’t Was maar een heel klein beetje Marcollin vandaag, wegens vertrokken naar Orléans en dan zondag terug naar Gent.

Dus alleen ontbijt en afrekening, en ook wel een beetje mogelijk verdrietig wegens misschien we de laatste keer: Herman en Nathalie verkopen hun doening om terug te keren naar Gent. Ze zijn niet immens gehaast, maar wie weet is het zeer snel verkocht, en dan keren we niet meer terug natuurlijk.

De tocht naar Orléans was langer dan verwacht, en dus hebben we niet veel meer gedaan dan een resto in de buurt van het hotel zoeken, daar iets gegeten, en dan in onze kamer gevegeteerd. (Vegeteren is alvast mijn defaultmodus op vakantie.)

Het was wel een belevenis, het restaurant. Het was Marokkaans en kijk, zo zag het eruit vanbinnen:

Ooh couleur locale en ook pittoresk? Um, ja, maar ook: ooh mensen die het een goed idee vonden om binnenin hun oude woning eerst alle muren van boven tot onder met een plastieken bache te behangen, en dan een hele resem doeken vast in de muur te vijzen of nagelen.

Resultaat: het ziet er op foto leutig uit, het was de eerste pakweg tien minuten gelijk we in de kelder van een champignonkwekerij zaten. Leve geuradaptatie!

…maar het eten was zeer in orde, incluis een tajine die denk ik illegaal heet was: