Oude oude boeken hebben soms van die prachtige gemarmerde schutbladen:







Of, met dezelfde techniek, bladwijzers:








Het principe van dat marmeren: een bad met een dikke vloeistof, daarbovenop druppels van verdunde verf, eventueel de verf een patroon geven door er met een stok(je) in te roeren of een kam of zelfs te blazen, en dan heeeel voorzichtig papier op het bad leggen en dan er weer afhalen — op die manier blijft de verf aan het papier plakken.
Ik dacht, wat als ik dat hele proces eens zou laten simuleren? En recepten van oude marmeraars zou encoderen en laten analyseren en een dink zijn eigen recepten laten uitvinden? Dan komt er iets uit zoals de afbeeldingen hierboven, die allemaal afgeleid zijn van echte negentiende-eeuwse recepten.
Mijn ding draait als een screensaver, maar er zit ook een volledige interface in om het zelf met de hand te doen.
Kies een kleur uit een lijst van geëmuleerde echte verven en inkten, kies een tool ‘druppels, of spatten, of een stokje om te roeren, of een kam, of een fijne kam, of een dubbele kam, of een draaidingetje, of een spiraaldingetje, of lucht blazen. Dan kan dit bijvoorbeeld het verloop van een ding zijn. Beginnen met een leeg bad:

Daarin een reeks grote druppels van 1.5 deel zırnık (een Perisch/Turks fel geel-oranje mineraal pigment dat bestaat uit arseentrisulfide) gemengd met 8 delen water en een beetje olijfolie (dat zorgt ervoor dat de kleur in ringen trekt). In elke druppel een tweede druppel van hetzelfde doen:

Heel het bad rondgaan met een stokje, latte art-gewijs:

Daarop verschillende groottes van druppels zeer verdunde indigo spritzen (1 deel indigo op 16 delen water):

Daarbovenopen druppels dikke witte loodverf, met wat galwater (4/1) om het beter te laten verspreiden:

En nu leg ik er een blad op om de verf op het blad te krijgen:

Merk op: (a) de achtegrond is de kleur van het papier, niet het grijs van het bad; (b) het staat in in spiegelbeeld; (c) de onderkant van de verf ziet er niet uit zoals de bovenkant van de verf.
Ik kan als ik dat wil dit blad in verschrikkelijk hoge resolutie bewaren, of het blad hergebruiken voor een nieuw bad. Ik ga dat tweede doen — maar ’t is niet alsof ik nu bovenop de bestaande tekening ga tekenen: ik krijg weer een leeg bad, en ik moet zelf onthouden wat er waar stond en wat het effekt zal zijn van wat ik er nu nog aan toevoeg.
Ik ga er een paar grote druppels verdund tulpenrood aan toevoegen:

En daar dan zachtjes op blazen om de druppels wat leven te geven:

En daar houd ik het op, ik leg het papier van daarnet nog eens in het bad, en ik krijg dit:

Het is geen kunst hé, maar ’t is wel wijs. En het is helemaal gesimuleerd en alles, waardoor het detail er echt leutig uitziet:

Het kan ook een spelletje zijn, om te proberen dingen die ik zie op het internet na te maken. Het kán allemaal, ’t is gewoon een kwestie van volhouden — hier heb ik een kam gebruikt terwijl ik duidelijk beter een stokje had gebruikt. En ik had meer wit moeten laten. En vertikale lijnen moeten druppelen van bruik en tinten paars in de plaats van random stippels. Ik onthoud het voor de volgende keer:


Voor wie ook eens zelf wil proberen: hier brandt de lamp.


Zeg uw gedacht