Krak, oei

vrijdag 5 december 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ahaha. Het was nog eens lang geleden, maar mijn rug heeft het opgegeven vandaag.

Meestal wacht hij daarmee tot na de werkuren — dan zijg ik als een kapot Lego Technicsmodel in mijn trekzetel neer, om een paar uur later als een zak vol legoblokjes naar mijn bed te sijpelen. Maar gisteren tijdens het Zesde Zintuig schoot het in mijn rug en het is er vannacht niet meer uitgeschoten.

Van dat Zesde Zintuig trouwens: ik vind van mezelf dat ik het nog lang uitgehouden heb, om niet te kijken.

Tot de finale, om precies te zijn. Ene Jacqueline moest proberen raden wat er “gebeurd” was met iemand.

Ik werd al nerveus op voorhand van het gedoe: een entiteit had bezit genomen van haar lichaam, en ze werd er tout chose van. Bah.

Er werd haar op voorhand natuurlijk veel te veel informatie gegeven: dat ze naar een andere locatie zou moeten gaan om verder te doen, bijvoorbeeld. Niet moeilijk, als ze nu aan de rand van ene weg staat, dat ze dan gaat vermoeden dat het om een ontvoering of zoiets zou gaan.

Ach, en zo ging het maar door. Het ging verder met een serie cold readings in de kelder waar ze Körperwelten hadden staan (waarom? omdat ze het dan op de geesten van de overledenen zouden kunnen steken als het zou mislukken?), een cold reading die voor het overgrote deel faliekant mislukte, overigens.

Het deed me denken aan wat die mens onlangs nog zei: Het Zesde Zintuig is als een wedstrijd vliegen voor pinguïns — degene die het hoogste springt heeft gewonnen. Bah.

Het culmineerde in een trip naar het ex-Heizelstadium, waar één van de twee dames-finalisten er zó pal op zat, dat het niet anders kon dan dat ze geraden had waar ze precies stond — een paar weken meedraaien in dat circus en ze zal wel in de mot gehad hebben dat het een spectaculair iets moest zijn, en dan zijn er niet zoveel mogelijkheden: Switel, Gellingen, Heizeldrama.

Ach, ach.

Ik ga me nog wat opwinden in mijn trekzetel, bij het zuigen op een kommetje pijnstillers.

VTM doet Het Zesde Zintuig

donderdag 5 juni 2008 in Sonstiges. Permanente link | 37 reacties

Oeioei, ik heb het bijna allemaal gemist.

Ik zie ze nog enkel in een bloemenzaak iets proberen achterhalen. Een koppel mediums krijgen een foto in een envelop, een hemd van lang geleden en de mededeling dat het “iets tragisch” was.

Oh, houd mij tegen, houd mij tegen.

Ik hoop zo enorm van ganser harte dat het een grote ontmaskeringsoperatie is.

En waar zitten ze van SKEPP als ze nodig zijn?!

Dé klassieke fout natuurlijk is dat de persoon die met het “medium” in de zaak stond, van de feiten volledig op de hoogte was. Waardoor ze klassieke cold reading kunnen doen.

Neen: zet Johan Terryn op een plaats waar hij niets van wat dan ook afweet. Of geef hem een ander verhaal: het is een oudere man die zichzelf doodgedronken heeft, in plaats van een meisje van 16 die doodgeschoten is in een jaloerse woede.

En laat ze dan maar zoeken. En achteraf: zeg dat ze er dicht bij zaten, dat het eigenlijk een laboratorium was waar dierenproeven gedaan werden, en of ze dáár iets van gevoeld hadden.

En vertel ze dán de waarheid, en kijk dán eens wat hun verhaal nog is.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338