Links van 28 januari tot 4 februari

  • Infowars’ Alex Jones Says He Lives ‘in Hell,’ Texts Show | Southern Poverty Law Center
    Dit is tegelijkertijd zo ontluisterend en zo ongelooflijk zielig — Alex Jones described himself as living “in hell,” being part of “a sick joke,” and sinking down into a “black hole” in previously private text messages given to Hatewatch.
  • Are You Sure You’re Not a Bad Boss?
    When we analyzed the behavior of 30,000 managers, as seen through the eyes of some 300,000 of their peers, direct reports, and bosses on 360-degree evaluations, we found that the sins of the bad boss are far more often those of omission, not commission. That is, bad bosses are defined not so much by any appalling things they do as by certain critical things they don’t do.
  • Some insects I found inside dried Turkish figs from Trader Joe’s
    En nu denk ik dat ik geen goesting meer heb om ooit nog vijgen te eten.
  • Triple-Screen Laptop DONE RIGHT!
    Ik wil er een!
  • Mamluk Prosopography
    ‘t Ziet er zo op het eerste gezicht niet indrukwekkend uit, maar het is het wel: contains biographical and historical information about and source references for c. 4,000 individuals and social groups, especially from the early to mid-9th/15th century. It also contains information about and source references for c. 1,000 positions and functions that made up the Cairo Sultanate’s administrative, military and courtly apparatus.
  • The Cult of Saints | Konon, gardener and martyr of Magydos of Pamphylia
    Eindeloos fascineren, wat een mens vindt als hij hier en daar eens een artikel leest met zijn werkaccount.
  • Why is Java So Weird? – by Tomas Pueyo
    Java has a larger population than Russia. And this is not just a story of “there are plenty of people in Asia”. Java has a bigger population than Japan! Even by Asian standards, Java is just extremely densely populated.
  • Ghost B.C – Year Zero (Uncensored)
    Banger.
  • MusicLM
    MusicLM was trained on a dataset of 280,000 hours of music to learn to generate coherent songs for descriptions of — as the creators put it — “significant complexity” (e.g. “enchanting jazz song with a memorable saxophone solo and a solo singer” or “Berlin ’90s techno with a low bass and strong kick.” Its songs, remarkably, sound something like a human artist might compose, albeit not necessarily as inventive or musically cohesive.

‘t Is nog dat gemak

Slapen met een arm die pijn doet is zo ambetant dat ik ontiegelijk vroeg wakker word, en dus ook veel te vroeg moe ben ‘s avonds waardoor ik vroeg wakker blijf worden waardoor ik…

Maar hey: wat een enorm gemak zijn pijnstillers zeg. En hoe weten die zo goed waar ze moeten werken en waar niet, een mens geraakt daar niet wijs van. Een pijnstillingswaas over heel mijn linkerarm, een paar minuten na de pijnstiller, en dat dan gecombineerd met mijn rechterhand die al een paar dagen een paar graden minder warm is dan mijn linkerarm en -hand: deugd dat dat doet.

Ik denk wel niet dat het zal lukken om met de velo te rijden, begin volgende week. Ik zie het niet zitten om met één arm te rijden en dan ineens mijn stuur te moeten vastpakken met mijn pijndoende arm, namelijk.

Maar hey, online vergaderen lukt ook wel, een week of zo.

(Tot volgende vrijdag want dan moet ik een spreekbeurt geven en dat is in persoon. Ah well.)

Hospitalisatieverzekering

We hebben op het werk een hospitalisatieverzekering — een groot gemak en hoera!

Ik vanmorgen naar het intranet om te zien wat ik moet doen: blijkt, mailen of telefoneren. Ik telefoneer naar het nummer dat er staat.

Aan de andere kant van het keuzemenu: een mevrouw die mij vraagt wat mijn nummer is. Ik geef haar mijn nummer. Wat mijn naam is. Ik zeg wie ik ben. In welk hospitaal ik opgenomen word. Ik vertel haar welk hospitaal het is. Om welke reden. Ik geef kort de reden.

Dan ergens moet er een computer says no gebeurd zijn, want ze zegt dat ik het verkeerde nummer heb gebeld, dat ik moest bellen naar [nummer dat ik net gebeld heb].

