Zo zot, maar ’t is ook gelijk alle jaren: het lijst alsof het al een eeuw Gentse Feeste is, en tegelijkertijd is het allemaal voorbijgevlogen. Sinds dag 2 of 3 ben ik de tel van de dagen kwijt en weet ik nauwelijks wat de dag van de week of het uur van de dag is.

Om de zoveel tijd zie ik wel mensen die ik ken, van lang geleden of van recent. Which is nice.

Kijk, dit waren Hendrik en Timf: