Wat er mij aan doet denken: de mannen van de BBC hebben echt wel ongelooflijk goeie websites. Pak nu die van The Office.

Ik was nog een beetje aan het nazinderen over een vervelende mail, en ik ben dan maar even over en weer naar Salon gegaan. Het ging over Playboy:

It’s December 1968 and you grab a mag at the local newsstand. The table of contents includes the following: A quartet of short stories by Alberto Moravia; a symposium on creativity with contributions from Truman Capote, Lawrence Durrell, James T. Farrell, Allen Ginsberg, Le Roi Jones, Arthur Miller, Henry Miller, Norman Podhoretz, Georges Simenon, Isaac Bashevis Singer, William Styron and John Updike; humor pieces from Jean Shepherd and Robert Morley; an article on pacifism in America by Norman Thomas; a piece on how machines will change our lives by Arthur C. Clarke; an essay on “the overheated image” by Marshall McLuhan; contributions from Eric Hoffer and Alan Watts; an article in defense of academic irresponsibility by Leslie Fiedler; a memoir of Hemingway by his son Patrick; Eldridge Cleaver interviewed by Nat Hentoff; a travel piece by the espionage novelist Len Deighton; and the first English translation of a poem by Goethe.

In de tijd dat het echt nog om de artikels ging. Ik heb Playboy een hele tijd gekocht. Het eerste nummer dat ik ooit gekocht heb, was dat december 1986. Met Laurie Carr vakkundig gefotografeerd door Arny Freitag, en in de centerfold redelijk onhandig ge-airbrushed (en vooral: met een borst die lijkt alsof ze eropgeplakt is, de lichtinval is volledig verkeerd). En met een kortverhaal van Borges. En een artikel over Haiti na de val van Baby Doc.

Dat waren de dagen.

Ik denk dat ik het elke maand gekocht heb tussen december 1986 en ergens midden 1994. En dan sporadisch eens een nummer. Als ik ze terugvind (mijn moeder heeft wel de jaren 87 en 88 eens in afschuw weggesmeten 🙂 zet ik ze in mijn bibliotheek.

Ik voel mij helemaal alleen, ’t is raar. Sandra en Zelie en Louis zijn in Sint-Denijs wegens dat Zelie te ziek is om te verhuizen. En ik zit hier dus. Met buikgriep.

Alleen.

Vreemd.

Home Front In The Garden is tegenwoordig ongemeen boeiend. Diarmuid Gavin is zo enthousiast, en de klant is deze keer zo’n mossel. Terwijl het zo’n schoon idee is dat hij weer heeft, Diarmuid: een kamer in het midden van de tuin, die gevormd wordt door een betonnen platform met een hydraulische autolift naar boven en naar beneden te doen.

Leve de BBC: het plan en een gedetailleerde beschrijving staan on-line.

Ik zou graag eens verhuizen. Naar Amerika. Land of opportunity. Gewoon een jaar of twee. Ergens in de een gat in New England. Of Washington (de staat, niet het district).

Ik zou het eens kunnen voorstellen aan Sandra. Misschien solliciteer ik wel bij Wholly Genes of zo. Of Microsoft, ha ha.

Ho. Great. Het is gedaan met de opdracht, en Ester begint van de weeromstuit Kelly zwart te maken. Prachtig. Ze besluit haar horten en stoten over Kelly en haar relatie tot Kelly met iets in de zin van “einfin, het kan mij toch eigenlijk niet veel schelen, ik ga er niet te veel werk in steken”.

Zie iemand op het scherm zijn eigen doodvonnis tekenen: Sabrina zegt dat die Davy het waarschijnlijk expres gedaan heeft.

Ha! En daar komt Ester slijmen bij Davy. Uiteraard: tongkussen, een mens doet het voor niet minder.

Ze zit nu in de dagboekkamer, en ze denkt echt dat er geen enkele kans is dat zij er uit ligt. Tssss.

Die geit Heidi probeert er nu in de dagboekkamer een goeie draai aan te geven. Niets verandert het feit dat ze zich als varkens gedragen hebben. Als zwijnen. Zeugen, more like.

Enfin alle vrouwen zijn genomineerd. Zeer zeer zeer goed, en ik hoop dat die Ester naar huis mag. Of neen, die Sabrina. Of neen, alletwee.

Ah, l’embarras du choix.

Pfah. Het spel zit op de wagen in Big Brother. Nu denkt die stomme Bianca dat ze naar huis moet. Het kalf.

Niet dat het een verrassing was of zo. En niet dat ik mij in de vragen kon vinden, laat staan de antwoorden.

A different quiz, what strange type of person are you?
brought to you by Quizilla

En nu heeft Davy, den idioot, gesproken. En de vrouwen zijn zich aan het verkneukelen, maar ze beseffen niet dat het op hun hoofd is. De kiekens.

Hmm. Het eerste decent gedrag van de vrouwen in tijden: Anick had de vissen die Hanz besteld had in haar handen, en Hanz apprecieerde dat niet. Hij bleef gewoon staan, en terwijl die andere goelen (Ester en Sabrina natuurlijk op kop) stonden te roepen van “moeilijk hé als ge niet wilt spreken”, heeft zij het zakje met de vissen gewoon teruggelegd in de pompbak.

Niet onvriendelijk.

Big Brother. De wijven zijn, op uitzondering van misschien Anick, zó door de mand aan het vallen. Vooral die twee huppeltrezen Ester en Sabrina. Ze gedragen zich als smerige pekelteven. Zatte trienen. Ester zit te roepen dat ze verliefd is op Kelly. Hoe is dat mogelijk om zo met de mensen hun gevoelens te spelen?

En nu heeft Ester aan de floche getrokken, de koe. Sanctie: 24 uur geen warm water meer. Fijn.

’t Is altijd iets: nu heb ik weer netwerkverbinding, maar ben ik de afstandsbediening kwijt.