Datum en tijd

zaterdag 10 maart 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik ben stekejaloers op Stephen Wolfram’s datavisualisaties. En ik had vroeger data over vanalles (muisbewgingen! toetsaanslagen! programma’s gebruikt!), maar sinds ik op allerlei verschillende computers allerlei dingen doe, is het allemaal wat verwaterd.

Mijn mail, die heb ik in principe nog tot ergens in 1994, maar waar precies de mails van 1994 tot 2004 staan: ik zou er eens heel erg hard naar moeten zoeken.

Ik kan wél gemakkelijk dingen over dit weblog te weten komen, ‘t is toch altijd dat. En ik heb geen Mathematica bij de hand liggen, maar uiteindelijk is er met een paar databasequeries en een gewone spreadsheet ook redelijk wat te visualiseren.

Zoals wanneer ik dingen geschreven heb, de afgelopen tien jaar. Elk puntje is een post, de X-as geeft de jaren weer en de Y-as de uren (klik voor detail):

Screen Shot 2012-03-10 at 12.10.09.png

In 2002-2003 waren er heel veel korte postjes van een paar zinnen, vaak als ik voor de televisie hing. In 2004 heb ik een jaar in mijn trekzetel geleefd. Vanaf midden 2009 zat ik vaak in Zaventem te werken bij Sony, wat ‘s morgens anderhalf uur of meer trein en bus betekende, en dus geen internet. In 2010 ben ik in Gent komen werken, en werd mijn leven wat regelmatiger.

De horizontale strepen zijn automatische posts van links die ik verzamelde (eerst op delicious, daarna op pinboard).

[Om de grafiek te maken, trouwens, vooropgesteld dat het WordPress is dat achter uw weblog zit: in mysql select date(post_date), time(post_date) from wp_posts where post_status='publish'; doen, het resultaat daarvan in Excel plakken en een scatterplot maken met datum in X-as en tijd in Y-as.]

Met nog minder moeite is het mogelijk om te zien wanneer ik op uurbasis gemiddeld post:

Screen Shot 2012-03-10 at 13.51.27.png

[select time_format(post_date,'%H'), count(id) from wp_posts where post_status='publish' group by extract(hour from post_date);]

…of per minuut:

Screen Shot 2012-03-10 at 13.47.49.png

[select extract(hour_minute from post_date), count(id) from wp_posts where post_status='publish' group by extract(hour_minute from post_date)]

(Ik heb hierboven wel de waarden afgekapt wegens dat die automatische posten van delicieus/pinboard het anders vertekenden: )

Screen Shot 2012-03-10 at 13.59.30.png

Post ik meer tijdens de week of in het weekend? Euh nee, niet echt:

Screen Shot 2012-03-10 at 14.20.05.png

[select date_format(post_date,'%W'), count(id) from wp_posts group where post_status='publish' by date_format(post_date, '%W');]

Is er misschien een verschil in uren, afhankelijk van de dag in de week? Nee, ook niet echt heel erg duidelijk (rood is meer schrijven, groen is minder schrijven):

Screen Shot 2012-03-10 at 14.46.42.png

select date_format(post_date,'%W'), time_format(post_date,'%H'), count(id) from wp_posts group by date_format(post_date, '%W'), time_format(post_date, '%H'); en dan een pivot table maken, en conditional formatting op de cellen (en de cijfers in de cellen number formatting ” “, wat ze dus doet verdwijnen, ha!).

Of als ik toch bezig ben met van die heatmapachtige dingen: het aantal flickr-foto’s dat ik per week post? Waarmee het meteen duidelijk is dat ik sinds een tijd minder foto’s online zet, en ook dat de week met foto’s uit Marokko redelijk veruit de week met de meeste foto’s ooit was:

Screen Shot 2012-03-10 at 15.44.18.png

De cijfers hierboven zijn er van uitgaand dat ik voor zover ik weet praktisch nooit naar Flickr verwijs tenzij naar mijn eigen foto’s: select year(post_date), week(post_date), sum((length(post_content)-length(replace(post_content,'flickr.com','')))/length('flickr.com'))/2 from wp_posts where post_status='publish' group by year(post_date), week(post_date);.

