Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Doe eens een fijne zondag

Gisteren tot een uur of drie of zo naar televisie gekeken, allemaal series inhalen en dingen.

Dan beginnen lezen aan Arnon Grünberg: Tirza. Ik laat u nog even in spanning, maar alvast in het kort over het eerste derde van het boek? No sir, I didn’t like it.

Vanmorgen uit bed gebeld door mijn broer, en samen naar F.A.C.T.S. getogen — ik zal mijn gedetailleerde bevindingen aan de organisator persoonlijk doorgeven, maar ik was alvast content dat ik Peter zijn winkel gevonden heb.

Teruggekomen thuis, en helemaal onverwacht kwam Heidi uit een paar huizen verder langs: haar computer deed het niet meer. “Hebt g’hem als eens herstart?” vroeg ik om te lachen, maar kijk: ze had hem nog niet herstart, en daar lag het inderdaad aan.

En dan is Heidi blijven zitten, heb ik bananenijs gemaakt en de kinderen bananenmilkshake, heeft Heidi uiteindelijk nog meegegeten, en is het een gezellige namiddag geworden.

En dan gaan we nu kijken naar So You Think You Can Dance.

Soms moet het niet meer dan dat zijn, neen.

6 Comments

  1. Fijne Ankeraar Jan

    zondag 23 oktober 2011 at 21:50

    En, is er nog bananenijs over? ’t Schijnt dat ’t morgen terug mooi nazomerweer gaat zijn op den bureau..

  2. Er is nog over, maaaarrrrr ’t is voor de rest van de familie. :)

  3. uw collega’s zijn toch ook een beetje familie?

    toch…?

  4. Same here, wat Tirza betreft. Grünberg kan veel en veel beter, en ik heb de indruk dat hij dat zelf ook beseft. En dat hij een beetje op zijn lauweren heeft gerust, want in het land der blinden is éénoog koning natuurlijk.

  5. Van de lauweren, dat klopt, in zijn dankwoord bij het ontvangen van de Kantl-prijs heeft hij zelf gezegd dat hij het als een uitdaging zag om in competitie te gaan met zichzelf en dat hij vond dat hij beter kon. Dus ja, hij weet het. Neemt niet weg dat Tirza diep ontroerend is en het Joodse thema ‘salvation’ volledig tot zijn recht laat komen. Dat doet een beetje pijn uiteraard maar Arnon zijn boeken zijn altijd een beetje cassant en pijnlijk voor een gevoelige ziel als jij Michel, maar ik zou toch maar doorbijten. Het meisje Tirza heeft dat verdiend!
    Ons Louise is in de States voor het vak sociale antropologie een extended essay aan het schrijven over de interreligieuze dialoog Islam/geseculariseerde Christenen (in Gent bv.) en dus ga ik vandaag eens zijn laatste boek ‘De Joodse Messiahs’ kopen en zien wat daarin te vinden is over het thema religie. Hebben jullie trouwens al gehoord dat Arnon Grunberg in een interview met Friedl Lesage op Radio1 zijn boek Tirza heeft geschonken (in elk programma op zondagmorgen mag de geïnterviewde een boek wegschenken aan iemand) aan Bart Dewever? In zijn dankwoord heeft Arnon Grunberg dan ook gezegd dat hij de Oostvlaamse kwestie toegenegen is :-)

  6. Ik vond Tirza vooral grotesk en weinig subtiel, waardoor de ontroering uitbleef. Maar dat is natuurlijk een puur persoonlijke & subjectieve appreciatie.

Zeg uw gedacht