Archief voor de categorie 'Sonstiges'

 

Oh here

zaterdag 22 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Het moet zijn dat er iemand ajuinen aan het schillen was, in de buurt.

(Als platte commercie schaamteloos sentimenteel doet en het is zó goed gedaan, dan heb ik er geen probleem mee. Nem.)

Kettingreactie

donderdag 20 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik doe graag eens mijn dochter een plezier:

1610844_872167239481295_2903063034388148084_n

Jawel, dat wil zeggen dat mijn eigen nieuwe Kindle toegekomen is. Ik zal het u laten weten wat ik er van vind, dan.

Go Belgium!

woensdag 19 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ik herinner mij Verhofstadt nog toen hij nog Verafstoot was, en de pispaal van zo ongeveer iedereen in België.

Zo fantastisch om hem op een Frans televisieprogramma te zien, tegenover twee hyper-arrogante Fransozen, dingen te verdedigen waar ik ook in geloof. Bijna ongelooflijk eigenlijk, dat er in het land naast de deur nog altijd zo’n belachelijk nationalisme bestaat.

Ze denken écht dat ze hun problemen gaan kunnen oplossen in hun eigen landje. Zielig.

(En ik bedoelde eigenlijk “go Europe”, dus.)

Big ass spider!

dinsdag 18 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hoe, en ik heb dat gemist in de cinema of wat?

Verbouwingen: de tuin — planning, deel 1

maandag 17 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hoeeeeeee, spannnnnend!

We hebben vandaag de meneer van het tuinontwerp gezien en gesproken. Hij heeft een eerste reeks ideeën gekregen, volgende maandag komt hij de tuin opmeten in 2D en 3D, en ondertussen verzamelen wij onze inspiratiebeelden en dingen op een Pinterest-dink ergens.

En dan doen we een ontwerp.

‘t Is gelijk echt, gewoon.

Rare dagen

zondag 16 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik kwam daarnet buiten, en de straat lag vol dode bladeren. Dat moet ergens gebeurd zijn toen ik niet aan het kijken was, want de laatste keer dat ik keek, zaten de bomen nog vol groen.

Het is winter, de kinderen zijn dit weekend op kamp en op scouts en op logies geweest, wij zijn gisteren gaan eten en vanmorgen wakker geworden in een huis zonder kinderen, en dan is Sandra met Anna en de kinderen van haar klas naar een tentoonstelling geweest en was Zelie terug van scoutsweekend, en dan ben ik Louis gaan halen van scoutsweekend, en dan is Jan naar de scouts gegaan en dan ben ik Jan gaan halen, en het was gelijk een vreemd soort droom: nog eens drie dagen voorbij.

Morgen eerst naar de boekhouder en dan komt er een tuinier kijken en dan gaan we naar het ISPC op shopping, en dan zal maandag voorbij zijn en kunnen er allerlei dingen wereldkundig gemaakt worden en dan is het dinsdag en is het nog één dag vakantie.

En dan zijn we woensdag en is het schrijven aan een rapport en dan is het donderdag en kookles, en dan is het vrijdag en weer vakantie, en voor we het weten zal het examens zijn voor de kinderen en dan is het kerstvakantie, en dan is het 2015.

Vliegt mij voorbij, heb ik de indruk.

Bom onder bouw nieuwe stadsbibliotheek: bouwvergunning De Krook vernietigd

zaterdag 15 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

De stedenbouwkundige vergunning voor de bouw van de Waalse Krook is ingetrokken door de rechtbank. De eigenaar van fitnesszaak Ucon, die er vroeger gevestigd was, pikte het niet dat er op zijn grond gebouwd werd. Hij kreeg van de rechter gelijk. Vermoedelijk zal de werf daarom enkele maanden stilliggen.

Lees meer bij HLN

 

Inhaaltijd

donderdag 13 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik heb een paar dagen vakantie voor mij, en het wordt denk ik tijd om eens zeer zwaar platte rust te doen.

En ‘t zou al zwaar moeten mis lopen als het niet zou lukken, die platte rust: mijn kalender zegt mij dat ik dit jaar nog zeven werkdagen moet presteren: dat komt ervan, geen vakantie nemen tijdens de vakantie. Dan is er vakantie op het einde van het jaar. Tijdens mijn favoriete tijd van het jaar, als het koud en donker is.

Yes!

