Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Tag: weekend

Goed bed

We hebben tegenwoordig een uitstekend goed bed in het bureau beneden.

Ik heb er al een paar uur in geslapen zaterdag en eventjes vandaag, en ‘t is echt uitstekend. Gasten welkom, vanaf nu, dus!

Uitgeklapt

Verder dit weekend niet veel gedaan, vrees ik. Wat strips sorteren, een paar uur Diablo gespeeld, een paar uur Gridrunner gespeeld, wat voor mij uit zitten kijken, wat verder gelezen in mijn boek van Eisenman (‘k zweer het, het boek waar ik het langst in bezig ben geweest ever), gisterennamiddag thuis gebleven terwijl de rest van het gezin op barbecue was, vanmorgen niets gedaan, vannamiddag met z’n allen naar The Avengers gaan kijken.

Euh, en dat was het zowat. Ah ja: Holland naar huis, ha!

En verder hebben we een heel goed bed dus, in het bureau. Morgen misschien al kasten in de living!

En hoe was het nog, op het weekend met het werk?

Een beeld zeg meer dan duizend woorden.

passion max

[foto door Sven!]

Het weekend lonkt

Vergadering Gentblogt net gedaan.

‘t Is te zeggen: na-vergadering van de vergadering net gedaan, in de Vooruit.

Het wordt echt, écht tijd dat het weekend is. ‘t Zijn verdorie lange dagen geweest deze week: vanochtend in Brussel, vannamiddag in Mechelen, treinen gemist die dan nog tien minuiten op het perron blijven staan, en alles.

Afijn. Het weekend, het lonkt.

En volgende week allemaal nieuwe projecten en nieuw werk op het werk en alles. Hoera!

(en ondertussen tel ik ook heimelijk af naar de Gentse Feesten, want dan is het bijna vakantie)

Niets gedaan

Ik heb niets gedaan dit weekend. Niet naar Barcamp gegaan want er kwam familie, maar toen kwam de familie alsnog niet, en ben ik toch niet gegaan naar Barcamp.

Zaterdag heel de dag getekend en geschreven. Tot zondagochtend, eigenlijk.

En dan zondag: niet naar de Gentse onafhankelijkheidsverklaring en bijhorende festiviteiten gegaan. Niet uit principe, daar niet van. Deels vanwege (ach ja) mijn rug die de gewoonte heeft op te spelen, tegenworodig. En deels omdat ik verder wou tekenen en schrijven.

Het weekend is voorbij gevlogen, en ik heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb. Ik doé tegenwoordig wel meer sociaal, maar er zijn van die dagen dat ik er hoegenaamd geen zin in heb.

Gisteren heel de avond en nacht naar muziek geluisterd, ook. Veel Lisa Ono, veel Burt Bacharach, Isaac Hayes. Leutig.

Plannen!

Ik ben op tijd wakker de zaterdag, waar gaan we dat schrijven!

Vannacht (kwart voor twee of zo, schàndelijk) had ik redelijk overmoedig gezegd dat ik wakker zou worden morgen en mee zou gaan met de ochtendlijke rituelen (kinderen afzetten, boodschappen, kinderen ophalen, kinderen afzetten), en kijk: helemaal gelukt.

Nu ja, ‘t is te zeggen: wakker worden om de kinderen aan te kleden, dat is niet meer in orde geraakt. Om de drie jongste eten te geven daarentegen wel.

Zo. En bij deze heb ik dus een paar uur extra vandaag. What to do? What to do? Eindeloze vistas van vrije tijd strekken zich voor mij uit, zo ver het oog reikt zeker tot deze middag.

Ha, ik weet het! Ik ga de boeken die ik de afgelopen tijd gekochtheb en die nu in het huis rondslingerenbij gebrek aan bibliotheek, op een hoopje leggen. En de DVD’s op een tweede hoopje. En dan de boeken die ik niet onmiddellijk ga lezen, naar het achterhuis slepen, en de DVD’s in de kast met de DVD’s leggen.

Een plan!

(of nee, eigenlijk: ik ga nog wat stampen geven aan Gentblogt, da’s dringender)

Actie-reactie

Ik heb niet liever dan allemaal opinies over vanalles. Iedereen, vermoed ik.

Het is één zaak om hele dagen gratuit uw opinie te geven over de dingen, dat is wijs. Halve redeneringen, slogans, diagnoses zonder of met halve oplossingen, een kwinkslag tussendoor, anderhalve manke vergelijking, en hopla gemakkelijk gescoord met iets dat eigenlijk niet zo de moeite waard is.

Het is een volledige andere zaak om hele dagen bij verschillende mensen te zitten en opinies te geven, en dat die opinies onderbouwd moeten zijn, en dat er moet nagedacht worden, en dat andere mensen u vertrouwen geven, en dat zij zich engageren op basis van die opinies.

Een heel weekend, twee volle dagen aan een stuk, dat ik geen enkele gefundeerde opinie moet hebben over de dingen: dat is een verademing, ge kunt het u niet inbeelden.

Spartel

Zo. Weer een week doorgeraakt, of toch bijna.

Eens kijken wat er op het programma staat dit weekend… niets, zegt mijn Outlook mij. Behalve natuurlijk morgenochtend turnen voor Zelie van 9u tot 10u30, turnen voor Louis van 10u30 tot 11u30, en scouts voor Zelie van 14u tot 17u.

Misschien eens langsgaan in Sint-Denijs? Foto’s pakken van beesten in de tuin, als het min of meer doenbaar weer is? Of misschien, als Jan geen zin zou hebben om te slapen, langsgaan op het karnaval in Sint-Amandsberg? Er komt een troep Gilles uit Wallonië, dat moet wel wijs zijn voor de kinderen.

En dan zondag: um, geen idee. Batibouw is gedaan en we hebben het gemist, dus dat is ook niet meer van toepassing. Of eigenlijk, nu ik eraan denk: we zouden wel eens zaterdag naar de keukenwinkel kunnen gaan kijken waar we een tijd geleden gingen naar kijken maar die toen gesloten was wegens Batibouw… en dan zou ik zondag foto’s kunnen gaan trekken, als het lichaam een beetje meewilt.

O! En vanavond niet vergeten de vulling voor de kindersuiker te gaan halen bij Temmerman: vorige week zaterdag besteld, dat zou nu toegekomen moeten zijn. En ook proberen de computer binnensteken.

Maar eigenlijk: dergelijke dingen mogen wachten tot volgende week, want Sandra is vanaf vanavond een paar dagen thuis. Ik zeg “een paar dagen”, ik bedoel eigenlijk honderdeenenzeventig dagen.

>envy<

Geschreven al luisterend naar: Jacques Loussier – Eric Satie: Gymnopédies Gnossiennes – Gymnopédie No. 6

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