Tales of Drudgery & Boredom.
Ik dacht, ik ga vanmiddag eens een stuk frans brood eten met mijn zelfgemaakte crispy chili dink olie.
Zo gezegd, zo gedaan.
En dan dacht ik, tiens mijn oog kriebelt gelijk, ik ga eens wrijven.
En dan dacht ik: het is vijf uur en de werkdag zit erop, ik kruip eens in mijn bed met Massief Veel Oogpijn.
⁂
Vier rondes in de quiz vandaag, en de twee laatste rondes hadden we alle vragen juist. In totaal drie vragen gemist op 80, en toch maar tweedes geworden. Ah well.
Wél een prijs toegevoegd aan de lijst prijzen die we recent niet meer gehad hebben: de prijs voor als enige het antwoord weten op een vraag — te weten, wat is het als een beest zo op zijn buik ligt met zijn poten nar achter gelijk een debiel:
⁂
Ik heb sinds jaar en dag een orchidee in huis staan die we gekregen hebben van mijn moeder lang geleden. En ik heb sinds binnenkort bijna twee jaar de orchideeën in huis die mijn moeder gekregen heeft in het jaar of zo vóór ze overleden is.
Er is er één die het heel erg slecht deed — allemaal beesten, en bijna helemaal uitgedroogd geraakt. Nooit gebloeid sinds ik ze in huis had, ook. Maar kijk wat ik aantrof als we terugkwamen van op reis:
…allemaal kleintjes op die stengels.
Ik heb potten gekocht, potgrond voor orchideeën gekocht, de kleintjes van de stengels gehaald en geplant:
…en nu uitkijken of er bloemen op komen.
⁂
De bedoeling is om van het achterhuis een plaats te maken waar ik op mijn gemak kan zitten. Gelijk Sandra een bureau heeft beneden, ga ik een plaats hebben om te liggen / zitten niets doen in het achterhuis.
Of ik mijn computer mee verhuis, is nog een open vraag. Mogelijk wel, maar ik denk het niet. Akkoord, dan blijft hij lawaai maken in de living, maar ik heb eigenlijk geen goesting om er een werkruimte van te maken, in het achterhuis.
Wat er nog niet is maar binnenkort wel — deze trekzetel:
Wat er nu is dat ik mogelijk of wellicht wil houden:
Wat er is en een plaats moet vinden:
Wat er weg moet: on-noe-me-lijk veel brol en vuiligheid.
⁂
Er zal eens een plan afgesproken moeten worden met de huidige bewoner van het achterhuis voor de verhuis, ahem.
⁂
Explore the works of this talented draughtsman, offering a fascinating insight into French society before, during and after the Revolution.
Welcome to the British Museum – discover two million years of human history and culture.
Explore 3D Enigma models, follow their electrical circuits and rotor mechanisms, and learn how the machines were used.
Artist Maya Barkai assembled a collection of pedestrian traffic signals from around the world: it's called "Walking Men Worldwide."
Scientists have found a human gene lurking in a virus that causes skin infections. It may be using our own DNA to infect us.
The Bloomberg Terminal’s keyboard was designed with traders and analysts in mind. The function keys were color-coded and given labels specifying their usage, so that users didn’t have to remember. The original keyboard, affectionately referred to as “the Chiclet,” was hand assembled. A cable ran from the keyboard to the Bloomberg Controller, which had a dedicated phone line to connect to a local hub. The internet wasn’t commercially available yet, so the company basically built its own closed network, with centralized computers that maintained large databases and performed most of the calculations.
Billions of phones run on code looked after by a handful of people. We counted them from the code itself.
Largely missing from the archaeological record, fiber innovations played a huge role in the lives of early humans. Researchers are weaving together new insights from the traces they left behind
Game designer Richard Garriott has confirmed he will soon regain the rights to the influential RPG and MMO series Ultima from Electronic Arts.
Every spring and summer in Mars’s southern hemisphere, during the martian dusty season, we see a spectacular cloud emerge: the Arsia Mons Elongated Cloud (AMEC), the most visually striking cloud on the Red Planet. This white wisp of water ice emerges downwind of the 20-km-tall Arsia Mons volcano. It forms, grows, and fades on a daily basis, stretching out for up to 1800 km – nearly twice the length of the UK – before quickly evaporating. This cycle repeats every morning for several months.
⁂
Ik heb OpenMontage getoond waar er filmpjes en foto’s staan, en dan gezegd om er een filmpje mee te maken, en dit kwam er zonder verder prompting uit:
Hrm. Niet echt om van omver te vallen, nee.
⁂
Ik ben ervan teruggekomen, van wat er al jaren in mijn hoofd zit voor het achterhuis — Victoriaansachtige drawing room.
Mijn nieuwe idee is om minder tegen te werken met de bestaande omgeving: er zijn boekkasten die nu eenmaal licht hout en wit afwisselen, er is een moderne trap ook in bleek hout, er staat een echt wel mooie driezit die modern en pistachegroen is, en de boeken zelf gaan er nooit negentiende-eeuws uitzien (op een paar encyclopedieën na).
