Archief voor de categorie 'Sonstiges'

 

Database best practices gezocht

dinsdag 3 maart 2015 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Wat zou de best practice tegenwoordig nog zijn om internationale adressen in een database op te slaan, eigenlijk?

Dus zowel adressen als

Johan Vandezande
Burgstraat 10
9000 Gent

Als adressen als

John Q. Bidet
c/o Dept. of Sciences
London School of Economics and Political Science
Houghton Street
London WC2A 2AE
United Kingdom

Als pakweg adressen als

Rui Pereira
Rua Julio Combardor, 23, 1º andar, apto. 104
Bela Vista
São Paulo – SP
BRASIL
01310-000

Ik ben geneigd om gewoon het hele adres in één groot meerlijnenveld te steken, en daarmee doef.

Serieus, wat is het nut om dat in straat – huisnummer – postcode – gemeente – land op te splitsen, als het toch alle mogelijke kanten uit kan gaan? En iets als xNAL is helemaal overkill, mijn gedacht. ‘t Is een database die door mensen moet onderhouden worden, begot.

De enige reden die ik zou kunnen verzinnen voor iéts meer genormaliseerde dinges, is misschien een veld apart voor de postcode als het in België is, dat dan nuttig zou kunnen zijn voor mailings op gemeente of provincie of zo, en misschien een veld apart voor het land (of zelfs maar een vinkje “niet België”), dat dan kan gebruikt worden om in mailings het onderscheid te maken tussen binnen- en buitenland.

Oh, en misschien om fouten te vermijden zoals “8000 Gent” of “9820 Charleroi”, ja.

Maar dan nog. Zelfs voor geocoding en dingen raadt Google aan “Specify addresses in accordance with the format used by the national postal service of the country concerned”, dus ook voor heatmaps en watnog heeft het niet veel zin om vanalles apart op te slaan.

Enfin, tenzij ik me vergis natuurlijk hé.

Krak

dinsdag 3 maart 2015 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik was op weg naar mijn werk, en plots gaf mijn bril het op. Metaalmoeheid, schat ik: scharnier van het oor gewoon helemaal in gruizelementen kapot.

Aaargh!

Nog een enorm geluk dat ik niets kan wegsmijten, en dat ik dus mijn oude bril nog altijd wist liggen. Anders was het helemaal triestig geweest, met plakband en draad en zo.

Nu is het maar half triestig, met een oude, volledig scheefgetrokken bril waarvan één oog te anderhalve dioptrie te zwak is.

Nog een enorm geluk dat er niets aan mijn glazen is, en dat ik gewoon weer naar FramesDirect.com kon gaan om een nieuw exemplaar te bestellen. Het heeft zijn voordelen, een model van bril hebben dat al meer dan vijftig jaar meegaat:

ronsirzyl

 

Ik ga nu wel letterlijk schele hoofdpijn hebben van nu tot de dag dat mijn oude glazen in mijn nieuwe bril zullen zitten, maar hey, so be it.

Ralph

maandag 2 maart 2015 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik moest even in mijn mond overgeven:

Gniii.

Binge, interrupted

zondag 1 maart 2015 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik was er al helemaal op ingesteld dat ik vandaag alle dertien afleveringen House of Cards zou zien, maar dat was buiten Sociaal Leven en Televisie gerekend: we gingen met een paar man van het werk een quiz doen in de Pink, en dan ‘s avonds was er So You Think You Can Dance, en tegen dat dat gedaan was en we naar aflevering 21 van serizoen 1 van Agents of SHIELD aan het kijken waren, viel ik omver van de moeheid en ben ik dus maar nu in mijn bed geplooid.

Zwak!

En ik ging ook nog pudding maken, en wel deze:

Ook dat is er niet van gekomen. Awoert!

‘t Zal voor maandag zijn, gedomme.

(Oh ja, quiz: tweedes geworden. Er zat meer in, maar een eerste plaats voorbij de professionele quizzers zat er vanmiddag nooit echt in.)

House of Cards!

zaterdag 28 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Hoezee, seizoen drie van House of Cards is uit!

Kevin Spacey is natuurlijk uitstekend en zo, maar ik heb voor de leutigheid nog eens twee reeksen van het origineel bekeken, en het zal ook dit jaar heel moeilijk worden voor Francis Underwood om beter te doen dan Francis Urquhart.

Maar het wordt ongetwijfeld weer plezierig. Na acht afleveringen UK, dertien afleveringen US. Hoezee Netflix!

LLAP / 拯救

vrijdag 27 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

spock

RIP Leonard Nimoy. Niemand leeft eeuwig, maar in mijn hoofd hoopte ik altijd dat hij even oud zou worden als Spock.

Zullen we dan maar een toepasselijk nummer (van en sfeer klank toch) door Jackie Chan opzetten, nog zo iemand waarvan ik hoop dat hij er altijd zal zijn?

Slik

vrijdag 27 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Vanavond is het de avond/nacht waar het lijkt alsof onze oudste al jáááááááren naartoe leeft: Retoricabal van de school!

Zij zit nog maar in het vierde jaar, maar ze mag ook al gaan en ge ziet van hier dat ze dat ook zal doen.

Geen idee wanneer die traditie ontstaan is — ergens de afgelopen twintig jaar, schat ik — maar het wordt in alle geval professioneel aangepakt, met muziek en zaal en thema en entertainment en alles, helemaal Prom Night-achtig, met jongens in hemd en das en meisjes in kleed en zo.

Dit was vorig jaar:

Um ja. Ik zal dan maar even het obligate “kleine meisjes worden groot” boven halen zeker?

Geheugenproblemen

donderdag 26 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het was al heel, heel, héél erg lang geleden dat ik nog eens in de problemen was geraakt met het geheugen van mijn computer, maar daarnet was het zo ver.

Geen blauwe schermen of zo, maar wel al mijn gigabytes aan RAM stampensvol, en ongetwijfeld heelder stukken harde schijf ook. Da’s dus één van de weinige nadelen aan een SSD: in tegenstelling tot een harde schijf met bewegende delen, hoort een mens niet wanneer de computer aan swappen is voor vermoord.

Want ha, wie had dat geraden: een tabel maken van een paar miljoen rijen op een paar duizend of zelfs maar een paar honderd kolommen, dat is niét zo’n uitstekend idee. Niet dat het niet werkt of zo, maar wel dat het de computer serieus op de knieeën krijgt. Vooral als een mens tegelijkertijd een tabel van 80.000 rijen op 200 kolommen in een stacked bar chart aan het wurmen is in Excel.

Ahem ja.

Verwerkte bestanden van meer dan 3 gigabyte, da’s dus nét te groot om handig te verwerken op een simpele laptop. Tijd om er een paar dimensies uit te wippen, me dunkt — back to the MapReduce!

I remember when this was all fields

woensdag 25 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

‘t Was vanmorgen even tussendoor meeting op het werk.

Ik was aan het prutsen met één van die open source big data dingen die er allemaal schoon en proper uitzien tot ge ermee moet werken en blijkt dat er tien verschillende versies zijn die door elkaar gebruikt worden, dat de documentatie een soep is van voorbeelden die niet (meer) werken, slecht geschreven proza dat ervan uitgaat dat de gebruiker al sinds versie 0.2.33f mee is (“in tegenstelling tot 0.32.1 doet de Flurzeblonk tegenwoordig Smignurf, tenzij uw Vlargnukt nog v. 0.0.21.9 is, in welk geval de syntax van 1.12.4 veranderd is naar Strimergf”) en lange resems Stack Overflow-discussies met variaties op “hebt g’hem al eens herstart?” gevolgd door “hebt g’alles al eens up to date gemaakt?” gevolgd door “tiens, het zou nochtans moeten werken”.

Enfin, good times dus: zoeken op iets dat uiteindelijk wel zal werken, onvermijdelijk, maar dat een zoektocht zal worden.

