Ik heb even pauze genomen van de Gilliets — zoveel doorbraken die niet echt doorbraken zijn, is niet goed voor een mens.

Waarom niet eens naar de andere kant van Europa gaan? Heel kort wat ik weet van de familie van mijn grootmoeder. Wat ze mij zelf vertelde in 1984 — veel namen vermeld, maar heel diep ging het niet, en ik was te dom en te jong om door te vragen en het op te nemen. Gelukkig hebn ik wel zo ongeveer op elk gezicht van elke foto een naam kunnen plakken, al was het niet altijd 100% duidelijk hoe sommige mensen exact verwant waren behalve “c’est un cousin”.

Hier weet ik precies wie iedereen is, bijvoorbeeld — mijn grootmoeder heeft de prachtige gestreepte dinges aan:

Ze omschreef haar gezin: vader Mortka (Mordechai), moeder Lea (Laja), de kinderen Dora, Leon (Lajzer), jong gestorven Chaim, Henri (Hersz Lajb), David, zijzelf (Estera), Felix (Feiwel), en de jongste, Hartko (Hertzko). Dat haar vader slotenmaker was, haar grootvader een herberg had, en haar overgrootvader burgemeester van Kłobuck was.

Dat haar moeder ook van een groot gezin kwam: haar grootvader Hercko (chef van de brandweer van het dorp en hoofd van de chevra kedisha, die verantwoordelijk is voor de rituele reiniging en voorbereiding van overledenen op de begrafenis), zijn vrouw Sara en hun kinderen Laja, Chana (Hanka), Bronia, Regina (Rywka), Aisik (Isaac), Havele (Hannah), Debora (Dvoira) en Helene (Hena) — ik herinner mij nog hoe ik het als veertienjarige snaak moeilijk vond om het onderscheid te maken tussen Chana/Hanka, Hannah/Havele en Helene/Hena.

Haar grootouders aan vaderskant waren Shimshe (Szymon Jakow) en Gutshka (Gitla), en hun kinderen Mortka, Feigl (Fajga Laja), Dvoira, Sura (Sura Ruchla) en Shmiel (Szmul). Ze wist een resem neven en nichten en tantes en nonkels dicht en ver. Ze ze ook redelijk matter of fact het het ermee afgelopen was — een deel in België geïndigd, een deel in Israël, Canada, Verenigd Koninkrijk, Sovjetunie, een enkeling nog in Polen. De laatste “c’est une cousine” (na enorm veel reconstructie denk ik dat het een achternicht van mijn grootmoeder was: de kleindochter van de suz van haar moeder) uit Polen was er begin de jaren 1980 via een verblijf van een paar weken bij ons in de zomer naar Australië geëmigreerd, ik vraag me af hoe het ondertussen met haar is — ze moet ondertussen denk ik bijna 70 zijn.

Voor de over-over-overgrote hoop van de mensen was het natuurlijk “gestorven in de oorlog”, heel soms eens een exacte locatie zoals “Auschwitz” of “als dwangarbeider in Częstochowa”, nog veel zeldener iets meer details “doodgeschoten door nazi’s op weg van Częstochowa naar het kamp van Treblinka, en ze was zwanger” (mijn grootmoeder’s oudere zus Dvoira).

⁂

Over jaren is er hier en daar met druppels en stukjes wat informatie bijgekomen, maar ik had het eigenlijk al opgegeven om veel verder te geraken dan wat mijn grootmoeder mij vertelde. Ik heb bijna per toeval wat gevonden via DNA, maar uiteindelijk als ik naar voorouders kijk, is dit waar het al zéér veel jaren staat:

De eerste doorbraak die ik had, was dat ik in de geboorteakten van Kłobuck een tweeling vond, geboren op 2/14 November 1881: Chaja en Dwojra Feige.