Op hotel in Rotterdam

dinsdag 11 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Met vier kinderen is het niet evident om ergens verder dan een uur of twee naartoe te gaan: in het beste geval is dat dan een halve dag in de auto zitten om een paar uur ter plaatse te zijn, en gegarandeerd haasten en doen om op tijd te vertrekken ‘s morgens, en gegarandeerd miserie omdat het ‘s avonds veel te laat wordt.

Tenzij er een overnachting ter plaatse bij zit, natuurlijk, maar zó ver denken wij niet echt: hotels, in mijn hoofd, dat blijft iets duurs om met het werk ergens naartoe te gaan of zo, of zeer soms eens op vakantie te gaan.

Tot de vriendelijke mensen ven Enchanté vroegen of we niet eens zin hadden om een hotel uit te testen van de Accor-keten. We kregen een overnachting in het Novotel Rotterdam Schiedam aangeboden voor ons gezessen, en ‘t zal wel zijn dat we dat zagen zitten — dingen uittesten is wijs!

Even gekeken naar waar het paste, en uiteindelijk zondag op maandag gekozen. Ik wist eerst niet wat gedaan in Rotterdam, maar toen hoorde ik dat Blijdorp daar in de buurt is, en op de website van Blijdorp stond dat ze pallaskatten hadden, en meer dan dat had ik niet nodig om quasi-extatisch te worden.

Zondag was er eerst nog voetbal voor Jan, dus ‘t was middag voor de konden aanzetten — maar dat was dus geen enkel probleem wegens overnachting. Met een usb-stick vol muziek is een uur en drie kwartier uur auto op geen tijd voorbij, en tegen kwart na drie waren we ter plaatse.

Ik weet niet goed waar ik mij aan verwacht had (nee, ik had niet echt de website bekeken), maar ‘t zag er een meer dan degelijk hotel uit: net aan de autostrade maar toch helemaal rustig, kamers zoals een mens ze zou verwachten, met uitstekende bedden, degelijk internet, televisie, kluis, propere en moderne badkamer. Geen foto’s genomen wegens al helemaal uitgepakt en dus helemaal ondersteboven toen ik er aan dacht, maar zo ziet zo’n kamer er uit volgens de website, en da’s niet gelogen:

0517_ro_00_p_953x385

En als we toch bezig zijn met foto’s van de site… In de zomer wellicht handiger dan in de winter: speeltuin voor de kinderen, en zwembad. Wij zaten net aan het zwembad op het gelijkvloers, en het was dicht wegens winter, maar in de zomer ziet dat er zo uit, als er geen mensen in zitten:

HÔTEL NOVOTEL ROTTERDAM SCHIEDAM-0517

De mensen van het hotel waren bijzonder vriendelijk, zelfs al spraken ze ons allemaal — van balie over kuispersoneel tot zaal personeel — in het Engels aan, en bij het inchecken kregen de kinderen al meteen speelgoed, ook goeie punten.

In de lobby staan grote touch screens waarop de omgeving verkend kan worden, met kaartjes en omschrijvingen en openingsuren en zo, en voor wie zijn eigen computer niet mee heeft, staat er degelijk en recent Apple-materiaal voor gratis gebruik: een gemak.

De twee jongste waren er al half van overtuigd dat dit het was: in een mooie kamer in een groot hotel zitten en TV kijken, ze waren al half op weg om zich helemaal te installeren. Dat was buiten onze (ahem) vakantieplanning gerekend: alle computers en tablets in de kluis (avontuur! spannend! gaan we dat ding nog open krijgen!), terug in de auto, muziek terug aan, en richting centrum Rotterdam.

Ik was al een paar keer in Rotterdam geweest, maar nooit in het centrum. De Markthal was ons aangeraden: Walhalla van het voedsel! Grootste kunstwerk ter wereld! Grootste parking van Nederland!

We kunnen daar redelijk kort over zijn: gutgoeiehemel, wat een kitscherige bedoening. Het gebouw is niet a priori lelijk, vermoed ik, maar urgh, wat een stuitend gebrek aan authenticiteit, daarbinnen. Akkoord, het is nog allemaal zeer nieuw en zo, maar een mengeling van jaarbeurs en kerstmarkt, da’s niet mijn idee van gezelligheid.

Het kan zijn dat ik er naast gekeken heb, maar ik heb tussen al die kramen niet één kaasboer gezien met een degelijke selectie, niet één slagerij die in de verste verte kan tippen aan een gewoon degelijke slager. Ja, kraampjes met poffertjes en met mini-donuts, en toegegeven lekkere frozen yoghurt, en wat kraampjes met gedroogde noten en met olijven en zo, maar (voorlopig wellicht) niet écht een Walhalla.

