We gingen met de bus gaan, maar eerst moesten er nog twee dingen gebeuren: gaan eten in het paardjesdink, en brood kopen in de oudste bakkerij van Korea.

En dáárvoor moesten er tickets gekocht worden voor de bus en ’t was helemaal miserie wegens de machine weigerde de kaarten en de mevrouw aan de balie gaf ons verkeerde tickets en er was geen plaats in de bagageopslag en aaargh.

Maar we zijn er uiteindelijk wel geraakt:

In het terugkeren naar het busstation hadden we nog juist genoeg tijd om iets te eten en drinken met uitzicht op de tumulussen, en miljaar wat een fijne stad.

Spannend momentje nog want het zag er een minuut of zo naar uit dat de locker waar Anna haar values ik zat niet open raakte en ik had al angstvisioenen —

…maar het is allemaal gelukt en een dik uur later stonden we in Busan!

We hebben geen zicht op de zee, maar het hotel is wel aan het strand. En het heeft een heliport.

Iets gaan eten, onvrijwillig gefotografeerd door de eigenaar, wandeling ’s avonds, en we zijn klaar voor morgen zie.