En dan die meeting. Met fijne collega Bart, zo’n mens waar ik naar kijk en denk “There’s a frood who really knows where his towel is”: een volwassen mens, die gestudeerd heeft, met een netwerk en vrienden en alles en zo, die het allemaal voor de bakker heeft.

In mijn hoofd ben ik het nog allemaal maar aan het improviseren, en modder ik ook maar wat aan. Ik zie op The Facebook mensen spreken over carrièreplanning en profielopbouw zo, en dan denk ik euh ja, ik zal dat dán eens doen, dan. Ik zie mensen van eind de twintig en ik denk “hola, serieuze mensen, niet te belachelijk doen!”

Maar dan zijn we vijf minuten later en zie ik mijzelf en bedenk ik hoe stokoud ik ben. En hoe ik redelijk veel problemen en zever en moeilijkheden die ik tegenkom ooit wel eens vroéger ben tegengekomen. En dat er in feite op den duur, vermoed ik, geen huizenhoog verschil meer is tussen “gho, misschien kunnen we er zó een mouw aan proberen passen” en over de jaren bijeengeharkte heuristieken en “echte” expertise.

Dan zit ik na die meeting terug voor mijn scherm te kijken naar dat open source big data ding, en vraag ik mij af of het de moeite waard is om daar nu op te studeren en te zoeken en te werken, dat ik er op den duur even veel van afweet als pakweg wat ik in de jaren 1980 wist over Z80’s en WordPerfect, of in de jaren 1990 over 3D Studio of ColdFusion of SQL Server. Dan wel dat het genoeg is dat ik weet wat er mee te doen is, dat niemand mij kan wijsmaken dat iets onmogelijk is of dat iets een week zal duren als het op een dag zou moeten gedaan zijn.

Want als er één ding is dat ik met elke alsmaar sneller voorbijgaande week en maand besef, is het wel dat er alsmaar minder tijd is.

Hoeveel tijd er is, weet ik niet zeker. Maar wel dat er te weinig zal zijn om te leren wat ik wil leren, en om te doen wat ik zou willen doen. Zeer vervelend, vind ik.

SYTYCD

zondag 22 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

So You Think You Can Dance is herbegonnen! En mijn huisgenoten hadden mij daar niets van gezegd, en ze hebben samen al achter mijn rug de eerste aflevering bekeken!

Vorige seizoenen kon ik elke keer in het begin van de aflevering een opmerking maken over maar allez, wat heeft Ann Lemmens déze keer weer aan, maar nu, helaas, is het met Eline De Munck in de voorrondes en bootcamp.

Ik ken het meisje niet, en in het echt is het ongetwijfeld een zeer vriendelijke en zo, maar urgh goeie help zal ik content zijn als Ann Lemmens terug is. Zo pijnlijk allemaal, die De Munck.

Onthechting

zaterdag 21 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik heb het moeilijk met dingen los te laten. Maar als het dan eenmaal besloten is, dan laat ik ook helemaal los, meestal zonder veel omkijken en meestal ook met achteraf niet bijzonder veel “had ik maar” en “was ik maar”.

Het is gewoon: zo ver raken dat ik los laat, dat is niet zo evident.

Er zijn niet veel dingen die ik tegen mijn goesting deed, die ik nog doe tegenwoordig. Mijn werk doe ik niet tegen mijn goesting, dat scheelt dus al veel: het is al lang geleden dat ik nog werk heb gedaan dat écht tegen mijn goesting is — meer dan tien jaar geleden, schat ik zo.

Hier en daar zijn er wel nog zaken waar ik, telkens ze langskomen, mijzelf voorneem: serieus, ik ben dat zó beu, één dezer is het de laatste keer. Maar dan doe ik het toch, al vervloek ik mezelf en de wereld.

Het is een gevecht: stoppen met alles dat ik tegen mijn goesting doe, dat kan niet goed zijn, zeker? Met echt álles?

