Verbouwingen: de badkamer: bestelling!

Het was lastig, toestellen zoeken voor onze badkamer.

We gingen kijken bij een aantal badkamerwinkels, en na een paar keer wisten we het wel: als we een bad vonden dat ons aanstond, was het er zeker één van boven de 5000 euro.

Onnoemelijk duur, al die dingen. En als ge weet dat we alles moeten hebben voor de badkamer — bad, kranen, douche, wasbak, toilet — dan weet ge dat het zeer, zeer pijnlijk werd.

We zijn dan maar op het internet gaan kijken, en gelukkig ziet onze badkamermens het zitten om met op internet gekochten dingen te werken. Wat rondgekeken, en Reuter zag er het interessantst uit. Alles op een rij gezet, in de boodschappenmand, bestellen, en hop!

Of wacht nee, niet “en hop”. Om te beginnen, en alle hulde aan Reuter: een mail met een aantal vragen. Dat de kraan voor de wasbak weliswaar past, maar dat ik misschien beter een andere zou nemen wegens béter passen. Dat ik vergeten was om ophanghaken voor de wasbak te kopen, en een sifon voor de wasbak en een afwaterings- en overstromingsding voor het bad. Dat ik nog geen handdouche bij de badkraan had. En of ik wel zeker een toilet zonder toiletdeksel wou.

Ik heb ze meteen teruggemaild dat euh ja sorry, was het er aan te zien dat ik er niets van ken? En dan natuurlijk, ik al hun suggesties graag volg.

Aangepaste bestelling, aangepaste prijs, ik naar de bank gemaild met mijn geldopvraagformulier van de lening.

De bank terugmailen: dat ze (a) een factuur nodig hebben en geen aankoopbon en (b) geen geld kunnen betalen aan het buitenland.

Met een klein hartje naar Reuter gemaild of ze geen factuur zouden kunnen opsturen, bleek geen probleem te zijn, de geldopvraging op mijn eigen rekening laten storten, en een paar dagen later alsnog: geld overgemaakt naar Duitsland, en hop!

*
* *

Ik ben dus zeer, zeer, zéér nerveus over het geheel van de zaken. Ik hoop zeer hard dat ik niets verkeerd besteld heb, en dat alles toekomt, en dat er geen al te grote problemen zijn. Het begint er al mee dat ik geen idee heb wanneer ze gaan leveren, of ik daar nog bij voor moet betalen (ik denk het niet maar ik wéét het niet, aargh), en waar ik al die dingen moet opslaan. In de keuken? Aaargh.

The Star Trek Rewatch Project

Het plan blijft: alle afleveringen van Start Trek (her)bekijken. Ik zit nu aan aflevering 12 van seizoen 6 van Star Trek: The Next Generation, da’s 217 afleveringen tot nog toe — 79 in de originele serie en 137 van de 178 van The Next Generation.

Er waren redelijk wat mindere afleveringen, maar ook veel degelijke, en onlangs heb ik snel na elkaar twee van de allerbeste afleveringen van heel Star Trek gezien: I, Borg (TNG s05e23) en Chain of Command: Part 2 (TNG s06e11).

In I, Borg wordt een Borg, die normaal gezien onderdeel van een collectief is (“resistance is futile” en “you will be assimilated” en alles), stukje voor stukje een individu. Voorafschaduwingen van Seven of Nine later, maar vooral: zó goed gedaan. Zo goed geschreven. Zo goed geacteerd.

En in Chain of Command: Part 2 wordt Jean-Luc Picard gemarteld door een Cardassian. Het had een eenakter kunnen zijn in om het even welk theater, zo goed dat het was. En Patrick Stewart had hier serieus een Emmy voor moeten krijgen, ware het niet dat dat in die tijd (1992) nog niet gedaan werd, prijzen geven aan Science Fiction.

Ik ben zeer content tot nog toe. En ik denk niet dat ik afleveringen gezien heb die ik nog niet gezien had. Dat zal anders worden als ik aan Deep Space 9 en Voyager begin, want daar heb ik veel veel minder gezien. Ik kijk er naar uit (ondanks mijn ahem geen-fan-zijn van Janeway).

Maar allez

Ik had vrijdag een dag recup gepakt. Thuis zitten niets doen, hoera! En dan in de namiddag naar buiten gaan boodschappen doen en verder thuis zitten niets doen!