Ik bevestig dat ik wel degelijk naar dat nummer gebeld heb.

Zij zegt dat dat onmogelijk is, want zij zit op een afdeling die zich met dat merk niet bezighoudt.

Ik herhaal het nummer dat ik gebeld heb. Zij zegt dat ik een ander nummer gebeld heb, anders zou ik nooit bij haar terechtgekomen zijn.

Dat gaat nog een keer of twee over en weer, en dan vraag ik of ze mij kan doorverbinden met een collega die mij wél kan helpen?

Neen, dat is haar werk niet en dat kan ze niet. Ik moet terugbellen, zegt ze, en wel naar [nummer dat ik net gebeld had] en niet naar [nummer dat zij heeft dat niet het nummer is dat ik net gebeld had].

Ik heb opnieuw gebeld naar [nummer dat ik net gebeld had]. Ik kreeg een andere mevrouw aan de lijn. Zij vroeg mij het nummer op mijn kaartje. Ik begin met 09 en dan drie cijfers. Oh, zegt ze, nog voor ik de rest kan voorlezen, die cijfers willen zeggen dat u bij een andere dienst moet zijn. Ik verbind u even door.

>zucht<

Een dag hospitaal

Ik kwam vanmorgen toe in het hospitaal, met mijn werkrugzak vol computer en leesboek en oplaadkabels, en met mijn armen vol met mijn oorkussen van thuis, wegens als een mens moet blijven overnachten is het altijd een gmeak van zijn eigen oorkussen mee te hebben.

Inschrijving zonder probleem, kamer in zonder probleem, nog eens de vragenlijst overlopen (neen ik rook niet, neen ik heb nooit gerookt, neen ik drink niet, ja ik drink soms wel eens een glas maar niet elke week of zelfs elke maand, ja ik ben al eens geopereerd, neen ik heb niets gegeten of gedronken sinds middernacht, etc., etc. etc.).

Ik weet dat die mensen het waarschijnlijk nog meer beu zijn om het telkens te moeten vragen dan ik het lastig vind om het telkens te herhalen, maar ik weet waarom ze het doen, dus no problemo hier.

Operatie waarschijnlijk rond een uur of 11, kreeg ik te horen.

En dan kwam ineens iemand binnen die bloed ging trekken, en die op wel tien plaatsen op mijn lichaam tsjoepen heeft gezet om mijn hard na te trekken. Waarom? Geen idee.

Waarom? Aha — de aap kwam even later uit de mouw: normaal gezien had ik dat een paar dagen geleden laten doen, wegens operatie en narcose en al. Ergens communicatie-iets, blijkbaar, en het moest alsnog nu in extremis. Operatie dus een paar uur verzet, grr.

Maar hey, ik had toch alle tijd van de wereld, dus opnieuw: no problemo.

Uiteindelijk dan toch in de namiddag naar de operatiezaal gereden — mét mijn kussen, en in de kussensloop mijn Kindle meegesmokkeld, ik heb geleerd van vorige ervaring uren aan ene stuk naar een uurwerk liggen kijken in recovery.

Operatie was een uur of twee, denk ik. Ik ben tegen het eind in slaap gevallen. Niet dat het met volledige narcose was, wel dat ik redelijk moe was. Ik heb ook, denk ik, allerlei vragen gesteld waar ik op dat moment echt in geïnteresseerd was en die niet belachelijk waren, maar for the life of me weet ik niet meer wat de vragen of de antwoorden waren. Ze hebben mij ook iets gegeven om mij rustig te houden, ik vermoed dat dat aardige dingen met het geheugen doet. Anesthesie jong, het is een aardige zaak.

Maar hey, ik lig op mijn kamer terug. Met een verband waar mijn slagader is afgebonden en mijn ader binnenkort zal aan het ontsteken en afsterven zijn. En een drain en al.

Niet overleden in de operatie. Pijn aan mijn arm, maar blijkbaar niets vergeleken met de pijn die nog moet komen. Oui châle si.

Formulieren: ingevuld

Ik heb voor de zoveelste keer in mijn leven, in met de jaren alleen maar onleesbaar wordend gekriebel, een formulier ingevuld vol gegevens die het hospitaal al heeft.

