Er is een verklaring waarom ik — en ongetwijfeld de rest van de websitemakende wereld — lokale dingen op 8000 of 8008 of 8080 of zoals hieronder 8088 laat draaien:
Dat is nog geen reden, want ’t is niet omdat 80 traditioneel is waar http op draait, dat we lokale websites niet zouden kunnen doen antwoorden op pakweg 6767 of 2391.
Ik moet er wel altijd een beetje om lachen, dat ik weet dat het niet moet maar dat ik het toch doe uit een soort ikweetnietwat. Cargo cult cijfers.
Net zoals ik daarjuist echt letterlijk — letterlijk letterlijk, niet figuurlijk letterlijk — zeker een halve minuut hardop heb moeten lachen om wat in het begin van deze (overigens uitstekende) tutorial gezegd werd:
The first thing we need is the default cube. And then we need to delete it.
Ziet, ’t is vrijdag! We hebben niet 100% gedaan gekregen wat ik had gehoopt gedaan te krijgen deze week, maar het kwam toch verdacht hard in de buurt. Ik ga dit weekend nog wat vrijwilligerswerkt doen voor het werk, van die dingen die niet echt nodig zijn maar die ik gewoon wil doen omdat het echt wel wijs is om iets te zien groeien.
Daarnaast was ik al van in decenmber aan het wachten op een reeks leveringen uit China, van iets dat toen in een opwelling besteld had omdat ik het plan had opgevat om Iets Te Maken Dat Ik Nog Nooit Had Gemaakt Had. Mijn eerste fout daarbij was dat ik dacht dat ik het rappoer in mijn handen zou hebben als ik op het interweb bestelde in plaats van er in een lokale winkel om te gaan. Mijn tweede fout was op “bestel nu” te klikken in plaats van de bestelling en vooral het leveradres eerst even na te kijken.
Het bleken negen pakketjes te zijn van negen verschillende leveranciers, die allemaal geleverd gingen worden op het adres waar ik de vorige keer mijn Chinesiumbestelling had laten leveren: bij Adhese, het werk waar ik al sinds januari 2018 niet meer werk. :/
Gelukkig zijn het daar nog altijd fijne mensen en zagen ze het zitten om de pakketjes af te wachten tot ik ze allemaal samen kon gaan afhalen. Ik kon het volgen op de website van de Chinees, hoe één voor één de pakjes in transit waren en uiteindelijk in de eerste week van februari allemaal geleverd waren.
En dan contacteerde Lode van Adhese mij gisteren om te laten weten dat er ondertussen al een paar maand drie pakjes aan het wachten lagen. Euh drie? Ik dacht negen? Nee, drie dus.
Ik erom gegaan, ’t waren er inderdaad drie — maar kijk!
Het waren gedimme drie pakjes maar in twee van de pakjes zaten nog eens vier pakjes! Ik heb de pakjes in de pakjes nog eens uitgepakt, en het ziet er naar uit dat het ene ding waar ik alle andere dingen rond gekocht heb, niet in de bestelling zat. Dus dat ik dan nog eens een bestelling zal moeten doen — maar ondertussen is de goesting eigenlijk al een beetje over voor het ding dat ik wou maken. Wat nu?
Voorlopig alles proper bij elkaar leggen, en dan nog eens hard nadenken, denk ik. Want ondertussen heb ik al drie andere dingen die ik absoluut wil maken in mijn hoofd.
⁂
Ah en ik ben vandaag ook naar de hoofddokter geweest, kwestie van eens een naam op mijn abnormaliteiten te kunnen plakken.
We zijn nog eens gaan eten bij denk ik toch wel mijn favoriete restaurant op het moment. The Mistress, telkens weer een fantastische mix van Iraans en Zuidoostaziatisch. Een menu om te delen, optionele side dishes, uitstekende cocktails, niet van het allergoedkoopste ter wereld maar zijn prijs meer dan waard.
Wij hadden, na een aantal amuses:
Amber kinilaw — Fillipijns-geïnspireerd, met vis en een heerlijke pompoenvinaigrette met habanero en walnoot.
Chicken bulgogi — Koreaans-geïnspireerde kippendij met komkommerkimchi.
Een roll van bloemkool in yoghurtmarinade in een huisgemaalte naan, met sojamayonaise, augurk en granaatappel.
Mandarin duck — Chinees-geïnspireerde zeer dun gesneden plakjes eend met five spice-saus (kassia, steranijs, szechuanpeper, venkel en kruidnagel, zegt het interweb mij), en paksoy en chili met citroengrasrijst met sesam.
Space Bomb: een crispy wonton met garnaal, kippendijen en wasabi.
Mandu: dim sum met varkensvlees en yuzu miso, met home-made chili en kastanjechampignon.
Golden Katsu: krokante kip gelakt met gochujang, met katsusaus en kimchi op een vel nori.
En als dessert sweet kiss, dat een soesje bleek te zijn met ik weet niet wat erin maar ’t was wel heerlijk.
