Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Categorie: Sonstiges (page 1 of 483)

Ik kan (weer eens) geen Kindle kopen

’t Is niet voor mij, maar voor mijn oudste zoon. Die wil een nieuwe Kindle Paperwhite kopen, en hij gaat dus naar Amazon.

Alwaar er een pagina is die hem zegt hoeveel het gaat kosten. Vroeger was het moeilijk om een Kindle te kopen, de pagina zei u ook meteen dat het ding niet in België geleverd kon worden. Maar nu dus niet:

kindleuk

…maar ’t is maar om te lachen, want eens ge écht wil bestellen is het van dat:

kindleukno

“Niet in België, beste kerel”, zegt Amazon.

Okay, denk ik dan, we gaan gewoon naar één van de andere Amazons? Het zal misschien aan Brexit-histories liggen?

Nee hoor, zelfde zever in zowel Frankrijk als Duitsland als Verenigde Staten:

kindlefrno

kindledeno

kindleusno

Dat is toch verdomme goddeklaagd?

Hoe zat dat alweer met dat vrij verkeer van goederen in Europa? 

Moet ik nu wéér op zoek naar ieman die in het buitenland leeft en het naar daar laten versturen? Neen. Het is een Kobo geworden. Nem. Verdomme.

Tussen eerste en tweede klasse

Het is altijd iets, met de quiz.

Begonnen met een gemiddelde ronde van 16/20. Het peetje van Bomberman en een schoener op het zicht herkennen, maar niet weten wie Bring Up the Bodies geschreven had of wat het NBA-team van Oregon is (grr, die stomme NBA-vragen ook altijd!).

Vervolgd met een zeer goede goede ronde: 19/20, en weten wie Zénobe Gramme is en dat vodka, appelsiensap en Galliano een Harvey Wallbanger is (alleen niet op de naam van Bingbing Li komen).

Verder met een bwofja-ronde van 12/15 waarvan 1 vraag die niemand wist, denk ik, een soort plant waar ik nu al de naam van vergeten ben, maar verder wel een Hummelbeeldje herkennen en weten wat eskimoteren en galvaniseren zijn. En voor de dooie dood niet kunnen komen op de ligplaats van de Engelse vloot, terwijl ik er verdomme nog maar net een boek over gelezen had (Scapa Flow).

En afgesloten met een al met al degelijke laatste ronde: 13/20, potato wedges herkend en weten dat tee met opgerolde blaadjes gunpowder tea is, maar niet weten wie de Galveston Giant was en stomgaweg niet op Goddard komen als vader van de moderne rakettechniek.

We hebben de tweede poule gewonnen. Wat wil zeggen dat we volgende keer waarschijnlijk in de eerste poule zullen terechtkomen. Die we bijna zeker niet winnen (op die ene keer na dat we op éééééééééééén stom punt van de winnaar gestrand waren).

Ah well.

Plastieken meisjes

Miss België is gekend. Het is een juffrouw uit Antwerpen. Hoera, vermoed ik?

Ik was benieuwd hoe ze er uitzag, en ik kwam op de website van Miss België terecht, alwaar een heel rooster van dames mij aanstaarde:

De winnares is de voorlaatste in de rij. Ze ziet mooi uit.

Maar toen keek ik naar wat endere meisjes, en zelfs op de minuscule versie van de foto’s viel me op dat er, euh, gelijk toch redelijk wat plastiek aan te pas kwam?

Ik had weinig hoop op grotere versies van de beelden, maar schets mijn verbazing! er zaten zowaar serieus degelijke resolutie-foto’s achter de thumbnails. En daar werd meteen redelijk pijnlijk duidelijk wat er aan de hand was. Neem nummer 13, Elea Evrard. Dit is hoe haar borstkas er uitziet:

borts

Allemaal textuur in het midden, behalve op de rand van het kleed — zou het kunnen dat daar een stukje BH doorpiepte en dat dat weggekloond? Waarom dat ene kleine stukje wit in de decolleté dan ook niet wegdoen?

En kijk naar haar gezicht:

gezicht

Waarom is alles dat ook maar érgens naar karakter in het gezicht weggehaald en is er geen enkele rimpel? De ogen en de tanden zijn overduidelijk witter gemaakt, maar waarom zit er nog een zwart vlekje op haar rechter laterale snijtand?

