Maand: juli 2025

Ik ga, heel heel traag, mijn bureau eens opkuisen. Dat is al veel te lang geleden, en het is al heel lang echt wel nodig. Om te beginnen ligt het vuil, maar vooral: het ligt helemaal vol. En misschien dat ik wel eens wat herschikking doe. Dit is de toestand nu: Ik ga denk ik…

Sandra is naar Porto om er onze oudste dochter te gaan ophalen. Onze jongste zoon woont al een tijd alleen. Onze oudste zoon zie ik soms eens als hij van zijn kamer naar zijn werk gaan of omgekeerd. ’t Is eigenlijk alleen Anna die ik meer dan occasioneel eens zie. Ge kunt mij daar dus…

Ik heb nog een week vakantie en ik weet nu al dat die zal voorbijvliegen? Ik heb een hele reeks dingen in mijn hoofd die ik eigenlijk wel zou willen doen, maar ik weet nu al dat ik er niet toe zal raken en dat het vooral vegeteren voor een scherm zal worden. Ik had…

’t Is gedaan. Volgend jaar opnieuw, promis juré. En dit was het nadat alles gedaan was en vóór de afterparty:

Voorlaatste dag, en bijna onwezenlijk dat het tegelijkertijd zo rap is gegaan en dat ik mij moeilijk kan inbeelden hoe het leven vóór de Gentse Feesten was. Nog één dag en ik ga voor de voorzienbare toekomst dit soort conversaties niet meer hebben: Of Of de Hollanders, waar ik weiger ook maar een woord of…

Een lange lange dag vandaag: opgestaan twee uur nadat ik in mijn bed gekropen was om naar de kleermaker te gaan voor nieuwe kleren. Vóór dag en dauw naar Schaap getogen en er gesproken over stoffen en vorm en afwerking. Het is een full canvas wollen kostuum geworden, in een roodachtig bruine stof van Dugdale…

Ik ben hoegenaamd niet een sociale mens en jawel: achter de kassa zitten is een ideale job voor een niet-sociale mens: elke interactie heeft een duidelijk doel, een begin, een midden en een einde, en hop naar de volgende. Een groot gemak. We kregen vandaag onder meer bezoek van een mens die zegswijzen op een…

We zijn voorbij de helft en het is dat moment dat de dagen en de nachten en de uren in elkaar beginnen te vloeien. Ik zei vanmorgen (om 13u45) tegen iemand in de Okay goeienavond, en ik verwar goeiemorgen en goeienamiddag en goeienavond aan de kasse. Maar zo gaat dat nu eenmaal.

Ik heb vandaag totaal toevallig omdat mijn collega aan de kassa naar haar Whatsapp aan het kijken was ook naar mijn Whatsapp gekeken en daar bleek een boodschap in te zitten die van mijn zorgen van vorige week een volledig nieuw perspectief op Schone Dingen Te Doen Op Het Werk gemaakt heeft. Nu is het…

Zijn we al bijna halfweg? Moeilijk te bevatten, maar blijkbaar wel. Johan was vandaag als Wildeman verkleed, en hoe goed was dat niet zeg?

Zon en regen, nationale feestdag en een mevrouw die er als een astronaut uitzag. Een fijne dag.

Ik ben vanmorgen opgestaan met een hoofdpijntje. In het naar mijn werk rijden, begon ik vanalles dubbel te zien. En toegekomen op het werk begon ik ineens helemaal dubbel te zien en niet meer kunnen lopen en al. Een vieze migraine van het soort dat al vele jaren geleden was! Awoert! Ik ben naar huis…

Dag één is helemaal zonder kleerscheuren gelukt. Thuis om 3u20 of zoiets, en dan om 14u opnieuw beginnen. Ik heb een machtig schone vest gekregen om aan te doen. Beetje warm als het warm is, maar ook wel warm als het koud wordt. En enorm comfortabel, en ze ziet er ook fantastisch uit.

’t Is begost! Ik sta aan de kassa die niet echt een kassa is. Geen idee wat het gaat geven, ik kom er maar helemaal op het einde ingerold. Dit is hoe het er allemaal uitzag vóór de eerste bezoeker binnenkwam.