Twee keer hetzelfde behalve de naam van de dochter:

Герцка Файга торговщикъ двадцать пять лѣтъ отъ роду имѣющій въ посадѣ Клобуцкъ … жительствующихъ и предъявилъ Намъ младенца женскаго пола объявляя что онъ родился въ посадѣ Клобуцкъ … законной его жены Суры съ Іосифовичовъ двадцать пять лѣтъ отъ роду

Hertzka Faiga, 25 jaar, koopman in Kłobuck vertoont een dochter geboren in Kłobuck van hem en zijn wettige echtgenote Sura Iosifovich, 25 jaar oud. Hoera! Dat geeft mij

• bevestiging van Hercko’s geboortedatum
• zijn beroep
• de geboortedatum van zijn vrouw
• de geboortenaam van mijn overgrootmoeder
• dat er vóór de Dvoira die in 1942 stierf, er ook een andere Dvoira was, de tweelingzus van mijn overgrootmoeder, dus wellicht vroeg gestorven moet zijn [de reden dat ik redelijk zeker ben dat er twee Dvoira’s waren, is dat mijn grootmoeder precies wist wat de geboortevolgordes waren van haar zelfs soms verre familie, en manifest dus ook van haar moeder en tantes, en dat zijn Dvoira als tweede jongste klasseerde, geboren ergens tussen 1900 en 1912 — terwijl haar moeder van 1881 was]

En dan vond ik dit, dat misschien het laatste was dat ik verwachtte, in de huwelijken van 1879:

сего числа заключено религіозное бракосочетаніе между Павеломъ Файвелемъ двухъ именъ Аржомбекъ, вдовцомъ, шестидесяти [iets] лѣтъ отъ роду, сыномъ Ицка и Рухли урожденной Маркусъ, торговцемъ…

Wahey! Pavel-of-zoals-hij-ook-wel-heet-Fajvel Arzhombek, weduwnaar, ergens in de zestig zoon van Itsek en Ruchla geboren Markus, handelaar — ik weet een generatie meer! Ik weet wie de overgrootouders van mijn grootmoeder waren!

Er staat niets over zijn al dan niet burgemeesterschap, maar iets verder in de akte staat wel nog Новобрачные объявили, что заключили между собою предбрачный договоръ у Ченстоховскаго Нотаріуса Осипа Зборовскаго двадцать перваго Ноября сего года: “Het kersverse echtpaar maakte bekend dat ze op 21 november van dit jaar een huwelijkscontract hadden getekend met notaris Osip Zborovsky in Częstochowa.” Dat wil dus zeggen dat er geld in het spel was en dat het geen arme handelaar was.

I’ll take it.

Verder nog wat kleiner grut gevonden ook — mijn grootmoeder’s grootmoeder Gitla was volgens mijn gegevens geboren in 1856 in Skierniewice, dat blijkt in ’t echt rond 1853 in Tomaszów Mazowiecki geweest te zijn. Gershlik is gewoon hetzelfde als Hersz Leib (de naam van mijn grootoom, de oudste overlevende broer van mijn grootmoeder, maar ook van zijn overgrootvader). En er is een overlijdensakte uit 1889 te vinden van Szymon Jakow Jarząbek — maar dat zal voor morgen zijn.

Ik ben een mens van rabbit holes en plotse obsessies en dan lange pauzes voor andere rabbit holes. Genealogie is daar ideaal voor.

Wat heb ik vanavond gedaan?

Vertrokken van nog altijd de verschillende eilandensituatie met Gilliets. Opgegeven, voor het moment, om te proberen de Gilliets van Sint-Niklaas te verbinden met de Gilliets van Sint-Pieters. Tussendoel: het aantal eilanden kleiner maken, zoveel mogelijk eilanden groter maken, en dus uiteindelijk hopelijk het hoofdeiland groter maken.

Waar het vanavond mee begon, was het huwelijk van Philippus Gilliet en Christina Vermaeren, op 12 november 1759. Geen ouders vermeld (geen verrassing, doen ze nooit), maar wel een getuige die ook een Gilliet was: Franciscus Gilliet. Een Gilliet getuige bij een trouw van een Gilliet, da’s bijna 100% zeker familie.

Dus!

1. De enige Philippus Gilliet die ik had die de leeftijd had om te trouwen was Philippus Livinus, zoon van Franciscus Gilliet en Isabella Vandeputte, geboren in 1732. Hypothese: twee keer dezelfde Philippe en Franciscus de getuige is Franciscus de vader.
2. Huwelijk Franciscus Gilliet en Isabella Vandeputte in 1731: getuige Joannes Gilliet (vader van Franciscus); zes kinderen: de oudste zoon is genaamd naar zijn andere grootvader, maar dan is er weer een Joannes en zijn peter is Joannes (grootvader). Eerste meter was de grootmoeder aan vaderszijde.
3. Dezelfde peter/meter gaven hun naam door aan de broers en zusters van Franciscus, en als ik alle Gilliets geboren in die periode aan het volledig napluizen was, bleek gedimme dat ik al jaaaren met een koppel “Joannes Gillet x Livina Bouts” en een tweede koppel “Joannis Guilliet x Livina Bo…” zat, die min of meer afwisselend kidneren hadden: Joannes 1704, Franciscus 1705, Carolus 1709, Clara 1710, Andreas 1711, Petrus 1716.
4. Carolus 1709 en Andreas 1711 bleek ik ook nog eens dubbel te hebben: de ene keer als kinderen zonder meer, de andere keer als huwelijken en vaders zonder ouders — maar duidelijk dezelfde mensen wegens gelijkaardige namen en gedeelde getuigen-peters-meters en alles.

Dit allemaal samen bracht vijf verschillende eilanden (plus een paar losse eindjes) samen tot een nieuw eiland van veertig mensen. Helemaal bovenaan de boom van dat eiland staan Joannes Gielet en Livina Bauwens, getrouwd in 1671 en tot vandaag een eilandje van twee op zich.

Helaas! All dopen van 1644 tot 1651 afgezocht manueel, voor als de index hem zou gemist hebben, maar ik vind geen doop van Joannes Gielet. Zijn ouders, geboren rond pakweg 1620, zijn onbekend.

Ik ben er nog niet in geslaagd het eiland van mijn eigen lijn voorouders veel uit te breiden, behalve twee nieuwe kinderen voor Jacobus Gilliet en Joanna de Vos (Joannes 1672 en Jacobus Aloijsius 1675, oudere broers van mijn voorouder Tobias 1683).

Morgen doe ik wellicht verder, tenzij ik het zou beu worden. 🙂

Als ik alleen de mensen visualiseer die ik de laatste drie dagen aangeraakt heb, is dit de situatie vóór en na, geanimeerd:

Zo zag de avond/nacht eruit:

• bon, even kijken in de indexen waar er nog allemaal Gilliet-achtigen zitten
• oh kijk nu, ik vind onder veel meer Gilget, Ghilget, Gilet, Gilijet, Guliet, Gilleijt, Giliet, Gilliet, Gillet, Gillit, Gieliet, Gielet, Gielliet, Gilette, Guillet, Guiliet, Guilette, Gillijt, Ghilliet, Gillot, Guilliet, Gulliet, Giljet, Gillets, Giller, Gelet en Galliet
• okay, laat mij eens oplijsten wat ik in de indexen vinf
• maar hey zie nu, een hele reeks vroege Gillietachtigen, consistent Gilget genaamd, in de Sint-Niklaasparochie

Ik dus op zoek naar die mensen. Het resultaat van vele uren werk:

Twintig, tel ze, twintig nieuwe Gillietachtigen — op één na, de Joannes uit 1616 worden ze allemaal Gilget gespeld, maar op een na is het ook allemaal dezelfde mens die de naam schrijft, en namen gelijk Billet werder ook wel eens Bilget geschreven, dus ja.

Maar! Ik had gehoopt ergens de overstap te kunnen maken van dié Gillets naar de Gilliets die zéker mijn familie zijn en die bijna allemaal uit de Sint-Pietersparochie komen — no dice. Ik slaag er niet om de link te leggen: de overlijdens ontbreken (Sint-Niklaas) of zijn niet geïndexeerd (Sint-Pieters). De huwelijken ontbreken.

