Er woont nog één kind thuis bij ons. Twee dochters wonen om de hoek, jongste zoon woont in het huis van mijn ouders.

We lopen elkaar niet echt in de weg, wegens niet-echt-overlappende werkuren, en zelfs als die er niet zouden zijn: geen probleem met nog een kind in huis hebben.

Het enige dat ik wel spijtig vind, is dat het achterhuis — dat ik in mijn hoofd altijd al als “mijn bibliotheek” heb gezien — ingenomen is. Boven slaapplaats, op het gelijkvloers bureau. En mijn bureau is in de living. Dat was altijd al voorzien en het is erop voorzien, maar toch: ik zou eigenlijk enorm graag gewoon in een stille ruimte kunnen gaan zitten waar niemand is ’s avonds, en ik in een gemakkelijke zetel een boek kan lezen.

!!

Dat zou wel eens kunnen gebeuren, één dezer! Het laatste Kind In Huis zou wel eens kunnen verhuizen van het achterhuis naar het hoofdhuis. Dat zou wel eens een win-win kunnen zijn wegens in het achterhuis is geen toilet of douche maar op het tweede verdiep bij ons wel en op het tweede zijn er ook twee kamers waarvan er één bureau en één slaapkamer zou zijn.

Dan zou ik mijn achterhuis kunnen hebben. Helemaal opkuisen en alleen de boeken, een tapijt en een paar zetels overhouden.

Ik ben nu al aan het dromen van een nieuwe trekzetel die ik daar zou kunnen zetten. Er staat nu al een prachtige groene driezit-met-poef, maar zou zo’n Stressless Consul niet iets zijn?

Of op een totaal andere vibe, zo’n Article Sven?

[Ondertussen is er mij gezegd dat die mogelijke verhuis nog een jaar of vijf zou kunnen duren — no way! Nu ik het in mijn hoofd heb gestoken, moet het rapper. Vóór het einde van dit jaar!]