Es geht Alles vorüber

donderdag 22 mei 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Mijn feedreader loopt langzaam leeg: kijk, en kijk.

Ik weet het, het is maar een illusie, en voor elk weblog dat er (tijdelijk of definitief) meer ophoudt, wordt er wel ergens anders één opgestart, maar toch.

‘t Is gelijk vrienden en vriendinnen verliezen die ik nooit echt gehad heb.

Ach

maandag 24 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

De vrouwtjes, gun ze ook eens hun weekje. Want straks is het weer…

Keukenjaar

[slogan door Meester Dendezen, origineel logo door de meneer van deze mevrouw]

En verder heb ik geen tijd om spiritueel te zijn, veel te veel wijvenblogs te lezen.

Vragen aan de advokaat

donderdag 20 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Kijk wie nu een kan wormen heeft opengetrokken:

Op algemene aanvraag – in werkelijkheid op verzoek van drie commentatoren – ben ik bereid eens een paar posten te wijden aan de mogelijke juridische gevolgen van het bloggen.

[…]

Als thema’s dacht ik aan het volgende:

- intellectuele eigendomsrechten (auteursrecht, merkenrecht, enz.). In hoeverre mag u MP3’s, strips, films, e.d.m. in uw blog opnemen, dan wel ernaar verwijzen? Hoe zit het met foto’s, etc. ?

- laster en eerroof. In welke mate mag u iemand aan de schandpaal nagelen? Wat zijn de grenzen? Welke risico’s loopt u?

- bronnengeheim. Kan een blogger net als een journalist zich op het bronnengeheim beroepen?

Zijn er andere thema’s / vragen die leven in blogland? Drop ze in de comments en wie weet wijd ik er wel een artikel aan.

Al de hierboven aangehaalde thema’s zijn meteen terug te vinden in de literatuur en op het internet zelf. Die vragen interesseren me niet.

Wat me wél interesseert, en ik heb het dan ook meteen in de comments gesmeten, zijn, welja, de comments.

Stel dat ik iets schrijf, en daar komt een commentaar op dat niet mag. Maak het gemakkelijk en overduidelijk: gedetailleerde doodsbedreigingen, kinderporno, dergelijke zaken. Ben ik aansprakelijk?

Als ik alle commentaren op voorhand moet goedkeuren voor ze on-line mogen, dan lijkt het me dat ik wel degelijk aansprakelijk ben: al wat er staat, wordt namelijk door mij gepubliceerd.

Maar andere gevallen? Er is het geval waar ik nooit ingrijp, noch preventief noch achteraf, en er is het geval waar ik occasioneel eens ingrijp, als het de spuigaten uitloopt.

In beide laatste gevallen is mijn aanvoelen dat ik ook aansprakelijk zal gesteld kunnen worden, maar dat de rechter zal oordelen of ik voorzichtig genoeg ben geweest. Maar ik dacht niet dat er al iets beslist was in die zin.

Het zou wél interessant om weten zijn.

Oudercontact

vrijdag 14 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

Het was oudercontact vandaag. Ze doen het alletwee goed, Zelie en Louis, da’s dus wel goed.

En dan lees ik dit.

Natuurlijk ben ik het niet altijd eens met de leraars en leraressen van de kinderen, het zou nog maar triestig zijn. Soms vind ik dat ze niet streng genoeg zijn, soms vind ik dat ze te streng zijn, soms vind ik dat ze te rechtlijnig zijn, soms vind ik dat ze te arbitrair zijn.

Maar geen haar op mijn hoofd dat er ook maar aan dénkt om hun gezag in twijfel te trekken bij mijn kinderen. Wij zijn de baas thuis, de juf en de meester zijn de baas in de klas, zo. is. dat.

Nee, we zijn geen onmensen, en ook geen reactionaire jaren-50-ouders, maar er moet duidelijkheid zijn. Ouders en leraars zijn partners in de opvoeding van de kinderen, en we moeten elkaar kunenn vertrouwen. Eén aspect van dat vertrouwen is dat we elkaars gezag niet ondermijnen, en dat we problemen eerst onder mekaar bespreken voor het naar de kinderen of–godbetert–de buitenwereld te brengen. Dat is precies hetzelfde als wat er tussen ouders gebeurt, en tussen ouders en grootouders.

En als we daar heel eerlijk in zijn: ik zie mijn kinderen liever dan zowat alles ter wereld, maar kinderen zijn kinderen, en géén volwassenen.