Quiz: gedomme

maandag 16 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

We waren gemiddeld goed begonnen, met 7/10 voor de eerste ronde. Dat had eigenlijk 8 kunnen zijn als we (verdomme!) Treviso niet hadden vervangen voor Varese. Ik was wel content dat ik het “monster” van The Village herkend had.

De tweede ronde was uitstekend. We hadden de link niet door (Twin Peaks begot!), maar desondanks haalden we 9/10 — alleen de oprichter van VMO wisten we niet, maar het is misschien geeneens een zonde niet te weten wie Bob Maes ooit was. Gedichten van Robert Frost herkennen, de vorm van de staat Washington, de stem van de man van Kim Clijsters, Tommy Cooper aan een geluidsfragment, dat Rimmer en Lister uit Red Dwarf komen: no problemo.

De derde ronde was nog beter: 10/10, met rode draad Peulengaleis/Leugenpaleis waren Boechout, Gamma-wetenschappen, Vlliegend Hert, Roxy Music en andere redelijk doodsimpel.

En dan kwam de vierde ronde. We hadden de link meteen (de serie Lost), en de eerste twee vragen lukten nog (Hawaii 5-0 en de stem van Dirk Abrams), maar daarna ging het de dieperik in. Ik kon niet komen op Crash Bandicoot, The Spy Who Shagged Me in plaats van Goldmember geantwoord, John Locke in plaats van David Hume, Gerry Adams in plaats van John Hume, Janis Joplin in plaats van Jefferson Airplane — aargh. Een zielige, zielige 3/10.

De beeldronde kon het enigszins goed maken, met 9/10, en in de vijfde ronde haalden we een al met al respectabele 8/10 — ik wist dat heroïne en morfine samen een speedball zijn, we herkenden samen de begintune van Fort Boyard, iedereen wist in koor dat een standbeeld Priapus was, ortolaan en Alienware, Soumissoin en Friday the 13th — alleen de muziek (een Belgische DJ die vijf weken bovenaan de Ultratop 50 had gestaan, wij zijn daar te oud voor) en een obscure tennisspeelster die ooit in Playboy had gestaan (Ashley Harkleroad, godbetert) wisten we niet.

En zo kwamen we op 46 punten uit. Zesde of zevende in een sterk veld van dacht ik 22 of zo. Er zat meer in, gedimme.

Ik ben de mildheid zelve

zondag 15 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | 28 reacties

Vandaag was de laatste dag Gentblogt: ik schreef er daarnet dit stukje, waar ik helemaal en onverkort achter sta.

Wat ik in dat stukje niet schreef, maar wat ik op mijn eigen erf wel wil zetten, is dat ik naast een hele resem bedankingen ook een hele resem niet-bedankingen heb.

Geen dank aan de persoon die een maand geleden onze Facebookpagina met vele duizenden leden en een lange geschiedenis verwijderde, en die nu de vermoorde onschuld uithangt.

En geen dank, voornamelijk, aan de negatieve commentaarders. In het begin waren ze met weinig — de Tanguy Veysen van deze wereld — was hun commentaar niet zuiver negatief, en was er nog mee te spreken. In een tweede tijd — vandenond, Nice as Ice, Voltaire en anderen — pakten ze het professioneler aan: hele onderwerpen op voorhand verzieken, door meteen de toon te zetten.

Dat was 2009, en ik schreef er toen een stuk over op Gentblogt. Een al met al hoopvol stuk, ik besloot het zo:

Zelfs al is die kleine minderheid soms enorm ontmoedigend om lezen, ik vind ze toch waardevol: het zou o zo gemakkelijk zijn om in een veilig nestje te kruipen, dat we dan gemakkelijkheidshalve “weldenkend links interloktueel Vlaanderen” zouden kunnen noemen, van waaruit we dan wat meesmuilend zouden kunnen doen. Maar zo zit de wereld niet in mekaar.

Warts and all, dat is de wereld.

