Ik word er lichamelijk misselijk van, dat HOHH HOHH HOHH-gelach van de quizmaster in De Slimste Mens Ter Wereld. Het soort lach van “maar allez hoe dúrft die dat zeggen jong?” — een zestiger in het publiek van de meest belegen Geert Hoste-cloon in de geschiedenis van de mensheid.

Ik word er opstandig van. Mijn maag keert, als ik per toeval mijn koptelefoon niet op heb met zéér luid ander geluid dan de televisie, en als één van die geforceerde kutlachsalvo’s voorbijkomt. Of als ik de zoveelste eeuwen op voorhand doorgetelefoneerde “grappige uitstpraak” hoor gezegd worden, waarna het publiek applaudisseert als getrainde zeehonden, de quizmaster zijn HOHH HOHH HOHH doet, de apen die “jury” genoemd worden ook klappen als getrainde zeehonden en alle kandidaten plichtsbewust hun innerlijke zeehond bovenhalen. Wat mij nog het méést stoort, is dat de persoon die de “grappige uitspraak” poneerde ook nog eens samen met de hele studio MET ZICHZELF BEGINT TE KLAPPEN.

Ik begrijp niet hoe iemand die diezelfde dag al gegeten heeft zo’n hele aflevering kan uitkijken zonder emmer naast zich.

Ik was eigenlijk buitenmatig content van mijn zegelgenerator, en ik vroeg mij af wat er eigenlijk nog was dat zou kunnen gegenereerd worden met een minimum aan regels — en hopsa!

’t Is een wapenschild met een uitgevonden naam erbij en het juiste blazoen voor het schild.

Ik volg de regels, of toch zo veel mogelijk, en ik maak schilden die denk ik mogelijk wel relatief plausibel zijn. Het kan met ééntje per keer of met een heel blad per keer. En het kan in kleur maar ook in zwartwit, natuurlijk:

En het is SVG dus oneindig inzoomen en al!

…getting my computer to draw demonic sigils.

Hey, ’t is een bezigheid gelijk een ander: kijken hoe demonische zegels opgebouwd worden, daar een generator voor (laten) maken, bijsturen, duwen, trekken en doen, tot het doet wat ik wil dat het doet.

Waarom? Tgoja, waarom niet?

Update ik dacht, ik maak er nog een tekstgenerator bij waar Mathers en Crowley mee zouden kunnen geglimlacht hebben.

De afwasmachine is naar de zak. ’t Is te zeggen: we weten nu ook officieel van iemand die kennis heeft van dergelijke toestellen, dat ze naar de zak is.

Ik vond het zelf al een beetje speciaal dat we nu al jaren en jaren en járen aan een stuk alles dat in de afwasmachine gaat moeten afwassen, en de helft van de dingen die er uit komen moeten (a) afdrogen en (b) nakijken op vuiligheid die er nog aan hangt.

Het ding dateert van 2017 toen de vorige in een stroomstootincident schielijk was komen te gaan, maar ik kan mij niet herinneren dat ze langer dan een jaar of zo eigenlijk echt gewerkt heeft. Het moet zijn dat ik een zaag was of niet wist waar ik het over had of iets in die zin, vermoed ik.

Maar kijk, nu een Kenner Ter Zake het gezegd heeft, komt er een nieuwe machine. Voor een hele zak euro’s, helaas. Iets met een schof voor vorken en messen en al, want Sandra is niet aan het mandje waar die dingen nu in moeten gestoken worden.

Ik vond ACOTAR helemaal niet slecht, en dus vind ik het ook geen slecht nieuws dat er twee nieuwe boeken in de reeks verschijnen:

Hoera weer fantasy en romantiek en seks en al!

Content ook met de korte samenvatting bij de New York Times, want ik was het eerlijk gezegd ook allemaal al een beetje vergeten.

Ik ga wel proper wachten tot het tweede deel uit is begin 2027, dat ik ze alletwee na mekaar kan lezen. (Er staat trouwens nog veel te veel op mijn te lezen-lijst, brr.)

