Zitzak: conclusie

woensdag 25 juli 2012 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

De inkt van het vorige weblogbericht is nog niet droog of de telefoon rinkelt. 

Hola, denk ik: die zijn er rap bij, nu al bellen voor een nieuwe afspraak! En nog een gemak, eigenlijk, dat ze in de loop van de namiddag een tweede levering konden regelen: vorige keer ging daar een hele week over, en alles.

Ah nee: ‘t was Lode van op het werk. 

Dat ze juist een levering hadden gedaan van drie pakjes op mijn naam:

Zitzakken in doos

Euh ja. Eén zitzak oorspronkelijk besteld op locatie A, op dag x verzet naar locatie B. Op dag x+1 proberen afleveren (op locatie A maar ze zegden dat ze locatie B geprobeerd hadden) en mislukt, op dag x+2 een nieuwe afspraak gemaakt voor levering op dag x+8 opnieuw op locatie B. Transporteurs op dag x+8 ‘s morgens toegekomen op locatie B zonder zitzak, nieuwe afspraak zou gemaakt worden. En een uur later op dag x+8 komen andere transporteurs op locatie A toe met drie zitzakken. 

Na nazicht van mijn rekening blijkt dat ik één keer 47 euro betaald heb en één keer 10 euro transportkosten. Na email met de winkel zien zij niets verkeerds in hun boekhouding of stockbeheer: wel degelijk drie betalingen voor drie bestellingen. En neen, ik heb niet drie keer na elkaar op “bestellen” geduwd. 

Hey kijk, ik ga niet klagen. We hebben nu drie paarse zitzakken (in het echt blinken ze niet zoveel, ‘t zal zijn dat de zon erop zat).

Zitzakken op gras

Wel redelijk lomp van de transporteur, natuurlijk. Drie leveringen gedaan, waarvan twee op een verkeerd adres en die ene die wél op het juiste adres was, daar hadden ze het gerief niet mee. Vriendelijke mensen, bij Mondial Relay, van iedereen die ik aan de telefoon had tot iedereen die ik zien leveren heb. Maar niet echt goed georganiseerd, heb ik de indruk.

(En niemand die mij gaat wijsmaken dat er niets verkeerd gelopen is bij de leverancier, Infurn. De website, www.designfurn.com, stond een tijd online met een kostprijs van 47 euro voor een Bigboy XXL. Dan is hij een paar weken off-line geweest. Daarna was het een tijdje zo dat designfurn.com verwees naar de Bigboy XXL-pagina op “moedersite” infurn.com, en nu is de site weer terug. De prijs is niet meer 47 euro maar wel £ 119, dus 151 euro.Met andere woorden: voor 47 euro heb ik 453 euro aan zitzak geleverd gekregen. Tsss.)

(Oh, en als ik tien minuten later ga kijken, is de prijs op designfurn.com geen 119 pond meer, maar wel 119 dollar. Da’s dus 98 euro in plaats van de 151 euro die het daarnet was. Ik dénk dat die mannen van Infurn problemen hebben met hun software. En dat er daar mensen ernstig miscontent lopen.)

Zitzak: de saga

woensdag 25 juli 2012 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Wat voorafging: ik koop een zitzak bij een een El Cheapo winkel op het internet. De zitzak laat twee maand op zich wachten, en ik begin al te vermoeden dat het bedriegtenboel was.

Net als ik het wil opgeven, belt er een transportfirma om te zeggen dat ze een levering voor mij hebben en om te vragen wanneer ik die levering graag geleverd zou zien, en of dat nog altijd in de Dulle-Grietlaan is, of dat het liever ergens anders zou zijn.

Nu, mijn werk is op de Dulle-Grietlaan nummer 1/0001, maar geen enkele GPS leidt u naar de juiste plaats. Dus ik vraag of het naar de Sint-Katelijnestraat zou kunnen komen. Geen enkel probleem meneer, zegt de vriendelijke dame aan de telefoon, ik verander dat meteen. En dat het geleverd zal worden woensdagochtend 18 juli.

Woensdag blijf ik thuis, werk ik aan mijn bureau voor het straatvenster, de chauffeur belt dat hij zometeen komt, maar ik zie geen camion toekomen.

Gedoe en getelefoneer, firma zegt dat man een kwartier staan aanbellen heeft en niemand gezien, nieuwe afspraak voor vandaag, 25 juli, ‘s morgens.

Gisterennamiddag, telefoon van de firma om afspraak te bevestigen. Sint-Katelijnestraat? Sint-Katelijnestraat. Morgen tussen 9 en 11? Morgen tussen 9 en 11, ik zal er zijn.

Om 10u30 stipt: telefoon van dezelfde chauffeur als vorige week. Je serai là dans un quart d’heure, zegt hij. Ik zeg hoera, en dat als hij wat dan ook van problemen heeft, dat hij mij absoluut gerust mag terugbellen, en dat ik voor de zekerheid in mijn strandzetel op straat voor de deur zal zitten.

10u45:

De camion is daar! Met de sympathieke chauffeur, ik heb de indruk dat we al vrienden zijn zoveel we elkaar al gesproken hebben! En met zijn jonge handlanger!