We hebben wat rondgelopen, ongezonde dingen gekocht links en rechts, een zak vol brol gekocht in de lokale Wah Nam Hong, en uiteindelijk een reuzenkom bijzonder lekkere Phở binnengekapt. Helemaal traditioneel, een kom en de condimenten erbij en dan een resem vissaus en pikante saus en andere:

Jan was zo slim om en stukje van die rode peper te nemen, en ‘t was zó hard koekenbak:

Om 18u gaat het daar dicht op zondag, en zijn we op zoek gegaan naar dingen te doen met de kinderen.

Even terzijde: man wat een akelige stad is Rotterdam. Het is soms dat ik een instant gevoel van “yep, dit is wijs” heb (New York, Straatsburg): dit is de eerste keer dat ik een instant gevoel van “urgh nee” had. Wellicht heb ik de verkeerde kant van Rotterdam gezien (van Markthal en Blaak over stadhuis tot De Doelen, Schouwburgplein om te eindigen op de Lijnbaan, een oord dat nu al gegrift staat in mijn nachtmerries), maar dit is écht écht niet mijn ding. Die hokjes, dat artificiële: ugh, ugh, ugh.

Ernstig serieus, in het donker vond ik iets als dit al onnoemelijk knullig:

…maar dan kwamen we buiten en zagen we dat er nog kubussen aan die toren geplakt waren, en ik zweer dat dit dus in het midden van een stad is, niet ergens verborgen op een industrieterrein:

blaak

Ik weet niet hoe het met u zit, maar het is geleden van de KBC-hoofdkwartieren in Brussel en Leuven dat ik zo lichamelijk misselijk werd van architectuur.

MAAR GOED.

We hebben de avond afgesloten met een Burger King (tjaha) omdat er geen film speelde waar we konden naar gaan kijken, en dan zijn we teruggekeerd naar ons hotel. Alwaar de jongste kinderen in één kamer zijn gaan slapen en Zelie bij ons is gebleven, en dat we samen naar de European Music Awards van MTV gekeken hebben (goeie help, we worden oud).

*
*      *

Maandagochtend: ontbijt in hotel. Bijna te laat: ik was er wel om 8 uur, maar de kinders en Sandra zijn blijven liggen tot eigenlijk na de deadline van het ontbijt. De mensen van het hotel hebben ze wel nog laten eten, ha, goeie punten. :)

En dan zijn we naar Blijdorp getrokken: een fijne zoo, met bijna geen mensen wegens winter. Het begon al goed, met zeeleeuwen die gevoederd werden, en dan ging het verder in het aquarium:

En het zwembad van de ijsberen, war de kinderen een impromptu discoverlichting vonden:

…en toen ging het licht uit bij mij. ‘s Morgens blijkbaar iets verkeerd van fruit gegeten, en een passage langs de tropische hitte van Amazonica later, ben ik migrainegewijs naar de parking afgedropen, waar ik de rest van de dag in de auto doorgebracht heb, kreperend van de pijn.

Um ja, geen happy end, dus.

Maar wel voor herhaling vatbaar, zo een namiddag aanzetten, op hotel gaan slapen en de hele dag erna iets doen. Een blik op de lijst van hotels in Rotterdam (euh, Accor-hotels in Rotterdam, dus) leert mij dat als we het zelf hadden moeten betalen, het ons iets meer dan dertig euro per persoon zou gekost hebben, en da’s eigenlijk nog helemaal doenbaar, vind ik.

Geradgebraakt

maandag 10 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

We zijn met ons gezessen naar Rotterdam gegaan, gisteren en vandaag — meer daarover later.

Maar toch al dit. Weet ge wat géén goed idee is? Een kommetje fruitsla eten ‘s morgens bij het ontbijt. Dat zorgt er bij mij namelijk blijkbaar voor dat ik om 11u plots geslagen door de hamer Gods migrainegewijs in mekaar stort.

En dat ik dan maar, in plaats van verder naar de beesten in Blijdorp te kijken, overgevend van de pijn, met stompe breinaalden in mijn ogen en drie bankschroeven op mijn kop, vier en een half uur in de auto op de parking ben gaan zitten. En dan nog twee en een half uur nachtmerrie-autorit naar huis.

Het leven is het leven niet waard, op die manier. Ik blijf gewoon beter thuis als de rest van de familie ergens een fijne dag wil hebben.

Cookie Monster!

zaterdag 8 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik kwam daarjuist voorbij deze:

En dat deed me aan die andere met John Oliver denken:

En de outtakes:

En van daar naar deze:

Woordenschat

vrijdag 7 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Projectblogboek, tralala. Opdracht zestien.