En met dezelfde ruwe teltechniek: over welke kinderen spreek ik, opgeteld per maand?

Screen Shot 2012-03-10 at 16.52.40.png

Of: aantal woorden per post? (Ervan uitgaand dat er ruwweg evenveel woorden als spaties in een tekst staan.)

Screen Shot 2012-03-10 at 17.42.04.png

De puntjes zijn de individuele posts, de lichtste lijn is een gemiddelde per week, de donkere lijn een gemiddelde per maand, en de rode stippellijn het gemiddelde op jaarbasis bekeken.

Afijn ja. :)

De kogel door de kerk

zaterdag 27 november 2010 in Weblog. Permanente link | 7 reacties

Jongens, jongens, jongens. ‘t Is wel een miserie met een eigen website hebben. Ik ben nog eens verhuisd van server. Van bij David van Data Matters (die dat al een jaar of vijf zes gratis en voor niets deed, en dat hij ongelooflijk bedankt is!) naar een eigen dedicated virtual spel bij Media Temple.

Mijn allereerste publieke site ooit stond in de VS op een gratis server. Nu ja, ik zeg “server”: het was 1994, het was een website waar een formulier op stond, en daar kon dan html ingestoken worden, en die html kwam dan online te zien op een uniek en permanent-achtig adres.

Dat was omdat we toen op de universtiteit nog geen websites hadden – iets later hadden we dan op eduserv wel een eigen webruimte – de allereerste website voor de Studio Skoop stond op eduserv.rug.ac.be:8000/~mvuijlst/studio, de allereerste homepagina van Arno op eduserv.rug.ac.be:8000/~mvuijlst/arno, dat soort dingen.

Van zodra het kon en ik werk had en dus een mogelijke server om echt onder eigen controle files op te zetten, heb ik zog.org gekocht – dat moet ergens in de zomer van 1995 geweest zijn, al zeggen de whois dinges anders, maar da’s omdat er shenanigans waren toen Network Solutions zéér vreemde dingen begon te doen in, euh 1997 1998 of zo? Ik herinner me in alle geval dat ik een heel gedoe met gefacte identiteitskaarten moest doen om op een bepaald moment mijn domein terug te krijgen.

En toen stond er jaren een website op www.zog.org, die regelmatig geüpdated werd, met aardige dingen over allerlei, met toen al gezever over hoe het vroeger allemaal beter was, met regelmatig statussen over de kinderen (“The image on the left is an actual animation of our actual kid actually waving at us!” bij een echografie bijvoorbeeld), met random layoutverandering om de zoveel tijd, met webcams en screenshots, afijn, een typische website, dus.

En toen had ik een weblogachtig iets bij LiveJournal en bij Blogger eind jaren 1990 en bij Salon ergens in 2002, en dat bij Salon is gelijk gebleven tot nu nog altijd.

‘t Is te zeggen, de website staat nog altijd op de servers van Salon (kijk maar), maar toen was ik Dave Winer’s software beu, en was ik het ook beu dat ik het niet onder mijn eigen domeinnaam kon doen, en ben ik verhuisd naar Typepad. En dan een tijdje later even naar Dreamhost en weer weg omdat Typepad het niet meer kon trekken (al staat de meerderheid van mijn beelden en zo wel nog bij Dreamhost).

En dan dus bij Data Matters.

En nu, na jaren, niet meer. Want David stopt met servers.

En dus op een nieuwe server. En het begint al goed, want vanmorgen lag het plat om onverklaarbare redenen. Ha!

Nieuw op het interweb

dinsdag 29 april 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Kijk nu wat er nieuw is in het weblogospherium: Rendv’s weblog.

Juig!

Nog eens feeds (en speciaal voor mensen met Bloglines!)

vrijdag 21 december 2007 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Iedereen die meer dan een paar weblogs wil volgen, doet dat best met een ding dat RSS-feeds leest.

Elk weblog heeft zo’n feed, en daarin komen alle nieuwe artikels. Je neemt daar een abonnement op, en dan kun je alle weblogs in één plaats lezen, zonder ze allemaal te moeten afgaan.

Er bestaan feed readers voor Windows, FeedDemon bijvoorbeeld, en feed readers voor Mac, NetNewsWire bijvoorbeeld. Er bestaan ook (gratis) feed readers die alleen online werken, zoals Google Reader of Bloglines. Een groot gemak, echt waar.

Maar goed. Er was iets aan de hand met mijn feed, dus. Ik wou er verwante artikels in steken, en dat deed raar.

Waarom het raar deed? Omdat sommige feed reader (vooral Bloglines), de (steeds wijzigende) verwante artikels als “gewijzigde” artikels beschouwen. Waardoor het lijkt alsof er voortdurend ongelezen artikels staan, zelfs als ze al gelezen zijn.

Tja. Als ik iets schrijf en ik zie een uur of twee later een typfout—wat mij ongeveer élke keer overkomt—dan ga ik die wellicht ook verbeteren, en dan krijg je ook een “nieuw” artikel te zien in die feed readers, zonder dat er iets echt aan gewijzigd is. Maar aan de andere kant: soms voeg ik een precisering of een update toe aan iets dat er al stond, en dan is het wel handig dat het weer op “nieuw” springt.

Maar bon. In bloglines is het mogelijk om te zeggen dat hij de dingen niet op ongelezen moet zetten als ze alleen maar gewijzigd zijn. Bovenaan rechts staat een edit suscription-link:

Editsub01

Dat toont de eigenschappen van de feed, en als je daar “Updated items” op “Ignore” zet, doet Bloglines niet meer raar op dit weblog.

Editsub02

Hrm. en ik heb die links ook niet in een lijst maar achter elkaar gezet. Dat ze minder plaats innemen.

Ik kan mij inbeelden dat er nog mistevredenen gaan zijn. Maar ik vind het wel wijs, zo. Al die zever van jaren geleden, maat!

Kijk: als er, eum, vijftien mensen zijn die het erg genoeg stoort dat ze er een commentaar voor laten, dan zet ik het af in de feed. How’s that for inschikkelijkheid?

Um, van die feeds

vrijdag 21 december 2007 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties

Ik vind dat wijs, als er bij een post Related Links staan. Op Gentblogt doen we dat al sinds jaar en dag.

Met up te graden naar WordPress 2.3 en ingebouwd taggen te gebruiken, heb ik er Simple Tags en WP 2.3 Related Posts op gezet in plaats van allerlei zelfgebrouwen gehak. En met den enen heb ik die plugins dan ook maar bij mij gezet.

Jaren geleden had ik al eens geëxperimenteerd met tags, maar ik had het na een tijdje helemaal links laten liggen. Nu het ingebouwd zit, doe ik het weer, en tot mijn verbazing zitten er eigenlijk wel redelijk wat getagde posts in, zodat zo’n related links-ding wel min of meer werkt.

Maar nu hoor ik van enige mensen dat het de feed onbruikbaar zou maken als die links ook in de feed staan. Is dat echt zo? Worden alle entries voortdurend opnieuw gemaakt? Of is het gewoon eenmalig, dat er een aantal dubbel staan van toen ik de omschakeling deed?

Bij mij komen ze in alle geval niet dubbel:

Feeddelaatstedagen

Als er op veel plaatsen dubbelen entries zouden blijven komen, dàn wil ik het wel afzetten. Maar anders: ik vind dat serendipiteit heerst, en dus laat ik het staan. :)

Qu’à ma tête

woensdag 13 juni 2007 in Sonstiges. Permanente link | 18 reacties

Zoals in “je n’en fais —”. It’s my weblog and I wossname if I want to, nèm. De layout is veranderd; een ctrl-F5 kan misschien nodig zijn om allerlei CSS-dingen uit en weer in de cache van uw brouwzer te krijgen.

Ik heb de layout gepakt die ik in mijn hoofd had, maar de paginatitel wat kleiner gemaakt en er een footer op de volledige tekstbreedte tussengeplakt. Een stuk of wat banners, at random getoond, met onder meer een dooie wesp zonder flits bij de broer van Sandra gefotografeerd ondertussen al twee zomers geleden, een biechtstoel, graffiti, en dingen.

De reclame staat rechts en de tekstkolom is wat minder breed, alletwee dingen die ik al een tijd wou. De pagina is nu gemaakt voor 1024×768 maar ziet er beter uit met een groter venster, en op 800×600 staat (alleen) de reclame buiten beeld. Sorry jongens van Adhese, maar troost u: bijna niemand komt hier kijken met 800×600.

Um. En voor de rest: ‘t is nog niet af, maar ‘t is nu al veel te laat, dus ‘t zal voor later eens zijn. Nog te doen: commentaar, vooral. En dan de details: alle verschillende archiefpagina’s en zo.

En, o ja: ik zou eigenlijk eens moeten werk maken van ontsluiting van inhoud ook. Er zijn een aantal entries van de twaalf– of dertienduizend entries die ik de laatste vijf jaar of zo geschreven heb, waar ik wel tevreden van ben, en die staan nu ergens verloren tussen de rest. Eens werk van maken.

Layout, andermaal

dinsdag 12 juni 2007 in Sonstiges. Permanente link | 15 reacties

Mja. Tja. Grmbl. ‘t Zal niet meer lukken, vanavond.

Om te beginnen: sIFR speelt niet mee met YUI. Ook versie 3.0b1 niet. Bah.

En verder: ik vind geen oplossing voor de bovenkant van de pagina. Ik heb al twintig grids getekend, en op papier ziet het er te doen uit, maar als het op scherm komt, dan is het allemaal bleh.

Dat van die Helvetica Neue (Pro! LT!), zo helemaal zonder beelden, dat zal dan ook niet lukken, denk ik. En als het met Ar-bloederige-ial te doen is: euh, nee. Nee bedankt:

Screen20070612a

Denk ik toch. Misschien kijk ik er al te lang op. Kijk, hier staat het in html. Nog niet helemaal zoals het zou moeten zijn, maar de inhoud van de pagina onder de header vind ik wel min of meer snor zitten. Advertenties wat meer naar rechts, bedenk ik net als ik het zo bekijk.

Of misschien laat ik die Helvetica gewoon vallen, en zet ik er weer een header op? Iets kleiner dan misschien, en die tekst die er nu in zit, dat kan dan niet meer, wegens mixing metaphors en zo—drop shadows zouden bijvoorbeeld ook niet kunnen: (klik voor detail)

Screen20070612b

Maar wat moet ik dan doen met die links in de header? Geen plaats meer! Aaargh.

Hoeveel kost dat nog, tegenwoordig, een poeta vates?

O, en trouwens, als ik even op een stokpaard mag kruipen: tenzij ik me zwaar vergis, werkt dit in zo ongeveer alle min of meer veel gebruikte browser. IE 5.0 tot 7.0; Firefox, Opera en Safari tonen ongeveer precies hetzelfde. Toegegeven dat ik geen heksentoeren doe, maar al die mensen die andere mensen de oren van het lijf zagen dat deze of gene browser zijn werk niet doet: puh-lease.

Work still in progress

maandag 18 december 2006 in Weblog. Permanente link | 6 reacties

ScreenzogAlrighty then. Stufe zwei van mijn-weblog-uitzicht-aanpakken.

Wat me in de versie die nu voor mij ligt, niet aanstaat: de rechterbalk. De titels in de rechterbalk. De hoofdnavigatie, waar iets als home / archief / etc. zou moeten staan. De zoekfunctie, die logischerwijze rechtsboven zou moeten staan.