De oorspronkelijke Gilliets in Sint-Niklaas (Judocus en zijn zus Cristina, Jacobus en Henderic die zeer mogelijk ook broers zijn), moeten ergens in pakweg de jaren 1570 geboren zijn. Hun ouders zijn van pakweg 1545-1560. De oorspronkelijke Gilliets in Sint-Pieters (Petrus en Laurentius), zijn wellicht ergens in de jaren 1580 geboren. Hun ouders zijn van pakweg 1550-1560. Maar die gegevens staan dus niet in de parochieregisters en zijn niet online te vinden.

Het ziet er op het eerste zicht niét zo goed uit: de namen van de twee parochies komen niet echt overeen — geen Robertus, Antonius, Egidia in Sint-Pieters. En de peters/meters kruisen ook niet echt over: Schellynck, Verstraeten, van Nieuwenhove, Maenhout, Welpaert, d’Hollander, Cockuut, van Baeveghem in Sint-Niklaas, vander Haren, de Laere, van Zon, van Lokerbergh, Cools, De Smet, de Valckenere in Sint-Pieters.

Heel erg misschien zou er iets te vinden zijn in de oudste gekende huwelijken, dier van Petrus en Laurentius, maar die zijn van 1600-1607 in Sint-Pieters en er is een gat in het archief tussen 1594 en begin 1606, en wat er is voor 1606-07, ziet er zo uit — quasi nul informatie:

In Sint-Niklaas zouden de huwelijken van Judocus en Jacobus ergens rond 1598-1599 kunnen zijn. Er zijn van 1590-1612 alleen “gemengde akten”, en daar staan geen Gilliet/Gilgets in (noch geboortes, noch overlijdens, noch huwelijksbeloften, noch huwelijken). En de akten van 1580-1589 ontbreken.

⁂

Volgende strohalm: poortersboeken. Ik zal eens naar de bibliotheek gaan, dus.

Om de paar jaar, of om de paar maand, afhankelijk van mijn goesting en inspiratie, doe ik nog eens een gooi in de richting van mijn stamboom.

De voorouders van Jeanne Gilliet, de moeder van mijn grootvader, zijn mij daar al decennia aan een stuk doorns in mijn ogen: er zijn, in Gent alleen al, honderden Gilliets, en ze gebruiken over de eeuwen heen geen enorme verscheidenheid aan voornamen.

In 2023 had ik in één trok drie generaties toegevoegd aan mijn toen vroegste voorouder, en begin dit jaar heb ik twee mensen in elkaar geschoven, waardoor ik een heel eiland met Gilliets in mijn eigen eiland Gilliets heb gekregen.

Vandaag heb ik nog eens met een fris oog gekeken. De aanleiding was die eilanden, die ik eens gevisualiseerd heb. Kijk, dit zijn alle Gilliets die een netwerk van drie of meer mensen vormen, ruwweg in de tijd uitgezet:

En als ik het houd op groepen van 7 of meer mensen:

Die grootste hoop in het blauw zijn “mijn” Gilliets; de eilanden links vind ik vooral interessant, want dat zijn oudere Gilliets die de stamboom mogelijk verder in de tijd kunnen slepen. DUSSSS ben ik wat gaan kijken.

Het eerste aanknopingspunt was het huwelijk van Jacobus Gilliet en Joanna De Vos, mijn tot nog toe verste vooroouders in die lijn. Ik had 1669 maar niet meer dan dat, en geen flauw idee waarom — de akte staat gewoon open en bloot in het parochieregister:

Jacobus Ghillet et Joanna de Vos contraxerunt sponsalia nonâ Januarij 1669: et factis tribus proclamationibus matrimonio juncti sunt decimâ nonâ eiusdem: coram Georgio de Valckenaere et Barbara de Vos testibus: et me infrascripto ministro. Ita est.

Een huwelijk met ene Georgius De Valckenaere en ene Barbara De Vos als getuigen. De Valckenaere is een raar genoeg klinkende naam dat hij een bel deed rinkelen: ik had al een Nicolaus De Valckenaere als geuitge bij een doop van een Judoca Livina Gilliet in 1706. Mogelijk een zoon van Georgius? Die mogelijk getrouwd is met een Gilliet? Ik pin het even vast.