Dus in de plaats van het fake-antiek te maken, ga ik er iets, euh, mid-century meets arts & crafts van maken, denk ik. Modern maar toch warm.
Ik heb dat doorgeven aan mijn vriend ChatGPT (vooralsnog de betere maker van fake foto’s, vind ik), en dit kwam daar uit:
Ik ben daar niet kwaad op. De deuren zijn nu nog in het paars, ik denk dat een groen wel goed gaat passen — wel goed nakijken dat het niet clasht met de zetel. De lamp is ook in tinten van groen. En dan is het zaak van eens rond te snuisteren in de meubels bij ons en in het huis van mijn ouders om te zien wat ik er nog zou kunnen zetten. Eén antieke kast die er nu staat, ga ik verhuizen naar een verdiep hogen, denk ik.
Spannend allemaal jong!
⁂
Ik heb het lang uitgesteld, naar Lanterns kijken — ik ben door de band geen fan van de Green Lanterns, en ik heb niet al te veel vertrouwen in het hele DC-universum, en het was ook nog niet helemaal afgelopen.
Maar hey kijk, het is echt wel een goeie reeks. Gelijk veel beter dan ik had verwacht.
Vandaag de laatste aflevering gezien, en ’t was van begin tot einde uitstekend. Zeer aangeraden.
⁂
…moet ik het nog eens uitspreken: miljaar wat vliegt de tijd voorbij. Het is maandag en in mijn hoofd is het nog maar eergisteren dat ik vergeten was dat het quizavond was.
Het weekend is weer voorbij en daar trekt de week zich weer op gang: vandaag een voorbereidende meeting en een aantal one on ones, morgen een belangrijke kick-offmeeting, woensdag een projectdag, donderdag en vrijdag zie ik nog wel wat we doen en voilà, klaar.
En dan is het weer weekend en dan zal het weer week zijn en dan weer weekend en dan weer week en op den duur is het Kerstvakantie en ergens in de loop van de lente gaan we eens met de trein op reis gaan en voor ge het weet is het weer Gentse Feesten en grote vakantie en dan is het september 2027 en moet ik nog maar 10 jaar meer werken tot het mijn pensioen is.
⁂
Mijn plan was eigenlijk om in mijn bed te liggen rotten het grootste deel van de dag, wegens Sandra was gaan wandelen.
Maar! Mijn oudste dochter belde of ik goesting had om naar het Designmuseum te gaan, en zo zaten we op de velo — eerst gaan kijken of de cinnamonbunwinkel die 6+3 deed al open was (nee), en dan naar het vernieuwde museum.
Ik ga niet zeggen dat ik omvergeblazen was, het spijt me. Veel gebouw voor weinig collectie, was mijn eerste indruk. Daarna zijn we alsnog cinnamon buns gaan halen, en we hebben ze opgegeten op een bankje in een semi-park dat eigenlijk niet toegankelijk is voor publiek.
Ergens in de buurt van de middag ben ik naar de lokale Okay gegaan om drank en fruit — alwaar ik tegengehouden werd door een oudere meneer van buitenlandse origine. Zeer zeker ergens uit Oost-Europa, maar verder geen idee. Hij had een papier van de Stad Gent mee waarop stond dat zijn vrouw ooit in een wachtrij heeft gestaan (denk ik, zó aandachtig heb ik het niet gelezen). Dat papier gaat wellicht al ettelijke tijd mee, want het zag eruit alsof het al duizend keer gevouwd en weer ontvouwd was.
De mens wou geld, ik had geen geld, ik heb dan maar gezegd dat ik wel wat eten wou kopen. Onnoemelijke dankbaarheid was mijn deel, ineens kwam er een oude vrouw uit het decor die mij ook wou omhelzen, enfin, toestanden.
Het is onder meer geworden: een gesneden wit brood, twee potjes beleg, een pot augurken, een mini-watermeloen, iets hespenworstachtig, twee keer vier boterkoeken, in extremis nog een fles shampoo — uiteindelijk was het 50 euro of zo.
Ik heb niet de indruk dat ik een goede daad gedaan heb maar eerder de indruk dat ik eropgelegd ben. Niet dat ik er helemaal een vinger op kan leggen, maar ik denk dat het die grote door Ferrero Rocher was. Dat is zo duur dat ik dat zelf nooit zou kopen.
⁂
’s Avonds was het Overgang bij de scouts, waar onze jongste dochter nu ook groepsleiding is geworden — in de voetstappen van haar oudere zus.
Drukke dag.
⁂
Het is bijna middernacht en ik weet niet wat ik deze zaterdag gedaan heb.
Lang in bed gelegen, dat wel, tot een uur of drie in de namiddag. Dan een poging gedaan om een boek verder te lezen maar uiteindelijk in de plaats wat doomscrollen gedaan. Dan overwogen om iets te gaan kopen in de winkel maar uiteindelijk toch maar niet. Dan gevegeteerd voor mijn computer. En ’s avonds besteld bij de lokale Indische mens, Chicken Vindaloo.
