Het is moeilijker dan gedacht, het achterhuis opkuisen.
Ik denk dat ik het voor het moment op het gelijvloers ga houden, want ik ben daar al een week van hier en daar een uur of tweedrie mee bezig en het vordert niet echt.
Een aantal problemen door elkaar, maar met enorm veel voorsprong op de eerste plaats: ik houd het gewoon niet lang uit wegens allergie — geen idee of het gewoon stof is of huisstofmijt, maar ik houd het niet uit van de tranende ogen en de lopende neus en de irritatie overal.
Het is nu al geleden van anderhalve dag geleden dat ik er was, en ik heb nog altijd pijn aan mijn ogen, zo erg is het. Dat komt wel in orde, uiteindelijk, als ik er gekobbejagerd zal hebben en geveegd en gestofzuigd, maar eerst nog een reeks andere problemen opgelost krijgen:
- Er is een reeks dingen die ik wil houden, maar die nu geen plaats hebben: gerief voor in den hof, boormachine, tournavizen, tangen. Voorlopig ga ik die in kasten op het eerste verdiep van het achterhuis steken, in afwachting van een nieuwe kast onder de trap op het gelijvloers.
- Er is ook een reeks dingen die ik eigenlijk niet wil houden, maar die Sommige Huisgenoten wel willen houden: een heel toestel om eten te roken dat we op vijftien jaar tijd welgeteld één keer gebruikt hebben, een barbecue die al een jaar of vijf niet meer werkt wegens ontbrekend rooster en trouwens we hebben die hoop en al misschien twee keer per jaar gebruikt in de jaren dat hij wel nog werkte. Ik zou geneigd zijn om te zeggen “vind er dan zelf een plaats voor”, maar daar wordt niet echt naar geluisterd.
- Er staan teveel dingen in de bibliotheek en ik weet niet wat ik er best mee doe. Boeken die ik nooit meer ga lezen, een reeks puzzels die ik niet ga leggen, boardgames die ik toch niet gespeeld krijg. Oh, en honderden — vele honderden — CD’s. De inhoud waarvan ik (a) allemaal via Spotify of elders kan beluisteren en (b) eigenlijk ook al vijftien jaar geleden allemaal geript heb en ergens op een harde schijf moet staan hebben in hogekwaliteitsmp3.
- Er zijn ook dingen die geld waard zijn, maar meer dan dat: die emotionele waarde hebben, maar waar ik het moeilijk van vind om ze te blijven houden. Computers: ik denk dat ik zeker een stuk of zes zwarte PC-towers staan heb, bijna dertig jaar aan een stuk nieuwe computer gekocht en oude niet weggedaan. Een volledig werkende Apple IIc. Twee rekenmachines van mijn grootvader, één op electriciteit en één mechanisch. Mijn vaders typmachine. Een kastje van mijn grootouders. Een ander kastje van mijn andere grootouders. Een jaren-1940-kinderwagen die we gekocht hebben 25 jaar geleden maar uiteindelijk nooit gebruikt hebben. Drie van de vier 35+ jaar oude IBM Model M keyboards in perfecte staat van werking.
- Ook dingen die niet noodzakelijk geld waard zijn, maar die ik twintig, dertig of veertig jaar later nog altijd moeilijk kan wegdoen. Ik heb er wel een zekere slag in geslaan, de afgelopen dagen: brieven van de jaren-1980 en -1990, tijdschriften die ik al sinds dan bijhoud. Nu ben ik nog hard aan het nadenken over schoolboeken, en schriften van de jaren-1970 tot -1990.
Het is bijna akelig om het te zeggen, maar ik denk minder en minder “wat wil ik eigenlijk echt houden?” en meer en meer “als ik dood ben, wat gaan mijn kinderen direkt wegsmijten?” om te bepalen wat er gebeurt met die zaken.
Een dag pauze van het opkuisen, denk ik. En dan maandag verder.
Met de moed der wanhoop.


































