Hohoho, ik voel mij al helemaal superieur worden.

Morgen kan ik ook zeggen tegen al wie er mij om vraagt dat nee, ik niet Komen Eten gezien heb. Of CSI. Of Mannix, of wat ze ook tegenwoordig nog op televisie tonen.

Wij zijn tegenwoordig een televisieloos gezin, en dat maakt ons automatisch beter dan vroeger, ha! Zo zit dat.

Ik heb vandaag thuis gewerkt trouwens, en vanmiddag hebben we zelfs vegetarische burgers gegeten – we gaan er nog eens helemaal geraken: zelfs de Wii vliegt morgenochtend buiten.

Um, nu ja. Wisła heeft per vandaag abuis een kabel van de televisie kapotgetrokken. De Wii was niet van mij maar van het werk, en Eric op het werk zou hem graag hebben deze vakantie.

Dat van die vegetarische hamburgers is gewoon echt waar. Lekker, behalve de shake die erbij zat: ik heb hem laten staan wegens overgeefachtigmakend wee van geur en van smaak.

En verder hoop ik dat de televisie zo snel mogelijk gerepareerd is, en ik zou wel eens een tweedehandswii op eBay zoeken.

Zelie doet tegenwoordig van moderne communicatie. E-mail, en chat en zo.

Vanavond vroeg ze of het mogelijk was om met meer dan één mens tegelijk te chatten. Ja, dus.

Ik vind Zelie ongelooflijk schattig als ze aan het chatten is.

Het is dat ik het nodig had: vanmorgen meteen in slaap gevallen op de trein, vanavond meteen in slaap gevallen op de trein.

En daarmee zit ik welgeteld 5% verder in Gardens of the Moon. Het valt wel vreselijk op hoeveel gemakkelijker het leest, bij een tweede lezing. Zelfs al is het jaaaaren geleden.

Twee nachten na elkaar gaan slapen na drie uur, vandaag aaan één stuk door vergaderd van ’s morgens tot 19u30, en niet geslapen op de trein naar huis: haal boven het vuilblik op me bij elkaar te vegen.

Vanmorgen wat Erikson gelezen, en ik kruip nu in bed. Ik schat dat ik minder dan een pagina zal lezen voor ik in slaap val.

Zoho – terug aan het werk, en dus terug aan het lezen. Het zomeruur, ze zouden dat echt niet mogen doen: ik ben volgens het nieuwe uur echt wel te laat gaan slapen. Volgens het oude uur ook hoor, maar volgens het nieuwe uur veels en vééls te laat.

Op de trein bijne direkt in slaap gevallen dus, zowel in het gaan als in het komen. Maar! Met heel veel plezier begonnen aan Gardens of the Moon, het eerste Malazan-boek.

Het grappige van die electronische lezers, is dat er geen paginanummers zijn maar wel een percentage gelezen pagina’s. Ik zit aan 22%, dus als ik aan hetzelfde tempo blijf lezen, heb ik eind deze week gedaan.

Nauwelijks 700 bladzijden en daar doe ik een week over: ’t is bijna een schande. Vroeger was dat op een dag gepiept.

[van]

True story: ik was ooit eens bijna dood omdat ik Ren & Stimpy wou zien.

Metatale, lang geleden, toen de dieren nog praatten, was een idee waar wel iets in zat: zoek uit  hoe invloedrijk weblogs zijn. Niet noodzakelijk hoeveel lezers ze hebben, maar wel hoeveel invloed ze hebben. Niet in het algemeen, maar in het specifiek: geografisch omschreven en naar onderwerp omschreven.

Lang geleden was dat, toen weblogs nog iets nieuw-achtig waren, toen Facebook maar een schim aan de verre horizon was, toen er nog een blogosfeer was, toen mensen daar nog in geïnteresseerd waren. Min of meer.

De Metatale top 100 was toen een smaakmakertje voor het “echte” werk van Metatale, waar een –vermoeden we dan maar—wiskundig model Moneytrongewijs het interweb analyseert en u metéén kan zeggen welk weblog aan te spreken om, ik zeg maar iets, spatels te verkopen in Leuvense. Of radijzenzaad in Oost-Vlaanderen. Of “iets met digitale muziek” bij Brusselse studenten.

Ik zie, theoretisch, dat het ergens zou kunnen, érgens. Ergens in een soort sweet spot tussen mensen die gewoon echt de vinger op de pols van een blogosfeer hebben – zoiets als Enchanté of Talking Heads, stel ik me dan voor – aan de ene kant, en tussen mensen die echt massief veel echte data hebben –zoiets als Adhese, stel ik me dan voor.

Het moet lastig zijn om iets dat in gang gezet is, weer op te bergen. Dat moet pijn doen, kan ik me inbeelden.

Maar die om de ikweetniethoeveeltijd automatisch gegenereerde top 100, dat begint tegenwoordig toch wel écht te belachelijk voor woorden te worden. Asfaltkonijn.be,askatasuna.be, lvb.net, mouseover.be en smetty.be staan er twee keer in. De wel heel erg Vlaamse retecool.com (6), vkmag.com (49) en gizmodo.com (62 én 79) staan er ook in. Steven’s blog.pictrix.com (15) is er in juni vorig jaar mee opgehouden. Een website als duits.skynetblogs.be is ongetwijfeld interessant, maar ik betwijfel dat die ooit tot een top 100 van de meest invloedrijke sites zou kunnen behoren. Net als, pakweg, redfox-babes.blogspot.com, dat niet meer dan wat soft naakt bevat.

Enfin bon. Gentblogt staat op één. Niemand hoort mij klagen.

Het wordt een beetje een patroon: ik heb echt geen tijd om te lezen tijdens het weekend. Vandaag de hele dag geschreven (buiten even over en weer naar babyborrel).

Leg dan andere prioriteiten, jaja.

’t Zijn dingen. Morgen zit ik weer vier uur in het vervoer, als ik wakker kan blijven op de trein, kan ik lezen. Yay!

Note to self: geen werk meer doen in de tuin.

Urgh. Zitten lukt nog net. Rondlopen ook, min of meer. Het is de overgang van het ene naar het andere dat niet echt wil lukken.

Meestal is het maar een bijzonder saaie bedoening, namen van draadloze netwerken. Dat is dan van “dlink” of “NETGEAR” of “wireless” of “wifi” of dergelijke.

Het mijne heet “Van mijn erf, netwerkdief!” – en bij u?

(screenshot van inSSIDer, trouwens – gratis en een gemak)