Leraars, die zitten tussen directie en leerlingen en ouders. En vooral ouders dan, die denken dat ze alsmaar mondiger moeten worden. Die wéten dat ze het allemaal beter weten. Die, manifest, denken dat ze even voortdurend in de klas aanwezig zijn als de leraar zelf. Er zéker van zijn dat ze alles beter weten. En in wiens ogen hun eigen kinderen àltijd gelijk hebben.

Problemen met de beslissingen van de leraar? Kan, natuurlijk. Maak een afspraak met de leraar, telefoneer eens of zo. Maar goeie help, via een weblog? Waar al die kindertjes die och here nooit iets gedaan hebben lustig mee kunnen lezen hoe een ouder de leraar van zijn zoon publiekelijk denkt te moeten vernederen?

Euh, nee. Nee, niet echt.

Maar bon. Ik sta nog altijd achter wat ik een paar jaar geleden –hey, in verband met hetzelfde weblog van dezelfde meneer!– al eens schreef:

Het ligt voorbij mijn grens, ik heb een oordeel, maar dat geeft mij het recht niet om te veroordelen. Want uiteindelijk: het zijn niet mijn zaken, en ik heb mij daar niet in te moeien.

Net zoals er ook wel mensen zullen zijn die er schande van spreken dat mijn dochter een weblog heeft, of dat ik foto’s van de kinderen post.

Als ik met mezelf in het reine sta, en in de spiegel kan kijken en “Ik sta recht in mijn schoenen” denken, dan heb ik iets van “als het u niet aanstaat: ik verplicht u niet om te lezen.”

En ach ja, ik had dit ook niet op het interweb moeten zetten, wie ben ik, etc.

Ik vraag het mij anders wel af hoor: zijn wij uitzonderingen op een soort nieuwe algemene regel of zo? Want ik hoor tegenwoordig niet anders dan dergelijke “mondige ouders”-verhalen…

Kanslooz

woensdag 12 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 18 reacties

Okay:

Beste weblogger

Wij gaan keet schoppen in het naar onze mening nogal grijze Vlaamse bloglandschap.

Graag hadden wij u via deze mail op de hoogte gesteld van ons initiatief.

Vriendelijke groet

Kanslooz-redactie

Wat nu? Kanslooz.be zegt dit:

Kutblogs

Het domein is van ene Matthias Raemdonck, zegt dns.be me. Deze Matthias (Van) Raemdonck? Geen idee. Er is meer dan één koe die Blaar heet.

Pertinente vragen, lees ik:

Kutblogs in Vlaanderen: wie schrijft ze, waarover schrijven ze en waar kan je ze vinden? Op Don Quichotiaanse wijze trekken wij van leer tegen de alom tegenwoordige banaliteit. Kanslooz zet voor u de honderd grootste kutblogs op een rijtje, ongeacht hun thema en focus.

Awoert kutbloggers! Awoert navelstaarderij! Awoert invloed!

Zoals men in Gent zou zeggen: da ne stek maat voor die gasten van Metatale maat.

(ik wéét dat ik totaal inconsequent ben met mezelf, want wie weet is dit ook één van die griebelijke virals, maar hey, dít vond ik wel grappig)

update: zo, dat weten we dan ook weer. Geenstijl-wannabes. Die blijkbaar echt denken dat ik “erin getuimeld ben”. Oh boy.

Bwards 2007+1: scherp uw pennen

zaterdag 1 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 20 reacties

Wij konden er niet bij zijn wegens, euh, waar zijn uw christelijke gedachten om iets tussen twee en vijf de namiddag de zaterdag te organiseren??, maar uiteindelijk, achteraf gezien, heb ik niet de indruk dat we veel gemist hebben.

Denk ik zo.

Ik was niet de enige, denk ik, die een zwaar Clickx Awards 2006–gevoel had. :)

Afijn. De winnaars zijn zattemadammen, die niet wilden zeggen hoeveel bezoekers ze hadden, en die met zes werken, “onder zattevrienden”, maar plots heel erg ontwijkend werden toen het over geld ging.

Zat1

Allez ju. Dat hebben we dan ook weer gehad. Volgend jaar op een andere locatie, zei Stefan Kolgen, en tweetalig. Uh huh. ‘t Zal dan toch anders moeten georganiseerd worden, medunkt.

