Ik voel mij redelijk oud, en redelijk out.
Een weekend met activiteiten gevolgd door een maandag met iets te doen: geen goed begin van de week.
En dan horen dat iemand die ik graag zie, met een beroerte – een cerebrovasculair accident, zegt Wikipedia – in het hospitaal ligt: kaka.
Het is écht geen goed jaar, dit jaar. En zeggen dat ik mijn weblog nog het overgrote deel van de miserie bespaar.
Genoeg. Serieus.
Komt goed, Michel.
‘k Heb hier ook mijn deel gehad, dit jaar.
‘k Bespaar je +/- mijn deel. Niet mijn vijf kindrenen, die floreren, elk op zijn manier.
Mijn ouders. Resp 86( pa) & 90 ( ma) jaar oud. Trek ik om de vier dagen heen, 1O0 km van hieraf. Krasse lieden, die véél ondergaan hebben dit jaar. – Borstkanker ( tja, mijn vader), nu uitstekend genezen.
- Moeder: bloed & water in de longen, zeven ribben gebroken, hersenschudding en overvloedige -bloeding. Mijn moedige ma ( 90) overleeft dat ook weer. Met veel aandacht & liefde van familie & vrienden.
Achiegodverdomme.
2009 is bijna afgelopen. 2010 is een nieuwe start. Vol goede moed!
Ik zei het onlangs al op twitter: 2010 wordt een schitterend jaar.
2009 is een jaar om te vergeten.
Zo denk ik er ook over.
Bij ons ging het uiteindelijk maar om een ontslag (hij in juli, ik een paar dagen geleden) en een serieuze dip in de relatie, maar je merkt daar toch aan dat je mentale weerbaarheid op de proef gesteld wordt.
Als dan ook nog eens bij familieleden en vrienden ziektes toeslaan, dan is het pas echt erg.
Enfin, op naar 2010!