse ideeën zonder rode draad—maar dat ik er een behoorlijk coherent verhaal van had gemaakt in mijn hoofd.

Snel! Daar een naam op plakken en in mijn job skills zetten!

Op een minder aangename noot: ik ben recent tegen een overschatten van beschiikbaarheid en een onderschatten van complexiteit aangelopen. Het was al lang geleden, maar dat maakt niets uit: dat is hoegenaamd niet fijn, en ik voel er mij helemaal niet goed bij.

Op een daarentegen wél meer aangename noot: ik heb onlangs iets afgewerkt waarvan ik niet had durven hopen dat het goed zou afgewerkt raken. Soms verbazen de mensen mij. Serieus: who’d a thunk? In september 2006 schreef ik over mijn droomjob, en ondertussen doe ik dat gewoon.

Oh, en vanavond was een mooie, mooie dag, zoals er meer zouden moeten zijn. Eerst goed nieuws van mijn advokaat in een rechtszaak. En dan ((zeer) lekker) gaan eten. We hebben (écht) gesproken en dan zijn we in alle gezelligheid naar het station gereden. Ik ben op het perron van de voorlaatste trein naar Gent een vriend tegengekomen die ik al lang niet meer had gezien (schandalig, die we écht meer zouden moeten zien) en we hebben bijgebabbeld op de trein. In Gent heb ik de taxi genomen naar huis en een fijn gesprek gehad met de man aan het stuur terwijl we door een feëriek mooi Gent reden met mist en vrieskou en honderden mensen op straat. En thuisgekomen: goed nieuws van mijn vader uit het hospitaal.

Morgen is de laatste dag van het werk dit jaar: dan zet ik de minder aangename noot van drie paragrafen geleden recht, hoop ik uit de grond van mijn hart, en dan gaan we anderhalve week vakantie tegemoet.

Het leven is het waard om te leven.

Zerstört

maandag 11 juni 2007 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Problemen zowel in Noord als in Zuid! Het hele treinverkeer ligt in duigen!

Nog een geluk dat de trein van en naar Dampoort daar meestal niet zo enorm veel last van heeft: ze hebben hem in Centraal alleen verkast van spoor 2 naar spoor vier, en hij is maar met een kleine acht minuten vertraging vertrokken.

Vertraagd

Ik had van de antratie deze morgen Sandra’s sleutels trouwens meegenomen naar het station, zodat ik moest terugkeren en een trein later moeten nemen hebben. Blijkt dat als ik een trein later neem met een overstap meer, dat ik op hetzelfde uur in Brussel ben als wanneer ik de rechtstreekse van de Dampoort neem. Wel minder kunnen slapen, ik denk dat ik de direkt blijf nemen.

O, en verder gewoon helemaal vergeten dat het vandaag consultants’ meeting was op het werk. ‘t Zijn lappen.

Goede voornemens voor deze week: een nieuwe broek en een nieuwe mantel kopen. En mijn haar laten knippen. En vanavond eens kijken of ik mijn weblog een nieuwe template kan aanmeten.

Ah, en internet op de trein hebben is wijs. :)

Gezocht: Steven

donderdag 4 januari 2007 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik loop er nu al maanden mee rond: wie is Steven?

Normaal gezien doet de omroeper of omroepster van dienst in een station zijn of haar ding over de microfoon op nogal standaardwijze: “beste reizigers” luidt de aanhef dan, of soms “geachte reizigers”, of “aandacht” als het dringend is, of één van een aantal standaardvariaties.

Niet zo aan de Dampoort. Daar zit regelmatig een dame die al haar aankodigingen begint met een aanroep aan een zeker Steven.

Steven, spoor één. De P-trein met bestemming Gent-Sint-Pieters is in aantocht. Steven, spoor twee. Trein in doorrit, gelieve op een veilige afstand te blijven.

En nee, ze zegt niet “luister even” of zo, het lijkt echt meer op “Steven” dan op wat dan ook anders. Wie is die mens?

Protest!

dinsdag 3 oktober 2006 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Geachte NMBS,

Sympathiek van u, dat de tweede klasse tegenwoordig comfortabeler is dan menige eerste klasse elders. Een pluim voor het rijcomfort: toekomen of vertrekken gaat niet meer gepaard met exorbitante G-krachten, de zetels zijn beter dan veel bureaustoelen, en de voetsteuntjes zijn precies op de juiste hoogte geplaatst.