(gemakkelijk commentaar van de zijlijn, I know, I know)

update de winnaars:

  1. Zattemadammen: afkooksel van slash reactie op Zattevrienden, zie boven.
  2. Tales from the Crib: ruim verdiend, zou op één moeten staan.
  3. Asfaltkonijnen: zucht.

En dan was er ook nog Flora Fleempaard, geen idee waarom, maar die werd ook vernoemd. Buiten categorie of zo? Of “beste in de top 150 zonder prijs”? I dunno. :)

Wat zijn de Dutch Bloggies?

zondag 3 februari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

De Dutch Bloggies zijn de jaarlijkse verkiezingen voor de beste weblogs van Nederland. Het event is een initiatief van de stichting Dutch Bloggies.

Ik had gisteren gelezen bij Pietel dat hij in die lijst stond, en ik vond dat wel grappig: ik ging al een sarcastische commentaar geven, van “er is inderdaad niet echt zó’n groot verschil tussen Antwerpenaars en Hollanders” of zo, maar hey:

Bloggies

Ik sta daar ook! Broederlijk naast Netlash, Appelogen, Zatte vrienden, Gigadesign en Pietel.

Um, zo, euh, raar, maat. Maar kijk, u kan er ook op Gentblogt stemmen. Doen!

Anonimity through, erm, obscurity?

woensdag 16 januari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Ik las vandaag nog eens een weblogpost in de zin van “dit en dat gebeurt er op mijn werk” en “ik vermoed dat ze zus en zo zullen reageren”, en dan ook wel “gelukkig lezen mijn collega’s mijn weblog niet”, of beter “allez, vermoed en hoop ik toch”.

En toen dacht ik, oh dearie dearie me.

Dat kan niet blijven duren, zoiets, dat weet iedereen toch? Toch?

Lokken en wegjagen

zaterdag 3 november 2007 in Sonstiges. Permanente link | 29 reacties

Pieter schreef tien manieren om bezoek te krijgen en te houden op uw weblog, Dirk lijst redelijk tongue in cheek hoe jaag ik mijn blogbezoekers weg op.

Ik ben het met allebei eens. Het lijstje van Pieter, daar is verder niets aan toe te voegen. Dat van Dirk daarentegen…

Ad 2. Vergeet te focussen. Het is een gouden regel in verdien-geld-met-uw-blogland: schrijf gefocused. Richt evenveel blogs op als je doelpublieken hebt. Maak er één over kinderen, één over fotografie, één over wat je op televisie zag. Op die manier krijg je niet alleen een homogenere inhoud, maar ook een duidelijker publiek, en (mooi meegenomen) een duidelijk adverteerdersprofiel.

Niets is zo vervelend voor mensen die alleen maar in politiek geïnteresseerd zijn, om plots een fotoreportage van uw dagje Center Parks te zien, of omgekeerd.

Voor de duidelijkheid: ik lap die regel, ahem, redelijk aan mijn laars.

Ad 4. Blog in twee talen. Dirk blogt in twee talen, en dat stoort me geenszins. Michael schrijft en français, in ‘t Nederlands en in English, en dat stoort me evenmin. Wat me wél stoort, daarentegen, is als men in het potjes-Engels schrijft. Daar kunnen goede redenen voor zijn—veel vrienden in het buitenland, zélf in het buitenland, whatever, maar het werkt zwaar op mijn systeeem. Zoek uw eigen voorbeelden bij elkaar.

Ad 7. Wijd uit. “Schrijf nooit een blogpost in 5 regels als je het ook in 50 regels kan doen,” schreef Dirk. In het algemeen: op school heb ik geleerd hoe een betoog moet opgebouwd worden — ah, het exordium met een welgeplaatste captatio, de narratio, het goed opgebouwd argument met alle nodige punten en bewijzen, een eerste resem critici afstoppen met een degelijke confutatio, en besluiten met een donder-peroratie.

Een tekst zou moeten beredeneerd zijn. Outline, uitvlezen, schrijven, laten bezinken. Een dag later naar terugkeren, herwerken, (zeer veel) schrappen, misschien zelfs gewoon opnieuw beginnen. En dan een tekst afleveren waar men trots op kan zijn, en achter kan staan.

Een weblog is daar, in sommigens perceptie, blijkbaar de antithesis van: vlugschriften, hap snap klaar, publish, hopla we zijn er van af. Niet noodzakelijk, vind ik. En in veel gevallen: best niet, zelfs.

