Hu what no more (bijna)

Die keer dat ik oorontstekingen had?

Wel, dat is nog altijd niet gedaan. Ik loop al wéken aan een stuk in meerdere of mindere mate doof aan minstens één kant.

Eerst deed het teveel pijn om aan het horen te denken. En dan hoorde ik niets meer. En dan leek het alsof ik onder water leefde. En een beetje later kwam er zo’n heel heel heel erg dun piepend krakend toontje door als er heel luide geluiden waren, en anders niets. En daarna was het een metaalachtig stemmetje.

Nu is het nog wat dof, maar betert het.

En dat het gedomme tijd werd: het is zó ongelooflijk beu om niet te horen. Ik denk dat het helemaal over zal zijn tegen dat het project waar ik nu op aan het werken ben over zal zijn. Het zal dan van de allereerste dag van het project tot de allerlaatste geduurd hebben, anderhalve maand.

Tss.

5 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.