Um, en nog veel dingen. Maar ik ben dood– en doodop, ‘t zal misschien wel voor morgen(avond) zijn.

Er staat in alle geval al véél minder zooi in de linkerbalk dan vroeger: statistieken en dergelijke, die eigenlijk niet eens klopten, en icoontjes en dingen. Ik heb de links in de tektst ook aangepast, ze in het grijs gezet en een stipellijntje eronder-ja, ik weet dat het in IE vies gaat doen.

Toch iets met kleurtjes forceren? Of een andere achtergrondkleur op de rechterbalk. Eeeh, I dunno. We zien wel.

Oja, en eigenlijk zou ik alle afmetingen in em moeten doen, maar dàt zal al helemaal voor later eens zijn.

Work in progress

maandag 18 december 2006 in Weblog. Permanente link | 22 reacties

Version_3_1Niets zo goed om wat druk op de ketel te zetten als in het publiek te werken met mensen die op uw vingers kijken. Niets nieuws onder zon, natuurlijk, mensen doen dat al sinds eeuwen, maar ‘t is wel de eerste keer dat ik het doe op een site die live staat.

Zodoende dus: ik ga mijn weblog een ander uitzicht geven. Dingen die ik beu ben:

  • de kleuren (altijd dezelfde)
  • het font (te klein)
  • de css (urgh)
  • de variabele breedte (fixed width rules, euh, denk ik)
  • de overdaad aan doodads (gebruikt iemand die tags? en die ratings?)
  • de veel te lange en dus te trage home page (excerpts? sidebars?)
  • dat ik geen header heb (foto’s zijn wijs)
  • dat het allemaal zo blokkerig is (white space rules)

Natuurlijk, uiteraard doe ik zo’n dingen als ik hoedanook toch al duizend andere dingen te doen heb die veels en veels belangrijkers en dringender zijn, maar alla. Zoals hollandse mensen in de business wel eens plegen te zeggen: het wordt geheid een interessante exercitie.

En o ja: al wie zich op de website begeeft en niet de RSS Feed leest: opgelet, vallend puin. Voel u vrij om mij attent te maken op dingen die mis lopen. Van tien negen weet ik ervan, maar laat dat u niet tegenhouden!

Gekluisterd!

dinsdag 18 juli 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Hola, Fillet, “gekluisterd”? Them’s fightin’ words!

In den Humo

Akkoord, ik ben minus een paar ruggenwervels in mijn rug, en ja, ‘t is waar dat ik veel tijd in mijn trekzetel doorbreng, ook en vooral wegens vergaan van de pijn na een werkdag, maar!

Maar! Dat ik op dit moment de week door ga brengen in mijn trekzetel, heeft minder met pijn te maken en meer met mijn van-permanentie-zijn voor Vlaanderens eerste (euh, en beste, meest dynamische, trala) stadsblog, Gentblogt!

Broodroof!

Wat moeten potentiële werkgevers nu wel denken? Dat ik ongelukkig ben, in de zin van “och here kijkt dat kindje met zijn scheef wezentje ‘t is ongelukkig”?

Neen! Ik heb een full-time job! Ik pendel over en weer naar Brugge! Ik ben gezond! Recht van lijf en leden! Fitter nu dan in de twintig jaar ervóór! Mijn weblog geeft een vertekend beeld! Conctacteer mij in ‘t echt voor meer details! :D

[En behalve dat: ‘t is waar wat meneer Fillet zegt, en zelfs in die mate dat ik hem bijna met Koen zou aan durven spreken. Ik lees hem ook al sinds jaar en dag.]

Identiteit

woensdag 28 juni 2006 in Weblog. Permanente link | 14 reacties

À propos dit.

Ik behoor tot een andere generatie internetmensen dan de overgrote meerderheid internetmensen, al een jaar of tien er professioneel mee bezig en zo, al ettelijke jaren ettelijke websites en dingen.