Mij lukt het vooralsnog niet, om na te denken voor ik de publish-knop duw, maar ik ben vast van plan dat later als ik groot ben wél te gaan doen.

Ad 10. Kies je momenten slecht. Haja, inderdaad. Ik laat nooit iets staan om later te publiceren. Dat zou wellicht beter zijn, voor het publiek en voor Google en zo.

Sod it, mijn gedacht. :)

Een nieuw weblog

zaterdag 2 september 2006 in Weblogs. Permanente link | 20 reacties

Was het een echt weblog geweest, ik had het gelezen via de RSS-feed of via een trackback, maar nu moest het wachten tot ik er toevallig voorbij kwam naar aanleiding van Gentblogt.

Zegt Jan Roegiers:

behoeft een website van een bescheiden politicus, die regelmatig eens een artikeltje/blog schrijft, écht een RSS feed? Mijn zoektocht langs een pak andere websites/dagboeken/weblogs van politici leert me dat het niet écht nodig is. Vooral omdat ik het zelf niet kan installeren (shame on me!), en het laten doen kost me al gauw meer dan € 100.

Een schande, dat mensen geld vragen om een weblog op te zetten. Even de proef op de som nemen hoe lang dat moet duren…

1. Domeinnaam

Ik heb meer Dreamhost-accounts dan ik een stok naar kan schudden, dus deze stap is eenvoudig.

  • naar http://panel.dreamhost.com gaan
  • domains > manage domains > add new domain/subdomain
  • ik kies janroegiers.blaffeture.net
  • klik “fully host this domain now”

Totale tijd: 21 seconden.

2. WordPress installeren

Met one-click installs bij Dreamhost is dat een minuskule moeite:

  • naar http://panel.dreamhost.com gaan (of er blijven, natuurlijk)
  • goodies > one-click installs > WordPress
  • kies het domein dat ik net aanmaakte, vul een database-naam in (janroegiersdb, waarom niet?)
  • klik “install it for me now”

Totale tijd: 24 seconden.
Of nee: het is wachten tot Dreamhost de install ook echt doet. Ik heb hier 234 seconden moeten wachten, maar toen had ik een werkende WordPress staan.

3. Wat inhoud invullen

Knippenplak. Ik neem de drie recentste artikels op de bestaande website, en hopla:

Totale tijd: 6 minuten. Omdat ik wat vieze HTML uit de knippenplak-artikels heb moeten verwijderen.

OK. Goed. Was dit een engelstalige weblog, dan zou het bij deze al bijna gedaan zijn. Maar het is een nederlandstalige weblog, dus er moet wat gelocaliseerd worden.

4. Localisatie

Voor het gemak, en om tijd te winnen, denk ik dat ik ga vertrekken van het standaardthema van WordPress zoals alhier vertaald naar het Nederlands. Ik installeer meteen ook de Nederlandse .mo-file voor de beheersinterface, de interface-termen zoals “reageer” en “reactie versturen” en de dag- en maandnamen en dergelijke.

  • Kubrick-nl downloaden en uploaden naar /wp-content/themes/
  • localisatiefile downloaden en uploaden naar /wp-includes/languages/
  • /wp-config.php aanpassen: define (‘WPLANG’, ‘nl_NL’); invoegen
  • in de WordPress-opties het datumformaat aanpassen naar l j F Y (zaterdag 2 september 2006 ipv september 2, 2006)

Totale tijd: een minuut of vier.

Bon. We hebben nu dus een weblog dat volledig werkt en functioneel is, in het Nederlands. Tijd om het uitzicht aan te passen.

5. Template

Ik ga het me gemakkelijk maken, en gewoon de bestaande HTML van de bestaande website rond de artikels gooien. Ik voorzie dat ik hier het meeste tijd mee ga verdoen. Top chrono.

Om te beginnen: naar de bestaande website gaan, view source, copy-paste naar een teksteditor. En dan lokaal bewaren en opendoen, en zien wat er van overeind blijft:

Bon, al met al valt dat nog mee. Eens kijken wat er gebeurt als ik alle src en href die nu relatief zijn, absoluut maak en laat verwijzen naar de oude site…

Check-it-out! helemaal perfect! Minder dan vijf minuten search & replace, en het werkt gelijk een lierken.