Ik kijk er hard naar uit dat het menu verandert, dan hebben we een excuus reden om er nog eens naartoe te gaan. 🙂
Zeer zeker, woensdag. De tijd vliegt voorbij, ge hebvt er geen gedacht van. Ik zeg al jaren om te lachen elke dag van de week vanaf maandagmiddag dat het bijna weekend is, maar het voelt eigenlijk echt wel zo aan.
Case in point: een collega werkt drie vijfden. Maandag had ik écht geen tijd om iets anders te doen dan wat ik gedaan heb, en dinsdag eigenlijk ook niet — maar zij had uiteraard wel doorgewerkt en dingen gemaakt die ik vrijdag wil tonen, en we moesten daar dus zeker eens over spreken.
En dan was het dinsdag en voor ge het weet is het woensdag en kunnen we er wel over spreken, maar voor haar is het functioneel al vrijdag, en voor ge het weet is het écht vrijdag.
Afijn, we hebben er wel over gesproken, maar het gaat dus allemaal zeer rap, is my point.
Met Jeffrey naar de veearts gegaan: ’t is al sinds we haar hebben dat ze regelmatig piept en steunt als ze asemt, en ook dat ze zich soms zot krabt en bijt van de jeuk. Kwam daar nu bij dat ze gelijk wat gezwollen was da unten, en vandaar.
Blijkt: antibiotoca nodig voor haar ademhalingsdinges, en allergie aan vlooien. Niet dat ze vlooien heeft, maar de jeuk blijft ’t schijnt veel langer.
Elke dag een pil de volgende weken, en vanaf nu de paardenmiddelen tegen de vlooien, om de dertien of zo weken. Niét de dingen uit de apotheek want daar kweken ze resistentie tegen, de vlooien.
With modern computer programs that can simulate trajectories and reconstruct the night sky thousands of years ago the researchers have established what the Planisphere tablet refers to. It is a copy of the night notebook of a Sumerian astronomer as he records the events in the sky before dawn on 29 June 3123 BC (Julian calendar).
Half the tablet records planet positions and cloud cover, the same as any other night, but the other half of the tablet records an object large enough for its shape to be noted even though it is still in space.
The astronomers made an accurate note of its trajectory relative to the stars, which to an error better than one degree is consistent with an impact at Köfels.
Before writing there was what?? According to our best understanding of archaeology before writing came clay tokens. These simple lumps of dry mud played an incredibly important role in human development. They may be responsible for large numbers, writing, administration, board games and everyone's favourite, powerful bureaucracies.
If you ever found the explanation of certain artistic and myth themes being so similar in far off lands was just shared human minds was a lame explanation, you will love this video. It is all the result of long distance trade that has existed since Neandethal and Denisovan and earliest Homo Sapiens groups
There seems to be an endless stream of exciting new papers recently, and especially of new fossil deposits. This one is just amazing, though…
The Huayuan Biota (Hunan, China) is in the top tier of Burgess-type faunas, based on preservation and diversity. Beautifully detailed fossils, 16 phyla (so far), and lots of fascinating new creatures. The real surprise, though… is that some of them seem to have taken a holiday from North America.
I think excellent project management is also rarer than it needs to be. During the crisis projects I didn’t feel like I was doing anything particularly impressive; mostly it felt like I was putting in a lot of work but doing things that felt relatively straightforward. On the other hand, I often see other people miss chances to do those things, maybe for lack of having seen a good playbook.
So here’s an attempt to describe my playbook for when I’m being intense about project management.
Used widely by professional mathematicians, computer theorists, and scientists, the OEIS has been called the most influential math website in the world. In addition, the database draws a huge international audience of recreational mathematicians, people who, for pleasure, surf its delights to explore the ways in which numbers can play. As a kind of numerological version of the Oxford English Dictionary, the OEIS is the place to go if you want to learn what any sequence of digits might mean, if it has been discovered already, or if it is entirely new.
This is the most complex automaton I’ve ever attempted: a fully articulated archer designed to draw arrows from a back quiver, load them, and shoot with believable technique. What began as an ambitious idea quickly became a long battle with friction, cable tension, cam design, and accuracy issues, forcing me to rebuild the mechanism from the ground up.
In this episode, I share the engineering challenges, the failed prototypes, the new cam‑follower system, the digital tools I built in Grasshopper, and the calibration method that might finally bring the archer back on track. It’s been a long road — including an eight‑month break — but I’m not giving up. This is my latest attempt to make the archer work.
Katee Sackhoff here! I have never watched my performance in Battlestar Galactica…until now. We start with the legendary miniseries (Pt. 1) and capture my real, unfiltered first reactions. It's like a DVD commentary, remember those? There will definitely be some behind the scenes stories 😉
With the help of a custom-developed algorithm, CacheTVS, we have exhaustively checked every single view on Earth in search of the coveted longest line of sight on the planet. Based on the method we detail here, we present the greatest view of all
Er is geen betere manier om te zien of iets gaat werken dan het te maken en te zien of het doet wat ge denkt dat het gaat doen.
