Categorie: Sonstiges

Wat ik dus enorm raar vind, is dat het volkslied van Duitsland zo anemisch is. Eenheid en gerechtigheid en vrijheid voor het Duitse vaderland! Laat ons daar allemaal broederlijk naar streven, met hart en hand! Eenheid en gerechtigheid en vrijheid zorgen voor geluk; bloei in de weerschijn van dat geluk, bloei, Duits vaderland! Allez jong,…

In de annalen van “het leek allemaal veel vanzelfsprekender dan het uiteindelijk werd”: vandaag gingen we Jan afzetten op kamp en dan naar een babyborrel gaan. Topplan! Behalve dat het kamp in Stoumont in Hol van Pluto, Ardennen was. En de babyborrel op de Oude Graanmarkt in centrum centrum Brussel. Mpfff. Zeven uur auto gedaan…

Korte samenvatting van Zelie’s arm-saga: spaakbeen en ellepijp gebroken, in Aalst stomgaweg in een definitieve plaaster gestoken zonder veel controle, beginnen zwellen, nieuwe voorlopige plaaster, controle, beenderen volledig verkeerd gezet, geopereerd met spillen in de beenderen, in plaaster, pijn aan haar pols waar de spil er uit komt, nieuwe plaaster met verzorgingsgat en dagelijkse ontsmetting.…

Nu alle kinderen  hun A-attesten hebben, wordt  het tijd om ze de Echt Nuttige Dingen Des Levens te leren kennen. Eergisteren Young Frankenstein, vandaag was het Blazing Saddles. Reken maar van yes.

Er is mij altijd gezegd dat in een vraaggespreksituatie het allerbelangrijkste is  te  luisteren naar wat de andere partij zegt. Dat het  dodelijk is om veel te vroeg met een opvolgvraag klaar te zitten. Bruno Tobback staat (weer eens) in het oog van een (proper door de media geframed) stormpje: vanmorgen  heeft hij zicht boos…

Gisteren is er volk voor Louis blijven slapen, vandaag is het aan Anna. Ik dénk dat ik een stuk of zeven meisjes geteld heb uit het derde leerjaar. Gibber, gibber, gibber. Giechel, giechel, giechel. Druk, druk, druk. (Nog een geluk dat we ze rond een uur of acht of zo naar bed kunnen sturen. Die…

Er blijven drie vriendinnen en een vriend van Louis slapen, en blijven slapen wil meestal zeggen langer op blijven en dus film kijken. Ze gingen stoer doen, van de hoogte van hun 13 jaar, blijkbaar: toen ik de living binnen kwam waren ze al een tijdje naar Ringu aan het kijken. Met veel meer bravoure…

Trala, tralie. Elke morgen sta ik op en kijk ik op het internet, of er misschien al Vooruitgang is, of Verandering, of iets in die zin, maar ’t is al weken aan een stuk niets. Ik denk dat De Wever ondertussen alleen nog maar in *zucht* communiceert met de wereld, of misschien is het dat…

’t Was telefoon op het werk: ofdat ik Louis zou kunnen proberen contacteren per telefoon of per mail of in zijn spelletje  of zo, want dat Zelie in het hospitaal is opgenomen en dat het nog een tijdje zou kunnen duren. Ah ha ha. De leutige telefoons, de leutige telefoons. Het was juist vergadering, tijd…

Ik was er te laat bij voor kaarten, maar hey, ik heb het toch nog op het internet kunnen zien. En de herinnering blijft, natuurlijk.

Opgroeien in de jaren 1970 en 1980, dat was ook dergelijke dingen op televisie: Kzweertumaat, elk weekend. Behalve dat wij het moesten doen met Marva en gelijkaardige, helaas. Hadden wij maar dit gehad, want eigenlijk is dat niet eens zo slecht, op een verkracht-eens-Steely-Dan-manier. Minus de ijsschaatsers en de pijnlijke sketch op het einde natuurlijk:…

Zooooo mooi. Zucht.

Onze oudste had haar arm gebroken. Kijk eens hoe dat er onder de x-stralenmachine uit zag een paar dagen later, na de goede zorgen van de lokale beenhouwerijafdeling in het hospitaal: Neen dus, dat is niet normaal. Vandaar dat de dokters in Gent er twee spillen in gestoken hebben, dóór die twee beenderen heen, en…

Een jaar koken, een jaar foto’s: ik dacht, ik steek dat eens in een boek om aan de leraar cadeau te doen.  Want boekjes maken is altijd leutig. Recepten overgetypt en hier en daar aangepast (eenheden wat consistenter gemaakt, hier en daar wat spellingsfouten verbeterd, notities van tijdens de les erbij gestoken, alternatieve ingrediënten vermeld,…