Blijkt dat alle “weblogtekst” in één tabelcel staat, <td rowspan=”3″ valign=”top” class=”hoofdtekst”>. Een gemak. Dus in principe, als ik alles wat daarvóór staat vóór de WordPress-loop zet, en wat erna staat nà de WordPress-loop, dan zou dat al min of meer moeten werken. Eens kijken wat er gebeurt als ik de inhoud van die <td> vervang door Lorem ipsums… en inderdaad:

Op naar WordPress. Eerste taak: De brol van rond de artikels wegsmurfen. De homepagina van een wordpress-site met de standaard-template ziet er eigenlijk zo uit:

<?php get_header(); ?>
<div id=”content”>
artikels
</div>
<?php get_sidebar(); ?>
<?php get_footer(); ?>

Kijk ik naar de huidige website en de opgekuiste html-file die ik heb, dan ziet die er zo uit:

Rood ga ik in de header steken, groen (ook nog een stuk onderaan de pagina, uiteraard) komt in de footer, en paars komt in de sidebar. Eens naiefgewijs proberen zonder al te veel te kijken…

Pfeh. ‘t Is bijna te gemakkelijk. Het duurt langer om het neer te schrijven dan om het te doen:

Hier is de sidebar nog een statische HTML-kopie van wat er op de originele website stond. Tijd om daar de echte lijst van laatste artikels in te smurfen:

<ul>
<?php get_archives(‘postbypost’,’10’,’html’); ?>
</ul>

in plaats van de enorm ingewikkelde tabel die er stond. Een klein likje css, en het ziet er precies uit zoals het er op de oude website uitzag:

Voilà. Een WordPress-weblog in de layout van de website. Integratie? Tja, ofwel steek je de rest van de site in WordPress (handig als die vaak moet veranderen en je had er nog geen CMS voor), ofwel doe je een hutselarij met bijvoorbeeld een subdomein, http://blog.teenoftander.

Totale tijd verstreken: een dik uur. Deze entry met screenshots schrijven incluis.

En om op de originele vraag te antwoorden:

behoeft een website van een bescheiden politicus, die regelmatig eens een artikeltje/blog schrijft, écht een RSS feed? Mijn zoektocht langs een pak andere websites/dagboeken/weblogs van politici leert me dat het niet écht nodig is.

Nee, uiteraard niet. Uiteraard niet. Maar waarom het moeilijk doen als het gemakkelijk kan? Als je een website maakt en je hebt (een deel van) je inhoud al in min of meer een weblogachtige vorm, waarom dan niet WordPress of iets dergelijks gebruiken als eenvoudig CMS, met vorige-volgende op je inhoud, en een kalender eventueel, en categorieën, en dat lezers via RSS op de hoogte kunnen blijven, en dat er de mogelijkheid is om in de toekomst te posten, en automatisch te weten wie er naar u linkt, en commentaar toe te laten (mét voorafgaandelijke goedkeuring en als het moet niet noodzakelijk op de website verschijnend, etc. etc.).

Nee, ik zie WordPress in deze echt meer als een eenvoudig CMS dan noodzakelijk als een weblog, en ‘t is maar in tweede instantie dat ik het een lovenswaardige zaak zou vinden als er wat echte weblogs zouden zijn van politici. Vooral als ze interessante dingen te vertellen.

C’est facile, c’est pas cher, et ça peut rapporter gros.

Sorry hoor, maar…

zaterdag 22 juli 2006 in Weblogs. Permanente link | 11 reacties

Eenvoudige manier om te weten of een weblog het nog lang gaat uitzingen: kijken hoeveel keer de mens achter het weblog zich verontschuldigt dat hij/zij te weinig post.

Het begint met “sorry, maar ik heb het even te druk, het zal eventjes minder worden hier”.

Dat een paar keer.

Volgende stadium is dat het een paar dagen stil blijft, en dat er dan een half postje komt dat wanhopig probeert te doen alsof het echt geen dagen geleden is, en met ergens “sorry hoor, maar het is hier echt ver-schrik-kuh-luk druk geweest”.

Daarna: een week of twee geen nieuws. En met elke dag die voorbij gaat, worden de dingen minder belangrijk, en is er minder te schrijven: “is dit nu echt genoeg de moeite dat ik er de radiostilte voor verbreek?”

Dan komt er een postje van “excuus, life got in the way”.

Een maand later: “ja, ik zou hier eigenlijk nog eens iets moeten posten”.