En dan was het vrijdag en was ik dat gewoon vergeten.

Alweer vergeten, moet ik zeggen: het is mij een week of twee drie geleden ook overkomen, dat ik gepland had thuis te zitten niets doen, en dat ik dan toch gewoon gewerkt heb.

Meer nog: als ik alles bij elkaar tel, heb ik deze week gewoon zes uur méér gedaan dan in mijn arbeidscontract voorzien was, as opposed to 7.6 uur minder. Dankzij in eerste instantie twee dagen thuisgewerkt en serieus door kunnen werken hebben, en ook wel dankzij dat ik mij herinnerde dat ik nog een rapport moest schrijven en dat ik daar op zondag gedimme nog 1u37 aan gespendeerd heb.

Zo gaat het er ook niet van komen hé, die recup-uren opdoen.

Wilde aankopen

Het is eigenlijk zot, hoe gemakkelijk het tegenwoordig is geld uit te geven.

Het ene moment zaten we voor de computer te kijken naar kasten bij Ikea, en een kwartier later hadden we alle toestellen voor onze badkamer (bad, badkraan, douchekraan, toilet, wasbak, onderstel voor wasbak, wasbakkraan) besteld in Duitsland voor ettelijke duzende euroots.

Besteld, factuur gekregen per mail, geldopvraagformulier voor de bank ingevuld, factuur met formulier naar de bank gestuurd, en wellicht zal er binnen een week of twee drie een paar honderd kilo materiaal geleverd worden.

We zijn naar een paar winkels geweest, ja. Maar in de winkel was wat wij wilden kopen letterlijk meer dan dubbel zo duur. Zelfs als het via een aannemer zou gekocht worden.

En de winkel op het internet heeft dus gewoon dezelfde dingen van dezelfde merken, met dezelfde garantie en alles. Zot.

In de zone

Dat was al eens lang geleden: programmeren voor het werk. Normaal gezien doe ik dat helemaal niet, wegens gewoon tekenen en dat is dat, maar nu wou ik een prototype maken dat toch redelijk goed werkte.

En dus heb ik een hele werkdag in the zone gezeten, en is er uiteindelijk iets uitgekomen dat er al met al serieus degelijk uitziet en waar ik redelijk content van ben.

Volgende stap is het allemaal interactief aan de praat te krijgen. Daar zal ik dan nog eens wat meer boterhammen voor moeten eten, want het is al lang geleden dat ik semi-ingewikkeld gedoe in React heb gedaan.

Maar toch: min of meer content op dit moment.

Slow YouTube

Ik kijk graag naar twee of drie dingen tegelijk, als ik niets te doen heb.

Op mijn linkse monitor staat Netflix te spelen, op de rechtermonitor lees ik de gazet of iets anders, en op de middenste monitor kijk ik naar YouTubedingen die zonder geluid ook te genieten zijn.

Vakmensen die dingen maken, bijvoorbeeld. Waar ik tegenwoordig al menig uur aan versleten heb, is een mens die bonsai maakt. Of repareert. Zoals deze bijvoorbeeld:

Peaky Blinders

Ja, ik weet het ook niet. Ik was beginnen kijken naar Peaky Blinders lang lang geleden, en dan gestopt ergens in het begin van aflevering twee van het eerste seizoen en niet meer herbegonnen.

Tot ik op het werk hoorde dat het echt wle goed was en dat het in één van de series zowaar over Oswald Mosley ging.

Ik ben zaterdagnamiddag beginnen kijken, zondag wat doorgekeken, maandag niet wegens quizavond, dinsdag een beetje, en dan uiteindelijk woensdag de laatste aflevering van het vijfde seizoen gezien.

Bedriegtenboel! Seizoen één tot en met vier eindigen allemaal op een degelijk eindpunt, maar het laatste seizoen dat uit is, vijf, eindigt op een cliffhanger! Awoert!

Maar voor de rest wel een fijne serie.

En allemaal zo erg soms ook.

Van die afleveringen waar ge op een bepaald moment zegt neeeeeeeee!!! en dan de Netflix af zet, omdat dan misschien niet gebeurt wat ge denkt dat er onvermijdelijk zal gebeuren.

Om dan een tijdje later toch maar verder te kijken en uw angsten allemaal bevestigd te zien.

De laatste scène van de laatste aflevering van het laatste seizoen, las ik ergens, zal zijn wanneer d eerste air raid siren afgaat in Birmingham. In 1939, dus. We zitten nu aan begin de jaren 1930. Spannend!

