Een verre collega had een vraag. Ik denk er eerst wat over na.

Dan bellen we met mekaar, denken samen wat na, komen tot een vergelijk. Ik stel voor dat op papier te zetten.

Ik laat het wat berusten, de deadline voor het papier is morgennamiddag.

En dan schrijf ik laat in de nacht alsnog het voorstel, stuur ik het door, de verre collega is content, en we zijn een stapje dichterbij een meer ideale wereld.

Ziet, het moet niet altijd kommer en kwel zijn.