On-line alter egos.

Ik heb jaren aan een stuk een website gehad, The Albania for King Zog Committee, waar vanalles op stond, van coprolieten over wormen en middeleeuwse Chinese monniken tot elanden en paralelle universa. Maar ik heb me daar nooit echt achter weggestoken, dat was meer iets als fictie schrijven.

Als ik on-line spelletjes speel, World of Warcraft of (indertijd!) MUDs bijvoorbeeld, dan doe ik dat meestal als een roodharige vrouw. Esmeralda, als die naam nog te krijgen is. En als niet, dan iets anders: Ygraine en Ygwaine in WoW tegenwoordig. Maar daar spreek ik niet met mensen, ik hak er gewoon monsters dood.

Ik heb dozijnen accounts links en rechts voor dozijnen on-line diensten. Linkedin en Orkut en Last.fm en WordPress.com en Typepad en godweetwatnog. Daar meld ik mezelf aan als “Michel Vuijlsteke”. Of “Michel”. Of “mvuijlst”. En doe ik niet alsof ik iemand anders ben.

Online identiteit, offline identiteit: het spijt me, maar ik snap dat niet.

Een uitspraak als

Dat schrijfsels hier resulteerden in negatieve handelingen in de real world (en dan vooral mijn werkomgeving), daar had ik het soms moeilijk mee. Smetty is uiteindelijk maar een klein deel van mezelf. Vooral het deel dat ik wil vertellen. En dan nog.

—daar kan ik niet bij.

Uiteraard is wat je schrijft op een weblog maar een klein deel van wie je bent.

Wat je zegt op het werk is maar een klein deel van wie je bent.

Wat je schrijft in e-mails is maar een klein deel van wie je bent.

Wat je zegt tegen kennissen is maar een klein deel van wie je bent.

Wat je zegt tegen vrienden en familie, dat is een groter deel van wie je bent, maar ook dat is nog altijd niet al wat je bent.

“O o, gij hebt goed spreken Vuijlsteke, ge smijt toch heel uw leven op het internet,” ik hoor het er een paar al zeggen.

Wel, kijk: wat hier staat is maar een klein deel van wie ik ben. Dat is het deel dat ik aan een wildvreemde op café zou vertellen, na een aangename avond. Daar staat niets in waar ik beschaamd over hoef te zijn. En bij uitbreiding: op dit weblog en elders waar ik onder mijn naam dingen schrijf, staat niets dat niet iedereen mag weten. En waar ik niet achter sta.

En staat ook niets dat ik niet zou herhalen onder andere omstandigheden: il faut avoir le courage de ses convictions.

Als men mijn opinie over dergelijke dingen vraagt, zoals onlangs nog in het kader van Gentblogt voor het toekomstpanel over communities van Media Morgen, dan is mijn verhaal quasi altijd hetzelfde: online is niet fundamenteel anders dan offline.

Als ik ga spreken op een seminarie, dan doe ik dat niet verkleed als Batman. Als ik een radio-interview geef, dan gebruik ik daar geen stemvervormer voor. Als ik een artikel schrijf voor een tijdschrift, dan doe ik dat niet onder een schuilnaam.

En als ik een publiek weblog heb, dan doe ik dan ook niet met een alternatieve identiteit.

Publiek weblog, jawel. Want inderdaad: ik heb een aantal weblogs (minder nu dan vroeger) die geheel privé zijn. En ik heb een LiveJournal-weblog waar niemand van afweet, en niemand ooit van zal afweten. Dat zijn andere zaken.

Want zo zit het, beste collega’s-webloggers-met-of-zonder-alter ego: er is geen half-anoniem op het internet. Either you’re in or you’re out. Ofwel laat je helemaal geen hints na, ofwel doe je de moeite niet om halve waarheden of half-gecensureerde deelpersoonlijkheden te ontwikkelen.  

