Skinjacker #3: Everfound

Ooooh het was spannend op het einde van het vorige boek. Er is eigenlijk niet veel over te zeggen zonder in spoilers te vallen. Maar het was wel een zeer goed einde. Uitstekend goed. De cover van dit boek geeft een aantal elementen: een deel speelt zich af in Chichen Itza, dat in zijn geheel …

Skinjacker #2: Everwild

Het vervolg van Everlost! En er is praktisch niets over te vertellen zonder spoilers! De “Skinjacker” in “The Skinjacker Trilogy” slaat op een kleine groep niet-overledenen in Everlost die het lichaam van een levende mens kunnen overnemen. Allie blijkt zo’n skinjacker te zijn. Vandaar ook dat ze zichzelf nooit vergat. Nick is geen skinjacker. Hij …

Skippy Dies

Daniel “Skippy” Juster gaat in het eerste hoofdstuk dood. Hij stuikt in mekaar in een donutwinkel en overlijdt. Het laatste dat hij doet terwijl hij sterft, is een donut fijnknijpen en met de frambozensiroop die erin zat TELL LORI op de vloer schrijven. Hij was veertien en was een intern op Seabrook College, een katholieke …

Skinjacker #1: Everlost

Ziet ziet, ’t is nog eens een écht jeugdboek. Voor tieners en ouder. Allie en Nick zitten in hun respectievelijke auto’s als die frontaal tegen elkaar rijden. Ze worden wakker in een bos, zonder spoor van hun familie. Blijkt dat ze in Everlost zitten: een wereld die bovenop onze wereld ligt. Ze zijn niet levend, …

The Art of Starving

Matt is een tiener en gay en hij eet bijna niets. Niet dat hij een eetstoornis heeft, absoluut niet: dat soort mensen eet en geeft dan over, bijvoorbeeld, en dat is iets dat hij nooit zou doen. Het is ook niet dat hij een verkeerd zelfbeeld heeft: mensen die blijven zeggen dat hij graatmager is, …

The Wrath and the Dawn #2: The Rose & the Dagger

Een verhaal in twee delen en niet méér dan twee delen, ’t is eens iets anders dan eindeloos voortslepende romance-series. De twee hoofdpersonages waren gescheiden geraakt op het einde van het eerste deel, en er zijn allerlei machinaties aan de gang om Khorosan omver te werpen. Er zijn mensen waarvan we dachten dat ze goed …

The Wrath and the Dawn #0.25, #0.5, #1.5: The Moth & the Flame, The Crown & the Arrow, The Mirror & the Maze

Ziet! ’t Zijn drie kortverhalen, twee vóór het eerste boek en eentje er meteen na. In The Moth & the Flame gaat het over de ontluikende liefde tussen Despina, de dienstmaagd, en Jalal al-Khoury, de kapitein van de koninklijke wacht. Hij is een onverbeterlijke vrouwenzot, zij is koppig en onafhankelijk, en ge kunt u al …

The Wrath and the Dawn #1: The Wrath and the Dawn

Ik was al helemaal vergeten waarom ik dit op de lijst had gezet, maar het werd al van de eerste pagina’s meteen duidelijk — aangeraden door Goodreads om wellicht dezelfde redenen als ik de Lunar Chronicles aangeraden werd: een hervertelling van een sprookje. Duizend en één nacht, in dit geval. Khalid, de kalief van het …

Teixcalaan #2: A Desolation Called Peace

Het hád een reeks kunnen zijn van een boek of vijf of zefs tien, maar het is een reeks van twee geworden. Verfrissend. In boek één was er allerlei aan de hand tussen een ruimtestation dat zijn onafhankelijkheid wou bewaren van het machtige Teixcalaan-rijk enerzijds, en allerlei machtsstrubbelingen binnen voornoemd machtig Teixcalaan-rijk. Oh en ah …

Frankenstein in Baghdad

Gelezen als audioboek, dit. Vertaald uit het Arabisch (فرانكشتاين في بغداد), ook. Het verhaal speelt zich af in Bagdad, in de nasleep van de Golfoorlog. De beste vriend van Hadi, een brolverkoper, sterft bij een zelfmoordaanslag. Hadi wil zijn vriend begraven, maar hij wil een intact lichaam begraven en het lijk is zwaar verminkt. Dus …

Teixcalaan #1: A Memory Called Empire

Hoezee space opera! Wijdse vistas! Vreemde culturen! Verre toekomsten! Mysterieuze aliens! Op de cover zegt Ann Leckie dat ze het een fantastische boek vindt, en wat ik gelezen heb van Ann Leckie vind ik fantastisch, dus hey. Het verhaal speelt zich af in een verre toekomst, waar mensen verspreid zijn over de melkweg. Eén van …

Collectieve regularisatie is géén collectieve regularisatie

We hadden het er vanavond over aan tafel. (’t Is te zeggen: ik begon er aan tafel over te zagen en een aantal andere mensen aan tafel knikten beleefd tot ik stopte met ranten.) Maar ’t is toch wel waar dat het godgeklaagd is. Als Sammy Mahdi “Collectieve regularisatie is geen rechtvaardige oplossing” schrijft, dan …