Verrassing!

Hoera! Hoezee! Ik ben zo gelukkig!

Vandaag zijn we aan de verhuizingen bezig: alles van de ene kant van het huis naar de andere kant verslepen. Sandra beneden, ik boven.

Naast de televisie en de schouw staat een—voorlopig, alles in ons huis is voorlopig—rekje met dingen erop. Zo’n Ikea-houten-in-mekaar-vijs-ding dat al vijftien of zo jaar meegaat, een paar studentenkoten en twee huizen heeft meegemaakt.

Het staat (stond) op dit moment vol dozen van software. Sandra wilal jaren dat ik die dozen weggooi, maar dat zal voor dàn eens zijn: ik ben uiterst trots op mijn originele dozen. Debabelizer, mijn collectie Adobe-software, spelletjes up the wazoo… binnen een beetje zal dat véél geld waard zijn, mark my words.

Afijn. Dat geheel terzijde.

Euh, letterlijk zelfs. Toen ik een aantal dozen op het tweede schap aan de rechterkant terzijde had gezet, keek dit me aan:

Suprise!

Crap. Dju. De muur, die al sinds jaar en dag poerdroog stond, blijkt nu zeiknat te zijn. Zó zeiknat dat overal waar er iets tegen of in de buurt van stond, er schimmel staat.

Nu, érgens is dat niet zeer verwonderlijk natuurlijk: het huis naast de deur heeft al een paar maand geen dak meer en geen bovenverdieping, zodat onze muur eigenlijk een buitenmuur geworden is.

Maar fijn is anders.

We zullen eens een hartelijk woordje spreken met de mensen van naast de deur. :)

13 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.