Ze stoppen in de straat! Ik zeg dat ze het pakje gewoon voor de deur mogen droppen, ik zal het dan zelf wel binnen zetten! Ze doen de achterkant van de camion open! De jongste van de twee gaat naar binnen!

Ik zie een paar matrassen staan en wat kleine kartonnen dozen, maar niet meteen een doos of een zak die er zitzakachtig van grootte uitziet. Ik ben al een beetje bang dat ik voor mijn 47 euro een schaalmodel van een zitzak gekocht heb.

“Au nom de Michel Vuijlsteke”, zegt de chauffeur tegen zijn collega. “Trois collis.”

Drie? denk ik. Een opgeplooide zak en vulling in twee plastiekzakken of zo?

Maar voor ik me zorgen kan maken of vragen stellen: “Ah merde c’est pas vrai hein.” De chauffeur. “Ce n’seront quand même pas ces trois boîtes blanches…?”

De jonge handlanger ondertussen: “Non, rien pour Michel Vuijlsteke.”

De chauffeur: “Ouais, ce sera ça: trois collis d’Infurn. Tu t’rappeles? Ce matin, quand le jeune magasinier, Wilfried, a retiré ces trois collis? Qu’il a dit que c’était pas nécessaire, que c’était une mauvaise adresse?”

OH MY GOD I AM SO HAPPY.

De jonge Wilfried van het magazijn heeft, in een vreemde opstoot van eigen initiatief nemen, vanmorgen blijkbaar beslist om mijn zitzak uit de camion te laten halen. Omdat het volgens hem niet meer nodig zou zijn om te leveren.

En de chauffeur leek dit al meer dan een paar keer meegemaakt te hebben, ook: “c’est toujours la même chose” zuchtte hij.

Want bleek: vorige week stond hij met mijn bestelling wel degelijk in Gent. Heeft hij wel degelijk aangebeld, is hij binnen gekomen, maar wisten ze van niets: het adres was niet veranderd naar Sint-Katelijnestraat, hij stond bij de mensen van het bedrijf dat op de verdieping boven mijn werk zit.

Stomme GPS, en onduidelijke straatnummering dat hij nummer 1 met nummer 1/0001 verward heeft, akkoord. Maar vooral slechte communicatie bij het pakjesleverbedrijf, want het adres was wel degelijke veranderd precies om die reden.

Niets aan te doen: geen zitzak in de camion, vanmorgen.

De chauffeur heeft een telefoon naar het hoofdkwartier gepleegd, uitgelegd wat er aan de hand is, en ondanks administratieve voeten in de aarde (leverbon en magazijnbon zijn nu op een andere plaats dan de te leveren goederen) zou het moeten in orde komen: deze namiddag komt er een nieuwe camion met alsnog mijn zitzak, in god weet hoeveel stukken.

Spannend!

Geen zitzak vandaag

woensdag 18 juli 2012 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Telefoon naar transportfirma, deze middag.

- Hallo, met Michel Vuijlsteke, ik b…

- Ah, voor een levering in Gent?

- Euh ja…

- Ik contacteer de chauffeur meneer, en ik vraag hem om u te bellen.

(een halve dag later)

- Hallo, met Michel Vuijlsteke, ‘t is in verband met een levering die niet toegekomen is?

- Hoe niet geleverd? En is er een briefje achtergelaten?

- Euh nee, ik heb heel de tijd bij de deur gezeten, er is gewoon niemand in de straat gestopt vanmorgen. 

- Tiens. We gaan de chauffeur eens bellen meneer en ik bel u sowieso binnen tien minuten terug.

(tien minuten later)

- Ja meneer, wij hebben de chauffeur kunnen contacteren, en hij zegt dat hij aangebeld heeft en een kwartier heeft staan wachten.

- Euh, nee, niet echt: ik heb heel de voormiddag uit mijn venster op het gelijkvloers de straat in het oog gehouden, en er is niemand zelfs gestopt. Wanneer zou dat geweest moeten zijn?

- Ja, dat weet ik niet, ik heb hem niet zelf gesproken, maar hij was er echt wel.

- Euh, misschien is de chauffeur er niet geraakt met de Gentse Feesten, dat er straten afgesloten waren of zo?

- Neenee, hij heeft een kwartier lang aan de deur gestaan, zegt hij. Enfin, ik heb hem niet zélf gesproken natuurlijk, maar bon.

Ik geloof er geen woord van dat die mens hier gestaan heeft. Enfin, ‘t is te zeggen, nee: ik weet honderd procent zéker dat hij hier niet was. Anders had er een briefje in de bus gezeten. Of had hij gebeld.

Maar goed. Lang verhaal kort: zitzak moet terug naar magazijn, en als hij daar aangekomen is, kunnen ze een nieuwe leverdatum regelen. Ik zal dan de straatnaam en het huisnummer en de postcode en de stad zeer uitdrukkelijk nog eens laten opschrijven, en vragen dat ze mij voorlezen wat ze opgeschreven hebben, en zeggen dat ze op de verzenddocumenten in rode stift schrijven dat ze mij altijd mogen contacteren per telefoon als er iets aan de hand zou zijn.

Grrr.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338