Tot zover de reconstructie. Ik weet weer wat ik gedaan heb: niets.
Bah.
⁂
Er leeft op dit moment een kind in het achterhuis. Het derde van de vier dat er al geleefd heeft — maaaaarrrrr!!! het ziet er naar uit dat dat niet meer voor lang zal zijn, wegens verhuis naar twee kamers op het tweede verdiep (met een wc en douche in de buurt, as opposed to aan de andere kant van den hof).
Mijn vader wou heel zijn leven een bibliotheek voor zijn boeken. Uiteindelijk is het huis verbouwd geraakt en is er een tweede living met boekenkasten boven een kelder en onder een badkamer en slaapkamer gezet.
Ik wou ook een bibliotheek voor mijn boeken, en ik heb ze gekregen — maar ik heb er nooit iets mee gedaan wegens kinderen erin.
Binnenkort niet meer, en dus mogelijkheid om er een project van te maken. Mijn idee er een drawing room-achtige kame van maken. Met tapijt op de vloer en sfeerverlichting. Eén sfeerverlichting is al gekocht, in Seoul. Aan het plafond moet er ook iets komen, maar een grote luster zal moeilijk zijn. In de rapte een foto aan AI gegeven kwestie van richting:
Eerste stap is natuurlijk wel het achterhuis zoals het nu is uitmesten, ahem.
Ah, en ook een schrijnwerker aanspreken om een kast onder de trap te maken. Ik had in de tijd een plan voor iets gebaseerd op allemaal licht en alles, maar daar gaan we nu dan maar eens een alternatief voor bedenken.
Het alternatief dat de AI in de buurt bedenkt is uiteraard niet haalbaar, maar er zijn wel elementen die te recupereren zijn:
⁂
We zijn in het Fakkeltheater naar de Vlaamse versie van Dear Evan Hansen gaan kijken. Het was in orde.
Op weg naar Antwerpen waren er veel en grote regenbogen.
⁂
Het afgelopen jaar waren woensdagen projectdagen. Ik ben benieuwd te weten wat woensdagen de volgende maanden zullen zijn. Verandering is een ding.
Vandaag ging een meeting zijn voor een volgende fase van dat project, maar de meeting is er niet gekomen — misschien volgende week. We zien dan wel.
Het is wat het is.
Hey, in het licht van wat er allemaal in de wereld gebeurt, verzinken al onze zorgen in het niets. ’t Is altijd dat.
⁂
Olaf Stapledon published his first epic cosmic novel, “Last and First Men: A Story of the Near and Far Future,” in 1930. It is a speculative history of humanity’s evolution told from the vantage point of one of the Last Men, the people of the 18th era of humanity, 2 billion years in the future. “Last and First Men” eschews the dramatic conventions of the novel form: There are few significant characters or particularities of place. Instead, the plot is a causal chain of civilizations rising and falling. There is a voice, infused with a distant sense of beauty and tragedy as it considers humanity in the abstract. Stapledon described the novel as “an essay in myth creation.”
By July 8, IM1 agents that were stuck on ExploitGym tasks found a way to reestablish a message board by encoding messages in directory names that other agents could read. One agent left a request for help, and others discovered it. Like the earlier events, IM1 agents found new ways to chain together several novel security flaws to gain greater access to our infrastructure and reach the broader internet. At this point, the agents began to collaborate and delegate work, sometimes describing themselves as a “swarm” or “collective”.
Weird wasn’t always such a casual word. A thousand years ago, it was one of the heaviest words in the English language: the ancestor of weird was the Old English word wyrd, which meant ‘fate’ or ‘destiny’
The art deco flower glass flush mount Ceiling Light has an artistic charm. It combines elegance and functionality, enhancing the decor of any room in your home.
Commas, dashes, semicolons, and spaces have shaped how we read for centuries. What happens when machines start crafting the sentences?
The infamous Carrington Event of 1859 has long been considered the first extreme space weather event, but there have been reports of minor disturbances to telegraph equipment during geomagnetic storms since the late 1840s. In 2013, scholars discovered an anonymous report published in 1871 in Nature describing how a “very intense magnetic disturbance” disrupted rail travel in Exeter on the southern coast of England in October 1841.
I have a good sense of how things are moving, because, since the start of the year, I've been porting retro games to web, and often upgrading them in the process.
Publicly accessible versions of major works of cinema are often wholly inadequate for reasons as diverse as the resultant shortcomings. A major studio’s home video arm might “expand” a film, remix a monaural audio track, wipe away digital grain, oversaturate or oversharpen the image, or even change the aspect ratio for the sake of an attractive sticker promising a new-and-improved experience.
Despite the overwhelming evidence of a real-life 120 Days of Sodom-situation, not a single US citizen has been arrested in connection with these crimes. Maybe one reason people cling to the myth of artists like Pasolini and Kubrick as tragic, thwarted whistleblowers is that it makes them nostalgic for the possibility that art could actually make a difference.
Ah, conspiracy theories. 🙂
⁂