Archief voor de categorie 'Sonstiges'

 

Een escalatie van pijnstillers

vrijdag 18 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik ben, helemaal tegen mijn gewoonte in, toch maar eens naar dokter huisarts geweest vanmorgen. Dat was nadat ik van gisteren 16u tot vanmorgen 10u in bed geleden had, heel de tijd Verschrikkelijke Pijnen Lijdend.

Uitgelegd wat er bij de apotheker gebeurd was, en nadat de dokter in mijn oren, neus en keel gekeken had: besloten dat hij Panotil zou voorschrijven wegens oorontsteking. Als ik toch bij de dokter was, uitgelegd van mijn vreemde allergieën en migraine, en een reeks pijnstillers en pillen voorgeschreven gekregen, alsmede de uitdrukkelijke instructie bij te houden wat ik eet en drink en doe, en wanneer ik wat voor hoofdpijn heb, of het aan één kant is of aan twee kanten, altijd dezelfde pijn of soms anders, afijn, een Projectje.

We beginnen met gewone hoofdpijnpillen, en als dat niet werkt, escaleren we, en als dat niet werkt, gaan we naar iets LSD-achtig, en als dat niet marcheert, proberen we een middel waar een halve bladzijde waarschuwingen bij staat (onder meer dat ik het onder geen enkel!! beding in de buurt van dat vorige mag gebruiken).

Ah, en dan ben ik weer in bed gekropen, met bovenop mijn oorpijn ook nog eens koppijn en een occasie om de eerste soort de nieuwe pillen te proberen: blijkt, oh joy, dat ik niet tegen felle, koude wind in mijn gezicht kan.

In bed gelegen van 11u tot 18u30, da’s dus 27 uur op 28. Ik heb wel wat kunnen lezen, ‘t is altijd dat.

Tijdelijk buiten dienst

donderdag 17 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Er is iemand met een breinaald in mijn oor aan het duwen. Dat doet verschrikkelijk pijn, bah, en de pijn is gelijk aan een gyroscoop verbonden: elke beweging van mijn hoofd doet nog meer pijn.

De apotheker wou niet meewerken: blijkt dat Panotil of gelijkaardige niet zonder voorschrift te krijgen zijn.

Hij kon mij wel iets plantaardig geven, zei hij. Ik vroeg hem of dat ook pijnstillend en ontstekingsremmend werkte — ah nee, helaas: het werkt alleen ‘verzachtend’ en ‘kalmerend’.

“Placebo, dus?”, vroeg ik. “Euh ja, van zodra het echte pijnstillers en ontstekingsremmers zijn, moet het via een voorschrift.”

Ik heb het dan maar zo gelaten en ik ben met algemene pijnstilpillen in bed gekropen. Hopen dat een nacht slapen alles beter maakt.

Neeee!!!! Een nieuwe auto!!!

dinsdag 15 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | 22 reacties

Onze auto, ik ben daar zo content van. Een Fiat Multipla, oud model, oranje, met gemak de lelijkste auto in elke parking.

2002-Fiat-Multipla

Maar ook een perfecte auto voor ons: drie zetels vooraan, drie zetels achteraan, en een koffer. Zo kort als een normale auto, en dus uitstekend te partkeren in de stad. Gemakkelijk om in te zitten, en alles.

Het ding is ondertussen denk ik dertien jaar oud, en het is al een tijdje op zijn laatste wielen — en gisteren was het finale verdict van de garage dat het niet meer de moeite zou zijn: olielekken overal en ikweetnietwatvoor andere mankementen, minstens 2500 euro kosten.

Dus moeten we een andere auto hebben. Niet dat we enorm véél met de auto rijden, maar toch regelmatig eens: boodschappen voor zes man, voetbal, van die dingen. Een auto waar zes man in kan en waar nog kofferruimte over is, dat hebben we nodig. Een onvoorzien gat in het budget, verdju.

En wat moet het worden? Ik heb daar geen flauw idee van. De standaardaanbevelingen zijn dingen zoals een Opel Zafira of een Dacia Logan. Zeven zitplaatsen! roepen ze dan, maar bekijk de foto’s en bekijk die dingen in het echt, en het is direct duidelijk:

‘t Is kiezen tussen vijf stoelen en een koffer, of vijf stoelen, twee klapzeteltjes en géén koffer. Vergeet het dus om daar ooit mee op vakantie te gaan. Idem voor Volkswagen Touran, Ford Transit, Ford S-Max, Fiat Doblo, Toyota Picnic en heel die zooi verwante zevenzitters.

En dus is er geen alternief buiten bijvoorbeeld iets Fiat Scudo-achtig:

…of iets Ford Transit-achtig:

Maar dat zijn zo’n bakbeesten van camions! En dat kost allemaal ongetwijfeld een arm een een been!

Aaargh!

Update: of een Ssangyong Rodius, met 11 plaatsen, en dan rondrijden in een landwalvis. :)

Ssangyong-Rodius-interior

Een fotoboek bij Blurb.com, een fotoboek bij Myphotobook

maandag 14 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik wou een boek maken met foto’s erin, op papier. Tot zover geen groot probleem: er zijn tig websites met zo’n fotoboekmaakapplicatie: downloaden, foto’s over slepen, uploaden, klaar. Of via iPhoto op Mac, of via Lightroom, of gewoon binnensteken in de winkel.

MyPhotobook heeft een hele reeks paginatemplates waarin foto’s (en soms ook tekstkaders) klaargezet zijn, maar die zijn op een paar na onbruikbaar wegens lelijkheid:

myfotoboek

En Lightroom (dat eigenlijk Blurb is, achter de schermen) heeft een hele reeks propere layoutopties:

fotoboek2

…maar het probleem is: ik wil zélf dingen regelen, en het is veel te veel behelpen met die kant-en-klare oplossingen. Gelukkig is er bij Blurb nog een optie voor gevorderden: installeer de InDesign-plugin, en dat leidt u door hele proces.

blurbindesign

Pas op, het blijft allemaal manueel werk natuurlijk: hier geen templates of voorbeelden, alleen een pagina met daarop aangeduid tot waar aflopende foto’s (die over de rand gaan) moeten komen, en waar de veilige zone eindigt (de ruimte waarbinnen ze garanderen dat alles gedrukt zal worden).

De keerzijde van “geen templates of voorbeeld” is uiteraard: volledige vrijheid. Foto’s en tekst precies waar ik ze wil en hoe ik ze wil, met of zonder tierlantijnen:

indesignboek

En op het einde van het proces, als alle pagina’s opgemaakt zijn: de cover maken, die dan automatisch exact de juiste grootte heeft, met een rug precies zo dik als nodig voor het type cover en het aantal bladzijden en de dikte van het papier binnenin:

indesigncover

Nu, uiteindelijk bedacht ik redelijk snel dat ik er geen al te groot probleem van moest maken, van dat ontbreken van vrijheid bij Myphotobook: gewoon elke pagina van het InDesign-document exporteren als een beeld op hoge resolutie, en dan als één aflopende foto op een pagina pleuren, dat geeft toch in principe precies hetzelfde?

Ah. Op één probleem na: er staat redelijk wat tekst bij die foto’s. Zou het dan niet in de soep draaien, als ik dat als als standaard fotoboek laat afdrukken? Tekst als afbeelding printen, dat geeft toch gegarandeerd écht niet goed? Ik heb dat dus maar geprobeerd: eenzelfde boekje met een tiental pagina’s besteld bij Myphotoboek en bij Blurb. Ongeveer hetzelfde formaat, 20.4 x 27 cm bij Myphotobook en 20.32 x 25.4 cm Blurb, ongeveer hetzelfde papier.

Resultaat:

MyPhotobook

  • besteld zondag 6 april, toegekomen woensdag 9 april
  • niet ingebonden maar gelijmd en dan in een hardcover gelijmd
  • blinkende hardcover, blinkend papier (voelt wat goedkoop aan)
  • tekst was als beeld doorgestuurd, was dus wazig en gepixeld
  • rug van cover niet gecentreerd

Blurb

  • besteld dinsdag 8 april, toegekomen maandag 14 april
  • niet ingebonden maar gelijmd en dan in een hardcover gelijmd
  • gesatineerde hardcover, gesatineerd papier (ik had wel mat besteld) (iets zwaarder papier dan MyPhotobook, en daardoor blijft het niet zo goed open liggen)
  • document als pdf doorgestuurd, tekst dus volledig scherp
  • rug van cover perfect gecentreerd in de breedte, maar volledige cover ca. 3 mm te laag gedrukt

De prijs was bij allebei ca. 30 euro (ongeveer 15 euro startkost en een halve euro per pagina, plus verzendkosten).

Vreemd hoe hersenen werken: toen het Blurb-boek toekwam, was ik ervan overtuigd dat de foto’s minder scherp waren dan het MyPhotobook-boek, maar toen ik ze naast elkaar legde, was er geen enkel verschil. Identiek hetzelfde raster, bijna identiek dezelfde kleuren (wat kleurechter bij Blurb, wat te veel geel bij MyPhotobook) — identiek dezelfde machine, schat ik. Net zoals het identiek dezelfde omslagmaak- en inbindmachine is, vermoed ik.

Het centreren-in-de -hoogte-gedoe kan opgelost worden door de tekst wat hoger te zetten. Al de rest is hetzelfde. En dus is het die PDF die de doorslag geeft. Probleem opgelost. Blurb it is.

Pacc:ief agrecc:ief

vrijdag 11 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Is er iéts irritanter dan mensen die communiceren via cc?

Ja, ongetwijfeld wel natuurlijk — een dooie bromvlieg in de laatste slok uit een blikje bier, pakweg. Maar toch: aaaargh ik heb daar zo’n hekel aan.

Niet dat het mij recent nog overkomen is, maar ik moest eraan denken toen ik vandaag een andere situatie meemaakte, die ook al zo irritant is: iemand ziet iets, denkt te weten hoe de vork in de steel zit, kruipt meteen op zijn hoog paard, en doet een hyper-verontwaardigde reactie. Niet met de betrokken personen spreken of zo, maar meteen een mail naar honderd man.

Zucht. Communicatie, ‘t is soms zo moeilijk, blijkbaar.

Kak-Chrome

dinsdag 8 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Lang, lang geleden was er een elegante en snelle browser: Google Chrome. Geen toeters of bellen, geen gedoe, gewoon een degelijk ding dat deed wat het moest doen.

Dat is écht al heel lang geleden: Chrome nu is log, zwaar, traag. Het vreet geheugen en processor, en zelfs als dat allemaal vergeven kan worden of verdoezeld met alsmaar snellere computers die alsmaar meer geheugen hebben: wat niet kan weggestoken worden, is dat Chrome lelijk is.

Al jaren en jaren aan een stuk, op Windows, en ik ben het bij deze officieel beu. De enige redden dat ik Chrome bleef gebruiken, was dat Reddit Enhancement Suite niet bestond voor Internet Explorer. Want inderdaad: de cirkel is weer eens rond.

Net zoals Internet Explorer 5 in 1999 ronduit veel beter was dan Netscape, en net zoals Firefox in pakweg 2006 ronduit veel beter was dan Internet Explorer, en net zoals Chrome ronduit veel beter was dan Firefox in pakweg 2010, is Internet Explorer weer ronduit veel beter dan Chrome.

Licht, elegant, snel, en wat mij betreft vooral: geoptimaliseerd voor touch, en veel beter van typografie. Ik bedoel, serieus, vergelijk Chrome:

chrome-font-1

…met Internet Explorer:

ie-font-1

En neen, het ligt niet aan de font (Times New Roman). Als ik andere fonts neem, is het even slecht:

chrome-font-2

Terwijl Internet Explorer het wel proper doet:

ie-font-2

Dus kijk, afgestapt van Chrome voor het moment. Alles ziet er veel beter uit nu, en het gaat veel sneller.

Op kamp, maal vier

zondag 6 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Een mens zou het zo’n beetje vergeten, met al die drukte en alles, maar: het is vakantie voor de kinders!

De examens voor de twee oudste waren — op een enkele halve uitschuiver na — meer dan goed, tijd voor ontspanning dus. En ‘t is al direct prijs: morgen gaan de twee jongste op danskamp (hiphop, modern, ballet, the works) bij The Dance Factory. Zij komen elke avond wel terug naar huis, in tegenstelling tot de twee oudste: die gaan op scoutskamp.

Zelie kon het niet echt geloven, toen ik zei dat ik in heel mijn leven maar één keer op kamp was geweest: een week in een soort concentratiekamp in Bredene, compleet met betonnen slaapkazerne aan een betonnen binnenplein, met de zomerhit van het jaar om ons tien keer per dag op het appel te roepen voor controle, in de rij staan, nakijken of de bedden goed opgemaakt waren, elke middag lauwe erwten zo groot als okkernoten komen eten.

Ik begrijp dat niet goed, dat ik vier kinderen heb die graag naar kampen gaan.

 

Dune

zaterdag 5 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Het schoolfeest toen ik in het tweede jaar humaniora zat: een vreemde bedoening. Ik had er mij vanalles bij voorgesteld en mijn ouders opgetrommeld, met ergens in het achterhoofd het idee dat er optredens en demonstructies en zo zouden zijn, maar het bleek eigenlijk gewoon helemaal niets te zijn. Een bodega, denk ik, waar mijn ouders waarschijnlijk een glas gedronken hebben.

Denk ik, want ik weet het niet: ik was met mijn broer naar de ene activiteit die er was: een filmvoorstelling. En ook dat was een beetje een eufemisme: een halfleeg klaslokaal met vooraan een kleine kleurentelevisie, en een derdegeneratie grijsgedraaide VHS-tape erin. Klank als vanuit een rioolput, kleur als  stond er een aquarium vol afwaswater voor de tv.

En toch is het mij altijd bijgebleven: de film was Dune van David Lynch. Machtige, máchtige film. Ik begreep er geen knijt van, maar ik was er wel helemaal van omvergeblazen.

Natuurlijk meteen Dune gelezen, en Dune Messiah, en Children of Dune, en tegen dan werd het allemaal wat te veel voor mijn dertien jaar oude zelf — de rest heb ik later gelezen. Ik had wél al redelijk snel door dat de film maar ergens in een heel verre verte te maken had met het boek (die weirding modules in de plaats van prana-bindu dinges, cringe), maar toch: de eerste indruk is gebleven, al die jaren, dat het een fantastische film was

Naar aanleiding van de dertigste verjaardag vond ik het geen verkeerd idee om er Louis mee kennis te laten maken. Op een groot scherm in de living, met degelijk lawaai en alles, en guess what? het bleef helemaal, helemaal overeind. Met de boeken gelezen te hebben nog veel meer dan zonder de boeken gelezen te hebben: oh, Chani en Irulan! En Alia! En kijk, Duncan begot! En ze vermelden Ix en de Bene Tleilax! En de Missionaria Protectiva!

Maar zelfs zonder de boeken: Louis was er helemaal mee weg. Mission accomplished!

én gember?

vrijdag 4 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik krijg van de ene op de andere dag ergens een maand of twee geleden, en compleet out of the blue wegens daarvoor nooit van mijn leven gehad, migraine van sommige dingen.

Altijd spannend, als ik iets eet of drink dat ik al een tijd niet meer heb gegeten, want het kan altijd pang! koppijn! misselijkheid! zijn. Ik kan ondertussen al een lijst bijhouden: mango, druiven, ananas (verschrikkelijk erg, één stukje is genoeg), appelsap, groene aquarius (niet de rode), muntsiroop, ice tea (vijf minuten na drinken!), appelsiensap.

En, weet ik sinds vanmiddag: gember. Enfin, denk ik toch, of het zou rode biet moeten zijn, of olijven.

Ik heb mij met pijnstillers door de namiddag geworsteld op het werk, en dan ben ik met nog wat extra pillen in bed gaan liggen met een kussen over mijn hoofd. En dan was het wat beter, en heb ik een droge koek gegeten — en nu ben ik aan het proberen die binnen te houden en niet naar het toilet of een emmer te lopen.

Pf. ‘t Leven is ‘t leven niet waard, soms.

update: mislukt. Mijn ziel uit mijn lijf gespuwd — want meer dan die koek zat er niet meer in. Zucht.

Asperges, asperges, asperges

donderdag 3 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Drie keer asperges vandaag!

Begonnen met een koude aspergesoup, met gerookte paling, bolletjes komkommer, kerstomaat, groene asperge en een espuma (ha!) van parmesaan. Het zag er uitstekend uit, en het was ook uitstekend:

Gevolgd door een klassieker, asperges à la flamande, met een koppel gamba’s:

En dan de plat de résistance: gegrilde goudbrasem gevuld met asperge en venkel, en kasteelaardappelen. Zoals ondertussen traditioneel, kwam de vis ongekuist toe, en hebben we hem helemaal mogen doen (wijs!) — schubben, kieuwen, ingewanden, alles:

Zo zag het er klaargemaakt uit:

De vis gewoon op zijn geheel gelaten, buikholte gekruid en gevuld met slievers ajuin, venkel en asperges, even op de grill, en dan een klein kwartier in de oven. Yum!

Binnenkort mijn verjaardag, hint, hint

donderdag 3 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Serieus, ik zou hier veel geld voor geven.

Yay the Nanny!

woensdag 2 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ze zijn op Wijftv herbegonnen met The Nanny! (Verwijzingen naar Lady Diana als was ze nog levend, ha!)

Ik was al helemaal vergeten hoe grappig het was, verdorie. De kinderen, ‘t is te zeggen Zelie, vond er helemaal niets aan — maar zij heeft alleen nog maar stukken aflevering van helemaal op het einde gezien, en toen was het toch wel een beetje over de haai gesprongen, als we daar heel eerlijk over zijn.