Ik was fout. Die reacties waren en zijn niet waardevol. In de jaren na 2009 werd het alleen maar erger en erger, en was er niets meer aan te doen. Ja, we hadden kunnen elke negatieve commentaar verwijderen, maar waar komen we dan terecht? In een bubble van gelijkgestemden. En de grens tussen bewust afbrekend negatief en gewoon kritisch is soms zeer vaag — zo waren er bijvoorbeeld een reeks mensen die soms wel eens een opbouwende reactie gaven, maar die jaren (en járen) aan een stuk te pas en te onpas neutten over de Stadshal, of over fietsers op het voetpad. Wat doen? Daarop reageren? Dan is het zoals op een wespennest schoppen: het is meteen vitriool, en hysterische schuimbekkerij, en ad hominems, en beschuldigingen van censuur, en tadam! uw dag is nú naar de kloten, mijnheer Vuijlsteke.

En zo werd het op den duur een deprimerende bedoening, in de reacties bij Gentblogt. Gepatenteerde klootzakken die zich achter schuilnamen als “Ernest” en andere wegstaken, verziekten het voor iedereen. Neen, dat is geen overdrijving: er zijn een hele reeks mensen die de afgelopen maand letterlijk gezegd hebben dat ze precies daarom niet meer reageerden.

Ja, een groepje van drie-vier triestige degoutanteriken kunnen een website kapot maken — quand les dégoûtés s’ent vont, il n’y a que les dégoûtants qui restent. Les dégoûtants, en de idealisten die tegen beter weten in verder doen, met vaak dichtgeknepen neus en al proberend zo weinig mogelijk reacties te lezen.

Lang geleden geloofde ik in John Gabriel’s Greater Internet Fuckwad Theory, dat anonimiteit de reden van dat gedrag was:

215499488_8pSZr-L-2

Nu ben ik pessimistischer: na jaren Facebook is duidelijk dat sommige mensen gewoon hoedanook altijd fuckwads zijn, anoniem of niet.

Ik zeg niet dat we er anders nog tien jaar mee verder hadden gedaan, maar voor mij persoonlijk zijn het Ernest, Voltaire en gelijkaardigen die het verbrod hebben. Zij zijn de kanker die het internet kapot maken. Ik wens ze al het negatieve toe dat ze projecteren.

 

Kapot

donderdag 12 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Zucht. Zelie is erin geslaagd om haar user account op één van de gedeelde Windowscomputers kapot te maken.

Geen flauw idee hoe het haar gelukt is, maar it’s a doozy: geen enkel Explorer-venster gaat nog open, en ook de task manager werkt niet. ‘t Is geen virus, want ze heeft niet genoeg rechten om dingen te installeren, en in ieder geval werken alle andere accounts op die computer wél nog goed.

Resultaat: Jan had een Powerpointpresentatie voor een spreekbeurt voor morgen, en die was niet gesaved geraakt. Ah neen, want de save-knop opent een Explorer-venster, naturlijk.

Ik heb de computer manu militari moeten afzetten en herbooten. ‘t Is nu te hopen dat er een autosave was, en dat Zelie morgen vroeg genoeg uit haar nest is om in te loggen — zelfs al administrator van die computer kan ik niet op haar account inloggen, namelijk, wegens dat het zo’n centrale user account is die ze ook op haar eigen computer gebruikt.

Zucht, zucht, zucht.

En azo

woensdag 11 februari 2015 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Het Spaanse meisje vertrekt morgenvroeg naar huis, onze oudste zoon komt morgenavond thuis, op het werk zijn er allerlei leutige dingen gaande en startende, de aannemer zal één dezer beginnen graven tussen huis en achterhuis, onze oude auto is verkocht en de nieuwe auto heeft een bewonerskaart, ik zal één dezer dagen eens een wireframe voor een contactdatabase moeten maken, ik heb vanavond een halve liter cider en anderhalve liter Guinness gedronken en nu zondag schrijf ik het allerlaatste artikel dat ooit op Gentblogt zal verschijnen.

“Een schone foto, veel bedankingen en iets meligs”, was de consensus.

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338