De opkuising is begonnen. Ik heb een reeks DVD’s die ik nooit vanzeleven nog zal bekijken. Ik weet ook niet, in deze tijden van streaming en Blu-ray, wie er eigenlijk nog geïnteresseerd zou zijn in DVD’s — maar ik heb ze alvast opgelijst:

Voor kinders: 101 Dalmatians 2: Patch’s London Adventure, A Bug’s Life, Aladdin, Alice in Wonderland, Arthur and the Invisibles, Bambi, Beauty and the Beast, 2 copies, Bob the Builder: Bob’s Big Surprise, Bob the Builder: Spud Lends a Hand, Brother Bear, Cars, Cinderella, De kabouterschat, De Prins van de Dinosaurussen, Dinosaur, Dumbo, Enchanted, Felix the Cat: The Movie, Finding Nemo, Flushed Away, Happy Feet, Het Geheim Van De Kaasfabriek, Home on the Range, Lady and the Tramp, Lilo & Stitch, Kleine Einsteins: Missie Geslaagd, Suske en Wiske: The Texas Rangers, Madagascar, Mega Mindy: Wonderhaar / Winkeldieven, Monsters, Inc., Mulan, One Hundred and One Dalmatians, Peter and the Wolf, Peter Pan, Piglet’s Big Movie, Pinocchio, Plop in de wolken, Pocahontas, Pokemon Advanced #3: A Bite To Remember, Pokemon Advanced #7: Abandon Ship, Pokemon Advanced #8: Jump For Joy, Pokemon Advanced Challenge #1 – 4, Pokémon the Movie: Destiny Deoxys, Pokémon: Jirachi – Wish Maker, Ratatouille, Robin Hood, Robots, Shark Tale, Shrek, Shrek 2 Shrek the Third, Sleeping Beauty, Snow White and the Seven Dwarfs, Spirit: Stallion of the Cimarron, Stuart Little, Tarzan, Tarzan II, The Animatrix, The AristoCats, The Emperor’s New Groove, The Fox and the Hound, The Jungle Book, The Lion King, The Lion King 1½, The Little Mermaid, The Little Mermaid II: Return to the Sea, The Little Princess, The Rescuers, The Simpsons Movie, The Sword in the Stone, Tom and Jerry: Classic Collection 3, Toy Story, Toy Story 2, Up, Walt Disney Princess Stories: Volume One.

Voor minofmeer heel de familie, ongeveer: A Series of Unfortunate Events, Alice Through the Looking Glass, Charlie and the Chocolate Factory, Charlotte’s Web, E.T., Harry Potter and the Chamber of Secrets, Harry Potter and the Goblet of Fire, Harry Potter and the Prisoner of Azkaban, Harry Potter and the Sorcerer’s Stone, Het geheim van Mega Mindy, Home Alone, Inspector Gadget, Kruistocht in spijkerbroek, Mary Poppins, Matilda, Pirates of the Caribbean: At World’s End, Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest, Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl, Spy Kids, Spy Kids 2: Island of Lost Dreams, Spy Kids 3: Game Over, The Brothers Grimm, The Chronicles of Narnia: Prince Caspian, The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe, The Golden Compass, The Twilight Saga: New Moon, Twilight, Willy Wonka & the Chocolate Factory

Niet voor kinders, denk ik: About Schmidt, American Pie 2, Anchorman: The Legend of Ron Burgundy, Anger Management, Arlington Road, Austin Powers: International Man of Mystery, Boogie Nights, Bridget Jones’s Diary, Casino Royale, Charlie’s Angels, Collateral, Don’t Tell Mom the Babysitter’s Dead, Doomsdayer, Dude, Where’s My Car?, Ex Drummer, Good Will Hunting, Heartbreakers, I Am Legend, In Her Shoes, Indiana Jones and the Last Crusade, Indiana Jones and the Raiders of the Lost Ark, Indiana Jones and the Temple of Doom, Iron Monkey, Jackie Brown, Karton – Henk Rijckaert, Les Misérables, Life is beautiful, Mean Girls, Mona Lisa Smile, Music and Lyrics, Ocean’s Thirteen, Ocean’s Twelve, Panic Room, Paycheck, Primer, Red Dragon, Scream 2, Scream 3, SM-Rechter, Spider-Man, Spider-Man 3, Stranger Than Fiction, Stuck on You, Swordfish, The 40-Year-Old Virgin, The Aviator, The Bourne Supremacy, The Core, The Day After Tomorrow, The Final Cut, The Guru, The Italian Job, The Last Samurai, The Machinist, The Mask of Zorro, The Matrix Revolutions, The Memory of a Killer, The Pursuit of Happyness, The Queen, The Replacement Killers, The Sixth Sense, The Thin Red Line, The Village, The World’s Fastest Indian, Thoughtcrimes, Traffic, X-Men: The Last Stand, X2: X-Men United

Een kleine 200 DVD’s, en ik zou niet weten hoe ik er moet aan beginnen om er van af te geraken. Zou ik ze in paketten op 2dehands zetten? Of is het sop allemaal de kool niet waard en zou ik ze niet gewoon aan een school of een kinderdagverblijf of zoiets geven?

Ugh. Dat zijn nog maar de DVD’s. Ik heb nog een stapel boeken en andere dingen die gaan volgen.