En dan blijft het stil. :)

Nee, dan liever Eskimokaka-gewijs: go out with a bang. Ik dénk dat het ogenblik dat iemand met een weblog of een andere website zich moet gaan verontschuldigen, dat het dan al een verplichting geworden is en niet meer iets dat je voor het plezier doet.

En ja, dan zou het voor mij ook niet meer hoeven: verplichtingen zijn er voor tijdens de werkuren.

[stilte]

woensdag 12 april 2006 in Weblogs. Permanente link | 14 reacties

Is dat mijn gedacht, of slaat de lente toe in de blogosfeer?

Mijn feedreader is al een hele tijd heel erg rustig, zowel voor weblogs uit Europa als uit de Verenigde S van A… het lijkt wel alsof iedereen in zomerslaap gegaan is.

Geschreven al luisterend naar: Dimitri Shostakovich – Symphony no.7 in c major, op. 60 “leningrad” – I. allegretto

De toekomst klopt aan de deur

maandag 3 april 2006 in Politiek. Permanente link | 8 reacties

Marleen Coutuer, 38ste op de VLD-lijst voor de gemeenteraardsverkiezingen, is onlangs een weblog begonnen. Dat deed me eraan denken…

Gemeentepolitiek is de politiek die het dichtst bij de mensen staat, en toch lijkt het alsof ik er minder van af weet dan van de Vlaamse/Federale politiek.

Ik liep een tijd geleden met de idee om een aggregator te maken van gentse politici. De bedoeling zou geweest zijn om, zoals Planetgent, alle bloggende (gemeente)politici op één site te verenigen.

Ja, niet veel gemeentepolitici hebben een weblog, en ja, de verdeling over de partijlijnen is op dit ogenblik niet meteen paritair of zo, maar toch. Een weblog opstarten en onderhouden is doodeenvoudig en ik zou er graag desnoods veel eigen tijd in gestoken hebben om een en ander overal te stede uit te gaan leggen aan geïnteresseerde kandidaten van alle partijen.

Dingen als… wat is er mogelijk? hoe begin ik eraan? hoe krijg ik bezoekers? wat met podcasts en vidcasts? wat is netiquette? hoe ga ik om met controverse en commentaar? —workshops rond allerlei, ‘s avonds, met praktische begeleiding en oefeningen, en beschikbaar voor vragen en antwoorden via e-mail.

Het zou mogelijk zijn om mensen een gratis Blogger– of WordPress.com-dinges te geven, of anders bestaande blogs te pakken, of als bijvoorbeeld een partij of een aantal mensen een initiatief zouden willen nemen, zou het mogelijk zijn om groepsblogs op te starten, of een server te installeren ergens, of…

Een weblog maken en onderhouden kost al bij al zeer weinig moeite, en al bereik je er misschien niet de allergrootste massa mee, het zullen er toch meer zijn dan de handjesgeschudde mensen op een gemiddelde markt. En je hebt de kans om méér te zeggen dan “goeiemiddag” en “op de goeie stemmen hé”—als dat tenminste is waar je op uit bent als politicus. :)

En als er genoeg mensen meedoen, pakweg meer dan een dozijn mensen, dacht ik zo, kan er een sneeuwbaleffect zijn, en zullen er misschien wel dialogen en discussie tussen en door de weblogs heen zijn. Daarbij zou het natuurlijk absoluut zaak zijn om radikaal te (durven) snoeien en kwaliteitscontrole te doen op de commentaren, om belachelijke flamewars te vermijden, en daar zou de nodige uitleg ook nuttig kunnen zijn.

Enfin, en als de inhoud interessant is, wie weet zou er wel Journaille (van het professionele soort of van het amateursoort) het zien zitten om vergelijkingen en artikels en allerlei te plegen. En dan zou er misschien wel een wekelijkse best of kunnen komen, of een soort state of the campaign of zo.

En spin-offs en zo. En wie weet komen er wel primeurs en interessante dingen, en komt de gemeentepolitiek in de aandacht en in de pers, en wordt de burger er beter van en alles! Participatie! Vorming! Inspraak! Discussie! Informatie! Uitroeptekens!!

Maar um nee dus. Speißig.

