Ik was aan het rijden op mijn velo en ineens was de riem kapot. (Mijn velo heeft een riem in de plaatsv an een ketting.)

Gelukkig was het bijna bovenaan de Blandijnberg en kon ik dus (na mijn workshop) grotendeels naar beneden coasten tot bij mij thuis. Of beter: tot aan de velomaker op een straat van mijn huis.

Ik binnen bij Biker, met de vraag of ze mijn velo eens zouden kunnen onderhouden en de riem vervangen.

Neen, zeiden ze, wegens dat ze binnen tien minuten gesloten zijn.

Vooral altijd gesloten zijn. Overgekocht door een ander bedrijf een tijdje geleden, en dat ander bedrijf heeft besloten dat ze niet genoeg geld verdienden en dat de winkel dus dicht kon.

Which is, gelijk, kak. Want mijn velo is van een merk dat niet overal kan gerepareerd worden, en hoedanook was het een enorm gemak om een velomaker op een straat van mijn huis te hebben.

Zucht.

Ik moet dus met een velo van gelijk veertig kilo tot ergens vér buiten Gent geraken om hem binnen te steken in een andere winkel, waar ze mogelijk ergens binnen een paar weken een gaatje vinden om het ding te repareren.

En ondertussen heb ik dan maar een andere velo gehuurd. Elektrisch, maar zo basic als maar kan zijn: geen versnellingen, nauwelijks ondersteuning, één rem aan het stuur en een torpedorem, geen bagagedrager.

Pff.