Tales of Drudgery & Boredom.
We gingen naar S5 eten. Maandag was het gesloten maar de website zei — of ’t is te zeggen, collega Johan zei dat de website zei — dat het vandaag open was.
Het was vandaag niet open. We zijn dan maar naar den Delhaize gegaaan.
En zo werd het alsnog een avontuurlijke dag!
⁂
Op een haar na waren dit de twee laatste foto’s ooit van onze kat Styx:
Vanmorgen bleek ze namelijk weg te zijn. Heel het huis afgezocht, en niet gevonden. Niet op zolder, niet op het eerste, niet op het gelijkvloers, niet in het achterhuis. Niet in de kasten, niet achter de kasten, niet onder de bedden, nergens.
Tot laat deze namiddag als ze bleek toch in het achterhuis gezeten te hebben.
Kch.
⁂
Reverse-engineered system prompt and skill library that turns an LLM into an opinionated, accessibility-aware, AI-slop-resistant design collaborator.
Starting Tuesday, Anthropic’s Claude Cowork AI platform will be available on mobile and web for the first time. The expanded access is rolling out first to Max subscribers and coming to Claude users on other plans “in the coming weeks.”
If this graph represented stock market prices, a new Olympic record or a medical test result, it would dominate the headlines. Instead, it is being met largely with silence. That silence should concern us just as much as the graph itself.
Leatherbacks zijn krankzinnig rare beesten.
The Texas Observer is a nonprofit news organization known for its independent, investigative reporting, narrative storytelling, and cultural criticism.
Everyone is worried about Chinese models, but the frontier labs will be fine; we need to enable open U.S. alternatives.
Sometimes, when I write about air disasters, I use the term “sequence of events,” and the article forms a chronological narrative. In reality, however, there’s rarely such a thing as a sequence of events, with a single origin point and a perceptible chain of dominoes leading to the self-evident endpoint. In fact, there’s no such thing as an origin point at all; we perceive the existence of such points only because thinking in other terms is impractical. Instead, when telling the story of flight 5342, I want to strike a middle ground by imagining the existence of an event web, in which multiple concurrently existing strands became woven together across time and space, coupling the components of the complex system in such a way that Perrow’s cascade became not only possible, but inevitable.
Turn the films on your streaming services into a walkable, 3D video store. Browse real covers by genre, inspect a case, watch the trailer and jump straight to where it is streaming.
These “essential vocabulary” lists are called the General Service List (1953) and the New General Service List (2013, revised in 2023). They were designed as teaching tools for people learning English as a second language, built from real-world usage data and extensively tested. The aim was a vocabulary list with as few words and as much coverage of everyday English usage.
Although RSS feeds are alive and still heavily used today, their level of adoption has suffered because of how difficult a handful of popular technology companies have made it to use them. Google, especially, has relied on the open web RSS protocol to gain so much market share and influence, but continues to engage in behavior that exploits the open web at the expense of its users. As a result, Google has single-handedly contributed to the reason many users who once relied on RSS feeds have stopped using them.
Eight or nine misconceptions about Astra. See if you can spot the biggest fallacy.
⁂
Ik zou niet a priori 100% aan het liegen zijn als ik zou weigeren te ontkennen dat ik niet noodzakelijk met een overschot aan goesting terug ga werken.
Maar hey, nog vier weken en het is weer even vakantie. En nog minder dan 2400 werkdagen voor mijn pensioen, geschat.
⁂
Ik was aan het bladeren in de fantasyboeken die ik recent gelezen had:
Ziet ge’t? ZIET GE’T? Nee? Ik dus wel, en ik word er heel erg kwaad van:
Dat is nu toch om de muren van op te lopen? Ja OK, de V van RAVEN en de W van TOWER zijn proper gecentreerd op de pagina, maar dat is niet hoe typografie werkt!!!!!!
Het woordbeeld is helemaal verkeerd!!! Het zou meer in deze richting moeten zijn:
’t Is nog niet perfect (daarvoor zou de N van RAVEN nog naar rechts moeten opschuiven en dus meer ruimte tussen de rest van de letters ook geven, en zou de K van YORK dichter bij de R moeten staan, en minder spatie tussen NEW en YORK en tussen YORK en TIMES, en méér tussen TIMES en BESTSELLING, en minder rond de T van AUTHOR, en ANN LECKIE moet gewoon kleiner en met meer letterspatie en aaargh) maar het is toch al iets beter.
Nooit vanzeleven ga ik dat begrijpen, dat mensen zó een boek van een toch bekende auteur naar de kloten helpen.