Aargh. Zo ongeveer elke foto heeft ervan: de standaard Photoshop-voor-beginners-gezichtsbewerking, die in honderd slechte tutorials op het internet te vinden is.

Nog een paar voorbeelden, en klik vooral door om ze in hun volledige gruwelijke resolutie te zien:

Soms is het niet zo, of beter, soms is het niet echt zichtbaar of er aan de details van het gezicht geprutst is, omdat het gezicht gewoon te wazig is. Zoals hier bijvoorbeeld (gefocust op de oorbellen):

focus1

of hier, bij de uiteindelijke winnares:

focus2

Gefocust op het puntje van de neus. En al de rest wazig.

Dat is dus een mens die betaald wordt om foto’s te nemen. Grr. En ja, ik versta ook wel dat er waarschijnlijk 30 foto’s moesten genomen worden in de rapte, en dat er wel eens een kan tussen zitten die niet hyperscherp is. Maar niéts verontschuldigt die afgrijselijke Photoshop.

Frans van oud naar nieuw

Had ik al eens gezegd dat Youtube echt vol interessante dingen staat?

Deze mens maakte gisteren een video waar hij van gereconstrueerd Proto-Indo-Europeaans over oud Latijn en modern Latijn en oud en steeds moderner Frans tot het Frans van nu gaat. Wijs!

Dezelfde mens doet meer van die dingen, zoals hier, tellen van één tot zeven in Proto-Indo-Europeaans, pre-Germaans, vroeg Protogermaans, Middelprotogermaans, Laatprotogermaans, Westgermaans, archaïsch Oud-Engels, Oud-Engels > laat Oud-Engels, Middle English, laat Middle English, vroeg modern Engels, en modern Engels.

 

Theorbo & co

Een nieuw instrument leren kennen, vandaag.

En natuurlijk komt ge dan in een heel Youtube-doolhof van andere wijze instrumenten:

Een jaar gebudgetteerd

Ik heb daarjuist, met ruim twee weken vertraging, het budget in orde gebracht voor deze maand.

Er moeten nog een aantal grote kosten gedaan worden die we nog niet weten (loodgieter, tuinaanleg) die zwaar in ons spaargeld zullen hakken, maar voorlopig ziet het er min of meer okay uit.

Het is dubbel, natuurlijk, dat budgetteren: enerzijds komt er elke maand geld bij, in tegenstelling tot vroeger. Vroeger was er namelijk elke maand op het einde van de maand een gat geslagen dat maar net opgevuld kon worden met het loon van de volgende maand.

Maar anderzijds: dat geld dat er staat, op de spaarrekening bijvoorbeeld, dat is eigenlijk geen spaargeld waar we in geval van nood op kunnen terugvallen, maar geld dat opzij gezet is voor kosten waarvan we weten dat ze zullen komen. Dergelijke dingen bijvoorbeeld:

budget2

In 2022 komt er een kost van 8000 euro op ons af, onvermijdelijk. En dus moeten we daar nu elke maand voor sparen. En dus staat er nu bij de 2000 euro op de bank waar we nooit aan mogen komen. Griezelig, eigenlijk.

Een ander voordeel van budgetteren, trouwens: ge hebt al uw uitgaven en inkomsten proper gecategoriseerd. Wat bijvoorbeeld wil zeggen dat het helemaal doenbaar is om daar tekeningen van te maken (klik voor detail):

inkomsten en uitgaven 2018

Sankey-diagrammen zijn wijs.

Aangetekend

Ik had een aangetekende zending gekregen tien dagen geleden.

Aangetekende zendingen, ik ben daar niet zo voor. Meestal is dat slecht nieuws, genre een rekening vergeten, of een boete van ’t één of ’t ander. Niet dat het recent nog veel voorgekomen is, maar het blijft een beetje een trauma.

Ik had papier het dus laten liggen, en elke dag keek het een beetje nijdiger naar mij. Tot ik vandaag thuis was en het beu was en net na de middag op de fiets sprong.

Het postkantoor is hier praktisch om de hoek, geen moeite dus eigenlijk.

post1

Blijkt gedomme dat de poowst daar niet meer zit. Ze zijn verhuisd. Naar een beetje verder:

post2

En ik had mijn telefoon mee maar geen koptelefoon en dus moest ik met de luidspreker naar mijn boek luisteren.

En het was al middag, en dus was mijn batterij natuurlijk leeg vijf minuten nadat ik van thuis vertrok.

