Jaar: 2026

Ik zou niet a priori 100% aan het liegen zijn als ik zou weigeren te ontkennen dat ik niet noodzakelijk met een overschot aan goesting terug ga werken. Maar hey, nog vier weken en het is weer even vakantie. En nog minder dan 2400 werkdagen voor mijn pensioen, geschat.

Ik was aan het bladeren in de fantasyboeken die ik recent gelezen had: Ziet ge’t? ZIET GE’T? Nee? Ik dus wel, en ik word er heel erg kwaad van: Dat is nu toch om de muren van op te lopen? Ja OK, de V van RAVEN en de W van TOWER zijn proper gecentreerd op…

Dungeon Crawler Carl verder aan het beluisteren geweest: Carl’s Doomsday Scenario was verrassend goed, bij The Dungeon Anarchist’s Cookbook was ik op een paar momenten zelfs zowaar aangedaan. Nu bezig aan The Gate of the Feral Gods, en dat is gelijk wat minder? Denk ik? Enfin, ik ga verder blijven lezen/luisteren, daar niet van. Victorian Psycho…

Ik heb al sinds jaar en dag een doos van Cosmic Encounter staan in de bibliotheek in het achterhuis, maar het is al sinds even lang dat niemand het met mij wil spelen in het gezin. Dan maar mijn eigen Cosmic Encounter gemaakt om tegen de computer te spelen. Verrassend lastig, eigenlijk. Maar wil leutig…

Weeeeelllll…

Het was een fijne editie. Afgesloten met een fijn feestje. Volgend jaar nog eens. Tot ziens, kassacontainer!

Het was zaterdag en het was goed weer, het was dus druk. Ik had de indruk dat ik vanaf pakweg 19u eigenlijk geen moment heb stilgezeten. Gelukkig waren er geldinges voor onder de ogen bij de evaluatie.

Het is een regelmatig leven, op een manier: wakker worden om 12u, in mijn bed blijven liggen tot 13u, omstaan, naar de winkel gaan om een stokbrood en een doos Monster, op het werk toekomen om 13u30, naar de diepvries om ijsblokken in mijn thermos te doen, monster in de thermos, karton uit de bandjes…

Ik kan er bijna niet over hoe we al voorbij de helft zijn.

Het gebeurt alle Gentse Feesten, ergens in het midden, dat ik niet goed meer weet welke dag het is en hoeveel dagen er nog zijn, en dat ik dan ineens besef dat we al voorbij de helft zijn. Hetzelfde gebeurt in het klein elke dag: 15u-17u is echt zeer rustig, daarna is het altijd onbevattelijk…

Zo zot, maar ’t is ook gelijk alle jaren: het lijst alsof het al een eeuw Gentse Feeste is, en tegelijkertijd is het allemaal voorbijgevlogen. Sinds dag 2 of 3 ben ik de tel van de dagen kwijt en weet ik nauwelijks wat de dag van de week of het uur van de dag is.…

Ik had mij voorgenomen om tot zeer laat in mijn bed te blijven liggen en dan direkt te gaan werken, maar familioe die bijna nooit in de buurt is, was in de buurt. En dus ben ik na och here een paar uur slaap uit mijn bed gekropen, en dus was het een redelijk lange…

Ik heb een bureaustoel gekregen, of toch een stoel die in een bureau zou kunnen staan — geen écht bureaustoel, maar in de buurt. En ik heb ook oortjes meegedaan om op de stillen momenten naar een audioboek te kunnen luisteren.