Ook proficiat voor het geluidsniveau in de wagons: geen tedunk-tedunk tedunk-tedunk meer zoals toen de dieren nog spraken, geen piepende remmen als de trein in het station toekomt, geen knarsende wielen als hij weer aanzet.

Beste NMBS, één ding moet me van het hart: uw conducteurs, krijgen die niet meer de instructie om de stations aan te kondigen of zo? En het piem-poem-geluidje bij het binnenrijden van Brugge, wie heeft u gezegd dat het een goed idee was om dat af te zetten?

Maar goed. Detailkritiek. Ik wil u hoedanook allerhartelijkst danken, beste NMBS, voor dat anderhalf uur extra slaaptijd vanmorgen, tussen 7u30 en 9u in de trein van Gent-Dampoort over Aalter en Brugge naar Oostende en dan weer terug naar Brugge. Het was bijzonder welkom, en bijzonder aangenaam.

Met vriendelijke groeten.

Overslapen

woensdag 28 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 23 reacties

He bah.

Normaal gezien storen ze u voor een niéts op de trein: BIEM BOEM DAMES EN HEREN WE KOMEN AAN TE GENT DEZE TREIN STOPT TE GENT SINT PIETERS EN GENT DAMPOORT EERSTE HALTE: GENT SINT PIETERS.

Dat gaat dan gepaard met lawaai, en luid gestommel van mensen die zich klaarmaken om uit te stappen.

Maar nee: nu is het bijna vakantie maar nog niet helemaal vakantie, en dus zit de trein tussen Gent en Brugge leeg of praktisch leeg. En getroosten ze zich blijkbaar niet meer de moeite om de mensen ervan op de hoogte te brengen in welk station de trein binnenkort zal zijn – bijna is – aankomt.

Sint-Pieters heb ik nog half-bewust meegemaakt, ik lag nog niet echt vast te slapen. Toen we voorbij Aalter reden heb ik het perron nog met een half oog éven gezien. Maar in Brugge lag ik de slaap der onschuldigen te slapen. En ik werd pas weer wakker toen de ploert achter de microfoon aankondigde dat we in OOSTENDE EINDSTATION aangekomen waren en of we wilden NAKIJKEN OF U NIETS ACHTERGELATEN HEEFT WIJ WENSEN U VERDER EEN PRETTIGE DAG OOSTENDE EINDSTATION VAN DEZE TREIN.

Gn. Drie euro dertig centiemen en bijna een uur later dan normaal: alsnog op mijn bureau. Bah.

Geschreven al luisterend naar: Tori Amos – Strange Little Girls – Enjoy The Silence

Mevrouw

vrijdag 12 mei 2006 in Echt gebeurd. Permanente link | Eén reactie

Ik zat vanavond op de trein rechttegenover een werkelijk mooie mevrouw. Niet oogverblindend flashy van hola beer, maar het zag er echt een lieve mevrouw uit, en zo ik al een type heb, dan helemaal mijn type.

Mocht ik al geen mevrouw en dergelijke hebben, en ware ik een mens die dergelijke dingen zou durven, ik zou de mevrouw rechttegenover mij gevraagd hebben wat ze ervan zou denken om samen iets te doen vanavond. Een glas drinken misschien op een terras. Of samen naar tv kijken, op elkaars schoot.

Maar ik heb al een zeer goeie mevrouw, en ik ben niet een mens die dergelijke dingen zou durven, en dus heb ik het gehouden op steelse blikken over mijn computerscherm.

En heel misschien droom ik vannacht wel over de echt wel heel mooie schouders van de mevrouw op de trein.

Dampoort – op een wagon

donderdag 13 april 2006 in Foto's. Permanente link | 8 reacties

17u39 – de trein naar Antwerpen.

Twee

Een ding om dingen los mee te vijzen? En een seismograaf?

Dampoort – Tweede klasse

woensdag 12 april 2006 in Foto's. Permanente link | Geen reacties

17u33–De stoptrein van Sint-Pieters:

Tweede klasse, rokers

Gisteren afgestapt in Sint-Pieters om ons kookvuur te gaan halen, dus bij deze op woensdag nummer 2 in de serie van deze week: Tweeën aan de Dampoort.

Ik wist niet dat er nog rokerscoupé’s waren, trouwens. :)

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338