Kwestie dat ze mij morgen met plausible deniability kunnen charcuteren, aha!

‘t Is morgen om 9u te doen, en ik hoop dat ik tegen de namiddag misschien al weer in een kamer met een internetverbinding lig, want er is een vergadering die ik eigenlijk wel zou willen meedoen. (Voor de rest ga ik proper gewoon in mijn bed blijven liggen, no worries.)

Beetje benieuwd wat voor anesthesie het wordt, morgen. Ik hoop heel hard dat het niet opnieuw de “stompe electrode in de oksel op zoek naar de juiste zenuw”-methode wordt.

En ook benieuwd naar hoeveel pijn zo’n zware flebitis precies doet, en precies hoeveel of hoe weinig ik mijn arm ga kunnen gebruiken. En of ik ga creperen van de pijn dan wel gewoon ga kunnen werken.

Vragen vragen vragen!

Bloedklonters en flebitis

Ik vanmorgen een herinnering van Facebook dat het vandaag precies zeven jaar geleden is dat ik geopereerd werd, en ik dacht dat het de operatie was die volgende dinsdag ongedaan gaat gemaakt worden, maar het was een andere operatie om iets te proberen doen aan mijn nierproblemen, die toen faliekant mislukt is, helaas.

De operatie van dinsdag gaat ongedaan maken wat een andere vorige operatie heeft gedaan, en dat gaat helaas minder aangenaam zijn dan die eerste operatie. Bloedklonters en flebitis, bleh.

Ik blijf minstens een nacht op observatie, ‘t is te hopen dat ik weer rap naar huis kan en gaan werken. Dat ik daar geen weken lig of zo, met wie weet bloedklonters waar er geen mogen zijn!!!

Ahem ja.

Ook dat nog

Het is al meer dan tien jaar dat BlindiRL Dwarf Fortress streams doet, maar sinds december is hij –uiteraard– populairder dan ooit.

Ik heb het lang uitgehouden om niet naar Twitch te kijken, en het op occasioneel eens wat vods bingen op de youtubes te houden — maar Blind’s streams zijn weirdly compelling.

Er staan er op Youtube, en dat is dan uren en uren die gewoon op de achtergrond kunnen staan tijdens het werk. Ik dénk dat ik wel eens zou kunnen Twitch beginnen opzetten op de achtergrond.

‘t Is wreed.

Links van 22 tot 27 januari

Ik heb het al een beetje geautomatiseerd. Misschien dat ik het dit weekend nog wat meer automatiseer.