…maar wacht, wacht: ik had gedimme al een eilandje van twee nergens mee verbonden mensen, Margaretha Gilyet en haar echtgenoot Georgius de Valckenere, getrouwd in september 1652 en dus tegen dan mogelijk ergens midden of eind de 30. Dus nu denk ik dat die Margaretha misschien een zus is van Jacobus? Mogelijks? Eens gaan kijken naar dat huwelijk:

Georgius de valckenere et Margareta Gilliet contraxerunt sponsalia 7a 7bris 1652 matrimonio vero juncti sunt 15a ejusdem coram Tobia Gilliet et Nicolao de valckenere testibus et me Infrascripto ministro ita est Egid: Jacobs vicepast[or]

Ayup. Een Tobias Gilliet en een Nicolaus De Valckenaer als getuigen. Bon, dan maar eens gaan kijken naar Margareta Gilliet’s geboorte:

Margareta filia Tobie Gilget et Adriana Cormans? uxoris eius nata 30 huius [=30 januari 1628] circa 11am postmeridianam Sus: Guilielmo vander hare et Margareta de Laue susceptoribus

Margareta, 30 januari 1628 geboren, ouders Tobias Gilget en Adriana Co…mans (Coopmans? Cooreman?geen idee). Dat geeft mij een ouder die ik nog niet had. ’t Is te zeggen, ik had wel al een stuk of drie Tobiassen Gilliet, maar geen die de leeftijd heeft is om een dochter te hebben in 1638: één zonder datum maar getuige van een geboorte in 1698, een andere geboren in november 1635, en een derde geboren in 1683.

Okay — op naar die Tobias geboren in 1635:

Ik begin al te dromen — hier hebben we Tobias Gilliet, zoon van Tobias Gilliet en Adriana Copman, en dus een zus van Margareta van daarjuist:

Tobias filius Tobiae Gillet et Adrianae Copman uxoris eius natus 9a huius circa decimam matut. baptizatus 11a p[er] me Joannem van Zanten et Catherina van [geen flauw idee] suscept. Corn. de Zomer Pastor

Het houdt niet op:

En nog een zoon, Guilelmus, in 1629.

Guilielmus fi[lius] Tobie Gilget et Adriane Coremans coniugum natus 27a huius circa 6am matut[inam] Gualtero d[e] passe et Barbara de Lano susceptoribus

⁂

Okay, en dan nu een beetje reconstructie:

• We hebben een bevestigd gezin, met ouders Tobias Gilliet en Adriana Coopman, dat drie kinderen heeft: Margareta (°1628), Guilelmus (°1629), Tobias (°1635).
• Jacobus Gilliet (mijn voorouder) en Joanna De Vos trouwen in 1669. Joris de Valckenaere is getuige, en dus met aan meer dan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid (naaste) familie.
• Joris De Valckenaere is in 1652 getrouwd met Margareta Gilliet. Als Margareta de zus van Jacobus is, is Joris zijn schoonbroer. Mekes sense als getuige.
• Idealiter vind ik de doop van Jacobus om te bewijzen dat zijn ouders Tobias en Adriana zijn, maar ik vind het niet in de indexen. Als ik de dopen van 1630-1634 bekijken, zie ik dat er een resem pagina’s pagina’s ontbreken in 1632, wat een logische plaats zou zijn om een kind te hebben als er al 1628-1629-1635 was.

Ik denk dat ik, ondanks het ontbreken van die ene akte, redelijk zeker kan zijn van mijn stuk: bij de doop van Jacobus’s zoon Tobias (naar zijn grootvader?) in 1683 is Tobias de Valckenaere, de zoon van Joris en Margareta, peter. De schoonbroer is getuige bij het huwelijk, de neef is getuige bij het doopsel.

Alles in de boom hieronder behalve Philippus Joannes Gilliet, wist ik niet tot zeer recent. En vandaag is erbijgekomen alles wat naast Jacobus Gilliet en Joanne De Vos staat.

⁂

…en vanwaar de titel? Ah, ik denk dat ik een resem familie gevonden heb met een vroegere spellingswijze, Gilget in de plaats van Gilliet. Maar dat zal voor een andere dag zijn.