16

Ik heb geleerd dat ik koppijn krijg van peren (kak!). Ik heb geleerd wat er gebeurt met al die kreeften in aquariums bij de visboer die er niet zo gezond meer uitzien (ze worden ingevroren voor restaurants om dingen als kreeftensoep mee te maken). Ik heb geleerd dat het een slecht idee is om dingen te kopen online zonder te kijken precies hoe groot de verpakking is (een zakje van 300 en eentje van 3000 gram zien er hetzelfde uit op een foto, gedomme). Ik wist al een tijd dat het leven niet fucking eerlijk is, maar ik heb nog maar eens geleerd dat een mens sommige dingen beter niet opzoekt op het internet (al zou ik dat natuurlijk zelf ook doen).

Verder heb ik veel woorden geleerd, deze week:

  • une badine is een soort dun stokje voor ruiters
  • un raout is een (mondaine) bijeenkomst
  • un chibouque is een lange Turkse pijp
  • du fiel is haat, of bitterheid
  • un faîte is een top (van een berg, bijvoorbeeld)
  • de l’agiotage is speculeren op staatsobligaties of immobiliën en zo
  • une guzla is een soort Kroatische viool
  • une charmille is een soort gaanderij van planten of struiken
  • la faconde is het feit gemakkelijk of goed te kunnen babbelen
  • un narguilé is een waterpijp
  • un loup-cervier is een synoniem voor lynx
  • être revêche is bitter zijn
  • un amphytrion is gewoon een gastheer en un cicérone is een gewoon een gids
  • éreinter kan naast omvallen van vermoeidheid ook “sterk bekritiseren” zijn
  • de l’elbeuf is een soort laken van wol
  • un yatagan is een kort Turks kromzwaard
  • la tarasque is een legendarisch monster uit de Provence
  • un tabellion is ook wel een pejoratieve of ironische naam voor een notaris
  • un brandebourg is wat in het Engels “frogs” zijn, zo’n soort rondgedraaid of geknoopt stuk touw op een uniform
  • un lentisque is een struik of boom waarvan mastiek gemaakt wordt (niet voor vensters, wel voor keuken en geneeskunde)
  • un tromblon is een geweer met een loop in de vorm van een trechter, een donderbus dus
  • frauder la gabelle is belastings- of andere lastenontduiking
  • un alguazil is een Spaanse politieagent

Een boek met een ingebouwd woordenboek, da’s een groot gemak. En een mens leert nog eens iets bij.

Vakantie!

donderdag 6 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het is vakantie! Lang lang weekend! Andermaal een druk programma van helemaal niets doen voor de boeg (afgewisseld met oudercontact morgenavond, en “dan eens het achterhuis opkuisen misschien”.

Maar nu is het vakantie!

Breng de legerdienst terug!

dinsdag 4 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Projectblogboek zeg mij vandaag:

14

Weet ge wat ik denk? Dat mensen veel te veel in hun eigen kot zitten, en dat de manier waarop we tegenwoordig kunnen kiezen welk nieuws we willen lezen en –vooral– niet lezen, nefast is voor de maatschappij.

Als ik wil, kan ik mij enkel in een comfortabele cocon van ons-kent-ons weldenkende rood-groene medemensen hullen, en lachen met de N-VA en de domme racisten en de kwallen van Tsjeven en de opportunisten die zichzelf liberaal noemen.

En als ik wil, kan ik alleen maar luisteren naar gelijkgestemde verontwaardigden-slash-gedesinteresseerden, die weten dat het allemaal de schuld is van de sossen, enfin, dat het allemaal dezelfde zijn die polleNIEKSERS, en dat er maar één is die het kan oplossen ALS ZE HEM LATEN DOEN tenminste, en VOLHOUDEN BART.

Ik kan ook alleen maar kijken naar celebrity-vloggers op Youtube, of gewoon alleen naar VTM, of alleen naar Vitaya, of wat dan ook.

Wat ik vind: voer de verplichte legerdienst terug in. Of burgerdienst, maakt niet uit hoe het heet. Steek gedurende een volledig jaar kinderen van achttien ergens in het buitenland, samen met andere kinderen van achttien. Maak er meteen een Europees iets van, zorg ervoor dat nationaliteiten, geslachten, achtergronden en talen gemengd zijn, en gebruik dat leger van achttienjarigen om goede dingen te doen, overal ter wereld.