  • VALL-E – Neural Codec Language Models are Zero-Shot Text to Speech Synthesizers
    Dit is creepy as fuck. Drie seconden sample en een neuraal network doet test to speech die meer dan uitstekend is en precies lijkt op de sample.
  • Homeworld in the browser
    WebAssembly port van één van de toen allerongelooflijkste geames.
  • Elite for Emacs | Sami Salkosuo
    “A recent discovery from old backups revealed something long forgotten: I really developed a version of Elite for…. that’s right… Emacs text editor.”
  • Cocktail Party Physics: by the sword
    Te klasseren onder “no shit, Sherlock” — Witcombe and Meyer found “Sword swallowers are more likely to sustain an injury — such as a perforation of the esophagus — if they are distracted or are using multiple or unusual swords.” Mostly, the respondents suffered from a sore throat (or as they call it, “sword throat,” such wags, those guys), generally from the multiple sword stunts, or swallowing odd-shaped blades such as curved sabers rather than straight ones.
  • The Mystery of the Dune Font – Fonts In Use
    Putting a name to the typeface that defined the visual identity of the science fiction series and its author, Frank Herbert.
  • Weimar Jazz Database (WJazzD) — The Jazzomat Research Project
    Ik heb geen flauw idee wat dit precies allemaal doet, maar het ziet er enorm indrukwekkend uit.
  • An Unofficial Brief History of Director
    Pijnlijke flashback naar CD-ROMs maken met Director. Brrrr.
  • Calligrapher.ai: Realistic computer-generated handwriting
    De AI-jaren, gaan ze de jaren 2020 noemen, denk ik.
  • Introduction to the Chertsey Tiles –
    Even individuals not normally interested in medieval floor tiles may find themselves fascinated by the so-called Chertsey tiles.  These figural ceramic tiles, created around 1250 CE, were unearthed at Chertsey Abbey in England.
  • Astronautilia – Wikipedia
    Welp. The Astronautilia (Czech: Hvězdoplavba; full title in Greek: Ποιητοῦ ἀδήλου ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑ ἢ ἡ Μικροοδύσσεια ἡ κοσμική; i.e. “An unknown poet’s Starvoyage, or the Cosmic Micro-Odyssey”) is the magnum opus, written in 1994 under the hellenised pseudonym Ἰωάννης Πυρεῖα, of Czech poet and writer Jan Křesadlo, one of the most unusual works of twentieth-century Czech literature. It was published shortly after his death, as a commemorative first edition.
  • WiFi Routers Used to Produce 3D Images of Humans
    Creepy. Simple Wi-Fi routers can be used to detect and perceive the poses and positions of humans and map their bodies clearly in 3D, a new report has found.
    With the help of AI neural networks and deep learning, researchers at Carnegie Mellon University were also able to create full-body images of subjects.
  • whisper.cpp : WASM example
    Zot. Ongelooflijk goede spraakherkenning, in de browser.
  • Japan was the future but it’s stuck in the past – BBC News
    America and Europe once feared the Japanese economic juggernaut much the same way they fear China’s growing economic might today. But the Japan the world expected never arrived. In the late 1980s, Japanese people were richer than Americans. Now they earn less than Britons.
    For decades Japan has been struggling with a sluggish economy, held back by a deep resistance to change and a stubborn attachment to the past. Now, its population is both ageing and shrinking.
    Japan is stuck.
  • imaginAIry/README.md at master · brycedrennan/imaginAIry
    AI imagined images. Pythonic generation of stable diffusion images.
    “just works” on Linux and macOS(M1) (and maybe windows?).
  • The Tiniest Bird You’ve Ever Seen – Zebra Finch Hatching
    Een heel heel heel klein vogelken.

ChatGPT

Het is griezelig hoe vaak ik ChatGPT gebruik. En hoeveel het mij in allerlei dingen helpt.

Van zodra er een betalende versie is, smijt ik er geld naar.

En ja, natuurlijk, een mens moet een idee hebben van waar het over gaat, en kritisch blijven en al die dingen. Ik nee, ik ben ook geen enorme fan van dingen zoals wat Buzzfeed gaat doen:

…maar voor de rest is het zoals Google: in de handen van iemand die weet wat hij doet potentieel fantastisch, in de handen van iemand die geen idee heeft wat hij doet een potentiële ramp.

Uurregistratie

Ik heb jaren en jaren (en jaren) mijn uren moeten registreren als consultant. De laatste jaren was het gelukkig vooral één groot project met een zeer eenvoudige structuur, zodat het uurregistreren voor het grootste stuk beperkt kon blijven tot “werken aan het project”, en dat het eigenlijk allemaal weken of zelfs maanden op voorhand kon ingevuld worden.

Maar ik keek er toch naar uit om geen uren meer te moeten invullen.

Helaas! Het moet toch, op het nieuwe werk!

Ik heb het een tijd in ‘eum eurgh ja ik ben het vergeten dammit’-modus gedaan, maar tegenwoordig is het consciëntieus terwijl ik het werk doe. Het helpt dat ik de gewoonte al had, en het helpt ook dat het geïntegreerd is met Jira: ticketje aanmaken, play-knop duwen als ik begin, stop-knop als ik stop, invullen wat ik gedaan heb, hoplaklaar.

En uiteindelijk is het op die manier bijna aangenaam om te doen, als ik niet gewrongen zit tussen “op welke taak moet ik dit nu precies boeken?” en “heb ik nog wel genoeg tijdsbudget om dit nu op die manier in te boeken?”.

Ik zou bijna geneigd zijn om het veel méér te doen, ook voor wat ik buiten het werk doe, quantified self-gewijs, maar ik doe al genoeg aan lijstjesbijhouden. Dus misschien toch niet.