…ah, en we gaan het nog niet weten: bleek dat het plots veel te laat was en dat Zelie moest slapen. Volgende keer beter!

Peingwiems

dinsdag 1 april 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Eén april, ik ben daar niet zo voor.

Progress!

maandag 31 maart 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Compleet toevallig, via een random e-mailalert van een eeuw geleden nieuw gedigitaliseerde archieven op het spoor gekomen: een boek met volkstellingen tussen 1890 en 1922. Yiha!

Ik wist dat de grootvader van mijn grootmoeder Shimon Jakob heette, en dat hij ergens na 1892 overleden was. Nu weet ik dat hij in de boeken staat als Szymon Jakow, dat hij geboren is op 16 maart 1851 (Juliaanse kalender, dus eigenlijk 28 maart in onze kalender), dat hij eigenaar van een herberg was, dat hij getrouwd was met Gitla Rajngewerc (geboren in 1856, dochter van Gerszlik & Estera Rajngewerc), en dat hij overleed op 26 oktober / 7 november 1898.

De overgrootvader van mijn grootmoeder, die stond te boek als ene Fayvel, echtgenote onbekend. Ik weet nu dat hij gekend was als Pawel in de officiële boeken, en dat zijn vrouw Dwojra Tensberg was.

Mijn grootmoeder zei ergens rond 1983 dat de broers en zussen van haar vader (Mordechai, °1877) Dvoira, Surah, Feigl en Simon waren, maar ze wist niet wanneer ze geboren waren, of wat de volgorde was. Blijkt: er was Mordka (1 oktober 1877), Fajga Laja (15/27 oktober 1879), Dwojra (17 februari/1 maart 1881), Sura Ruchla (22 juli/3 augustus 1887) en Szmul (26 juli/7 augustus 1888).

Zij wist ook dat Dvoira met een zeker Iczek getrouwd was — dat blijkt Elia Icek te zijn, waar ze mee getrouwd is op 26 juli 1903, in Boleslawiec, op 260 kilometer van hun dorp! En ik wist niet dat Sura getrouwd was: blijkt van wel, met Dawid Wendel, op 23 januari 1898, in Praszka (op een minder spectaculaire 40 kilometer ver).

En in het gezin van mijn grootmoeder waren ze met acht kinderen, maar ik had niet overal de juiste geboortedatum, en bij deze dus wel! En ze waren blijkbaar met negen: het oudste kind was drie toen het overleed, elf jaar  voor mijn grootmoeder geboren is! Shock!

En ik heb een broer van de grootvader van mijn grootmoeder gevonden, en zijn kinderen! En het is allemaal niet zeer duidelijk, dus er is nog veel onderzoek te doen, hoera!

Goedkoop vlees

zondag 30 maart 2014 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Vorige week had ik een stapel verschrikkelijk goed maar ook verschrikkelijk duur vlees gekocht, om met mijn nieuw Sandaire-spel in een warmwaterbad klaar te maken.

Dat is uitstekend gelukt, maar achteraf bedacht ik dat dat eigenlijk niet echt de bedoeling is van zo’n sous vide-koken: als ge vertrekt met ongelooflijk mals vlees waar niet veel mis mee kan gaan, is er niet veel verdienste aan om het goed op het bord te krijgen.

Ik dus gisteren naar de slager om de hoek, met een eenvoudige vraag: dat ik graag een stuk vlees zou hebben dat goed van smaak is, maar lastig van textuur wegens taai en/of moeilijk klaar te maken. Hij moest even nadenken, maar niet eens zo lang: hij heeft mij iets gegeven dat normaal gezien alleen eetbaar is als het heel lang heeft liggen braiseren. Geen idee wat de naam van het stuk is, maar zo zag het er uit, vol pezen en alles:

Peper en zout, in een plastiekzak in water aan 56°C:

…en drie en een half uur later:

Neen, nog altijd niet appetijtelijk.

Met keukenpapier afgedroogd en in een bloedhete pan met olie gedumpt:

Binnen en buiten de pan, op een plank laten rusten onder een vel zilverpapier, gesneden, en dán ziet het er wel appetijtelijk uit:

Met wat erwten en in de rapte zelf gemaakte gratin dauphinois:

En de moraal van het verhaal? Ik denk niet dat wij nog veel duur vlees gaan kopen om biefstukachtige dingen te eten. Dit vlees was zeven keer goedkoper dan dat van vorige week, en het was uitstekend, uitstékend van smaak.

Zo ongeveer het goedkoopste vlees van bij de slager, met peper en zout en da’s alles, en onnoemelijk lekker. Ik ben zeer content van die Sansaire.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338