Misschien alsnog spontaan later eens, maar niet op georganiseerde wijze. En dus is het voorlopig behelpen met de websites van partijen en kandidaten-gemeentepolitici in Gent die ik al weet zijn. Een miniem kleine minderheid zijn weblogs, en dit lijstje dateert van misschien twee maand geleden, ‘t zou dus zwaar kunnen dat het ingrijpend moet aangepast worden:

CD&Vhttp://www.cdenvgent.be/

Groen!http://www.groengent.be [blog!]

N-VA http://www.nvagent.be/

sp.a – http://www.spagent.be/

Spirit http://www.spiritgent.be [blog!]

Vlaams Belanghttp://www.vlaamsbelanggent.be

VLD http://www.vldgent.be

Als ik er genoeg bij elkaar krijg, denk ik dat ik het alsnog probeer. :)

Done right?

zondag 19 maart 2006 in Internet. Permanente link | Eén reactie

Zoals wel vaker gebeurt, is The Guardian al een paar dagen Serieus Goed Bezig.

Hier kan De Standaard (en bij uitbreiding elke krant in ons land en ver daarbuiten) nog wel eens een zwaar voorbeeld aan nemen. Comment is free, een collaboratief weblog met om te beginnen alle columnisten van The Guardian, en daar nog eens bij

a host of outside contributors – politicians, academics, writers, scientists, activists and of course existing bloggers

Dat alles in een echt weblog, met echt commentaar en RSS[1], en een echt goeie site, en alles erop en eraan. En ook een hoofdredacteur.

Georgina Henry geeft een stand van zaken na één week

Many of the conventions ingrained by 16 years as an editor on the print version of the Guardian have been turned on their head.

Zij komt van een wereld waar elke centimeter kolom moet gerechtvaardigd zijn: alleen het best geschrevene, het meest nuttige, het meest interessante komt in de krant. Hier kan alles gepubliceerd worden: in de eerste paar dagen hadden ze meer dan tweehonderd entries van de hand van meer dan honderd auteurs.

En alles verschijnt ook direct, zonder te wachten op een “print cycle”:

The immediacy and speed of the blog was one shock: it so happened that the day we launched was a day of high drama in Jericho. Our first bloggers were on within the first hour of the news breaking and we had five pieces of comment on events there before the paper’s comment pages went to press that night.

…en dààr hebben ze ook al meteen hun eerste ingreep gedaan. Bleek dat de eerste entries over de gebeurtenissen in Jericho unaniem Israel veroordeelden:

On this occasion we intervened with the randomness of the blog by commissioning other views and linking to pieces from within Israel.

Ja, ze hadden een paar uur of een dag kunnen wachten op een meer uitgebalanceerd beeld, ze hadden zelfregulatie kunnen laten spelen of de lezers via comments het beeld kunnen laten objectiveren, maar dat hebben ze niet gedaan.

Ik vind dat een goeie zaak. update: Martin vindt dat niet—al vraag ik me af wat hij zou gezegd hebben in het omgekeerde geval, mochten de eerste entries van rabiaat rechtse pro-Israeli-mannen geweest zijn.

Vreemd genoeg heb ik de indruk dat Georgina Henry zichzelf zo’n beetje pre-emptief zit te verdedigen:

The randomness, that sense of never quite knowing who’s going to post when and what, is both the joy of the new site and slightly scary. It’s the lack of control you feel you have at times – and control, I realise, is the one of the hardest things for editors to cede.

Alsof ze zich moet verontschuldigen voor het uitoefenen van die controle. Een minuscule website als Gentblogt heeft niet de resources om iets anders dan zelfregulatie te laten spelen, maar als The Guardian honderden goede en gemotiveerde schrijvers heeft, dan mogen ze niet bang zijn om redactie te doen. Het is ook niet omdat ze tweehonderd artikels ontvangen, dat ze die allemaal gelijk moeten behandelen.

Radikale democratie schaalt niet goed. Een weblog waar maximaal een paar tiental commentaren per entry komen, pakweg Gentblogt, mag en kan en moet alles laten staan zoals het ontvangen wordt. Daar kan men nog geloven in het zelfcorrigerend aspect van een kleine community, en enkel in extreme gevallen eens manueel ingrijpen. Weblogs waar door de band tot duizenden commentaren komen, pakweg Slashdot, kunnen op een vergevorde vorm van radicale democratie steunen: een moderatiemechanisme in combinatie met goeie software.

