Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Kinderen en privacy en weblogs en internet

Oh, absoluut.

I guess there are some people who are very uncomfortable with the fact that I and many other women are writing about our children on our websites. How dare we violate your privacy like this, how dare we endanger you like this, we obviously care more about ad revenue than what this is going to do to your adolescence. And I have been asked countless times if I am at all worried that you will totally resent me for the details I have shared here. Of course you will you resent me. I have no doubt that you will spend years of your life resenting me and being embarrassed that we have the same last name, despite the fact that I have and will spend years of my life writing love letters to you on the Internet. Despite the fact that I have declared to millions of people that you are the most amazing thing that has ever happened to my life.

Jan is trouwens op een paar dagen na even oud als Leta.

Jan in bad

4 Comments

  1. En gelijk heeft ze :) De mensen kunnen soms toch zagen over drie keer niks hé.

  2. Gaat dien daar wel mee kunnen lachen binnen een paar jaar, dat gij een foto van hem in bad all over the internet plaastert?

  3. Ik wou eigenlijk ook eerst niet bloggen over de botkanker van mijn zoontje, maar in het begin kreeg ik zoveel ‘hoe gaat het met Inigo?’ telefoontjes dat ik er toch maar mee begonnen ben, al was het maar om het thuisfront in West-Vlaanderen op de hoogte te houden.
    Maar dan kwamen de mails van Amerikanen die allerlei vertaalprogramma’s uitprobeerden om toch maar te weten hoe de behandeling van mijn zoon vorderde. En als ze iets niet begrepen, mailden ze me.
    Ik ben dus noodgedwongen overgestapt op het Engels wanneer ik over Inigo blogde. En nu zijn er zelfs al een paar die gevraagd hebben of ik er geen boek over zou schrijven.

    Soms is een blog als een kat: you don’t own a cat, the cat owns you.

Zeg uw gedacht