Mijn weken zijn al meer dan een jaar in twee gekapt door de woensdag. Natuurlijk worden de werkweken al eeuwen in twee gekapt door woensdagen, maar in mijn geval en op mijn werk is de woensdag al een tijd een projectdag voor het wellicht grootste project waar ik aan meewerk, en is het duis eigenlijk ook elke week een beetje toeerken naar en afzakken van die woensdag.

Dus kijk: nog twee dagen en het is weekend en dan nog een week en het is vakantie.

Ik kijk er heel hard naar uit. Vakantie en opkuisen en na al die jaren een eigen bibliotheek.

Maar vandaag was het nog even woensdag.

Ik had een meeting vandaag waar iemand van HR bijzat, en het kwam ter sprake dat ik een significant percentage gehandicapt ben.

Het is een dubbel iets: als ik het allemaal zou oplijsten, is er wel het één en het ander aan de hand met mij dat mij het leven stukken minder aangenaam maakt dan het theoretisch zou kunnen zijn.

Maar dat is het juist: theoretisch. Ik ben er denk ik wel zeker van dat als er mij het ongeluk niet was overkomen waardoor ik gehandicapt geraakt ben, mijn leven niét beter zou geweest zijn. En akkoord, ik heb een jaar in een bed en een zetel gelegen, en ik heb altijd pijn, en er zijn loodgieterijproblemen en al en al, maar ik ga niet klagen. Het kon allemaal véél erger zijn, met of zonder handicap.

En mét handicap, hoorde ik vandaag, kan ik in principe allerlei faciliteiten krijgen op het werk. ’t Is niet dat ik ze nu al echt nodig heb, maar wel goed om te weten dat ze er zijn als het zou moeten. Ik kan al dromen van een betere bureaustoel! Van iemand die mij per taxi naar het werk kan voeren!

Eén van dié weken: allemaal meetings over allemaal onderwerpen. Wel een opluchting, op een manier, want het zijn meetings waarvan er sommige eigenlijk al maanden (járen) geleden hadden kunnen/moeten plaatsvinden.

En behalve dat: de vakantie lonkt, begot! Ik was het helemaal uit het oog verloren, maar in het begin van het jaar heb ik één van die “zo optimaliseert ge het best uw vakantiedagen”-artikels gevolgd en acht dagen verlof gepakt in de weken van 2 en 11 november, waardoor ik ineens — hoera! — uit het bijna-niets vakantie blijk te hebben.

Ik ben nog niet zeker wat ik eigenlijk allemaal ga doen tijdens de vakantie. Wellicht ook opkuisen en inrichten, maar alléén dat lijkt mij ook wat des Guten zuviel.

Mogelijk als het achterhuis opgekuist en ingericht is, op mijn gat in de trekzetel zitten en een boek lezen terwijl in de achtergrond AI mijn Wilde Plannen En Ideeën Vorm Aan Het Geven Is.

Lijkt mij een strak plan.

⁂

Ik bedenk ineens: het is eigenlijk Allerheiligen en Halloween en zo, en we zijn daar nu helemaal uitgegroeid, met vier volwassen kinders. Vorig jaar had ik zelfs geen spekken gekocht om uit te delen als er andere kinders aan de deur zouden gekomen zijn. Er zijn er ook geen gekomen.

Het is met straten en wijken iets raars: als onze kinderen klein waren, waren er allemaal kinderen in de buurt. Nu zijn er bijna geen meer. Iedereen is oud geworden. Er zijn al mensen doodgegaan in de buurt; binnenkort komen er wellicht weer nieuwe gezinnen met nieuwe kleine kinderen en dan zijn wij de oude mensen die dood zullen gaan.

Circle of life, zeker?

Ik heb een plan van actie om het achterhuis in orde te krijgen als het niet in orde zou zijn tegen dat de Huidige Inwoner op reis vertrekt:

• alles dat in de vuilbak kan, in vuilbakzakken smijten en wegdoen
• alles wat van hem is, proper in dozen steken en naar zijn nieuwe woonplaats verhuizen
• al wat van de vroige bewoonsters is en volgens mij daar niet meer zou moeten staan, klaarzetten en de vorige bewoonsters over laten oordelen — als ze het willen houden, houden, en anders wegdoen
• al wat van mij is en weg zou kunnen, wegdoen
• al wat er dan nog staat en elders zou kunnen of moeten, voorlopig dan wel definitief elders zetten
• Deep Clean van de hele ruimte

Dat moet op één week van avonden, nachten en weekend wel lukken.

Als dat gebeurd is, kunnen er een aantal dingen verhuisd worden: de nieuwe trekzetel, één of meer tapijten op de vloer.