⁂
Dungeon Crawler Carl verder aan het beluisteren geweest: Carl’s Doomsday Scenario was verrassend goed, bij The Dungeon Anarchist’s Cookbook was ik op een paar momenten zelfs zowaar aangedaan. Nu bezig aan The Gate of the Feral Gods, en dat is gelijk wat minder? Denk ik? Enfin, ik ga verder blijven lezen/luisteren, daar niet van.
Victorian Psycho was enorm geestig om te lezen.
Ik heb Emily Wilson’s vertaling van de Odyssee ook uitgelezen, met toch een beetje frisse tegenzin. “Ongetwijfeld magistraal vertaald, maar wat een afgrijselijke kerel, die Odysseus” schreef ik — ongetwijfeld werelderfgoed, zeker dat, maar ook: niet écht geschikt om in een boek te lezen, denk ik.
Ik zei al dat ik de Bridge Kingdom-boeken las — de laatste paar dagen van de maand heb ik de Dark Eden-trilogie gelezen. Ongelooflijk interessante premisse, degelijke boeken, maar niet om vrolijk van te worden. Wél een universum waar ik graag nog meer verhalen van zou horen. Om te weten hoe het verder gaat. Wat er in de tussentijd gebeurd is.
Op het schap voor volgende maand: de Licanius-trilogie. Verder luisteren naar Dungeon Crawler Carl, op de velo van en naar het werk en als ik in de zetel in de zon in den hof lig. Ik heb veel dingen van Adrian Tchaikovsky gelezen waar ik content van was, ik zou wel eens kunnen beginnen aan Shadows of the Apt — tien boeken zowaar!
⁂
Ik heb al sinds jaar en dag een doos van Cosmic Encounter staan in de bibliotheek in het achterhuis, maar het is al sinds even lang dat niemand het met mij wil spelen in het gezin.
Dan maar mijn eigen Cosmic Encounter gemaakt om tegen de computer te spelen. Verrassend lastig, eigenlijk. Maar wil leutig om te maken. Het speelt helemaal offline, maar de (veel!) verschillende computer-AI’s zijn wel getraind op honderdduizenden games.
⁂
Degelijke reeks. Aangeraden. Drie keer twee boeken met de focus telkens op een ander koppel (en een kort interludium met een klein beetje meer sex), politieke intriges, handelsconflicten, slechte slechteriken, al was een mens wil.
Geen magie, wel. Wat ook eens een ding is.
⁂
Weeeeelllll…
⁂
Het was een fijne editie. Afgesloten met een fijn feestje.
Volgend jaar nog eens. Tot ziens, kassacontainer!
⁂
Het was zaterdag en het was goed weer, het was dus druk. Ik had de indruk dat ik vanaf pakweg 19u eigenlijk geen moment heb stilgezeten.
Gelukkig waren er geldinges voor onder de ogen bij de evaluatie.
⁂
Het is een regelmatig leven, op een manier: wakker worden om 12u, in mijn bed blijven liggen tot 13u, omstaan, naar de winkel gaan om een stokbrood en een doos Monster, op het werk toekomen om 13u30, naar de diepvries om ijsblokken in mijn thermos te doen, monster in de thermos, karton uit de bandjes halen, deur open om 15u, werk werk werk tot 1u, opkuis, muntjes in de telmachine, evaluatie, naar huis, AI-presentaties maken van de foto’s vna Hendrik, nog wat lezen in mijn bed, slapen rond 4-5u, rinse, repeat.
⁂
Ik kan er bijna niet over hoe we al voorbij de helft zijn.
⁂
Het gebeurt alle Gentse Feesten, ergens in het midden, dat ik niet goed meer weet welke dag het is en hoeveel dagen er nog zijn, en dat ik dan ineens besef dat we al voorbij de helft zijn.
Hetzelfde gebeurt in het klein elke dag: 15u-17u is echt zeer rustig, daarna is het altijd onbevattelijk dat het nog zes uur te gaan is, nog vijf uur, nog vier uur — om dan de laatste drie uur als één blur te hebben.
Ik heb nog altijd niets gezien van de rest van Batatron, maar ik blijf wel een beetje op de hoogte met de foto’s van Hendrik. 🙂
⁂
Zo zot, maar ’t is ook gelijk alle jaren: het lijst alsof het al een eeuw Gentse Feeste is, en tegelijkertijd is het allemaal voorbijgevlogen. Sinds dag 2 of 3 ben ik de tel van de dagen kwijt en weet ik nauwelijks wat de dag van de week of het uur van de dag is.
Om de zoveel tijd zie ik wel mensen die ik ken, van lang geleden of van recent. Which is nice.
Kijk, dit waren Hendrik en Timf:
⁂