Alles daartussen heeft menselijke handen nodig[2], en eigenlijk zijn comments of entries in deze mutatis mutandis hetzelfde. Mijn goeie maat Graham “Stet” Sleight, no mean editor himself, zegt daarover in een reactie op Georgina Henry:

The internet hands are wrong. The thing that makes the difference between randomly reading blogger sites and the Guardian’s comment pages is all in the editing.

Selection, adjudication, control: It’s these that make the contrast between reading the wires and reading the finished newspaper. The editor says “these are the stories that are most important, and this is what our sort of people are interested in” and the readers respond.

As the internet makes content generation exponentially easier, good editing is all that stands between readers and the overpowering howl of tortuous writing outside. By all means take a deep breath and publish something controversial, but never be afraid to sharpen the spike for the boring or the badly written. Send it back to the writers: you’ll improve them, you’ll improve the site. Quality, not volume.

Overschot van gelijk. Een interessante positie, waarin The Guardian zich bevindt—de kans om een nieuw soort medium uit te vinden.

Het zou fijn zijn mochten we in Vlaanderen de kwaliteit (en de ballen) hebben om het experiment ook aan te gaan.

1. Alleen spijtig dat de RSS geen full entries heeft.

2. Menselijke handen zijn natuurlijk enkel nodig als men wilt dat de entries of de comments een min of meer coherent beeld vormen. Voor stapels ongeordende entries zoals op fark.com of honderden ongeordende comments zoals bij littlegreenfootballs of dailykos is geen ingrijpen gevraagd of van toepassing.

Weblogman spreekt

zaterdag 11 maart 2006 in Weblogs. Permanente link | 2 reacties

Gazettenman zegt, over weblogs en “traditionele media” (wat onder beide ook moge verstaan worden):

Zeggen dat zij stom en bevooroordeeld zijn is makkelijk, bewijzen dat je het zelf beter kunt en dat je ook zelf beter bent, is veel moeilijker. En tot dat laatste is nog geen enkele Vlaamse weblog overgegaan. Ooit.

Die

Ooit.

heeft zo’n mooie finaliteit, en geeft de indruk dat er bij Gazettenman Dominiek eigenlijk bijzonder weinig twijfel bestaat.

Om te beginnen,: het is niet omdat je het niet zelf beter zou kunnen, dat je daarom niet mag zeggen dat “zij” stom en bevooroordeeld zijn. Ik vind sommige muziek archi-slecht, maar mag ik dat niet zeggen omdat ik zelf geen muzikant ben? Nee toch?

Daarnaast: uiteraard zijn er stapels Vlaamse weblogs die stukken beter zijn dan de “traditionele media”.

Hoeveel “traditionele media” zijn er die tekst en beeld en geluid en film kunnen mengen? Hoeveel “traditionele media” zijn er die in slagen dag na dag een persoonlijk dagboek te publiceren? Hoeveel “traditionele media” laten al lezers toe hun eigen gedacht achter te laten, zonder enige vorm van redactie, op elk item dat gepubliceerd werd? Tot jàren na datum?

En eigenlijk au fond: de hele premisse van het stukje doet verouderd aan. Ik heb de indruk dat het hele “traditionele media vs. weblog”-discours so 2004 is. Elk medium heeft zijn voor– en zijn nadelen, zijn troeven en zijn pijnpunten. En er is ruimte voor iedereen in het grote wijdse medialandschap.

Het wordt interessant als de “traditioneel media” in de vorm van bijvoorbeeld De Standaard zich ook op “niet-traditionele” paden begeeft, zoals bijvoorbeeld hun weblogs.

Er staan er een aantal heel erg goeie tussen, maar als ze het echt zouden menen met hun weblogs, doen ze zichzelf natuurlijk zware concurrentie aan. En dus lees je “la (très) petite histoire”of “opgewarmde internetkost-voor-vlamingen”, en niet een echt politiek weblog of bijvoorbeeld iets dat diepgravender of interessanter wordt. Ah nee: dàt komt uiteraard gewoon in de (betalende) Standaard. En ze zouden wel gek zijn, economisch gezien, om dat niet te doen.

Maar zelfs zoals het nu is, kun je je nog allerlei vragen gaan stellen. Als een journalist iets schrijft in zo’n weblog van De Standaard, is hij dan bijvoorbeeld ook gebonden aan de deontologische en andere regels die gelden mocht hij een artikel in de gedrukte krant schrijven? Dààr waren vorige week enkele klachten uit sommige hoeken over. Niet zonder recht en rede, me dunkt.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338