En dan komt er een moeilijke ronde van de bibliotheek uitdunnen. Er staan stapels boeken die ik niet meer ga herlezen op papier, en waar ik denk ik wel iémand een plezier mee zou moeten kunnen doen. Mogelijk een school, als scholen nog Engelstalige sciencefiction en fantasy nodig zouden kunnen hebben. Of een bibliotheek. Of een amateur die graag boeken leest.

Daarna komt er een ronde van boeken die nu elders in huis staan, naar daar verhuizen. En mogelijk een paar bibliotheekschappen vrijmaken om er andere dingen die ook elders in het huis staan, in te zetten — ik denk aan een aantal grote beelden, lavalampen, dat soort dingen.

In een tweede tijd, later, als het ooit eens lukt, moet er nog gepleisters en geverfd worden. Mogelijk kan ik al de deuren aan de binnenkant verven, dat is een relatief geïsoleerd iets en het zal al veel veranderen als die een tint van groen zijn in de plaats van paars.

Om mezelf te motiveren, maak ik er een timelapse van. Dat is vorige keer gelukt toen ik de boeken in de bibliotheek moest krijgen:

Ik ben grootgeworden met de videotheek — er is geen sciencefiction-, fantasy- of horrorfilm die te huren was die ik niet gezien heb.

De eerste drie films die we gehuurd hebben in de videotheek toen mijn vader met een videorecorder is thuisgekomen in 1982, waren Alien, Excalibur en Star Wars. We gingen elke week zeker één of twee keer naar Roxy, en er staat nog altijd een hele bibliotheekkast vol met VHS-opnames van alle mogelijk films in de kelder in mijn ouderlijk huis. (En zowel daar als in mijn huis hier ook nog een collectie van ettelijke honderden gekochte DVD’s, toen we daar op overgestapt waren.)

De eerste Friday the 13th-serie was niet mijn favoriet. Ik was meer onder de indruk van Halloween, ik heb meer gelachen met Toxic Avenger, ik was meer bang van Poltergeist. Maar het was wél een constante, natuurlijk. En ik heb er een hele reeks van gehuurd / gezien / gekocht, tot ze té belachelijk werden.

RedLetterMedia geeft, zoals wel meer, een uitstekend overzicht:

Ik heb vandaag Crystal Lake, de prequelserie, bekeken op Prime. Er zat een zekere mate van belachelijkheid in — toch wel belangrijk voor een Jasonfilm — er zat een degelijke dosis slasher in (met een hilarisch over the top focus op onderkaken, had ik de indruk), en ik was over het algemeen content. Een paar keer heel hardop gelachen met het Zinloze Geweld, een verdienstelijke poging om het allemaal één achtegrondverhaal en reden voor alles wat er gebeurt te geven, en een proper verhaal met een begin, een midden en een einde (dat meteen het het begin van de hele rest van de reeks is). Meer moet een mens niet hebben.

Ik heb gisteren naar de Carrie-reeks ook op Prime gekeken. Dat was een objectief betere serie, denk ik wel. Iedereen weet hoe het gaat eindigen — het bloed, de doden — en daar begint de het begin van de eerste aflevering dan ook mee, met een raamvertellingsdink. Hoe we er previes geraken en wat de oorzaken en gevolgen zijn, is eigenlijk wel anders dan ik had gedacht.

Zeer fijn dat zowat iedereen grijs was in de plaats van zwartwit, maar ik weet niet helemaal goed hoe ik over het einde moet denken: goed, veronderstel ik, dat het een serieus vervolg mogelijk maakt. Spijtig, ergens, dat het het karakter van Carrie een beetje nerft.

Ik lees op de interwebs dat Flanagan zou van plan zijn om een Stephen King Dark Tower-universum te verfilmen, en het einde van Carrie maakt dat minstens al een begin van mogelijk.

Spannende tijden!

Ik probeer de pil een beetje te vergulden, maar ’t lukt niet echt.

Ach.

Ik heb niet veel nachtmerries. Vroeger wel, als ik klein was, maar nu niet veel meer.

Zeer soms wel, gelijk vanmorgen. Ik weet gelukkig niet meer waarover het ging, maar ik ben wel met een enorm bijzonder zeer slecht gevoel wakker geworden. Gelijk zo’n nachtmerrie waar alles om zeep was en dat ik er niets meer aan kon doen, en dat het mijn schuld was, en dat ik er ooit lang geleden wel iets zou kunnen aan gedaan hebben maar dat het nu te veel laat was.

Ik heb er eigenlijk de hele dag slecht van gelopen.

Er is één dag in de week dat ik op het werk in het studentenrestaurant eet, en ’t is eigenlijk al denk ik bijna heel het jaar dat dat consequent spaghetti is.

Het is ook juist het midden van de week, dus tegelijkertijd iets om naar uit te kijken en om vanaf af te tellen.