Het moment dat ge twintig bladzijden vol zoudt kunnen schrijven en een avondvullend programma zoudt kunnen brengen over De Dingen maar ze dan maar in een privébericht aan uzelf zet, om eventueel binnen een paar jaar, in tempore non suspecto, dán alsnog publiek te zetten.

Het zou allemaal om te lachen zijn als het niet zo dieptriest was. Laat het ons dan maar op belachelijk houden, dat houdt er zowat het midden tussen.