Grote verwachtingen. In Europa 1999-2019

“Er is geen pagina waar ik mij niet erger,” schreef ik een paar dagen geleden. En ik vervolgde met “Nog goed dat de inhoud uitstekend is.” Nu ik het boek eindelijk uitgelezen heb, ga ik dat licht nuanceren. In de plaats van “Nog goed dat de inhoud uitstekend is” zou ik eerder “En op de …

Hoe rap een mens het gewoon wordt

Tot ik weer bij Namahn begin te werken iets meer dan drie jaar geleden, had ik hier en daar eens Axure gebruikt. En dan werd het op korte tijd het programma dat ik het meest gebruikte op een doorsnee werkdag. Ik had er natuurlijk wel ooit in geprutst, maar het is maar door het dag …

Te lezen

Ik ben door een reeks boeken aan het raken. Tijd voor een nieuwe reeks boeken. Ik dacht dat ik wat zou verbreden van wat ik normaal gezien lees, een mens weet nooit. Alhoewel, natuurlijk: die “young adult fantasy science fiction romance”-reeks van Marissa Meyer (neen, niet Marissa Mayer) is dan wel weer helemaal genrepatroonbevestigend. Langzamerhand …

Throne of Glass #7: Kingdom of Ash

’t Is gedaan! ’t Is gedaan! Het was een einde waar alle losse draden van de vorige boeken bij elkaar kwamen, en ge houdt het niet voor mogelijk, maar er kwamen zowaar nog een deus ex machina of twee aan te pas ook. En ’t is niet alsof ze echt nodig waren of iets — …

Throne of Glass #6: Tower of Dawn

Wel wel wel wel wel. Wat krijgen we nu? Had ik het niet gezegd? Dit boek speelt zich parallel af met Empire of Storms en vertelt het verhaal van Chaol Westfall, sinds kort Handof the King maar ongelukkiglijk verlamd aan de benen, en zijn recente nieuwe vlam Nesryn Faliq, sinds kort de nieuwe baas van …

Throne of Glass #5: Empire of Storms

We beginnen met Elide, die door haar oom zwaar mishandeld werd (genre gebroken voet en niet verzorgd maar heel de tijd in kettingen gehouden waardoor ze nu een misvormde kreupele voet heeft), die op weg is zowel naar Aelin (de koningin, die ze van haar noch van pluimen kent, maar waar ze mee wil meewerken) …

Throne of Glass #4: Queen of Shadows

Shock Horror! (niet echt) Celaena Sardothien is niet Celaena Sardothien, ze is zowaar Aelin Galathynius en een koningin! Dat zat er lang aan te komen natuurlijk, maar ’t is wel enorm verfrissend hoe Celaena Aelin met het gegeven omgaat: gewoon doorgaan op hetzelfde elan van de vorige drie boeken. Niets te nederigheid of voorzichtigheid: het …

Throne of Glass #3: Heir of Fire

Jajajajajaja. Ik zei het nog, op het einde van het vorige boek: Celaena gaat naar een ander continent waar de Fae wonen (en waar ze niet meer in de magie-onderdrukkende dinges zit die al tien jaar in effect is op har eigen continent). Ze wil een audiëntie bij Maeve, de koningin van de Fae, maar …

Throne of Glass #2: Crown of Midnight

Calaena Sardothien heeft — ge raadt het nooit! — de wedstrijd gewonnen om royal assassin the worden. Maar in het geheim is ze helemaal niet zo loyaal aan de koning als ze doet uitschijnen: mensen die ze moet gaan vermoorden biedt ze de keuze tussen de dood en voor altijd en eeuwig wegvluchten. Oh, en …

Den hof: paraplu

Het was lang droog, maar nu regent het veel te veel naar mijn goesting. ’t Is altijd iets, pff. Aan de positieve kant: het levermos staat in bloei! Parapluutjesmos hoezee! De palmboompjes zijn de vrouwelijke geslachtsdelen, de schijfjes op een stok de mannelijke. En de bekertjes op de “bladeren” zijn voor de ongeslachtelijke voortplanting. Ik …

Throne of Glass #1: Throne of Glass

Ik was zo kwaad op mezelf toen bleek dat bij boek drie van de Black Witch Chronicles de reeks niet gedaan was, dat ik mij meteen had voorgenomen om een reeks van die auteur te lezen die wél al afgelopen was. Vandaar dat ik uitkwam op Throne of Glass: zeven boeken en nog wat ander …