De illusie dat je ergens les gaat geven, gaat solliciteren, gaat werken, een opdracht gaat uitvoeren, en dat je dan denkt dat mensen je niet gaan vinden als je zo’n half-andere “identiteit” ontplooit, is precies dat: een illusie.

Zelie blogt (nog altijd)

donderdag 15 juni 2006 in Kinderen. Permanente link | 7 reacties

Nee, Zelie heeft het nog niet opgegeven. Ze schrijft nog altijd aan haar weblog verder.

Het is een vast avondritueel geworden: net vóór ze naar bed gaat, kruipt ze bij mij op de schoot en bekijken we de reacties (waar ze telkens enóórm benieuwd naar is, en waar ze altijd vreselijk blij mee is).

Dan schrijft ze zelf een stukje—ook dat typen begint beter en beter te gaan trouwens—waar ik eigenlijk praktisch niet aan help.

Het enige dat ik doe, is ze zeggen als er ergens een foutje staat (“receptie”, “professor” en “lekkere” in de entry van vandaag). En ik zeg ze ook soms dat ze iets duidelijker moet maken omdat de mensen niet altijd weten waar het over gaat: vandaag bijvoorbeeld was ze meteen begonnen met de beschuldiging dat Sandra en Jan te laat waren op “de receptie”, maar ze had niet gezegd waar die receptie precies voor was.

Als ik dat dan zeg, verbetert ze het zelf: zo weet ik nu ook dat het een leesuurtjesbedankingsfeestreceptie was. :)

Nee, ik ben er serieus trots op. Ze doet dat zeer goed.

Arno heerst

maandag 12 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Nee, niet dié Arno, wel Arnaud Froment. Verhuisd van Grenoble naar San Francisco, en de enige mens die ik ken die er in slaagt om zijn entries consistent in ‘t Frans en in ‘t Engels te schrijven. En hoe!

La gratitude se perd en ce bas monde…

Tu loges des mecs aux frais de la princesse pendant 4 ans dans une île paradisiaque des Caraïbes. Tu les fringues gratos, sur un ton des plus élégants (le département d’Etat est formel, il a consulté Dior : “l’orange sera à la toute première mode en 2007 : c’est çà ou les Kilts de Gaulthier”). Et tu vas même jusqu’à déplacer des montagnes (et des Cubains) pour leur mettre un toit sur le tête (et on connait d’ailleurs l’adresse d’un ou deux types à la Nouvelle Orléans, en face du Superdome, sous les décombres à droite, qui vous confirmeront que c’est pas un détail).

Mais non… Il y a toujours un fourbe pour râler et montrer qu’il n’est pas content. On avait rien dit quand la chienlit communisto-journalistique, sans aucun donc soudoyée par des gens qui ne bossent pas pour Fox News, s’était mise à jouer sur les mots (à ce sujet, on vient encore de vérifier, il y a bien un moyen de ne pas considérer la stimulation électro-testiculaire comme de la torture, on vous l’avait dit: il suffit juste de confisquer les téléphones portables avec appareil photo intégré à ces couillons de GIs).

Mais là, il faut se rendre à l’évidence… Ils sont malins, ils sont créatifs, ils sont engagés, les ennemis de l’Amérique. Ils sont prêts à toutes les ruses pour alimenter la guerre contre notre grand pays. Et vous ne pourrez que vous indigniez avec nous face à la bassesse nécessaire pour se pendre en cachette, sans même laisser les gardiens se rendre compte de la chose.

C’est absolument pas fair-play comme tactique : autant un mec barbu qui meurt sous 12 tonnes de bombes, ça se montre bien sur CNN, autant 3 qui se pendent avec des draps blanc-cassé, c’est carrément moins photogénique…

Fairly rolling on the floor here.

Dringend meer chienlit gebruiken in het echte leven. :D

Geschreven al luisterend naar: Marc Ribot Y Los Cubanos Postizos – The Prosthetic Cubans – Aurora en Pekin

Nog een weblog

vrijdag 2 juni 2006 in Kinderen. Permanente link | 5 reacties

Zelie was jaloers dat ik dingen kon schrijven en dat heel de wereld dat kon lezen en dat ze dan dingen konden zeggen tegen mij en dat ik dan dingen kon terug zeggen.

