Dinsdag hebben Sandra en ik onze vijftien jaar samen gevierd.
Enfin, vieren is een groot woord: zowel zij als ik hadden al iets afzonderlijk te doen die avond (ik naar Comedy Zone voor het project, zij vergadering voor school) zodat er van vieren niet echt veel in huis is gekomen.
Niet dat dat zo uitzonderlijk is: wij zijn niet zo’n koppel dat elke speciale datum viert. Sandra is al blij als ze mijn verjaardag eens niet vergeet (al was het al maar alleen om ‘gelukkige verjaardag’ te zeggen), en ik vergeet haar verjaardag wel niet, maar Valentijn en “zoveel jaar samen”, daar doe ik niet echt aan mee.
Al bij al is het geen slechte prestatie: vijftien jaar samen, vier fijne kinderen, een goede job, een huis… op naar de volgende vijftien.
Proficiat!
Doe eens iets mals en vier Valentijn!
Geef haar een vintage-jurkjesbon!
Of een doos pralines, om het cliché te doorbreken. Of zo.