Kijk, hier zit ik de volgende tien dagen:

Die container in het midden, de kassa-die-niet-echt-een-kassa-is.

Mijn betere helft heeft twee keer opgetreden met Vooruit met de Kuit, en zij zei dat het enorm druk was — bij ons had ik de indruk dat het eigenlijk heel rustig was. Er zal ongetwijfeld nog vanalles veranderen aan de formule en de werking ook, ’t is altijd wat zoeken de eerste dag.

Eén klein geluk hebben ze ons afgepakt, wel. Er wordt bijna alleen met kaarten en GSM’s betaald, maar heel soms is er eens iemand die geen van de twee heeft en alleen cash geld, en dan kunnen we dat op een plastieken kaart zetten. En heel soms komen er ook kinderen langs voor kleingeld om in zo’n wiebeldink op elektriek te steken — dus hebben we een kleine fysieke kassa met wat kleutergeld in.

Vroeger was dat dan op het einde van de avond met de hand muntjes tellen in zo’n telraam en opschrijven op papier. Nu is het allemaal geautomatiseerd! Er is een robot die het geld telt!