Dungeon Crawler Carl verder aan het beluisteren geweest: Carl’s Doomsday Scenario was verrassend goed, bij The Dungeon Anarchist’s Cookbook was ik op een paar momenten zelfs zowaar aangedaan. Nu bezig aan The Gate of the Feral Gods, en dat is gelijk wat minder? Denk ik? Enfin, ik ga verder blijven lezen/luisteren, daar niet van.

Victorian Psycho was enorm geestig om te lezen.

Ik heb Emily Wilson’s vertaling van de Odyssee ook uitgelezen, met toch een beetje frisse tegenzin. “Ongetwijfeld magistraal vertaald, maar wat een afgrijselijke kerel, die Odysseus” schreef ik — ongetwijfeld werelderfgoed, zeker dat, maar ook: niet écht geschikt om in een boek te lezen, denk ik.

Ik zei al dat ik de Bridge Kingdom-boeken las — de laatste paar dagen van de maand heb ik de Dark Eden-trilogie gelezen. Ongelooflijk interessante premisse, degelijke boeken, maar niet om vrolijk van te worden. Wél een universum waar ik graag nog meer verhalen van zou horen. Om te weten hoe het verder gaat. Wat er in de tussentijd gebeurd is.

Op het schap voor volgende maand: de Licanius-trilogie. Verder luisteren naar Dungeon Crawler Carl, op de velo van en naar het werk en als ik in de zetel in de zon in den hof lig. Ik heb veel dingen van Adrian Tchaikovsky gelezen waar ik content van was, ik zou wel eens kunnen beginnen aan Shadows of the Apt — tien boeken zowaar!