Eén van dié weken: allemaal meetings over allemaal onderwerpen. Wel een opluchting, op een manier, want het zijn meetings waarvan er sommige eigenlijk al maanden (járen) geleden hadden kunnen/moeten plaatsvinden.

En behalve dat: de vakantie lonkt, begot! Ik was het helemaal uit het oog verloren, maar in het begin van het jaar heb ik één van die “zo optimaliseert ge het best uw vakantiedagen”-artikels gevolgd en acht dagen verlof gepakt in de weken van 2 en 11 november, waardoor ik ineens — hoera! — uit het bijna-niets vakantie blijk te hebben.

Ik ben nog niet zeker wat ik eigenlijk allemaal ga doen tijdens de vakantie. Wellicht ook opkuisen en inrichten, maar alléén dat lijkt mij ook wat des Guten zuviel.

Mogelijk als het achterhuis opgekuist en ingericht is, op mijn gat in de trekzetel zitten en een boek lezen terwijl in de achtergrond AI mijn Wilde Plannen En Ideeën Vorm Aan Het Geven Is.

Lijkt mij een strak plan.

⁂

Ik bedenk ineens: het is eigenlijk Allerheiligen en Halloween en zo, en we zijn daar nu helemaal uitgegroeid, met vier volwassen kinders. Vorig jaar had ik zelfs geen spekken gekocht om uit te delen als er andere kinders aan de deur zouden gekomen zijn. Er zijn er ook geen gekomen.

Het is met straten en wijken iets raars: als onze kinderen klein waren, waren er allemaal kinderen in de buurt. Nu zijn er bijna geen meer. Iedereen is oud geworden. Er zijn al mensen doodgegaan in de buurt; binnenkort komen er wellicht weer nieuwe gezinnen met nieuwe kleine kinderen en dan zijn wij de oude mensen die dood zullen gaan.

Circle of life, zeker?