Na rijp beraad: Zelie heeft ook een weblog.

Ik weet niet of het een bevlieging is dan wel een roeping, maar alla.

Wat het zeker niet wordt, is een soort papa-doet-weblog-voor dochter: al wat er op komt, is omdat Zelie het wilt, en is honderd procent geschreven door Zelie zelf. Ik ben niet van plan om Zelie te verplichten om te schrijven, en ik ben al helemaal niet van plan om het voor haar te schrijven.

Hoe we het doen? Ze typt alles zelf op het klavier terwijl ze op mijn schoot zit, en ik mag enkel de aanhalingstekens doen. Hoogst uitzonderlijk vraagt ze om de schrijfwijze van een woord, maar tot nog toe was het alleen “flippo’s” dat ik heb moeten spellen.

Vóór er mensen op hun achterste poten staan: ja, uiteraard ga ik daar omzichtig mee om gaan. Ja, ik let wel op. Jaja. Het belangrijkste is dat Zelie er plezier aan beleeft. :)

Schluss?

donderdag 1 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Terug op mijn echte computer, en dus ook weer terug naar mijn normale RSS feeds… en wat leest mijn oog?

Koen Fillet moet er misschien mee ophouden!

Ah getver. Akkoord, het is het einde van de wereld niet, en op den duur zou je je er schuldig over gaan voelen om het erg te vinden, maar ik vind het wel degelijk erg.

Ik loop niet graag. Nee, laat me dat nuanceren: ik hààt lopen. Passioneel. Ik heb er altijd al, mijn hele leven, een hekel aan gehad. Van de eerste miltaanvallen toen we in de kleuterschool moesten snelwandelen naar de speeltuin, over de astma-aanvallen op de lagere school toen we langs de Watersportbaan liepen, tot de publieke vernedering waar de coopertestachtige akeligheden op de middelbare school altijd op uitdraaide.

Walging, misselijkmakende, lijfelijke braakneigingen opwekkende dégoût, dàt is wat ik voel voor lopen. Zinloze bezigheid, gevaarlijk voor lijf, ledematen en ligamenten, verstand noodgedwongen op nul en blik op oneindig, de ultieme nutteloosheid, het zenith van zinloosheid.

En toch.

En toch: ik had me ook kandidaat gesteld voor hetzelfde programma waar Koen en Lotgenoten voor ingetekend hebben. Omdat ik mijn grenzen wou verleggen. Omdat ik een doel wou in mijn leven. Omdat ik toen nog ettelijke tientallen kilo’s teveel woog.

Ondertussen ben ik die kilo’s, alle 75, kwijt. Zijn die grenzen meermaals verlegd—hallo, dag man met de hamer, hoe gaat het ermee? Tot de volgende keer dan maar?

Ondertussen heb ik een doel in mijn leven, of beter: ondertussen heb ik denk ik soms te véél doelen in mijn leven. En bovenal: ondertussen weet ik dat zo ongeveer de enige voorwaarde om te mogen meedoen, “geen rugklachten hebben” was.

Enfin, ik was er dus niet bij. Maar toen ik hoorde dat Koen Fillet mee zou doen, heb ik hem wel religieus gevolgd op zijn weblog. De trainingen, het aquajoggen, de grafieken, de glimpsen van anonieme medelotgenoten, alle ups en downs met de knie—en misschien vooral: de heldhaftige strijd om een loopblog te blijven en géén gewoon interessant weblog (mislukt!).

Dus ja, ik zou het enorm spijtig vinden als het niet zou lukken, de marathon. Ik houd alle kruisbare lichaamsdelen gekruist.

En ondertussen en behalve dat: in ieder geval kan niemand hem die 20 km nog afpakken.

Ha!

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338