Zoon

_KGB5313

Vannacht om twintig na drie. Ik zit rustig in de zetel, en plots hoor ik de vloer boven kraken. Heel stilletjes komt Jan de trap af. Zonder woorden, trapje per trapje. Op de laatste trede blijft hij staan. Ik pak mijn fototoestel, hij blijft gewoon roerloos staan. Een paar foto’s, en hij gaat, nog altijd zonder woorden, het hoekje om naar de slaapkamer, doet de deur open, en kruipt in bed bij Sandra.

Euh.

Begrijpe wie begrijpen kan. Dat is, voor zover ik me kan herinneren, de eerste keer dat hij zoiets doet.

Doe mee met de conversatie

6 reacties

Laat een reactie achter

Zeg uw gedacht

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.