Een Trojaans paard begot

Een paar jaar geleden heb ik een goede computer gekocht.

Gelijk, een écht goede computer. Zo rap mogelijk, zo goed mogelijke grafische kaart, veel geheugen, rappe harde schijf en alles, en alles. Goed genoeg om meer dan een paar jaar goed mee te zijn.

En het was de laatste tijd niet meer goed. Een mens maakt excuses, zegt dat het wel aan Chrome zal liggen dat weer eens al het geheugen opgevreten heeft, denkt dat het het één of het andere juist geïnstalleerde ikweetnietwat zal zijn — tot het echt serieus opvalt dat het echt abnormaal traag is.

Malwarebytes op losgelaten en jawel: er stonden allemaal zeer hard bitcoinminende vuiligheden op. Die dingen er af gekapt, computer herstart, en het is gelijk dat hij nieuw is.

Hoera!

Functioneringsgesprek

Zozo, dat was dat: het jaarlijkse functioneringsgesprek met (bijna) alle Grote Bazen van het werk samen!

Ik dacht dat het iets controversiëler zou zijn dat ik zo ongeveer al mijn vakantiedagen op het einde van het jaar pak samen met nog wat recup, wat wil zeggen dat ik zo ongeveer een hele maand thuis zal zijn.

Maar hey, het is verdedigbaar, en uiteindelijk, hela: het zijn ook mijn eigen vakantiedagen hé.

En azo dus. Veel vakantie binnenkort.

Dat was dat

Ik heb twee dozen Kleenex en een volledige WC-rol opgesnotterd dit weekend, maar zie: het is bijna maandag en ik ben weer bijna klaar voor de werkweek.

Voor de rest heb ik net de eerste drie seizoenen van Peaky Blinders gezien, ben ik daar niet ontevreden over, en tel ik af naar een werkende douche op het tweede verdiep (hopelijk deze week).

En dan naar een nieuwe badkamer en slaapkamer. Zeer misschien nog dit jaar.

Verbouwingen: de voordeur

We hebben eigenlijk al sinds 2016 een offerte lopen voor een nieuwe voordeur. De laatste troepenbeweging daar was dat alles doorgegeven was aan de schrijnwerker, maar dat die niets meer van zich heeft laten horen.

(Dezelfde schrijnwerker die ons vorige keer ook drie jaar had laten wachten, en dan uiteindelijk wel goed werk geleverd heeft, maar toch: drie jaar is een beetje lang.)

Dusja, een voordeur. Het zal er één dezer van moeten komen, want met de voordeur die we nu hebben, zijn er een paar problemen:

Ze is lelijk, ze rammelt, ze isoleert niet, ze heeft een klink aan de buitenkant en ik haat het dat mensen zomaar binnen kunnen komen zonder bellen als de deur niet op slot is.

De nieuwe deur, hadden we drie jaar geleden afgesproken, wordt een dubbele deur met een 3-puntssluiting en een aanslag onderaan. Er zullen twee ramen in zitten (dubbel glas, vermoed ik, en dooschijnend in plaats van doorzichtig?) die naar binnen open kunnen zodat ze gekuist kunnen worden aan de buitenkant. Vóór het glas komt er smeedwerk. Aan de binnenkant komt een klink, aan de buitenkant een trekker in het smeedwerk verwerkt. Ah, en een brievenbus aan de buitenkant ook.

En we zijn vrijdag naar een smid gegaan! Dit is de leuning die hij aan een trap had in zijn voorplaats, en dat is al direkt gelijk wij het smeedwerk zouden willen zien:

Dat zou niet verkeerd zijn, denken we. Een blauwe deur in een lichte gevel met iets art nouveau-achtig geïnspireerd van traliewerk erin. Misschien iets gelijk dit, bijvoorbeeld:

Standaard Koekhandel

Ik had een kaart voor de wereldpremière van het nieuwe seizoen Standaard Koekhandel.

Maar ik kwam thuis van het werk en ik had plots geen goesting meer om tussen mensen te zitten. En dus is Sandra in mijn plaats gegaan.

Ge hebt dat soms, van die dagen, dat ge geen goesting hebt om mensen te zien. In mijn geval is dat alle dagen, maar bon. 🙂

Ik zal seizoen drie wel online zien.