Maak er wereldburgers van, in dat ene jaar tussen het einde van de middelbare school en de rest van het leven: toekomstige Poolse chirurgen, Vlaamse loodgieters, Finse leraars — leer ze elkaar, de wereld en het leven kennen.

Hoe schoon zou dat niet zijn?

Aan de Siska Schoetersen van deze wereld

maandag 3 november 2014 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Een blik op mijn folder met opdrachten zegt mij dit:

13

Vanmorgen was de eerste dag van mijn tweedaagse vakantie deze week, en werd ik wakker met Siska Schoeters.

Ik haast mij te zeggen dat ik dat meisje van haar noch van pluimen in het echt ken: ongetwijfeld is ze in het echt sympathiek, aangenaam, proper op haar eigen, vriendelijk voor honden en kleine kinderen.

Hoe ze op mij overkomt in de media daarentegen… ik heb ze denk een tijd geleden verschrikkelijk irritant in dat akelig reclamevehikel voor Studio Brussel, Het Glazen Huis, weten zitten, ik kwam ze onlangs begot op televisie tegen (de knop kon snel genoeg omgedraaid worden), en sinds veel te lang heb ik er elke weekdag met veel tegenzin een afspraak mee op de radiowekker. Ik hoor u zeggen “Verander dan van radiozender, als het u zo tegen steekt” — wel, blijkt dat ergernis bij mij beter werkt dan om het even welke koffie, en bij gebrek aan Annemie Peeters ‘s ochtends vroeg, is het dus maar dit om klaarwakker te raken.

Wat mij nog het meest tegen steekt, is de gemaaktheid van het hele programma. Misschien dat ik dat absoluut verkeerd hoor, en misschien dat ik de enige ben die er zo over denkt, maar mensen wat heb ik een hekel aan dat geforceerde hip en cool en zo zijn voortdurend.

Ik kwam daarnet dit filmpje tegen:

Ja, knullig, en ja, slecht. En misschien is het een zoveelste cynische poging om het zoveelste “slechtste filmpje op het internet” te zijn, Rebecca Black en haar miljoenen Youtubehits achterna. Maar misschien is het ook maar wat het lijkt te zijn: een ontroerend slecht zingende familie die een ontroerend slecht nummer maken met een ontroerend slechte clip erbij, maar die wel een vakantie hebben gehad die ze nooit meer gaan vergeten, en die elkaar graag zien en er niet mee zitten dat ze niet de laatste juiste kledij dragen met de juiste muziek in de juiste koptelefoons.

Het totale omgekeerde van het gevoel dat ik heb als ik naar dat akelige ochtendprogramma van Schoeters luister, waar alles voortdurend ironiserend kapot moet gerelativeerd worden, waar mainstream per definitie gebashed moet worden en waar elke lach van plastiek klinkt.

Voorbeeld. Vanmorgen ging het over de snelst herkende liedjes als men de intro ervan speelt. Dat had een paar dagen geleden in de gazet gestaan in Engeland, meer dan dat is niet nodig om actueel en relevant te zijn, vermoed ik. Het was vooral een gedroomde okkasie, had ik de indruk, om nog eens lacherig te kunnen doen samen met die akelige gast die ook in dat ochtendprogramma opdraait. Zo van “ha ha, wat zijn de mainstream mensen toch dom“.

Ik zweer dat Siska Schoeters deed alsof ze “Wannabe” van de Spice Girls (“Yo, I’ll tell you what I want, what I really really want / So tell me what you want, what you really really want”), dat door de gemiddelde Brit die aan het experiment meedeed op 2,29 seconden herkend wordt, niet kende. Ik had eerst geen idee of het de bedoeling was om grappig te zijn of om te lachen met de domme mensen die dat wel herkenden, tot Schoeters het duidelijk maakte. Letterlijk weet ik het niet meer, maar het was iets in de zin van “nee, ik herken dat niet — ik luisterde in de jaren 1990 naar andere muziek”.

AAAAAARGHHHHHHH!!!

Het is niet grappig, het is niet indrukwekkend, een klein kind weet dat ge aan het liegen zijt, ge maakt u onnoemelijk onsympathiek. Doe dat toch niet!

Is het zo moeilijk om gewoon oprecht te zijn op de radio? Niet hyper doen alsof ge net negentien geworden zijt als ge er drieëndertig wordt? Niet doen alsof ge alleen naar de juiste muziek luistert — tot het in is om naar (juiste) “foute” muziek te luisteren – tot het weer fout is om naar “foute” muziek te luisteren?

Enfin ja. Misschien is het allemaal maar perceptie, natuurlijk.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338