Maar hey, op de terugweg heb ik voor het eerst de fietsbrug van de Nieuwevaart over het kanaal en tot aan de Minus One gepakt. Zo heb ik dat ook eens meegemaakt.

En de aangetekende brief bleek verdomme een aangetekend pakje te zijn dat ik besteld had en waarvan Amazon Duitsland eerst dure eden had gezworen dat het op tijd in Belgien zou zijn.

Verbouwingen: den hof

Hoera! We zijn in gang geschoten voor de koer!

De koer, dat is zó een processie van Echternach, ge kunt het u niet inbeelden. Even in een paar schemaatjes.

Onderaan is ons huis, bovenaan is ons achterhuis. In het midden de koer/tuin.

evolutie1

A. Toen we het huis de eerste keer zagen, was er een betegelde koer waar een stevige remise op gebouwd was, en stond er ook nog een buitentoilet slash kolenkot.

B. Toen was alles op de koer afgebroken en was het een gewone koer met gewone betonnen tegels.

C. Daarna heb ik alle tegels één voor één losgewrikteaan de rechterkant, en er gras gezaaid. We zijn ook een rozenstruik gaan halen, er zijn clematissen geplant, potten gezet, the works.

Dat ging een tijdje goed, maar elke winter ging het gras dood, en de clematissen wilden ook niet mee, en uiteindelijk gingen we dan toch verbouwen en was het plan dat er een echte tuin zou komen. evolutie2

D. Alle tegels zijn uitgebroken, en eventjes zag het er naar uit dat die tuin er binnenkort echt zou zijn. Er was een tuinontwerper, er waren vergaderingen over en weer, er was een ontwerp, maar omwege van redenen is het ontwerp niet uitgevoerd, en kwamen we zeer snel tot…

E. Er staat een veranda aan de keuken, die uit zou moeten kijken op een tuin, maar die in de praktijk een paar jaar uitgeken heeft op een woestenij, met in het midden een paar planken op stenen zodat Zelie zonder in de modder te lopen naar haar achterhuis kon gaan.

Maar dus nu is er vooruitgang!

Fantastische buur Jan, die jaren aan een stuk tuinen ontworpen heeft, heeft ons een voorstel getekend. Hij is komen luisteren naar wat we wilden, hij heeft gekeken naar onze Pinterest, hij heeft de tuin opgemeten, ik heb hem een schema gegeven van waar de zon wanneer is:

schaduw

(Vóór ge het vraagt: het tuinplan is getekend door Jan, ik heb ons huis, achterhuis en de buren links en rechts in 3D getekend en dan de zonneschijn gesimuleerd met Sketchup.)

En dan hebben we vanavond een eerste voorstel gezien. En we vinden er ons allebei in, en dus wil dat zeggen dat het reekst wellicht op deze manier afgesloten wordt:

evolutie3

Het is iets met niveauverschillen en tegelijkertijd strakke lijnen en wilde natuur, en plaats om te zitten en planten en beesten.

Om het wat aanschouwelijk te maken, heb ik het in de rapte eens in 3D gezet (de texturen en kleuren en zo zijn afgrijselijk, de gratis versie van SketchUp kan bijna niets meer tegenwoordig).

Dit is hoe het er vanuit de keuken uitziet op een lenteochtend (de blauwe bijna-horizontale lijn is de bovenkant van de ramen):

hof1

Het achterhuis staat bijna een halve meter hoger dan de keuken, dus er moet niveau overbrugd worden. Dat gebeurt in twee stappen, met muren en daarachter planten en dingen.

Vooraan zijn er klinkers waar we een tafel op kunnen zetten om buiten te eten; het groene veld in het midden is geen grasveld maar zijn allemaal bodembedekkers genre bergtijm, met een paar grote arduinen tegels in (dezelfde die we overal binnen hebben), zodat we zonder in de planten te stappen van voor naar achter kunnen en omgekeerd. Géén tuinpad, wel een paar grote tegels in een eenvoudig patroon.

De op de afbeelding gele muren zouden in tufsteen gemaakt worden. Dat ziet er in het begin raar uit:

tufsteen_37x20x11cm_-_94_stuks-1-large.jpg

maar op den duur zit dat vol mos, en het is ook ideaal voor allerlei rotsplanten en dergelijke:

Tufa_Bridge,_Schenley_Park,_2015-09-19,_02

Achteraan de tuin gaat het in twee stappen naar boven, naar de ingang van het achterhuis. Daar kunnen we bijvoorbeeld ook een ligzetel zetten om een boek te lezen in de zon en zo.