Ik heb dus een paar uur dingen gemaakt en gemerkt dat er links en rechts wat dingen zouden moeten veranderd worden, maar ook wel dat een beslissing die vorige week genomen was, eigenlijk alleen maar miserie en last maakt. En dus maandag eens kijken of daar geen betere opties voor zijn.
Wel leutig, daar niet van, zo dingen maken, maar ook een beetje om nerveus van te worden. ’t Is niet gelijk ik mensen hun werk wil afpakken, en het lukt mij ook meestal wel om abstract genoeg te denken zonder iets tastbaars in de hand, maar soms gaat het echt gewoon beter met iets wél werkend is.
Ik was aan het wachten op de bus in Aalst en ik werd aangesproken.
Ik ben niet sociaal vaardig genoeg om gesprekken af te breken, dus het bleef tegen wil en dank maar voortduren, ook als ik een half uur op de bus zat.
Het was een oudere mens die ook al vanalles had meegemaakt en zijn eigen haar scheert en een tatoeage op zijn hand heeft en in Gent gewoond heeft en helemaal niet veel geld heeft maar wel een lelijke, lelijke hoest.
Ja de ene dokter heeft dan allerlei woorden geschreven in een rapport naar de andere dokter, en ik zal het dan wel horen als het dringend is zeker?
De beeldvormingendokter wist gelijk niet echt goed wat het was, denk ik, maar het zag er toch als iets uit dat er al een tijd zat. Niets acuuts, dus. Vermoed ik. Of ik hoor het wel.
Ik merk net dat ik aan de binnenkant van mijn linkerelleboog een pulserend gezwel heb. Ik voel (en zie) mijn hartslag, het doet geen pijn, het ziet niet rood, mijn hand/arm voelt niet anders dan anders — maar het is wel heel recent verschenen.
Tot voor een paar jaar had ik een arterioveneuze shunt aan mijn linkerpols, en dit ziet er een beetje hetzelfde uit. Het heeft wel niet dat typische ‘geruis’.
Ik dacht, een afspraak kan geen kwaad, een mens weet nooit.
Ik zat deze vooravond bij de dokter en ik heb mijn verhaal nog eens opnieuw gedaan en ook gezegd dat het misschien wel een goed idee zou zijn om er een doppler op te zetten kwestie van wie weet is het een aneurysme.
De brave mens dacht er hetzelfde over en heeft meteen een afspraak voor mij geregeld.
(Met AI is tegenwoordig iedereen dokter.)
Morgen weet ik dan dus of ik naar spoed moet of niet. 🙂
Blijkbaar is het risico dat het elleboogkanker is wel laag, da’s altijd meegenomen.
Vorig jaar is het faliekant afgelopen, het plannen van de vakantiedagen. Het hele jaar was ik aan het wroeten en schuiven met dagen, tot ik uiteindelijk na de zomer bijna al mijn dagen over had, en dat ging ik dan proper verdelen, maar er kwamen alsmaar dingen tussen en résultat des courses was dat ik zo ongeveer heel december thuis was, wat wel wijs was maar ook helemaal niet wegens eigenlijk écht niet het moment.
Dit jaar wordt anders! Voorlopig heb ik dit al vastgelegd:
Volgende maand een paar dagen vrijaf, dan een dag met het werk op bezinning, en dan een feestdag. In april twee keer een week vrij genomen. In mei naar een conferentie en dan op vakantie naar Frankrijk. In juli de Gentse Feesten en dan een week recup erna. Twee weken in november, twee weken in december.
Ik heb nog wat dagen over, maar het is in ieder geval toch al relatief proper verdeeld. Het zal dit jaar niet heel december zijn.
Het enige dat ambetant is, is dat de tijd echt wel enorm hard voorbijvliegt. Werken met mensen die niet 5 dagen op 5 werken, en werken met mensen in een andere tijdzone, dat doet erare dingen met uw hoofd en uw planning.
Het was al immens lang geleden, maar ik ben nog eens naar een quiz geweest. We hebben niet eens slech gespeeld, maar er waren veel andere ploeger die beter waren. Het is wat het is.
Ik was wel content dat ik de Straat van Torres herkend had, maar de vraatg was helaas de Baai van Carpentaria.
Volgende keer nog eens. (Ik zeg niet meer “volgende keer beter”, want een mens moet realistisch blijven.)
Ik heb gelijk het hele weekend door, hier en daar, nu eens een half uur en dan eens twee drie uur aan een stuk, voor het werk gewerkt.
En niet eens uit laatsteminuutpaniek wegens procrastinatie, maar gewoon omdat ik goesting had. Het is voor het eerst in lang dat ik een realistisch echt langetermijnperspectief zie — misschien vandaar.
Ik rechterklikte per abuis op een icoon in mijn startmenu, en kijk nu:
Een grappig nieuw dingetje dat ik nog nooit gezien heb, maar dat eigenlijk echt wel handig is: ik kan het icoon naar links en naar rechts verzetten, maar er is ook expliciet een optie om het helemaal vooraan te zetten.
(En ja, drag & drop werkt ook, maar dit is veel minder fiddly en keyboardvriendelijker.)
