Kaarten

Ik ben al sinds jaar en dag gefascineerd door kaarten. Atlassen. Schematische voorstellingen van de realiteit.

Thuis hadden we zo één prachtige grote kaart van de verspreiding van de verschillende talen en groepen talen in de wereld, die heb ik denk ik grijs bekeken. En tijdens mijn eerste jaar humaniora heb ik denk ik zowat elk uur studie doorgebracht met mijn neus in onze grote atlas: elk lijntje volgen, alle kaarten liefdevol bestuderen, heelder stukken overtekenen tot in de details, de index afschuimen naar exotische plaatsen… myum.

Tegenwoordig zijn er wel meer kaarten te vinden, op het internet en in digitale collecties. En zijn er natuurlijk de boeken van Tufte. En heb ik een aantal oude encyclopedieën gekocht.

En schone dingen dat daar tussen zitten! Kijk deze bijvoorbeeld—een legende is maar een legende, maar hoeveel handiger is een legende die alle elementen van een kaart ook werkelijk in kaart brengt in een imaginair werelddeel met imaginaire elementen erop?

Legende

En er zijn zo veel mooie kaarten gemaakt, ’t is wreed.

Deze bijvoorbeeld, voor haar datavisualisatie:

Wind

Of deze—canibali!

Canibali!

Of deze, in hoge resolutie stof voor ùùùùren zoekwerk, en alfabetten overschrijven en leren:

Onzevader

Of deze, Beijing als een reuzengrote matrioshka-pop:

Verboden

…of deze, voor het nutteloos heroïsche documenteren van efemere futiliteiten:

Eilandjes

Doe mee met de conversatie

9 reacties

  1. Heel leuk is het ook als je een (reproductie van een) kaart van je eigen streek vindt. Daar staan dan bvb de gemeente/stadsnamen op in oude schrijfwijzen, baronieën,… En ze tekenden daar voor een grotere stad dan zo wat omwallingskes en huizekes bij. Wij hebben er zo één van het ‘Land van Aelst’.

Laat een reactie achter

Zeg uw gedacht

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.