Zicht van achteraan naar de keuken (ik heb het schuine dak van de veranda niet getekend wegens geen goesting):

hof2

Dat donkergroen, daar komen planten in. Ik weet nog niet wat precies. Zeker ook kruiden en dingen waar bijen en zo naartoe komen. En in het lichtgroene gedeelte denk ik wel dat er ook hier en daar struikachtige dingen gaan staan.

Jan maakt zich sterk dat dat allemaal op een kleine week klaar kan zijn, en nog vóór de lente.

ZO SPANNEND ALLEMAAL.

DE TOEKOMST

Maar zo wijs! Ziet, ’t is een futuristische interface voor de command line, bedoeld voor op een grote computer met een touch screen.

Best bekijken op een groot scherm en fullscreen. 🙂

Yay Bob Mortimer!

Youtube gaf mij een tijdje geleden plots allemaal links naar compilaties van gameshows, en bij dezen: een paar anecdotes van Bob Mortimer!

 

Dagen van 25 uur

Als ze mij laten doen, dan ga ik elke dag wat later slapen en sta ik elke dag wat later op, en op den duur maak ik dan een volledige cyclus.

De maanden dat Sandra op Erasmus zat in Finland en ik alleen op kot, heb ik zo een paar cyclussen na mekaar gedaan, maar tegenwoordig gebeurt dat niet meer wegens kinderen en andere mensen en vakanties te kort en alles.

Deze vakantie was het de eerste keer in lang dat het weer die richting uitging (klik voor detail):

slaap kerstvakantie 2018-19

Het zal morgen van jetlag zijn, op het werk.

WAssaaap?

Twintig jaar oud, dit jaar. We worden oud.

Dit was het origineel-origineel, trouwens:

En dit was de remake in 2008. Slik.

Vakantie

Het zijn rare dagen, tegenwoordig. Ik heb al iets langer dan een paar dagen vakantie, en bij mij wil dat dan zeggen dat mijn slaappatroon helemaal opschuift.

Ik ga slapen ergens als het licht wordt, en ik word wakker als het al donker aan het worden is.

Het enige is: de overgang naar weer gaan werken. Ik had even gedacht dat ik nog een week bij congé zou pakken, maar ik heb uiteindelijk toch maar niet gedaan. Het zou toch maar een week worden van nog meer van hetzelfde.

Maandag weer werk dus. Het plan is, denk ik: zaterdagavond opstaan, zondagochtend gaan slapen, zondagavond opstaan, en dan de dag doordoen maandag.

’t Wordt interessant, wegens ook nog eens quiz ’s avonds. Met een beetje geluk geraak ik dinsdag op tijd wakker. 🙂

Ach gossie, Netflix

De allereerste keer dat mij dát overkomt: in een serie op Netflix, terwijl ik persoonlijk gekozen had om ze in het Engels te bekijken, worden stukken van het beeld vertaald.

20190102_225917

En alsof dat nog niet erg genoeg was: het is niet alleen vertaald, maar ook nog eens vertaald naar het Hollands:

20190103_215633

Dat is méér dan afgrijselijk hatelijk. Er is weinig zo slecht voor de suspension of disbelief als dat.

Bah. Bah. Bah.

Maar wél beleefd

Ergens in december had onze verwarming het opgegeven. Dat was nog al eens gebeurd, en dan moesten we ze weer in gang stampen en was het weer goed voor een tijd.

Maar het werd moeilijker om dat te doen, en nu ging het niet meer. We hebben een chauffagemens gebeld, die is komen kijken, er was een probleem met een onderdeel dat waarschijnlijk moeilijk te vinden zou zijn omdat onze ketel en dingen van een zeer vreemd merk was dat tegenwoordig niet meer in die branche zit.

Uiteindelijk was het stuk onvindbaar en moest er dus een volledig nieuwe installatie geplaatst worden. Zo gezegd, zo gedaan. Nieuwe thermostaat en alles ook.

En zie! We zijn twee januari en dit is wat de nieuwe thermostaat ons vandaag vertelt:

20190102_152431

“Storing Verwarmingstoestel”. Holadiejee! ’t Is kapot!

Maar wel beleefd om het ons te vertellen, dat wel.

« Oudere berichten

© 2019 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